Speltbroodjes met sesamzaad en maanzaad

Speltbroodjes met sesamzaad en maanzaad

Op de meeste maandagen is het broodbakdag in huize Eetplezier. Op den duur wordt zelfs je eigen broodjes bakken een way of life. Lees: routine. Maar vandaag is het zaterdag en heeft iedereen (nou ja, iedereen, in feite zijn het alleen G en ik) trek in een versgebakken zacht bolletje.  Bolletjes zijn vaak luxer dan gewoon brood, omdat er meer vetstof in zit en er vaak melk in wordt gebruikt in plaats van water. Dat alles geeft een broodje nét dat beetje extra. Met het vetgehalte valt het reuze mee in deze speltbroodjes, maar de volle melk compenseert dat volledig. 

Voor mij voelt zaterdag altijd als een dag van “buiten de lijntjes kleuren”. Alles mag, niets moet. Je kunt urenlang aan de ontbijttafel blijven hangen in gesprek met een vriendin of je kunt de achtertuin compleet in een zandbak veranderen. Op zaterdag mag het – wat mij betreft – net allemaal iets losser, precies zoals jij het wilt. Bij zaterdag hoort tevens een weelderige lunch. Zo’n versgebakken broodje met iets lekkers ertussen, zoals deze avocado met escalivada is dan niet te versmaden. Vooral niet op een prachtige Indian summerdag als vandaag! En wil je het écht helemaal in free-style vieren, neem je er een heerlijk glaasje witte wijn bij. Proost op het goede leven!

“Speltbroodjes met sesamzaad en maanzaad” verder lezen

Za’atar

Za'atar

Het zakje za’atar lag al geruime tijd naar me te lonken. Ja, ooit zou het zeker van pas komen. In verschillende van mijn kookboeken was ik dit kruid al tegengekomen in recepten. Altijd gemakkelijk om alvast in huis te hebben, moet ik gedacht hebben toen ik het kocht.

Za’atar is de naam van het nationale kruidenmengsel van Palestina, maar tevens van omringende landen. Za’atar is een soort wilde oregano die smaakt naar tijm en oregano tegelijk. De gedroogde za’atar wordt fijngemalen en vermengd met sumak (gedroogde zure besjes van de azijnboom) en geroosterd sesamzaad. Het heeft een intense smaak.

Vandaag ontbrak de zin om lang in de keuken te staan. Het bed smeekte om verse lakens. De wasmand puilde uit. Planten vroegen om water. Er stonden zes onbeantwoorde mails in de wachtrij. De printerinkt was op en moest gerefilled, kortom, meer werkdag dan rustdag.

Borreltijd met za’atar

De uren vlogen om, terwijl er niemand in huis een seconde dacht aan de za’atar. Het leek er zelfs op dat niemand zich bekommerde om het avondeten. Je hebt soms van die dagen. Och, enkele dagen per maand permitteer ik mezelf een last-minute maaltijd. Nee, echt niet, dat wordt nooit een bezorgpizza of een afhaalchineesje. Daarvoor zijn de diepgewortelde culinaire genoegens te ver doorgedrongen in het bewustzijn. Het is een bezwering: liever een boterham met pindakaas dan een onverantwoorde, vette hap.

En zo werd het helemaal vanzelf 5 uur. Op dat tijdstip opende ik een flesje sappige Rioja, goot extra vergine olijfolie op de za’atar, mengde dit en sneed een vers desembroodje aan. Waarna G. en ik ons voor de televisie nestelden om maar liefst 8 afleveringen Dagelijkse Kost te bekijken. Nippend aan onze wijn en tussendoor telkens een stukje brood besmerend met de geurige za’atar.

Hoe een oer-Hollandsche gewone zondag met dito Hollandsche Wolkenluchten toch nog een exotisch tintje kreeg.