Verse pasta met ragù bianco

Pasta met ragu bianco
In huize Eetplezier is er niemand vies van een beetje buitenlands tintje aan de hoofdmaaltijd. Sterker uitgedrukt: G. en ik zijn bepaald niet als schrokoppen te betitelen als het om Hollandse AVG’tjes gaat. Dus wordt er veel rijst genuttigd, want rijst is net zo eenvoudig als een kinderhand: het is gauw gevuld en tevens gemakkelijk met van alles te combineren. Ook fregola – de kleine pastabolletjes uit Sardinië – neemt een prominente plaats in als het gaat om favoriete bijgerechten en natuurlijk wordt de traditionele pasta in de vorm van tagliatelle of lasagne  ook altijd nog met een tevreden glimlach verwelkomt. 

Sinds enkele maanden heeft onze pasta echter een ware metamorfose ondergaan. Van de gedroogde Barilla of De Cecco naar eigenhandig geknede, gewalste en gedraaide deegwaar. Man, man, een wereld van culinair verschil voltrekt zich in je mond. Wat een fluwelen zaligheid in tegenstelling tot de gedroogde soorten die – ook al zijn ze van een knisperend “al dente” cuisson – toch altijd een lichte meligheid bevatten. Verse pasta dus. Ja, in het begin is het even een gedoe. Teveel stuifbloem, te dikke plakken, te weinig ei, maar als je de juiste consistentie eenmaal gaat zien, dan heb je pas door hoe het moet. Om maar eens een Cruijffiaans spreekwoord te gebruiken. 
“Verse pasta met ragù bianco” verder lezen