Pieterman een smakelijk maar venijnig visje

Pieterman

Gisteren at ik opnieuw een smakelijk filetje van de pieterman. Dit visje is slechts incidenteel verkrijgbaar, aangezien het vaak als “bijvangst” wordt verkregen en verhandeld. Dat is jammer, want het stevige visvlees lijkt qua smaak veel op een kruising tussen tong en tarbot. Nu heeft alles uit het water mijn voorkeur, maar ook een niet-fervente viseter zal deze smaak ongetwijfeld weten te waarderen. Bijkomend voordeel is dat de pieterman prijstechnisch gezien vele malen goedkoper is dan de befaamde tong.  “Pieterman een smakelijk maar venijnig visje” verder lezen

Vishandel van As Zeeland – Yerseke

Vishandel van As Zeeland vitrine

Bij Vishandel van As Zeeland te Yerseke ben ik vaste klant. Aangezien ik dol ben op alles wat in het water leeft en er nergens in Nederland zoveel aanvoer is van al die zilte zaligheden dan in Zeeland, heb ik er 35 jaar geleden voor gekozen om naar deze prachtige provincie te verhuizen. Nee, dat is een grapje. Het was een stukje huisvesting, een beetje meer inkomen en een heleboel liefde dat me hier toe bracht.

Amore’s gelukzalige vonkenregen is in de loop der jaren een beetje verbleekt misschien, maar mijn warme genegenheid voor allerhande heerlijkheden die de zee ons geeft, heeft nog niets aan kracht ingeboet.

Vishandel van As Zeeland

Zeebaars. Tarbot. Mosselen. St. Jacobsschelpen. Garnalen. Je mag me er voor wakker maken. Opgewekt zal ik vork en mes ter hand nemen,  want een vers visje smaakt me altijd. Oók in het holst van de nacht. Vandaag was het weer de hoogste tijd om in te slaan. En als ik dat doe, dan is er voor mij maar één adres in heel Zeeland: vishandel van As Zeeland in Yerseke. Met het azuurblauw van zuiver Oosterscheldewater in de achtertuin van deze onderneming, spreekt het haast vanzelf dat er dagelijks aanvoer is van kraakverse vis. De kwaliteit van vis wordt voor het overgrote deel bepaald door zijn mate versheid. Daar heb ik bij Van As nog nooit iets te klagen over gehad.

Ik moet even zoeken naar de nieuwe ingang aan de Korringaweg 33, want Arie en Maddy Schot hebben hun zaak recentelijk volledig gerestyled. Vitrines, toonbanken, bakapparatuur, wanden, alles is spiksplinternieuw en blinkt me tegemoet. Blikvanger is de grote, ronde koelvitrine met daarin uitgestald alle mogelijke soorten verse vis: roodbaars, zalm, dorade, rogvleugel, sliptong en nog veel meer. Ook de uitstekende kwaliteit schaal- en schelpdieren zijn, zoals vanouds, volop aanwezig. Mandjes platte oesters (0000) gaan hier vlot over de toonbank.

Homarium

Maddy toont me enthousiast het vernieuwde homarium, waaruit een keuze te maken valt uit de diverse groottes (levende) kreeft. Op dit moment (begin mei-half juli) zijn het louter Oosterscheldekreeften die verkocht worden; volgens kenners de allerlekkerste die bestaan. Bij het aanzicht van zoveel voortreffelijk kreeftenvlees, spreek ik mezelf vermanend toe: dit jaar moet ik toch echt al mijn angst voor het zelf bereiden van dit exclusieve schaaldier opzij zetten en er gewoon stoutmoedig aan beginnen. Overigens wordt er buiten het seizoen plaats gemaakt voor de Canadese kreeft.

Vaste leverancier horeca

“We hebben zo’n uitgebreid assortiment omdat we veel aan de horeca leveren”, vertelt Arie Schot me desgevraagd. “Daar zitten ook veel sterrenrestaurants tussen en die wensen vanzelfsprekend  topkwaliteit geleverd te krijgen. Er wordt veel naar lijn- of haakgevangen vis gevraagd, dus lever ik dat. En we proberen ook zo veel mogelijk wildvangst aan te bieden. Kijk, die kleine tarbot, de kabeljauw en schol is allemaal wildvangst.” Hij wijst me de vis aan in de overvolle vitrine.

 

Op mijn vraag met welke restaurants precies samengewerkt wordt, volgt een bescheiden gemompel. Niettemin versta ik klinkende namen als La Trinité (Sluis), Pure C (Cadzand-Bad), Hof van Cleve (Kruishoutem België) en jawel, de recent verschenen ster aan Sergio Herman’s firmament: The Jane in Antwerpen! Als ik mijn enthousiasme hierover laat blijken, wimpelt Arie dit af met een schouderophalen. “Waar het om gaat is de vis,” zegt hij achteloos, “die moet goed zijn. En vers. Met onze geconditioneerde eigen moderne bestelauto’s leveren wij alles op locatie volgens alle strenge richtlijnen om de kwaliteit van onze producten te waarborgen.”

Kant en klare producten

Sinds kort heeft het hardwerkende echtpaar ook zelf een kok in de arm genomen. Deze verzorgt allerhande traiteurproducten. Ik zie aanlokkelijke hapjes zoals zalmvlinders met spinazie en hartige taarten, maar ook kant-en-klaarmaaltijden als visbami en tagliatella met garnalen. Tevens zijn er elke dag vers bereide salades voorradig. Met ingrediënten als tonijn, zalm of krab vormen zij een levensgroot verschil in smaak met de vergelijkbare producten uit de supermarkt!

 
Intussen heb ik mijn wensen kenbaar gemaakt: zalmstaarten, paling en wilde tarbotjes. En wat dan zo fijn is dat de minder aangename werkzaamheden als fileren, ontgraten, ontschubben, portioneren of sealen met alle soorten van genoegen voor de klant worden uitgevoerd. Het gekochte kan zó in de pan of in de diepvries.

Omdat het rond lunchtijd is, nemen de Man en ik even rustig de tijd om een vers gebakken lekkerbekje te verschalken. “Niks heek hier, maar échte kabeljauw”, fluistert Arie ons in het voorbijgaan toe.
“Dat is wel te proeven, hoor! Zo heerlijk mals als ze zijn”, roepen Man en ik in koor.
En dan meen ik toch echt een weliswaar verstolen, maar trots glimlachje te bespeuren op het gezicht van deze gedreven ondernemer.

N.B. Ik word niet gesponsord om dit artikel te publiceren. Bovendien heb ik geen enkele commerciële connectie met vishandel Van As Zeeland. Ik schrijf slechts over zaken die mij persoonlijk in beroering brengen.

Groene saus à la Eetplezier

Groene saus

Superfood. Een term die in het Moderne Luilekkerland niet meer weg te denken is en gehanteerd wordt voor bepaalde voedingsmiddelen die een positief effect zouden hebben op ons lichaam. Chiazaad, hennepolie, gojibessen, rauwe cacao. Door voldoende van deze producten te consumeren, houden wij ons lijf gezond. Zeggen de Superfood-aanhangers.

Low-carb. Broodbuik. Raw foods. Voedselzandloper. Paelo. Het kan niet op anno 2014. Ik loop er allemaal niet warm voor. Neemt u mij vooral niet kwalijk. Doet u gerust wat u denkt te moeten doen met al deze moderniteiten; ik houd mij vooralsnog het recht voor om me vast te houden aan gewoon gewoon. Niet te veel zout en suiker. Zuinig met slechte vetten. En alles met mate. Ik word er niet vitaler van of energieker door; maar op deze wijze houd ik het toch al 58 jaar vol. *applaus*

Superfood heeft voor mij alles te maken met pure producten, zonder industriële bewerkingen. Daar kan niets mis mee zijn. Een vers visje, voortreffelijke crème fraîche uit Normandië, vier handjes kruiden. Gestoofd venkeltje ernaast. Lepeltje rijst of aardappelen. Mandarijntje toe. En morgen gezond weer op!

Voor het maken van een begeleidend sausje, heb ik zo mijn eigen toverformule bedacht. Het is geen traditionele salsa verde en het is ook zeker geen klassieke bearnaise- of ravigoteaus. Misschien lijkt het nog het meest op Duitse Grune Soße, waarin soms kwark of zure room wordt gebruikt. Hoe dan ook: het smaakt verrukkelijk bij een  stukje vis of vlees.

Groene saus à la Eetplezier

Ingredienten:
6 flinke eetlepels crème fraîche (bij voorkeur d’Isigny, die is zó geweldig lekker)
1 eetlepel citroensap
2 eetlepels fijngesneden dille
2 eetlepels fijngesneden bieslook
2 eetlepels fijngesneden dragon
2 eetlepels fijngesneden salie
lik mosterd
peper/zout naar smaak

Varieer naar hartenlust met kruiden, met kappertjes, met een fijngesnipperd sjalotje of augurkje, desgewenst met een fijngewreven ansjovisje. Net wat jij zelf lekker vindt. Alles kan. Niets moet.

 

 

Steenbok versus Vis

Steenbok

Oké, ik ben een behoorlijk koppig tiepje. Met een soort van hoorns. En als ik kwaad wil, gebruik ik die. Want daar zijn ze voor tenslotte. Tenslotte ben ik niet voor niets een steenbok.

Laat mij ook vooral niet los in de directe nabijheid van een Leeuw of Ram, want dan begint het Grote Feest in al zijn glorie. Fight for your right is vanaf de eerste seconde het motto. Zet mij echter naast een Tweeling of een Maagd en een levenslang verbond lijkt te zijn gesloten. We compenseren elkaar, vullen elkaars tekorten aan, maken gretig gebruik van elkaars kwaliteiten.

Steenbok versus Vis

Maar het allerbeste gedijt deze standvastige bok toch in de nabijheid van een vriendelijke, geduldige Vis. Met hun relaxte, hartelijke en onderdanige natuur, vormen ze geen bedreiging voor een sterkere of wilskrachtige persoonlijkheid. Ze kunnen samen prima door één deur, hoewel het te ver gaat om te stellen dat ze vier handen op één buik zijn. Er zijn grenzen.

Ondanks dat mensen die geboren zijn onder het sterrenbeeld Steenbok zo veeleisend zijn, zijn ze ook heel redelijk. Ze zijn verrassend geestig en gebruiken die humor veelvuldig ter verzachting van andermans (maar ook die van zichzelf) geschonden zieltje. Ze weten het alledaagse te appreciëren, maar slaan ook dolgraag hun vleugels uit om voor even – o, héél even maar – uit te stijgen boven het alledaagse.

Daar worden ze blij van. Echt heel blij. Als een kind. Dat zit ergens diep van binnen. Waar ook die boerse koppigheid, die zelfverzekerdheid, die kritische blik gehuisvest is en die dan voor even overstemd wordt door het opgewonden geklap in hun jonge handjes. Die zo heerlijk zacht aanvoelen, dat ze voor even – o, héél even maar – het eelt erop niet voelen.
Zie hier mijn kinderlijke geluk van de afgelopen dagen.

een fijn stukje vis in de pan (rogvleugel)

Tom Yang Kung (Oosterse kreeftensoep)

broodje tonijn met geitenkaaskroketje

coquille met bloemkoolcréme

de nieuwe, schattige theepot van Emma Bridgewater. Blij, blij, blij mee

Vispotje uit Dieppe

Vispotje uit Dieppe

In  huize Eetplezier is vis een gewild onderdeel van de maaltijd. En omdat het water bijkans langs mijn achterdeur stroomt, is het geen enkel probleem om aan spartelverse exemplaren te komen. Traditioneel gebruikt men voor dit rijk gevulde vispotje uit Dieppe tarbot en tong, maar juist zalm zorgt voor een fraai kleuraccent. De garnalen heb ik spijtig genoeg achterwege moeten laten. Domweg omdat ik geen (voor)verpakte lust en de gladde wegen die dag een rit naar mijn favoriete visleverancier van As te Yerseke, verhinderde. Het smaakte evengoed heerlijk.

Vispotje uit Dieppe

Ingrediënten: (voor 4-6 personen)
16 mosselen
12 grote garnalen
4,5 dl cider (of droge witte wijn)
50 gr boter
1 teen knoflook, fijngehakt
2 sjalotten, superdun gesneden
2 stengels bleekselderij, fijngesneden
1 dikke prei (alleen het wit) fijngesneden
250 gr champignons, in plakjes
1 laurierblad
300 gr zalm, in blokjes
400 gr tongfilet, ontveld, in blokjes
3 dl slagroom
3 eetl fijngehakte peterselie

Bereidingswijze:
Boen de mosselen schoon en verwijder zonodig de baarden.
Verwijder exemplaren die zich niet sluiten als je ze tegen het aanrecht tikt.
Pel de garnalen en verwijder het darmkanaal aan de rugzijde.

Verwarm in een grote pan met zware bodem de cider of wijn tot het kookpunt.
Voeg de mosselen toe en kook ze afgedekt 3-5 minuten, waarbij je de pan af en toe omschudt.
Giet ze af (bewaar het kookvocht en zeef dit).
Verwijder de mosselen die zich niet geopend hebben.

Spoel de pan om en verhit hierin de boter op matig vuur.
Smoor de knoflook, sjalotten, bleekselderij en prei 7-10 minuten.
Voeg de champignons toe en laat de groenten nog 4-5 minuten sudderen.
Neem intussen de mosselen uit hun schelpen.

Schenk het mosselkookvocht bij de groenten, voeg de laurier toe en verwarm alles tot het kookpunt.
Voeg de garnalen de visblokjes toe en pocheer ze 3-4 minuten op laag vuur, tot de garnalen roze kleuren en de vis ondoorschijnend is.
Hierna kan de room erbij, tezamen met de mosselen.
Warm alles nog 2 minuten door.

Voeg naar smaak peper en zout toe.
Strooi vlak voor het serveren de fijngesneden peterselie erover.

Bron: Slow Cooking – Joanne Glynn

Vispotje uit Dieppe

Het Vissershuis – Burgh-Haamstede

Het Vissershuis

In de zomermaanden is het gebruikelijk dat Het Vissershuis in Burgh-Haamstede elke dag van de week volledig bezet is. Reserveren is dan ook een vereiste hier. Treffen wij het even als we op die vroege dinsdagavond nog een tafeltje in dit gezellige restaurant kunnen bemachtigen!

Het Vissershuis

Mijn eerste indruk bij binnenkomst is die van een jaren ’70 sfeertje. Visnetten aan het plafond, patrijspoorten aan de wanden en verder een diversiteit aan maritieme accessoires. Ondanks deze enorme hoeveelheid decoratie is alles opvallend stofvrij en proper. Eenvoudige houten tafeltjes, gedekt met papieren lopertjes, met – naar later op de avond blijkt – vrij ongemakkelijke stoeltjes.

Gelukkig maakt de uiterst gastvrije bediening veel goed. Bovendien blijkt de vriendelijke jongedame verstand van zaken te hebben. Als ik vraag welke vissoorten er in Trio van de chef zitten, somt ze deze zonder enige aarzeling op: heek, barramundi en zonnevis. Deze hebben niet mijn voorkeur, dus neus ik even verder in de kaart.

Het is hier uiteraard alles vis wat de klok slaat. De menukaart bevat slechts drie vleesgerechten. Alle overige bladzijden staan – hoe kan het ook anders – boordevol visgerechten. Bij de voorgerechten zie ik mooie salades staan en tevens is hier de aloude garnalencocktail in ere hersteld. En dat is leuk, want met een goede kwaliteit garnalen is er niks mis met zo’n klassiekertje.

Hoofdgerechten

De hoofdgerechten zijn onderverdeeld in gebakken en gestoofde gerechten. Dat maakt het kiezen meteen een stuk minder lastig. Sliptongetjes kun je hier per 2 of 3 bestellen. Uiteraard ontbreekt ook de paling niet, evenals de kabeljauw, heilbot en tarbot. Verder ontdek ik (hoera) lijngevangen zeebaars. Man en ik kiezen voor het vispannetje met laurier en dille, gestoofd in visbouillon. Tafelgenoten nemen beiden de sliptongetjes.

Het garnituur bestaat uit een aantal schaaltjes met daarin frietjes, gebakken aardappeltjes, salade en rabarber. Grote vraagtekens bij dit laatste. Het is mij een raadsel waarom voor rabarber gekozen wordt. Ik kan mij niet voorstellen dat hier inkooptechnische argumenten aan ten grondslag liggen. Uit navraag blijkt echter dat het groentegarnituur steeds wisselt. Dit kan broccoli, prei, peultjes e.d. bevatten. Vandaag dus rabarber.

Maar goed, we komen hier voor de vis en die is ronduit voortreffelijk te noemen. Ze spartelen bijkans het bord af. De tongetjes lekker krokant gebakken, erbij een bescheiden portie gewokte zeekraal met rode ui. Het pannetje is gevuld met blokjes witvis en zalm, vergezeld van stukjes ui, paprika en prei. Erg smakelijk allemaal.

Als afsluiting koffie en thee. Op verzoek wordt daar een bordje met wat snoeperij bij geserveerd. Hoewel het niet gebruikelijk is, “kan er wel wat geregeld worden”. Dit kenmerkt de ware horeca-ondernemer: flexibiliteit en een aangeboren klantvriendelijk vermogen om het de gasten naar de zin te maken.

Kortom, dit Vissershuis is een locatie waar we vaker naar terug zullen keren. Ondanks de grote drukte heerst er een ontspannen sfeer en loopt alles er keurig gestroomlijnd. Chapeau!
Wie van vis houdt, moet hier echt een keer naar toe.