Citroen of sinaasappelkoekjes

Citroen of sinaasappelkoekjes

Als ik me één ding heb voorgenomen in het voor ons liggende jaar, is het wel nooit meer koekjes te kopen in de supermarkt. Deze wanproducten van de voedingsmiddelenindustrie smaken bijna altijd naar natgemaakt en met de föhn droog geblazen karton. Of naar te grote hoeveelheden glucosestroop, waardoor ze een bijzonder nare bijsmaak krijgen en in het ergste geval lijkt het hoofdbestanddeel te bestaan uit afgewerkte castorolie. Dit laatste zijn de zogenaamde “slechte vetten”. Heeft in de verste verte niets te maken met de smaak van pure roomboter, zoals in deze citroen of sinaasappelkoekjes.

Bovendien is er totaal geen noodzaak om deze “misbaksels” te kopen, eenvoudigweg omdat er weinig zaken simpeler zijn dan koekjes bakken. Met een handje bloem, boter, suiker en af en toe een ei, ben je al een heel eind op weg. O ja, een uitsteekvormpje is handig, hoewel dat alleen cosmetische oppoetserij is, want een glas met een scherpe rand werkt net zo goed. En het vermelden waard is wel dat het zelfs mij lukt eetbare koekjes uit de oven te krijgen. En dat zegt toch aardig wat, nietwaar?

Onderstaand recept voor citroen- of sinaasappelkoekjes lijkt door zijn kruimelige textuur erg veel op het Britse shortbread. Deze textuur komt door het hoge vetgehalte die de boter in het recept met zich meebrengt. De kruimelige textuur is het resultaat van het vet dat de vorming van lange eiwitten (gluten) remt.

Citroen of sinaasappelkoekjes

Ingrediënten:
100 gr zachte boter
50 gr fijne tafelsuiker
150 gr zelfrijzend bakmeel
rasp van 1 citroen of sinaasappel

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 180˚. Vet twee bakplaten licht in.

Doe de boter in een kom en klop hem zacht.
Klop geleidelijk de suiker erdoor, gevolgd door het bakmeel met de gewenste rasp.
Vorm met je handen een samenhangend deeg van het mengsel.
Maak van het deeg 16 ballen ter grootte van een walnoot en plaats die met genoeg tussenruimte op de bakplaten.
Doop een vork in wat water en druk de balletjes ermee aan.

Bak de koekjes 15-20 minuten tot ze lichtbruin zijn.
Ze lijken licht, maar als je ze langer bakt, worden ze te droog.
Haal ze van de bakplaat en laat ze afkoelen op een rooster.

De koekjes zijn heerlijk bros, alleen mocht de specifieke smaak van citroen echt wel intenser zijn, wat mij betreft. Een volgende keer doe ik er de zest van 2 citroenen in.

Tip: je kunt er ook chocoladekoekjes van maken. Gebruik dan 120 gr zelfrijzend bakmeel en 15 gr cacao.

Bron: Bakbijbel – Mary Berry

Schaal met citroenkoekjes

Sinaasappelbroodjes en rordelgoos

Spiraalvormige sinaasappelbroodjes met amandelen

En toen kwam het vreselijke viruslegertje doodgemoedereerd binnenwandelen. Eerst zetten zij hun kampement op onder mijn koortsige oren. Aldaar wordt er een stevig afweergeschut opgezet, te oordelen aan de vorm die mijn gezicht aanneemt.
’s Nachts begint mijn eigen witte legertje zich met hand en tand te verdedigen tegen die vervelende indringers. Ik bevind mij midden tussen de vuurlinies en voel me daar bepaald niet prettig bij.

Twee dagen met strategisch geweld later wordt het voorhoofd opgesierd met een soort van brandmerk. Een scherp begrensde rode vlek.

De man met verstand van zaken en een stethoscoop om zijn nek weet het te benoemen. Rordelgoos. Soms worden zaken net een tikkie minder vervelend als je ze anders benoemt. Het rordelt en ja, dat doet pijn en het jeukt. Het goost ook en dat is meteen het leuke eraan. Ik mag dingen doen die normaal niet passen bij een fatsoenlijk vrouwmens. Zomaar met een fleecedekentje om me heen zitten niksen, terwijl het 21 graden is. Of met ongewassen piekharen een boekje lezen. Nog even twee uurtjes terug het bed induiken. Helemaal niets eten omdat je totaal geen trek hebt. Of frietjes eten omdat dát nu precies het enige is, waar je wel zin in hebt. Een beetje hangen. Een beetje zitten staren. En veel moeheid uitstralen. Het kan en mag allemaal. Want ik heb rordelgoos!

Sinaasappelbroodjes

Mijn eigen Huisman rordelt loyaal met me mee. Maar zorgt intussen ook voor een gladgestreken huishouden en ziet zelfs kans deze overheerlijke broodjes met sinaasappel en amandel van Levine te bakken. Die gaan er in als de spreekwoordelijke koek. Probeer ze gerust eens te maken. Totaal iets anders als het traditionele koffiebroodje, maar minstens zo lekker. En meen ik daar ook nog een gezond element te herkennen, in de vorm van sinaasappel? Jawel! Ideaal dus voor zieke kipjes als ik.

Spiraalvormige broodjes met sinaasappel en amandelen

Sinaasappel sorbetijs

Sinaasappel sorbetijs

Ooit, op een dag dat het kwik ver boven de dertig graden uitsteeg, was mijn verlangen tot het aanschaffen van een ijsmachine zó groot, dat ik bijna stande pede naar de winkel toog. Met het naderen van de eerste onweersbuien, ebde ook mijn begerige gevoelens weg. Gelukkig maar. Impulsaankopen doen is niet alleen financieel totaal onverantwoord; de recentelijk aangeschafte spullen belanden daarna ook vaak in de verste uithoeken van alle kasten.

Toen kwam er opnieuw een dag dat het opnieuw er-rug warm werd. Zeg maar gerust: heet. Erg heet. Ik moest de weg op met de auto. En drukkende warmte in combinatie met het aanschouwen van al die jakkerende, ingeblikte strandgangers, doet bij mij op voorhand de oksels danig klotsen. Onderweg kreeg ik visoenen van op volle toeren draaiende ventilatoren, dansende pinquins en tot de rand toe gevulde baden met tinkelende ijsblokjes.

De impuls was hiermee omgezet naar een weldoordachte aankoop. Slechts één dag later was ik de tevreden eigenaar van een zelfvriezende ijsmachine. Dat intussen een wekenlang regenfront ons land was genaderd, deerde me opeens niet zo erg meer. Over enkele uren kon ik beginnen aan mijn allereerste zelfgemaakte ijsje. Ho, zo simpel bleek dat nu ook weer niet. Recepten op internet bevielen me niet. In al mijn kookboeken geen ijs te bekennen. Dus nam ik mijn toevlucht tot het Culinair Gilde van Zeeuwse amateurkoks. Nou ja, amateurs zijn het allang niet meer; zij presteren beter dan de gemiddelde restaurateur en geloof me maar: ik spreek uit ervaring. Deze club enthousiastelingen publiceert al hun receptuur online en daar vond ik een heerlijk sorbetijs van sinaasappel met wijn en likeur.

Het resultaat was verrukkelijk. Zijdezacht sorbetijs met de intense smaak van citrusfruit. Nu al kan ik jullie verzekeren dat er nog veel meer ijs gaat volgen. Laat die zomer waar geen einde aan lijkt te komen, zich gerust melden. Ik ben er klaar voor.

Sinaasappel sorbetijs

Ingrediënten:
250 gr suiker
250 ml water
400 gr vers sinaasappelsap
sap van 1 limoen
100 ml witte wijn
90 ml Cointreau of Grand Marnier
8 blaadjes munt

Bereidingswijze:
Breng de suiker met het water aan de kook en laat iets inkoken.
Pers de limoen en de sinaasappels uit.
Voeg het sap van de limoen, de sinaasappels, de witte wijn en de cointreau toe aan het suikerwater.
Laat koken tot de alcohol is verdampt.
Voeg nu de fijngesneden munt  toe en laat even trekken.
Doe de massa door een zeef, laat afkoelen en maak er in de ijsmachine sorbetijs van.
Zet tot gebruik afgedekt in de vriezer.

Bron: Culinair Gilde Zeeland

Sinaasappel sorbetijs

Kardemom & sinaasappelscones – Yvette van Boven

Kardemom sinaasappelscones

En dan op een dag lees je: kardemom sinaasappelscones. En begint het water je in de mond te lopen. Ik heb het heel lang tegen kunnen houden, hoor mensen! Mijn gevoel zegt geen kuddedier te willen zijn, geen naïeve volgeling van de trendwatchers of pioniers. Ik wil me niet zomaar aansluiten bij de mening van de massa. Nell zal zelf wel bepalen wat ze oké vindt en wat ze beter kan laten liggen. Ja-ha, jongens en meisjes, ik ben me er één. Zo eentje die je wel eens achter het behang wil plakken. Ik ben mezelf dan ook geregeld spuugzat.

Goed, het stukje zelfreflectie gehad hebbende, pakte ik het boek op en legde het weer weg. Keek ernaar en draaide me om. Las treuzelend en extra kritisch, waarna ik snel mijn toevlucht zocht in de nieuwe Mankell. Want een welopgevoed mens dient van alle markten geproefd te hebben. Of zoiets. Maar desondanks bleef het knagen. Zelfs in mijn dromen verschenen er Home Made gerechten. Warme, troostende borden met de smakelijkste lekkernijen.

Ik zag de spreekwoordelijke bijl al hangen en heb me niet langer weten te verzetten. Home Made Winter van Yvette van Boven is boek nr. 89 in mijn collectie kookgeschriften. En ja, jullie hebben allemaal gelijk: wat is het een knus, gezellig, warm en sfeervol boek. Natuurlijk wil elke kookgek dit in huis hebben. In het vervolg zal ik beter (en sneller) naar jullie luisteren 😉

Kardemom sinaasappelscones

Ingrediënten (voor circa 12 scones)
500 gr zelfrijzend bakmeel
60 gr witte basterdsuiker
snuf zout
40 gr roomboter
250 ml melk
65 gr marmelade
1 theel. gemalen kardemomzaad

voor de glans: (heb ik achterwege gelaten, vanwege de onbedwingbare trek)
4 eetl. marmelade
1 theel. gemalen kardemomzaad
2 eetl. water
rasp van 1 sinaasappel

voor de room:
1 eetl. oranjebloesemwater (vervangen door cointreau)
1 eetl. honing
250 gr mascarpone

Bereidingswijze
Zeef het bakmeel met de suiker en het zout boven een kom.
Snijd de boter in blokjes en kneed alles tot een kruimelig deeg.
Voeg de melk toe, de marmelade en de kardemom.
Kneed vlug en licht tot een samenhangend deeg. Kneed niet te lang, dan worden de scones taai.

Rol het deeg uit tot een 2 cm dikke plak.
Steek er met een ring of sconessteker rondjes uit van zo’n 6 cm doorsnede.
Zet ze op een met bakpapier beklede bakplaat.
Laat ze 15 minuten staan voor het bakken, maar je kunt ze ook de avond van te voren maken en ze op een koele plaats bewaren.

Verwarm de oven voor op 240° ( ik heb hetelucht 220° gedaan).
Bak de scones in 12-15 minuten goudbruin en gaar.

Verwarm in een steelpan de marmelade met wat water voor de glans.
Roer de kardemom erdoor. Besmeer de scones hiermee en bestrooi ze met wat sinaasappelrasp.
Roer het oranjebloesemwater en de honing door de mascarpone en klop deze lekker luchtig.
Dien de scones nog een beetje warm op, tezamen met de mascarpone.

Scones met sinaasappel en kardemom