Kardemomkoekjes met sinaasappelglazuur

Kardemomkoekjes met sinaasappelglazuur
Inmiddels kennen jullie mijn liefde voor zelfgebakken koekjes. Ik houd van simpele koekjes met aparte smaakjes. Niet teveel suiker, geen ingewikkelde technieken, maar wel een klein stukje zoetigheid om naar te verlangen bij je kopje thee of koffie. 

Kardemom is met voorsprong de koningin onder de specerijen. Persoonlijk ben ik er dol op en verwerk ik het graag door droog gestoomde rijst of in een aromatische curry. Mooi is ook dat de smaak ervan zowel in zoete als in hartige gerechten past. Een veelzijdig zaadje dus! Het gebruik ervan vergt wel enige voorzichtigheid, omdat de smaak ervan snel kan overheersen. Maar met de juiste dosering is het genieten geblazen.
“Kardemomkoekjes met sinaasappelglazuur” verder lezen

Sinaasappelkoekjes dag 24 Social Distancing

Een nieuw fenomeen wordt geboren op deze 24e dag van mijn sociale onthouding. Ik hoor een klop op het kamerraam, een vriend loert nieuwsgierig naar binnen. Met een bezwerend gebaar dat het midden houdt tussen  “time out” en een totaal mislukte “noodstop” probeer ik vriendlief duidelijk te maken dat zijn aanwezigheid binnen niet gewenst is. Hij begrijpt het. Waarna zich een tot op heden nooit vertoond tafereel ontrolt: hij neemt een zo comfortabel mogelijk positie in, afwisselend leunend op zijn fiets en mijn harde vensterbank en we voeren een gesprek met het raam als veilige buffer tussen ons in. Het oogt afschuwelijk en heel mijn hart roept om hem binnen te laten, te voorzien van koffie en een warme knuffel. Maar mijn hoofd waarschuwt me nog net op tijd. Niet doen! Hiermee zou ik mijn zelfverkozen isolatie verbreken en de voorgaande drie weken tot zinloos verworden zijn.

Windowtalk of raampraat dus. Na ruim een kwartier heb ik een schorre stem van het luide geroep. Vriend heeft inmiddels bevroren oren gekregen, want de wind is noordoostelijk en geselt de voorkant van ons stulpje. Wat een voorrecht om mensen te kennen die dit voor je over hebben! Goede vriendschappen komen op momenten als deze bovendrijven. 

“Sinaasappelkoekjes dag 24 Social Distancing” verder lezen

Passievruchten mijn favoriete fruit vol vezels en kalium

Passievruchten

Als ik op de zaterdagmarkt mijn wekelijkse half dozijn passievruchten koop, zie ik vanuit mijn ooghoeken hoe de statige dame naast me, met vertwijfeling in haar ogen het tafereeltje gadeslaat. Ik kijk haar aan. Op mijn doordringende blik begint ze enigszins gehaast ze te prevelen: “zijn die vruchten nog wel goed?” Gelukkig kan ik haar snel geruststellen. Ja, passievruchten worden tijdens het rijpen rimpelig, maar pas als ze eruit beginnen te zien als het perkamenten uiterlijk van een volledig gemummificeerd persoon, is de aromatische smaak optimaal.

“Passievruchten mijn favoriete fruit vol vezels en kalium” verder lezen

Italiaanse crostata van ricotta en marsala

Crostata van ricotta en marsala

Eenmaal wakker op zaterdag, hoorde ik de regen al vroeg tegen mijn slaapkamerramen kletteren. Koud zou het ook worden, voorspelde het weervrouwtje de avond ervoor. Winterjas kon uit de kast en de paraplu erbij!

En zo geschiedde. Ook na het ontbijt bleef het somber en druilerig weer. Geen dag om erop uit te trekken. Gelukkig had ik de alternatieven al op een rijtje staan: het werd mijn halfjaarlijkse fröbel- en bakdag. In mijn geval moet ik dit zeker niet te vaak willen doen, aangezien het veelvuldig zorgt voor hoge doses frustratie. En dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn van “lekker bezig zijn in de keuken”.  “Italiaanse crostata van ricotta en marsala” verder lezen

Irish whiskey cake

Irish whiskey cake

Er blijken mensen te bestaan die weinig tot geen honger hebben als de temperatuur boven de 25 graden komt. Voor mij geldt bijna het tegenovergestelde. Vooral zoute hapjes gaan bij zweterige omstandigheden goed naar binnen. Te goed. Het merkwaardige is dat zelfs zoetigheid mij dan kan bekoren. En dan graag zoetigheid met een “bite”. Geen slappe, vette bokkenpootjes of mergpijpjes, meer iets met een ferme splash alcohol erin verwerkt. Snappu wat ik bedoel?

Na wat gesnuffel in mijn schier oneindige reeks kookboeken, kom ik al snel bij de letter W terecht terecht. De W van whiskey. Aan de e in het woord kun je zien dat het van Ierse makelij is. In veel andere landen wordt het als whisky geschreven, tsja, dat is voor de echte Ier natuurlijk nooit the real stuff. Een gevoelig puntje. “Irish whiskey cake” verder lezen

Grand Marnier de zelf-maken versie

Grand Marnier

Soms, als de melancholie me in haar greep houdt, willen mijn gedachten nogal eens terugvliegen naar zo’n dertig jaar geleden. Dan zie ik G. en mezelf weer met verhitte hoofden bezig in ons veel te krappe keukentje.  Vol overgave werd er geweckt, gebotteld, vruchten op sap gezet (wie herinnert zich niet de bekende Rumtopf), vruchten tot sap gecentrifugeerd of ingekookt, wijn laten pruttelen en likeurtjes gemaakt. Oldskool bezigheden. Weinig mensen vinden het nog leuk. Veel te ingewikkeld allemaal, als je toch alles kant-en-klaar in de winkel kunt kopen.   “Grand Marnier de zelf-maken versie” verder lezen