Shortbread een traditioneel Engels koekje

Shortbread
Shortbread is vooral in de UK een allemansvriend. Geen afternoon tea zonder deze authentieke brosse koekjes. De Schotten claimen de uitvinder te zijn van deze zoete lekkernij, maar de geschiedenis daarvan loopt zo ver terug dat niet meer te achterhalen is of dit de waarheid of vermeend chauvinistisch gedrag. Een vaststaand feit is wel dat Walkers Shortbread Ltd wereldwijd de grootste producent van genoemd koekje is.

De term “short” in baksels betekent zoiets als kruimelig. Om dat te bereiken dien je er eigenlijk “shortening” voor te gebruiken, een plantaardige vetstof die in Nederland spaarzaam te verkrijgen is onder de naam Crisco, hetwelk als eigenschap heeft dat het de vorming van lange eiwitketens (gluten) tegengaat. 
“Shortbread een traditioneel Engels koekje” verder lezen

Semolinabrood op de wijze van Levine

Semolinabrood

Sinds mijn interne gangenstelsel met enige regelmaat laat weten dat zij niet gediend is van een overvloed aan vezelige bestanddelen, zoek ik mijn toevlucht nogal eens tot wat minder zware broodsoorten. Gezond volkorenbrood, liefst zelfgebakken, was tot nu toe altijd favoriet in huize Eetplezier. Het vult heerlijk en ik kan er met smaak enkele sneden van wegwerken, maar mijn buik denkt daar tegenwoordig anders over.

Ik hoor steeds vaker stemmen uit mijn diepste krochten opduiken: “het mag allemaal best een beetje minder gezond, hoor” en “wij zijn hier ook niet meer zo piep om alles te kunnen verteren“. Tsja, daarmee hebben ze een punt, daar binnen. Vroeger knorde ik de nacht vrolijk door na een (te) overvloedige maaltijd, besprenkeld met de nodige glazen alcoholica, tegenwoordig dien ik erop te letten na acht uur niet te veel meer te nuttigen.

“Semolinabrood op de wijze van Levine” verder lezen