Winebar Gris Sec Zierikzee

Winebar gris sec

Op een enigszins verdwaalde zaterdagnamiddag bezoeken we de onlangs geopende winebar Gris Sec, gelegen aan de haven in Zierikzee. Gevestigd in een geheel verbouwd pand, waar eerder een Chinees restaurant zat. Er heerst volop bedrijvigheid, bootjes meren aan en af, dus dat gaat helemaal goed komen met de toekomstige klandizie, denk ik stiekem.

Het eerste dat opvalt als we binnenkomen is de betoverende, koningsblauwe wand achterin de ruimte, royaal gedecoreerd met Zeeuwse knop-achtige ornamenten, waarvan sommige dienst doen als lamp. “Zelf bedacht en aangelegd”, zegt eigenaar Steven van Roemburg even later met gepaste trots. Verder veel tafeltjes met uitzicht op de pittoreske haven.

“Winebar Gris Sec Zierikzee” verder lezen

Wijnhoeve De Kleine Schorre Dreischor

De Kleine Schorre proeflokaal

Favoriete opkikker: mijn dagelijkse glaasje wijn. En denk nu niet meteen aan een zwaar verslaafd persoon, ook niet aan iemand die zegt een “gezelligheidsdrinker” te zijn, maar in korte tijd 2 flessen achterover weet te kiepen, nee, ik drink per dag één glas. Op een vaste tijd, namelijk 5 uur. Voor G en ik is dat de officiële aanvangstijd. Vóór dat tijdstip krijgt drinken toch altijd een ietwat dubieus karakter.

Enfin, wijn dus. Overal te koop, maar in de meeste gevallen afkomstig uit zuidelijke landen als Italië, Spanje, Frankrijk of de zogenaamde Nieuwe Wereld. Landen met veel zonuren waar de druiven door het droge klimaat prima gedijen. Nederland werd tot voor kort niet als een ideaal druivengebied gezien, het zou te guur en te nat om druivenstokken aan te planten. “Wijnhoeve De Kleine Schorre Dreischor” verder lezen

Wijnkennis getest en de bedroevende uitslag

Wijnkennis

Tijdens het opruimen van de boekenkast kom ik een boekje tegen van Hubrecht Duijker: test je wijnkennis. Waarschijnlijk heb ik het boekje van deze all-round wijnkenner destijds aangeschaft om mijn toenmalige kennis van wijnen op de proef te stellen; feit is dat ik me niet kan herinneren er ooit iets mee gedaan te hebben. Inmiddels zijn we heel wat jaartjes verder en zou, als alles goed is, mijn huidige kennis van zaken omtrent wijn, enigszins toegenomen moeten zijn. 

Ik heb alle tests die in het boekje voorkomen, gemaakt. Goed nagedacht, soms getwijfeld, maar meestal zeker van mijn zaak. Mijn scores op het gebied “wijntermen” waren prima, maar op het terrein van “kenmerkende druiven” en “geuren en smaken” scoorde ik soms best bedroevend laag. Da’s dan opeens nog best lastig om een zekere mate van zelfingenomenheid te moeten laten varen 😬 “Wijnkennis getest en de bedroevende uitslag” verder lezen

Wijnproeverij Biedebolle Goes

wijnproeverij

Sinds enkele maanden heeft Goes er een ruim gesorteerde slijterij bij. Biedebolle aan de Dam. Aan het roer een eigenaar die alles weet te vertellen over whisk(e)y’s en van dit geurige distillaat ook een bijzonder gevarieerd assortiment op de schappen heeft staan. Van eenvoudige tot de meest exclusieve soorten. Elke whiskyliefhebber kan alleen maar dromen van deze immense verzameling flessen en zal hier zijn hart kunnen ophalen.

Datzelfde geldt voor bierliefhebbers. Achterin de zaak worden enkele wanden volledig gedomineerd door dit gerstenat in flesjes. Speciaalbier welteverstaan, van een lichte triple tot een donkere stout en van een porter tot een IPA. Alle bierproducerende landen lijken aanwezig te zijn tussen de bonte verzameling flessen. “Wijnproeverij Biedebolle Goes” verder lezen

Beurre Blanc de perfecte begeleider bij vis

Als je, net als ik, dol bent op alles wat uit de zee komt, dan houd je waarschijnlijk ook wel van een begeleidende saus. Zelfgemaakt uiteraard. Dat hoefde ik er hopelijk niet bij te vertellen, toch? Een kruidige ravigottesaus, een verfijnde béarnaise of om het helemaal smooth en superlekker te maken: een beurre blanc. Bij een smakelijk gepocheerd visje is zo’n fijne boterige saus echt de spreekwoordelijke kers op te taart. 

Voor een authentieke beurre blanc dien je eerst een zgn. gastrique te maken: een ingekookte vloeistof op basis van wijn, azijn, sjalotten, knoflook en kruiden. Gastrique wordt als basis gebruikt voor vele andere botersauzen, bijvoorbeeld bearnaise. Het zuur van de gastrique biedt een tegenwicht aan het zoet van de boter, waardoor de uiteindelijke saus in balans wordt gebracht.

Beurre blanc

Ingrediënten:
2 dl witte wijn
1 dl witte wijnazijn of ciderazijn
2 dl water
2 sjalotten
3 teentjes knoflook
enkele takjes tijm
2 blaadjes laurier
10 zwarte peperbolletjes
150 gr koude roomboter

Bereidingswijze gastrique:
Schenk de wijn, de azijn en het water in een pan.
Pel de sjalotten en snij ze in grove stukken. Pel en kneus de tenen knoflook. Voeg ze bij het wijnmengsel, samen met de peperbollen, de blaadjes laurier en de tijm.
Breng het mengsel zachtjes aan de kook en laat het inkoken tot 1/3 van de oorspronkelijke hoeveelheid.
Giet het ingekookte mengsel door een zeef en laat de reductie afkoelen.

Afwerking beurre blanc:
Zet een steelpan op een zacht vuur en doe er een bodempje van de reductie in. (Vries de overschot in om later te gebruiken.)
Voeg een klein scheutje room toe en breng het mengsel kort aan de kook.
Snij de boter in blokjes en zet het vuur zacht.
Roer continu met een garde en voeg de klontjes boter één voor één toe. Laat ze telkens wegsmelten tot je een zachte gebonden saus krijgt. De echte chefs noemen dit “monteren”.

De blanke botersaus is klaar als je een mooie balans proeft tussen het zuur van de reductie en de volle smaak van de boter. Geen van beide smaken mogen overheersen.
Kruid de saus met een beetje peper van de molen en een snuifje zout. Laat de saus na het monteren absoluut niet meer koken, want dan zal ze onherroepelijk gaan schiften.

Beurre blanc saus

Water bij de wijn



In mijn nabijheid kijkt niemand me meer met oprechte belangstelling aan, als ik roep dat er echt wel dagen zijn waarop er direct na het ontwaken goede voornemens bij me opwellen. Kennelijk heb ik mijn goede reputatie daaromtrent ooit verspeeld. Snap zelf niet waarom, want ik ben een doelenmens. Opgevoed met termen als Ledigheid en Oorkussen. Braaf probeer ik me elke dag te herinneren wat de werkelijke essentie van ons leven is. Iets betekenen voor een ander. Geen rare dingen roepen over de anders-gekleurde of anders-denkende medemens. Niets wegnemen wat een ander toebehoort. Ook niet als het er allemaal bijzonder begeerlijk uit ziet. Beter compromissen sluiten dan in zelfzucht willen baden. Water bij de wijn. Dat soort dingen.

Ter zake. Goede voornemens. Even geen alcohol bijvoorbeeld is er zo één. Keert met grote regelmaat terug. Denk nu niet meteen dat ik enorme hoeveelheden tot me neem, maar een fijn glaasje wijn gaat er elke dag wel in. Soms krijg ik echter visioenen van opgezette levers, vergiftigde ingewanden en afstervende hersencellen. Dan neem ik dappere besluiten. Een meerdaagse time-out betreffende het dagelijkse glaasje.

Zo ver komt het nooit. Als de wijzers van de klok zich richting vijf uur hebben begeven, begint het al te kriebelen. Vorige week had ik toch die sappige Valpolicella gekocht? En lag er niet ook nog een flesje Barolo 2009 op ons te wachten? Om nog maar te zwijgen over de zalige Hugel Gewürztraminer die eigenlijk al over zijn top is.….

Zo gaat dat dus in huize Eetplezier. Ik ben een slapjanus. Dat ben ik. Een slapjanus die gelukkig nog net op tijd erachter komt dat het leven weliswaar zo zijn eigen leefregels kent, maar tevens te kort is om er niet van te genieten.

Les Jamelles Syrah 2012

Vandaag is deze voortreffelijke Les Jamelles Syrah 2012 aan de beurt.
Alcoholpercentage: 13,5%
Schenkadvies: nu tot medio 2016
Druivenras: Syrah
Te koop bij o.a. Wijnkoperij Van Leerzem te Middelburg

Voor het tweede achtereenvolgende jaar werd deze rijke wijn bekroond met een zilveren medaille op de competitie van ISWC waar alle wijnen over de hele wereld samenkomen.
Bevat tonen van rijp, zwart fruit en een zwoele kruidigheid van peper en chocolade.
Lekker bij o.a. mediterrane schotels, wild, charcuterie en gekruide gerechten.