Zeeuwse bolus zelf bakken

Zeeuwse bolus zelf bakken
Kiek, kiek, een kacheltje op d’n diek. Het waren zo’n beetje de eerste woorden die ik van mijn nieuwe buurman moest vertalen, toen ik eenmaal voet op Zeeuwse grond zette. Natuurlijk verstond ik alleen het woord “diek”. Zover was ik intussen wel gekomen in mijn snelcursus Brabants-Zeeuws. Alle woorden met een lange ij werden in Zeeland uitgesproken als ie. Dijk werd diek. Konijn werd kenien. Vele jaren later kwam ik er pas achter dat een kacheltje een veulentje betekende.

Zeeland dus. De provincie waar ik inmiddels 44 jaar mijn verblijf heb en me uitstekend thuis voel. Niet dat ik me ooit Zeeuw onder de Zeeuwen zal gaan voelen, daarvoor zijn mijn Brabantse roots te krachtig, maar het is hier prima toeven. Veel zonuren, altijd een verfrissend briesje en al het lekkers uit de zee binnen handbereik. Ik heb geen klagen dus. Zeeland is mijn tweede hometown geworden. 

“Zeeuwse bolus zelf bakken” verder lezen

Spicy nootjes uit Ruige Kost

Spicy nootjes uit Ruige Kost

Twee stoere mannen, beiden opgetrokken uit de Zeeuwse klei, kunnen inmiddels terugkijken op een glansrijke carrière. Edwin Vinke en Paskal Jakobsen. Wie kent ze niet? Edwin runt al meer dan vijfentwintig jaar zijn tweesterrenrestaurant De Kromme Watergang in Hoofdplaat en Paskal maakte als leadzanger van de succesvolle formatie Bløf furore. Geen van beide heren geeft te kennen het rustiger aan te gaan doen, nu ze langzaamaan opstomen naar middelbare leeftijd. Echte Zeeuwen zeuren niet, die zijn sterk en strijdvaardig. Hun eeuwenlange strijd tegen het weerbarstige water heeft hen gevormd. Heweun deugáen, zoals ze hier zeggen.

Op een goede dag komen beide heren elkaar toevalligerwijs tegen.  Er ontstaat een klik. Paskal wist weinig van goed eten. Hij was een eter van alledaagse kost en zegt dankbaar te zijn dat hij, ingegeven door zijn gepassioneerde vriend Edwin, heeft leren proeven en genieten van allerlei producten en gerechten die hij (nog) niet kende. Zo worden ze keukenvrienden. 

Edwin repliceert: smaak blijft altijd erg persoonlijk, maar als je ervoor openstaat kun je soms aangenaam verrast worden. Geen kortzichtigheid, niet bij voorbaat gaan denken dat je iets niets lust, dat is echt dodelijk. Zoals bij alles in het leven draait het ook bij eten om het totaalplaatje: mooie zuivere gerechten op kraakheldere borden, gebracht door vriendelijke mensen in een gezellige entourage aan een mooi gedekte tafel, zo spreekt een maaltijd iedereen aan. Zelfs een eenvoudige. En wanneer je zo’n maaltijd samen met dierbare familie of vrienden mag beleven, wordt het helemaal een feestje! 

“Spicy nootjes uit Ruige Kost” verder lezen

Fryske dúmkes uit de Koekjesbijbel

Fryske dumpkes
Toen ik nog in Brabant woonde, vond ik minstens één keer per week het befaamde worstenbroodje op mijn bord. Dat was altijd smullen, want ons mam wist precies bij welke bakker ze het lekkerst waren. Van begin mei tot half juni aten we ten minste ieder een pond van het witte goud. Twee scharreleitjes erbij, rijke botersaus en een nieuw aardappeltje uit de moestuin van pap. Bolle buiken kreeg je ervan, maar wat was het altijd heerlijk! En dan zwijg ik nog maar even over de Bossche bollen en de eierkoeken die soms doodgewoon een boterham vervingen.

Ja, het leven was goed in het Brabantse land. Maar eenmaal de overstap genomen naar Zeeland, kon ik ook daar niet om het gejubel van mijn nieuwe buurtjes heen: in deze provincie eet je veelvuldig een met dik roomboter besmeerde bolus. Bij voorkeur bie de koffie. Vanzelfsprekend heb ik deze gewoonte overgenomen. Een andere Zeeuwse specialiteit is het palingbroodje. Precies: een broodje met een ferm stuk paling erin. Probeer er niet van te happen, want dan blijft de graat in je keel steken! Palingbroodjes eet je alsof je een mondharmonica bespeelt. Overdwars dus.
“Fryske dúmkes uit de Koekjesbijbel” verder lezen

Focaccia met Zeeuwsche Zoute en rozemarijn

Focaccia met Zeeuwsche Zoute

Zout is, samen met vet, een van de belangrijkste smaakmakers in onze voeding. Ook in spreekwoordelijk opzicht wordt er veelvuldig met zout gestrooid. Kijk maar: het zout in de pap niet waard zijn. Of het zout in de pap verdienen. De ongezouten waarheid. Iets met een korreltje zout nemen. Op alle slakken zout leggen. En heb je het ooit zo zout gegeten?

Zout dus. Een essentieel onderdeel van ons dagelijks leven. Tegenwoordig te koop in allerlei varianten. Persoonlijk ben ik meer een zoute- dan zoetekauw, dus heb ik naast het gewone tafel- en zeezout, ook een potje fleur de sel uit de Camargue en Maldon flakes in mijn keukenkastje staan. Allemaal gewonnen ergens ver weg. Sinds kort wordt er echter ook zout gewonnen in mijn eigen Zeeland, Zeeuwsche Zoute genaamd. 

“Focaccia met Zeeuwsche Zoute en rozemarijn” verder lezen

Achter de regenboog

Regenboog

Het is nat en koud als G. en ik in onze automobiel stappen om het Zeeuwse platteland te gaan verkennen. Er hipt altijd wel ergens een grutto of tureluur, die op de foto vastgelegd wil worden. Water- en weidevogels houden van laagliggende weilanden en drassige riet- en biezenvelden. En daar is in mijn geliefde provincie geen gebrek aan. Ook kreekruggen, poelgronden, vliedbergen, inlagen en welen zijn er volop in Zeeland. Daar is altijd wel iets moois te ontdekken. “Achter de regenboog” verder lezen