Kokostulband met steranijs en limoenglazuur

Kokostulband met steranijs en limoenglazuur

Potjandorie, het kan niet op tegenwoordig. Bestempelde ik mij vroeger nog als onvervalste bak-kluns, zoveel pogingen later, moet ik eerlijk zeggen dat het kneden, rollen, vormen en bakken me steeds beter af gaat. Jie-haaaa, applaus voor mezelf. Bovendien is het goed nieuws, want omdat ik nog steeds geen bakkers bezoek, dien ik voor een dosis zoet mondvermaak nog altijd zelf aan de slag te gaan. 

Kokos doet me altijd denken aan vroeger. Toen geluk nog heel gewoon was, moeders een schort om hadden, de allereerste flesjes priklimonade bestonden uit gifroze Exota en een Bountyreep werd aangeprezen met de slogan “een tropische verrassing in Hollandse melkchocolade”. En met recht, want deze reep met zijn sappige hart van kokos, was een welkome afwisseling op de saaie Koetjesrepen van  weleer. Destijds waren het nog grote, volwassen repen waarmee mijn kinderhand en -maag meer dan voldoende gevuld werden. Ik smikkelde hem vol verrukking langzaam op.

Deze kokostulband met steranijs en limoenglazuur is vrij eenvoudig, maar geeft mij dezelfde associaties als de Bounty van vroeger. De kokosmelk zorgt namelijk voor een volle en romige smaak. Als niet-zoetekauw gebruikte ik 50 gr minder suiker en dat beviel me meer dan prima. Zoet zat zo. Voor iedereen die wel aan suiker verslingerd is, gebruik gerust de aangegeven hoeveelheid. Maar daarna nooit meer mopperen als de tandarts plotseling meer werkzaamheden heeft te verrichten *gniffel*.

“Kokostulband met steranijs en limoenglazuur” verder lezen

Ravani Griekse amandelcake met semolina

Ravani Griekse amandelcake met semolina

Wat kan een mens toch intens naar zonnige oorden verlangen, vooral als een zure noordenwind rond je oren wappert en je de thermostaat bij thuiskomst nog maar eens een graadje hoger zet. Dan wil je je liefst toch even gelukzalig laten meedeinen op de Mediterrane golven van koesterende klanken en tongstrelende hapjes? Je onderdompelen in tijdloosheid en een geruststellende overvloed aan gouden zonnestralen. Citroenen en olijven aan de bomen, zoete tomaten binnen handbereik, aubergines  en courgettes in overvloed, evenals de meest verrukkelijkste kruiden. Niet zo gek dat je van zo’n weelderige lading aan zondoorstoofde producten zoveel smakelijke gerechten krijgt voorgeschoteld.

Tsja, het zit er helaas allemaal nog lang niet in, die ontspannende vakanties met dito etentjes naar zuidelijker landen. Ik heb bange voorgevoelens dat we het ook dit jaar zullen moeten stellen met ons eigen waterige zonnetje, waar met de regelmaat van de klok, ook nog eens dikke grijze wolken vóór hangen. Onder het motto “het is wat het is” ontvlucht ik vandaag dit deprimerende vooruitzicht door nogmaals al mijn kook- en bakboeken door te bladeren. En zie wat ik tegenkom: een Ravani Griekse cake met amandelen en een fris-zoete citroersiroop. De gedachte alleen al doet me watertanden. Aan de slag!  

“Ravani Griekse amandelcake met semolina” verder lezen

Kokosbollen met rum-rozijnen of boerenjongens

Kokosbollen met rum-rozijnen
Een koektrommel zonder inhoud is als een dag zonder lach. Saai en troosteloos. Niks om vrolijk van te worden. Meestal ga ik op zo’n moment snel op zoek naar weer een nieuw en spannend koekjesrecept, maar vandaag stonden er dringender zaken op de planning. Het moest gemakkelijk en snel op deze dag. Er zijn heel wat koekjes die hiervoor in aanmerking komen gelukkig. Ik koos voor deze kokosbollen, vooral omdat ik laatst nog een halve fles rum-rozijnen tegenkwam die ik volledig vergeten was. Op zo’n moment zet ik dat beeld vast in mijn geheugen, om boven te halen wanneer dat van pas kan komen. Nou, vandaag was het dus zover!
“Kokosbollen met rum-rozijnen of boerenjongens” verder lezen

Kruidige pitabroodjes zelf maken

Kruidige pitabroodjes zelf maken

En toen was daar opeens de dag dat je wist dat hij zou komen *wink*. In huize Eetplezier kent de week ten minste één dag dat er niet traditioneel gekookt wordt, maar dat er uitgeweken wordt naar iets wat weinig moeite kost en toch smakelijk is. Soep. Tosti. Gebakken eitje. Broodje gezond. Jullie kennen het vast. Nee, de frituur hoort niet in dit rijtje thuis. Iets met een verhoogd cholesterol. Dan kun je van gefrituurde zaken beter afstand nemen.

Gevulde pitabroodjes daarentegen passen weer wel in bovenstaand rijtje van simpel mondvermaak. Telkens als ik de verpakkingen openknipte, stond de lucht die eruit opsteeg me niet aan. Checkte meermaals de ingrediënten omdat ik het idee had dat er een conserveermiddel in gebruikt werd. Toch blijken de meeste voorverpakte pitabroodjes slechts te bestaan uit bloem, water, gist, zout en dextrose. Niks kwalijks aan zou je denken. En toch proefde ik er telkens iets aan, wat dat iets dan ook geweest mag zijn. Misschien was het wel de geur van plastic waarin ze lange tijd verpakt zaten. Geen idee. In ieder geval was de tijd rijp om deze grappige broodjes eens zelf proberen te bakken. Dat ging wonderbaarlijk goed.
Hoewel er de eerste twee minuten niets leek te gebeuren, gingen ze daarna helemaal vanzelf opbollen. Fascinerend om te zien hoe deze broodjes zichzelf helemaal opbliezen, om te eindigen als strakgespannen Michelinmannetjes.

“Kruidige pitabroodjes zelf maken” verder lezen

Kwarkbroodjes à la Rutger van den Broek

Kwarkbroodjes à la Rutger van den Broek

Aan brood geen gebrek in huize Eetplezier. Traditiegetrouw bakt mijn eigen thuisbakker elke week een paar broden voor dagelijks gebruik. Wat we niet direct consumeren, gaat de vriezer in, ongesneden en in tweeën. Hoewel versgebakken brood natuurlijk het allerlekkerst is, gaat de smaak beslist niet achteruit van een paar weekjes diepvries. Het enige waar het wel eens aan schort, is dat we vergeten het ‘s avonds eruit te halen voor de volgende dag. Zo’n keiharde dubbelgevroren boterham valt niet alleen slecht op je maag, ook gevoelige tanden protesteren dat het een aard heeft.

Memootjes plakken dus! Zodat er ‘s morgens aan het ontbijt alvast niets te mopperen valt over het brood. Al het overige mag wat mij betreft vrijuit gespuid worden. Zelf doe ik daar met veel genoegen aan mee: van slecht geslapen, akelig gedroomd, zere knie en rotweer tot aan de fris gewassen sokken die nét niet droog genoeg aanvoelen of de thermostaatkraan die weer eens haperde. Noem het allemaal gerust, dan ben je er maar vanaf. Je hart luchten heet dat. Er schijnen echter op aarde ook matineuze lieden rond te hobbelen en die kwalificeren dit verschijnsel liever als “ochtendhumeur”. Ze doen maar, ik ga er rustig mee door.

“Kwarkbroodjes à la Rutger van den Broek” verder lezen

Koekjes met krokant Victoriabeslag

Koekjes met krokant Victoriabeslag
“Laat me raden, vier cijfers achter de komma”? De man in de onberispelijke lichtblauwe merktrui loert indringend naar me. Ik bevind me, temidden van een tiental gelijkgestemden, in een teambuilding sessie. Centrale vraag van deze bijeenkomst is erachter te komen wie we zijn, wat we zijn en hoe we functioneren. Dit alles onder het motto: hoe adequater we onze beste kwaliteiten inzetten, hoe productiever we zijn voor de baas. Time-management stond er op de uitnodiging.

Ik spreek van ver voordat de corona in ons leven kwam, zodat het door de onbeperkte contacten alsnog een dolle boel werd. Met ingewikkelde rollenspellen, hilarische karakter-analyses, communicatie-opdrachten en veel te langdradige koffiepauzes ging iedereen na afloop toch nog tevreden naar huis.

“Koekjes met krokant Victoriabeslag” verder lezen