Griekse briam met burrata

Griekse briam met burrata

Iedereen kent wel de Franse ratatouille, het stoofpotje van diverse mediterrane groenten, welke je formeel gezien allemaal apart dient te bakken. Dat doet natuurlijk niemand, want Noorderlingen zijn meer van het vlug-vlugwerk, dus gaat alles in één keer de pan in. Gemakshalve noemen wij het dan ook ratjetoe. Waarom moeilijk doen als het gemakkelijk kan?

Persoonlijk vind het dan wel een echt soepzooitje worden, zonder afzonderlijke smaken. Een betere methode is dan de groenten in de oven te bakken, op die manier blijven de smaken beter behouden. Het grote voordeel is dat het geen natte bedoening wordt, wat bij ratatouille nogal eens wil gebeuren, althans bij mij.

“Griekse briam met burrata” verder lezen

Histamine intolerantie

Histamine intolerantie

Op een goede dag viel het kwartje in huize Eetplezier. Na een aantal jaren van kwalijkheden op lichamelijk gebied, welke in de vroege morgen luidruchtig en voorzien van enige theatrale expressie werden verkondigd aan de ontbijttafel, begon er een vaag licht te schijnen aan de horizon.

Het begon met een door mij gulzig verorberde Elzasser zuurkoolschotel. Ik ben er dol op en maak (en eet) het dan ook dubbele hoeveelheden. De dag erna toonde een leden pop energieker dan ik.  Slap, futloos, snotterig, met darmkrampen en een lichte hoofdpijn worstelde ik me door de dag. Ik zag nog geen enkel verband met de genoten maaltijd.  “Histamine intolerantie” verder lezen

Tomatatin op de wijze van Estée Strooker

Tomatatin

Tomatatin. Je verzint het niet, een omgekeerde tomatentaart. Met ui, balsamico en venkelzaadjes. Een heerlijk vegetarisch gerecht.

Toevallig ben ik al van kindsaf aan dol op tomaten. Op de boterham, met een snufje suiker of zout. In de soep, met wortel, ui en geurige kruiden.  En natuurlijk ook in de traditionele Italiaanse gerechten, zoals all’ amatriciana of de pizza. “Tomatatin op de wijze van Estée Strooker” verder lezen

Quiche caprese

Quiche caprese

Als de zomer dan eindelijk haar best doet, zoals afgelopen weken, dan wil ik ook het liefst zonnige smaken op mijn bord. Een beetje Mediterraans, als ik het zo mag zeggen. Dan droom ik graag dat ik de weg gevonden heb naar meer zuidelijke streken. Struinen tussen de geurende lavendelvelden van de Provence. Zoeken naar de heerlijkste delicatessen in de Dordogne. Slurpen van een volle, aromatische Chianti in de heuvels van Toscane. Bengelen met de voetjes in het koele water van de Middellandse zee op Capri.

Met deze quiche caprese maak je een klein gedeelte van je dromen waar. De Mediterranée spat hiermee van je bord af en de goddelijke smaak is als het zonovergoten Italië, Frankrijk en Spanje inéén. Zoete tomaten, scherpe Parmezaanse kaas, geurige basilicum. Als je deze quiche dan ook nog eens mag opeten in de laatste, koesterende zonnestralen van deze dag, dan is het plaatje compleet. Veel beter wordt het niet.

Quiche caprese

Ingrediënten:
quichevorm van 24 cm doorsnee

6 plakjes roomboterbladerdeeg
80 gr pijnboompitten
400 gr cherrytomaatjes (kan best iets minder)
4 eieren
125 ml crème fraîche
flink wat basilicumblaadjes, fijngesneden
100 gr Parmezaanse kaas, geraspt
1 bol mozzarella van 125 gram, in plakjes
4 romatomaten

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Bekleed de quichevorm met het bladerdeeg. Leg het niet teveel over elkaar en snijd hier en daar bij.

Rooster de pijnboompitten in een koekenpan.
Laat afkoelen op een bord.

Verdeel de pijnboompitten en gehalveerde cherrytomaatjes over de quichevorm.

Klop de eieren los met de crème fraïche.
Schep de basilicum en de Parmezaanse kaas erdoor en breng op smaak met peper en zout.

Verdeel de mozzarella en het eimengsel over de tomaatjes.

Snijd de romatomaten in plakken en leg deze op de quiche.

Bak de quiche in circa 1 uur in het midden van de oven goudbruin en gaar. Dek af met aluminiumfolie als hij te donker wordt.

Laat de quiche hierna enigszins afkoelen. Lauwwarm is hij het lekkerst!

Gevulde courgettes op Turkse wijze

Gevulde courgettes met groenten en feta

Gevulde courgettes als maaltijd waren geheel en al verdreven uit mijn culinaire geheugen. Verdrongen door allerhande, eigentijdser gerechten. Iets met Ottolenghi en zo. Gelukkig werd ik net op tijd bevangen door Arabische sferen en smaken. Dat heeft helemaal niets met de foodybox te maken (die krijg ik namelijk nooit), maar ik word altijd vanzelf een beetje meegetrokken in de voortrazende trends. En ik moet tevens toegeven dat ik bij een tv-programma als Chez Benali, dat momenteel te zien is, erg weg kan zwijmelen bij de Orientaalse beelden. De aromatische kruiden, de hectiek van de drukbezochte souk, het is een feest voor de zintuigen. Snuffelend op 24Kitchen vond ik een recept voor gevulde paprika’s. Ik heb het omgezet naar gevulde courgettes, de inhoud is gelijk gebleven. Eet er een frisse salade bij en je hebt een onwaarschijnlijk smakelijke maaltijd!

Gevulde courgettes op Turkse wijze

Ingrediënten:
300 g notenrijst
2 uien
2 teentjes knoflook
1 bosuitje
0.5 bosje bladpeterselie
0.5 bosje koriander
olijfolie om te bakken
1 el paprikapoeder
1 el kaneelpoeder
1 el gemberpoeder
1 tl chilivlokken
400 g tomatenblokjes
2 middelgrote courgettes
150 g fetakaas

Bereidingswijze:
Kook de rijst volgens de bereidingswijze op de verpakking. Stoom goed droog. 

Pel en snipper de uien. Pel en snijd de knoflook fijn.
Snijd het bosuitje in dunne ringen.
Pluk en snijd de bladpeterselie en koriander fijn.

Verhit een scheut olijfolie in een pan en bak de uien, knoflook, bosuitje, bladpeterselie, koriander, paprikapoeder, kaneelpoeder, gemberpoeder en chilivlokken circa 6 minuten op laag vuur.

Voeg de tomatenblokjes toe en laat circa 3 minuten zonder deksel pruttelen.
Halveer de courgettes in de lengte en verwijder de zaadlijsten. Voeg de zaadlijsten van de courgette toe aan het tomatenmengsel.

Snijd de fetakaas in blokjes.
Meng de rijst en fetakaas door het tomatenmengsel.
Vul de courgettes met het mengsel. Besprenkel met olie.

Schuif in de oven en bak in circa 20-25 minuten gaar.

Gevulde courgettes met groenten en feta

Risosalade met geroosterde paprika en kikkererwten

Risosalade met geroosterde paprika en kikkererwten

Riso (of orzo) is een gedroogde pastasoort Het is gemaakt van griesmeel van harde tarwe. De Cecco noemt het riso. Als ik het bij de Griekse winkel haal, heet het plotseling kritharaki. Ik heb werkelijk geen enkel idee of er wellicht een subtiel bestaat tussen de verschillende benamingen. Feit blijft dat ik het veelvuldig gebruik in mijn keukentje.  Als vulling in de soep. Of ter vervanging van de “gewone” pastasoorten, waar ik dan een saus bij serveer. Ook in salades doet deze vermomde rijstkorrel het uitstekend. Maar wijk voor deze risosalade met geroosterde paprika gerust af als je liever couscous, bulghur of quinoa gebruikt. De smaak wordt in grote mate toch bepaald door de ingrediënten.

Risosalade met geroosterde paprika en kikkererwten

Ingrediënten:
3 rode puntpaprika’s
150 g riso
1 l groentenbouillon
1 grote sjalot, in dunne schijfjes
rasp en sap van 1 citroen
3 tomaten, zaadlijsten verwijderd, in blokjes
200 g kikkererwten uit blik, uitgelekt
1/2 bos peterselie, fijngehakt
1/2 bos koriander, fijngehakt
blaadjes van 4 takjes munt, fijngehakt
fleur de sel en zwarte peper van de molen

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 220°.
Leg de paprika’s in een ovenschotel en schuif ze in de oven tot de buitenkant zwartgeblakerd is. Keer ze af en toe.
Neem uit de oven en stop ze in een afsluitbare plastic zak.

Kook intussen de riso gaar in de groentenbouillon volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Laat goed uitlekken.

Meng de sjalotringen met citroenrasp- en sap en laat staan tot gebruik (hierdoor zal de sjalot zijn scherpte verliezen).

Pel de paprika’s en verwijder de zaadlijsten. Snijd in blokjes.

Meng de lauwe riso met de paprika, tomaten, kikkererwten en kruiden.
Roer er ook de sjalot met citroensap en -rasp door.
Kruid royaal met fleur de sel en zwarte peper.

Ik werd voor deze salade geïnspireerd door een recept op het blog van de Vlaamse Annelies Een lepeltje lekkers. Hierop is een grote variëteit aan recepten te vinden met schitterende foto’s die me het water in de mond doen lopen.

Salade van riso met geroosterde paprika en kikkererwten