Panzanella puttanesca

Panzanella puttanesca

Nog meer zomer ….. and I’m lovin’ it! Wat krijgen we een verwennerij toebedeeld van ergens daarboven. We hebben het vast en zeker met z’n allen verdiend, dat kan niet anders. Over zomerse verwennerij gesproken: deze panzanella puttanesca is er zo één. Vol met heerlijke, zondoorstoofde producten.

Ik zag wonderschone coeur de boeuf tomaten liggen bij mijn plaatselijke groenteboertje en wist vrijwel direct dat ik er dit gerecht mee wilde maken. Eerst even een paar dagen lekker laten doorrijpen, dan is deze bijzondere, Franse tomaat op zijn best. In tegenstelling tot de traditionele panzanella, waarin het brood vaak ofwel wordt geweekt of de salade in zijn geheel enkele uren koel wordt weggezet, vind ik het zelf lekkerder om nog wat knapperige korst te proeven.

Dus meng ik alles tien minuten voor het aan tafel gaan door elkaar. Door de dressing en het vocht van de tomaten, wordt het brood zachter, maar nog niet zompig. Bovendien zet ik niets meer in de koelkast. (Te) koude salades missen te veel smaak.

Panzanella puttanesca

Ingrediënten: (4 personen)
1 focacciabrood (of ciabatta)
1 rode ui
10 tasty Tom tomaatjes of 2 coeur du boeuf tomaten
1 eetl rodewijnazijn
6 eetl extra vierge olijfolie
4 gepofte puntpaprika’s (of 1 potje gegrilde)
2 eetl kappertjes
1 blikje ansjovisfilets
1 bakje basilicum
handvol Taggiasche olijven

Bereidingswijze:
Begin met het poffen van de paprika’s.
Verwarm de oven voor op 200˚. Leg de paprika’s erin en pof deze 30 minuten, tot ze zwartgeblakerd zijn. Haal ze uit de oven, stop ze direct in een goed afsluitbare plastic zak en laat ze afkoelen. 

Schakel de oven terug naar 180˚. Snijd het brood in vrij grote blokken, verdeel over een met bakpapier beklede bakplaat en bak circa 10 minuten in het midden van de oven. Neem uit de oven.

Halveer de ui en snijd deze in flinterdunne plakjes. Doe in een kommetje, giet er kokend water over en laat uitlekken in een vergiet.
Halveer de tomaten en verwijder met een theelepel de zaadlijsten. Vang het sap op in een kom. 
Klop het sap met de azijn en olie tot een dressing en breng op smaak met peper en eventueel zout.

Verwijder nu het vel van de paprika’s en de zaadlijsten en pitjes. Snijd de tomaten in partjes en de paprika’s in reepjes.
Meng de ui, tomaten, paprika’s, kappertjes en brood door elkaar en schenk de dressing erover. Schep de panzanella voorzichtig om en laat minstens 15 minuten staan, zodat de smaken goed kunnen intrekken.

Snijd ondertussen de ansjovisfilets grof. Meng de basilicum door de panzanella puttanesca en garneer met de ansjovis en olijven.

Panzanella puttanesca

Italiaanse delicatessen

Pomino Italiaanse delicatessen

Het leven is een onweerstaanbaar fijn feestje. Alleen zakken de slingers zo af en toe naar beneden. Dan moet je even de trap op en de vrolijk gekleurde feestguirlandes opnieuw zelf ophangen. Met dat laatste heb ik niet zoveel moeite, omdat ik nu eenmaal geen doemdenker ben. Op zulke momenten kies ik gretig de juiste uitgangspositie, graai mijn gereedschap bijeen en dompel me, zonder enige vorm van gêne of schuldgevoel, volledig onder in een shopaholic-roes. Niets overtuigender voor het “volle leven” dan een rijkgevulde boodschappenmand en een lege portemonnee.

Italiaanse lekkernijen

Een feestje in Italiaanse stijl werd het dit keer. Bij Pomino Italiaanse Delicatessen kocht ik o.a.:

Papardelle. Al zo vaak naar gezocht en nooit gevonden in mijn buurt. Nu de lente nadert wil ik daar een fijn primavera gerechtje van maken. Met veel groene, lichte tinten. Verse doperwtjes, groene asperges. Dat soort dingen.

Twee tubes Mutti dubbel geconcentreerde tomatenpuree. De lekkerste volgens kenners. Eindelijk gevonden.

Blik San Marzano tomaten. Overal in te gebruiken.

Taggiasche olijven. Ik krijg het nooit uitgesproken. Maar dat het de meest lekkere olijven zijn, weet ik al heel lang. Fijn spul om op te peuzelen tijdens de zamibo (zaterdagmiddagborrel).

Hazelnoten. De enige échte, uit Piëmonte. Het ultieme ingrediënt voor het beroemde hazelnootijs van Kees Raats. Ik maak het vaker. De truc is de hazelnoten te roosteren, meteen te verpulveren om daarna direct toe te voegen aan de warme melk. Op die manier geven ze de meeste smaak af en krijg je ijs een heerlijke, aromatische hazelnootsmaak.

Zes flesjes San Bitter Rosso. Een niet-alcoholische drank, verwant aan Crodino. Ik drink het graag als het alcoholpercentage in mijn bloed nog niet volledig verdampt is na de nodige, eerder genuttigde versnaperingen.

Potje Mostarda di Cremona. Dit is gekonfijt fruit in een gekruide, zoete siroop met toevoeging van mosterdpoeder. Het resultaat is een kleurrijk geheel met een intense smaak van mosterd en zoete gesuikerde vruchten. Mostarda wordt vooral gegeten met gekookt vlees (bollito misto) maar is ook heerlijk bij kaas.

Italiaanse delicatessen