Deliciously Ella snel en makkelijk plantaardig koken

Deliciously Ella snel en makkelijk plantaardig koken

Tot zo’n vijf jaar geleden at ik nog op de gebruikelijke manier. Ofwel zoals de meesten van ons zijn opgevoed: eerst het gezonde, dan het zoet. Brood met vleeswaren, kaas én zoet. Maaltijden met pasta, rijst, aardappelen, groente en een bescheiden stukje verantwoord vlees. Op dat moment was ik al wel op weg om flexitariër te worden, maar een sappig biefstukje ging er nog steeds goed in, ook al bleef dat beperkt dat een keer in de veertien dagen. En hoewel ik altijd al een lezer van etiketten was (boodschappen doen met mij duurt echt uren, volgens mijn lieftallige huisgenoot) durfde ik nog klakkeloos een verpakking koek of snoep in ons karretje te laten glijden. Toen ik echter wat vage klachten kreeg van een lichtjes tegenstribbelende spijsvertering, veranderde er vanzelf iets in mijn mindset omtrent voeding.

Net als Ella Mills (Woodward) – van Deliciously Ella –  ben ik óók altijd op zoek naar verhelderende antwoorden, met name op de meest prangende vraag aller vragen, namelijk  “waarom?” Waarom protesteert mijn lichaam als ik (te) vet eet? Waarom krijg ik na het eten van tomaten altijd last van hooikoortsachtige verschijnselen? Waarom lig ik ‘s nachts wakker met een rommelende maag als ik buiten de deur gegeten heb? Na een zoektocht van meer dan drie jaar, kwam ik erachter dat ik behept ben met een histamine-tolerantie. In de reguliere geneeskunst kennen ze uitsluitend het woord allergie, alleen al het woord intolerantie kun je bij een allergoloog beter niet hardop uitspreken, het is onontgonnen gebied waar zij zich niet mee bezighouden. Er bestaan ook geen laboratoriumtests voor, dus besteden ze er geen aandacht aan.

“Deliciously Ella snel en makkelijk plantaardig koken” verder lezen

Een Kookboek door Seppe Nobels

Een Kookboek door Seppe Nobels

Al geruime tijd behoort vlees niet tot een vast onderdeel van de dagelijkse maaltijd in huize Eetplezier. Dat heeft meerdere redenen: a) ik was al nooit zo’n liefhebber van het kauwen op dood dier b) dierenwelzijn ligt me na aan het hart en als ik de beelden uit de bio-industrie zie, word ik acuut onpasselijk en c) de Hb-waardes in mijn bloed hebben me intussen duidelijk gemaakt dat noodzakelijke eiwitten heel gemakkelijk óók uit plantaardig voedsel gehaald kunnen worden. Dus is tegenwoordig mijn eerste vraag altijd: welke groente ga ik maken? Met al dat plantaardigs probeer ik zoveel mogelijk te variëren, van koken, pureren of stoven, tot roosteren en roerbakken. Soms verwerk ik alle left-overs in een grote pan kerrieragout, om dit vervolgens met drooggekookte rijst te eten. Ook heel prettig.

Nu wil ik mezelf absolouut niet als super healthy foodblogger presenteren: ik durf echt nog wel eens af te wijken en een stukje verantwoord vlees of vis naast mijn groenten te serveren. Zo eens in de veertien dagen, maar alle overige dagen geldt dus dat groenten de hoofdrol spelen.

“Een Kookboek door Seppe Nobels” verder lezen

Dahl van twee soorten linzen, wortel en bleekselderij

Dahl van twee soorten linzen

Dit recept is een mengeling van twee verschillende recepten. Een beetje experimenteren in de keuken kan nooit kwaad. Recept A komt uit het boek Bonen van Joke Boon en recept B uit mijn grote India Bijbel, geschreven door Pushpesh Pant. Op die manier ontstaat er een dahl van twee soorten linzen, wortel en bleekselderij. Geitenwollen sokkenhap? Zeker niet! Het is door de grote hoeveelheid aan specerijen en groenten een smakelijke, vegetarische maaltijd geworden. Voor iedereen.

De meeste peulvruchten zijn een beetje melig. Behalve de echte Puy-linzen, want die koken niet snel kapot. Ik gebruik ze eigenlijk altijd. Ze zijn te koop bij de Sligro, maar ook op internet heb ik ze al vaak voorbij zien komen. De oranje linzen in dit recept koken wel gauw stuk. Geef er een salade naast, zodat je verzekerd bent  van de broodnodige, frisse toets.

Dahl van twee soorten linzen, wortel en bleekselderij

Ingrediënten:
100 gr bruine Puy-linzen
100 gr oranje linzen
2 uien, 1 gehakt en 1 in ringen
2 stengels bleekselderij, in kleine stukjes
2 grote wortels, in kleine stukjes
1 theel komijnzaad
3-4 tenen knoflook
1 theel gehakte verse gember
2 eetl gehakte korianderblaadjes
2 tomaten
2 theel korianderzaad
2 gedroogde rode pepers
2 eetl boter
de zwarte zaadjes uit 3-4 kardemompeulen
1 kaneelstokje, circa 2,5 cm
2 kruidnagels
3 theel chilipoeder
zout

Bereidingswijze:
Breng in een grote pan met dikke bodem 600 ml water aan de kook. Doe er de Puy-linzen in en draai het vuur laag. Deze moeten ongeveer 25-30 minuten koken. Na 15 minuten kunnen de oranje linzen erbij. Laat de linzen uitlekken en zet ze opzij.

Doe de gehakte uitjes met de komijnzaadjes, knoflook, gember, gehakte koriander, tomaten, korianderzaadjes en gedroogde pepers in een blender en hak er een pasta van.

Smelt de boter op matig vuur in een andere pan en bak eerst de bleekselderij en wortel aan tot ze zacht zijn. Haal de groenten uit de pan en zet opzij. Voeg daarna de uiringen, kardemom, kaneel en kruidnagels toe en bak dit zo’n 7-8 minuten of tot de uien goudbruin zijn.

Roer er de kruidenpasta door en laat het mengsel nog 10 minuten bakken op zacht vuur. Voeg vervolgens de wortelen, bleekselderij en linzen toe. Voeg naar smaak zout toe.

Laat dit vervolgens nog even pruttelen. Als het mengsel te dik wordt, kun je er een scheutje water aan toevoegen.
Strooi er voor het serveren nog wat gehakte koriander over.

Lekker met een salade en naanbrood!

Dal met twee soorten linzen

Aubergine met karnemelk-yoghurtsaus – Ottolenghi

Aubergine met karnemelk-yoghurtsaus

Met aubergines kun je eindeloos variëren. De geroosterde versie vind ik sinds kort toch wel het allerlekkerst. Deze aubergine met karnemelk-yoghurtsaus is een voorgerecht voor 4 personen of een hoofdgerecht voor 2 personen.

Aubergine met karnemelk-yoghurtsaus

Ingrediënten
2 grote lange aubergines
5 eetlepels olijfolie
1½ theelepel (citroen)tijmblaadjes
1 granaatappel
1 theelepel za’atar (Midden-Oosters kruidenmengsel)
maldon zeezout
zwarte peper

Karnemelk-yoghurtsaus:
1,4 dl karnemelk
100 gr dikke Griekse (of Turkse) yoghurt
1 ½ eetlepel olijfolie
1 kleine teen knoflook, fijngewreven
snufje zout

Bereidingswijze
Verhit de oven tot 200°.
Snijd de aubergines overlangs doormidden en snijd ook midden door het groene steeltje.
Maak met een klein scherp mesje drie of vier parallel lopende inkepingen in het vruchtvlees, maar laat de schil heel.
Draai de aubergines 45 graden en snijd ze weer in, zodat er een ruitpatroon ontstaat.

Leg de halve aubergines met de snijkant naar boven op een bakplaat bekleed met bakpapier.
Bestrijk ze met de olijfolie en blijf ze bestrijken tot het vruchtvlees alle olie heeft opgezogen.
Bestrooi ze met tijmblaadjes en een beetje zout en peper.
Rooster de aubergines 35-40 minuten in de oven, waarna het vlees gaar, geurig en lichtbruin moet zijn. Neem ze uit de oven.

Maak in de tussentijd de granaatappel en de saus klaar.
Snijd de granaatappel horizontaal doormidden.
Houd de ene helft boven een kom met de snijkant naar de handpalm gericht en sla met de steel van een houten lepel zachtjes tegen de schil.
Blijf met toenemende kracht slaan tot de pitten loslaten en tussen je vingers door in de kom vallen.

Zeef de pitten als beide helften leeg zijn om stukjes wit vel of vlies eruit te halen.
(Je kunt de pitten er ook gewoon met je vingers uit friemelen. Een waarschuwing is op zijn plaats: het kan erg spetteren en de vlekken die het maakt zijn bijzonder hardnekkig).

Klop voor de saus simpelweg alle ingrediënten door elkaar.
Proef of hij goed op smaak is en zet hem tot gebruik weg.

Schep voor het opdienen een royale hoeveelheid saus op elke halve aubergine, maar laat de steeltjes onbedekt.
Bestrooi ze met za’atar en flink wat granaatappelpitten en garneer met de citroentijm.
Maak het gerecht af met wat olijfolie.

Bron: Plenty – Yotam Ottolenghi

Aubergine met karnemelk-yoghurtsaus

Geroosterde aubergines à la Ottolenghi

Geroosterde aubergines

Vandaag was de dag dat ik een nieuwe manier vond om aubergines te bakken. Of nee, correctie, de uitvinding is niet geheel van mezelf, nog beter gezegd: helemaal niet, maar is te danken aan meneer Ottolenghi. Hij is al langere tijd geen onbekende meer in culiland. Een ieder die van eten houdt en hem (nog) niet kent, raad ik aan om daar heel snel verandering in te brengen. Deze man is een genie. De Willie Wortel onder de chefs. Hij wist de vegetarische (sub)cultuur nieuw leven in te blazen. Weinig of geen vlees eten heeft niet langer een stoffig, wereldvreemd imago, maar is zelfs hot en trendy geworden. Bovengenoemde chef speelt daar zeer zeker een belangrijke rol in met zijn geroosterde aubergines.

Yotam Ottolenghi (1968) is een in Israël geboren filosoof van Duits-Joods-Italiaanse afkomst die in Londen een nieuw leven begon als pâtissier. Hij kookt en publiceert liefst vegetarische gerechten, maar vindt het tegelijkertijd geen probleem zijn tanden in een verse moot vis of stevig stuk vlees te zetten. Inmiddels heeft hij een aantal boeken op zijn naam staan, zoals Plenty en Het Kookboek, die met recht bestsellers genoemd kunnen worden.

Tot zover de bewieroking. Terug naar de aubergines. Na vandaag is me één ding duidelijk geworden: ik heb gedurende een groot aantal jaren mijn kostbare tijd verspeeld met het (verkeerd) bereiden van aubergines. Deze groente staat regelmatig op tafel in huize Eetplezier en hoewel ik intussen vele manieren gevonden had om variatie aan te brengen, is dit recept van Ottolenghi toch wel de meeste smakelijke én simpele manier. Let op: dit is een afgeleide van zijn recept Aubergine met karnemelksaus en granaatappel. Die combi kan me op geen enkele wijze bekoren, blijft over de wijze waarop hij de aubergines roostert. Een geweldige methode om deze groente zacht, geurig en gaar te krijgen. Zie foto.

Ik heb er zelfgemaakte tomatensaus over gelepeld en afgewerkt met een restant feta en peterselie. Zo kan ik mij een aantal sauzen voorstellen die er stuk voor stuk overheerlijk bij zullen smaken. It’s all yours ….

Geroosterde aubergines à la Ottolenghi

Ingrediënten
2 grote lange aubergines
5 el olijfolie extra vierge
1½ tl (citroen)tijmblaadjes, plus een paar takjes om te garneren
maldon zeezout en zwarte peper

Bereidingswijze
Verwarm de oven voor op 200′ C.
Snijd de aubergines overlangs doormidden, snijd ook door het groene steeltje.
Maak met een aardappelschilmesje drie of vier parallel lopende inkepingen in het vruchtvlees, laat de schil heel.
Draai de aubergines 45 graden en snijd ze weer in, zodat er een ruitpatroon ontstaat.
Leg de halve aubergines met de snijkant naar boven op een met bakpapier beklede bakplaat.
Bestrijk ze met een kwastje met de olijfolie, totdat alle olijfolie is opgenomen.
Drie of vier keer smeren moet voldoende zijn; maar schrik niet, er gaat behoorlijk wat olie in!
Bestrooi ze met de tijmblaadjes en een beetje zout en peper.
Rooster de aubergines 35-40 minuten in de oven, zodat het vlees gaar, geurig en lichtbruin wordt. Neem ze uit de oven en laat ze afkoelen.

Geef er saus bij naar eigen voorkeur.

Geroosterde aubergines

Prei-paddenstoelenfrittata

Prei-paddenstoelenfrittata

Er zijn van die dagen dat ik echt niet weet te verzinnen waar ik zin in heb. Vlees? Een dagje vleesloos zal het lichaam goed doen. Vis? Even geen kraakverse ter beschikking. En op niet-superverse vis zou een boete moeten staan. Een salade? Te koud buiten. Maaltijdsoep? Pas gegeten. En zo passeert een hele supermarkt de revue.

Gelukkig blijft er dan altijd nog één ding over: het ei! Veelzijdig, altijd voorradig en – mits verstandig genuttigd – best gezond. Zelf koop ik louter en alleen eieren met het eko-keurmerk er op. Wij willen toch ook niet in een hokje, zonder frisse lucht of enig ander vertier, vetgemest worden? Gun de kippen een vrije uitloop, een ongekapte snavel en een leven lang scharrelplezier.

Goed, ei dus. Was ik vroeger bij het bereiden van een omelet in de weer met de traditionele koekenpan; tegenwoordig pak ik het veel slimmer aan. Ik noem de omelet frittata, ik neem een laag rechthoekig anti-aanbak blik (zo een van Patisse), bak de vulling, giet het ei erover en zet het in de oven.
Hieronder een favoriet recept voor een prei-paddenstoelenfrittata.

Prei-paddenstoelenfrittata

Ingrediënten
– 10 gr. boter
– 1 eetl. olijfolie
– een prei in dunne ringen
– 400 gr. champignons of paddenstoelen
– 2 geperste knoflookteentjes
– 8 eieren
– 150 ml slagroom
– 40 gr. geraspte Parmezaanse kaas

Bereidingswijze
Verwarm de oven voor op 180° en vet de bakvorm in.
Smelt de boter met de olie in een grote koekenpan en bak de prei 5 minuten tot ze zacht is. Voeg de paddenstoelen toe en bak nog 5 minuten.

Klop intussen de eieren, room en kaas in een kom. Vul de vorm met het preimengsel en schenk het eimengsel er over. Bak dit 20-25 minuten in de oven tot de frittata lichtbruin en stevig is. Voor een gemakkelijke maaltijd eet je er een vers knapperig broodje bij, besmeerd met dik boerenroomboter en wil jet het helemaal afmaken dan serveer je er een zelfgemaakte tomatenchutney bij!