Selleriesalade zonder kunstmatige toevoegingen

Cha, cha, cha, wat zullen we eten? Cha, cha, cha, wie kan het weten? Wie is de man die mij dat zeggen kan? De groenteman …. cha, cha, cha. In mijn jeugd heb ik dit deuntje heel wat keer uit de Philips buizenradio horen schallen. Wie kent deze radio’s nog? Met zo’n flakkerend groen lichtje rechtsboven, bedoeld als leidraad voor de fijnafstemming. Nostalgie van de bovenste plank. Samen met herinneringen aan twee mud aardappels in de speciaal daarvoor getimmerde kist in de schuur, ijsbloemen op steenkoude slaapkamerramen, een snorrende roodgloeiende kolenkachel, het vlooienspel op het dubbeldik pluchen tafelkleed en mam die, geruit schort om het middel geknoopt, in dampende pannen staat te roeren. 

Genoeg gezwijmeld. De feiten: bovenstaand cha-cha-cha-melodietje ging vooraf aan een gesproken radiosketch tussen de groenteboer en zijn vrouwelijke klant. We spreken begin jaren zeventig. De groenteman bespreekt met “de huisvrouw” de juiste bereidingswijze van een recept. Ook staat hij stil bij seizoensgroenten en welk fruit er op dat moment het best genuttigd kan worden. Het geheel is van een vrouwonvriendelijkheid die anno 2020 echt niet meer zou kunnen. Een man dicteert een vrouw wat ze als maaltijd die dag zou kunnen voorschotelen. Veel gekker moet het toch niet worden. Gelukkig hebben we nu Angélique Schmeinck, Estée Strooker, Nigella Lawson, Donna Hay en de onvolprezen Mary Berry, allemaal vrouwelijke chefs die de mannen van toen nog een heel leerzaam culinair en lesje kunnen leren.

Waar wilde ik het over hebben? O ja, wat zullen we eten? De avondmaaltijd vormt eigenlijk nooit een probleem; helaas geldt dat niet voor de dagelijkse bammetjes. Er komt in huize Eetplezier nooit, echt nooit, iets in huis wat in een fabriek kunstmatig in elkaar geknutseld is. Geen vleeswaren dus, die vallen sowieso allemaal af. Wat overblijft is toch vooral kaas. Nu ben ik helemaal niet vies van een bruine boterham met volvette kaas, maar kom aan zeg, elke dag wordt dat toch een tikkie saai. Dus zoek ik nog steeds naar alternatieve broodbelegjes. Avocado kan altijd, blikje tonijn of sardines, banaan, radijsjes, komkommer, dat soort dingen. Ik ken genoeg mensen die dit liever in een “salade” verwerkt zien en naar de supermarkt hollen voor een plastic bakje knutselwaar in namaakmayonaise. Liefst van Johma. Alleen de naam al doet me huiveren. Hoe krijgt een producent zo’n gigantische waslijst aan bestanddelen in zo’n ieniemienie bakje gestopt? Verontrustend toch dat een fabrikant zoveel in een product propt om het maar enigszins de smaak te laten geven die overeenkomt met de naam? 

Laat ik als voorbeeld hun selleriesalade nemen. Daar zit, in volgorde van belangrijkheid, in: 27% bleekselderij, 26% knolselderij (inclusief sulfiet), koolzaadolie, water, 7% appel (wederom inclusief het vermaledijde sulfiet), suiker, peterselie, natuurazijn, zout, gemodificeerd zetmeel, conserveermiddelen (kaliumsorbaat, natriumbenzoaat), specerijen (mosterd), natuurlijke aroma’s (selderij), gistpoeder, verdikkingsmiddelen (guarpitmeel, xanthaangom), antioxidanten (ascorbinezuur, citroenzuur). Een beetje kritische consument is al na het gemodificeerd zetmeel gestopt met lezen en heeft het bakje teruggezet in het schap. Geen fatsoenlijk mens wil deze rommel toch op zijn boterham smeren?

Selleriesalade zonder kunstmatige toevoegingen


Ik maak deze selleriesalade wel zelf. From scratch zoals men dat tegenwoordig heel hip weet te duiden.  Mijn zelfgemaakte versie van selleriesalade bevat slechts 8(!) ingrediënten, te weten:

Ingrediënten:
kwart knolselderij (liefst biologisch), julienne gesneden
halve appel, julienne gesneden
half sjalotje, fijn gesnipperd
2 theel graantjesmosterd
2 eetl mayo (liefst zelfgemaakt)
2 eetl volle yoghurt
1 eetl gehakte peterselie
zout/peper

Bereidingswijze:
Meng alles zorgvuldig door elkaar. Variëren of afwijken mag. Het is maar wat jij zelf lekker vindt. Gehakte walnoten erdoor. Olijfjes. Mandarijntje fijngesneden. Leef je uit!

Ik verzeker jullie: daar kan geen bakje tegenop. Vers, puur en o zo lekker op een versgebakken boterham. 

print

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Login with Facebook

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.