Flammkuchen met paddenstoelen

Flammkuchen met paddenstoelen

Ken jij ze ook? Van die heerlijk relaxte zaterdagnamiddagen, waarop de regen tegen het raam aam klettert, al het werk voor die week is gedaan en je jezelf met een geurig potje thee voor de tv nestelt? Niet omdat er nu van die vreselijk interessante programma’s op de treurbuis te zien zijn, maar gelukkig is er 24Kitchen, waar je met een beetje geluk een chef aan het werk ziet die weet waar hij/zij mee bezig is. James Martin bijvoorbeeld. Of Mary Berry, Donna Hay en niet te vergeten good old Jamie Oliver.

Bij hen draait het nog écht om de bereiding van eten. We zien beelden van sissende pannen, hakketakkende messen en knuisten die stevig aan het kneden zijn. I’m lovin’ it! Voor mij geen poespas met lieftallige snuitjes, populaire  praatjes of hectische drukdoenerij. Koken is aandacht voor de producten hebben en de bereidingswijze ervan. Zo simpel is het. Daarvoor hoef je niet in je bijna-blote-lijf op social media of erger nog: als twee Rotterdamse pubers jonglerend door de keuken te springen. 

“Flammkuchen met paddenstoelen” verder lezen

Tartelettes van knolselderij en zoete aardappel

Tartelettes van knolselderij en zoete aardappel

Op een ijskoude januarimaand In 1956 werd ik onder het tiende teken van de dierenriem geboren. De bijbehorende karaktereigenschappen werden niet direct zichtbaar, maar gaandeweg mijn kinderjaren begon men toch wel al redelijk snel in te zien dat het hier een klein Steenbokje betrof. Had ik eenmaal een plan of een doel voor ogen, dan was ik niet van plan dit zomaar op te geven.

Kleine Steenbokjes worden groot en al ben ik uitgegroeid tot een rasechte twijfelaar, een zekere eigengereidheid is mij ook niet vreemd. Er valt prima mee te leven, hoewel mensen in mijn omgeving daar soms weer heel anders over denken. Maar goed: alles heeft twee kanten in het leven, het glas is halfleeg óf halfvol. Ik kies vaak voor de laatste optie, dus  kun je onwrikbare koppigheid ook positief interpreteren, zoals: een eigen visie hebben met duidelijke doelen en zonder omwegen eropaf. Geloven in jezelf, dat vormt wel beetje de rode draad in mijn leven. Eenmaal ingenomen standpunten nemen zo snel geen andere wending. 

“Tartelettes van knolselderij en zoete aardappel” verder lezen

Irish whiskey cake

Irish whiskey cake

Er blijken mensen te bestaan die weinig tot geen honger hebben als de temperatuur boven de 25 graden komt. Voor mij geldt bijna het tegenovergestelde. Vooral zoute hapjes gaan bij zweterige omstandigheden goed naar binnen. Te goed. Het merkwaardige is dat zelfs zoetigheid mij dan kan bekoren. En dan graag zoetigheid met een “bite”. Geen slappe, vette bokkenpootjes of mergpijpjes, meer iets met een ferme splash alcohol erin verwerkt. Snappu wat ik bedoel?

Na wat gesnuffel in mijn schier oneindige reeks kookboeken, kom ik al snel bij de letter W terecht terecht. De W van whiskey. Aan de e in het woord kun je zien dat het van Ierse makelij is. In veel andere landen wordt het als whisky geschreven, tsja, dat is voor de echte Ier natuurlijk nooit the real stuff. Een gevoelig puntje. “Irish whiskey cake” verder lezen

Groentebouillon à la Yvette van Boven

Groentebouillon

Wat een heerlijk mens is het toch, deze kookbroekenschrijfster. Samen met haar schattige hondje Marie heeft ze mijn hart voor altijd weten te stelen. Zo ongedwongen, zo spontaan en met haar recepten toch altijd weer nét iets anders-dan-anders. Haar stijl is verfrissend en authentiek, tussen al het jeugdige, hippe Amerikaanse en Australische kookgeweld van vandaag. Natuurlijk heb ik het over Yvette van Boven. 

In haar laatste boek Home Sweet Home staan heel veel smakelijke gerechten. Wat te denken van uiensoep met Guinness? Of de traditionele shepherd’s pie? Een tea-whiskey cake? Ook deze groentebouillon komt uit dit boek.  “Groentebouillon à la Yvette van Boven” verder lezen

Netflix ontmoet de paashaas

Netflix mr. Bean’s holiday

Zo, dat quasi-vrolijke beest met z’n platvoeten en dat onafscheidelijke mandje op z’n rug, is gelukkig ook weer terug naar zijn soortgenoten. Dit jaar bevond hij zich veelal achter het gordijn, wat ik persoonlijk weer wel erg grappig vond. Geheel tegendraads natuurlijk, want tijdens Pasen hoort een fatsoenlijk opgevoed mens doordrongen te zijn van het feit dat alles draait om de wederopstanding, de verrijzenis.

Ergens in de opvoeding moet er een enorme religieuze kink in de kabel ontstaan zijn. Het beluisteren/bekijken van de Matthäus Passion vanuit de Grote Kerk in Naarden is voor mij toch echt wel het meest devote toppunt van het jaar. Dat duurt drie uur, hè. Ik zeg het er maar even bij, voor de hoofdschudders onder jullie. “Netflix ontmoet de paashaas” verder lezen

Krokante courgettes uit de oven

Krokante courgettes

Sommige groenten zijn ontzettend dankbare “fillers”. Courgette is er zo eentje. Door zijn neutrale smaak past hij vrijwel overal in. Pastasaus. Groentesoep.  Ratatouille. De courgette is met recht een allemansvriend. En toch …. soms heeft een mens behoefte aan iets anders-dan-anders. Of misschien heb je wel gewoon teveel courgettes ingekocht. Zulke dingen gebeuren mij regelmatig. Iets met grotere ogen …. “Krokante courgettes uit de oven” verder lezen