Pain d’amande flinterdunne Vlaamse koekjes

Pain d’amande flinterdunne Vlaamse koekjes
Nooit had ik kunnen bedenken dat ik nog zoveel lol zou gaan beleven aan het bakken van koekjes. Het heeft iets kneuterigs, iets oer-burgerlijks, een bezigheid waar ik me in vroeger tijden nooit in had zien verdwijnen, maar nu de dagen niet meer royaal gevuld zijn met allerhande sociale activiteiten en ook de hitte voorlopig niet terug lijkt te keren, is er tijd in overvloed om de uren te vullen met het uitdiepen van mijn bakkunsten. Geloof me, daar valt nog een mensenleven lang aan te sleutelen, omdat ik er veel te laat mee begonnen ben. 

Het belangrijkste is dat ik er nu pas echt de lol van in ga zien. Het maken en vormen van zelfgebakken koekjes is bijna als het leven zelf: soms zit het mee en soms zit het tegen. Als vrouwtje Ongeduld wil ik niet teveel tijd spenderen aan het eindeloos herhalen van slechts één recept. Liefst zou ik alle koekjes die er bestaan ten minste een keer willen bakken. En omdat er in de Koekjesbijbel een enorm assortiment staat, houd ik me daar voor nu even aan vast. Temeer omdat de meeste recepten aardig lijken te kloppen.

“Pain d’amande flinterdunne Vlaamse koekjes” verder lezen

Anzac koekjes met havermout en kokos

Anzac koekjes met havermout en kokos

Ook objecten kunnen een ziel hebben. Voor mij maakt dat zo’n object juist waardevol. Laten we eerlijk zijn: er is toch geen reuk of smaak te ontdekken aan die moderne dertien-in-een-dozijn prullaria? Made in Taiwan. Geef mijn portie maar aan fikkie. Voor een fraai Art Deco bonbonschaaltje met duidelijk zichtbare sporen van gebruik daarentegen weet ik altijd nog wel plaats te maken in mijn overvolle servieskast. En dat die grappige sifonfles uit de jaren ‘20 – bedoeld om spuitwater uit te serveren – op dagen met een hoge luchtvochtigheid plotseling ook condens vertoont, is nog geen reden om hem weg te doen. Want dat is zijn zieltje dat af en toe tevoorschijn piept. Zo houd ik mij voor.

“Anzac koekjes met havermout en kokos” verder lezen

Kaasvlinders DIY versie

Kaasvlinders DIY versie
Als anti-fröbelaar ben ik allergisch voor tal van huishoudelijke zaken. Inmiddels beschik ik over een lange lijst met onwilligheden. Bloemen schikken bijvoorbeeld. Ze vallen bij mij altijd een kant op, maar nooit de goede, waardoor het geheel er reeds zieltogend uit ziet lang voordat er sprake is van daadwerkelijke bloei. Knopen aanzetten, nog zoiets. Hoewel iemand diep van binnen keihard “weggooien” begint te roepen bij het zien van een ontbrekende knoop aan ‘s mans overhemd, zegeviert toch altijd weer de nijvere, deugdelijke huisvrouw in mij.  Met veel gevoel voor theater en een oneindig aantal verzuchtingen ga ik op zoek naar een passende knoop in de verstofte naaidoos, ben vervolgens 15 minuten kwijt met het vinden van een passende naald, om daarna tot de ontdekking te komen dat het met mijn ogen ook niet meer zo best is gesteld. 

Vanaf vandaag voeg ik nog zo’n weerbarstig item toe aan bovenstaande lijst: ontdooid bladerdeeg. Echt hoor, bij kamertemperatuur wordt dit goedje volstrekt onhandelbaar. Mijn onbedwingbare trek in deze zelfgebakken snack maakte dat ik van start ging met het recept, maar reeds in de tweede minuut bid ik tijdens het gerommel om hulp van bovenaf. Waar ben ik in vredesnaam aan begonnen? Het is niet dat ik niet wil, anders zou ik nooit begonnen zijn. Zou het dan toch iets te maken hebben met mijn gebrek aan “creatief met kurk”-instelling? Ergens rijst er een vermoeden dat deze imperfectie zich opnieuw aan mij openbaart.
“Kaasvlinders DIY versie” verder lezen

Fryske dúmkes uit de Koekjesbijbel

Fryske dumpkes
Toen ik nog in Brabant woonde, vond ik minstens één keer per week het befaamde worstenbroodje op mijn bord. Dat was altijd smullen, want ons mam wist precies bij welke bakker ze het lekkerst waren. Van begin mei tot half juni aten we ten minste ieder een pond van het witte goud. Twee scharreleitjes erbij, rijke botersaus en een nieuw aardappeltje uit de moestuin van pap. Bolle buiken kreeg je ervan, maar wat was het altijd heerlijk! En dan zwijg ik nog maar even over de Bossche bollen en de eierkoeken die soms doodgewoon een boterham vervingen.

Ja, het leven was goed in het Brabantse land. Maar eenmaal de overstap genomen naar Zeeland, kon ik ook daar niet om het gejubel van mijn nieuwe buurtjes heen: in deze provincie eet je veelvuldig een met dik roomboter besmeerde bolus. Bij voorkeur bie de koffie. Vanzelfsprekend heb ik deze gewoonte overgenomen. Een andere Zeeuwse specialiteit is het palingbroodje. Precies: een broodje met een ferm stuk paling erin. Probeer er niet van te happen, want dan blijft de graat in je keel steken! Palingbroodjes eet je alsof je een mondharmonica bespeelt. Overdwars dus.
“Fryske dúmkes uit de Koekjesbijbel” verder lezen

Kardemomkoekjes met sinaasappelglazuur

Kardemomkoekjes met sinaasappelglazuur
Inmiddels kennen jullie mijn liefde voor zelfgebakken koekjes. Ik houd van simpele koekjes met aparte smaakjes. Niet teveel suiker, geen ingewikkelde technieken, maar wel een klein stukje zoetigheid om naar te verlangen bij je kopje thee of koffie. 

Kardemom is met voorsprong de koningin onder de specerijen. Persoonlijk ben ik er dol op en verwerk ik het graag door droog gestoomde rijst of in een aromatische curry. Mooi is ook dat de smaak ervan zowel in zoete als in hartige gerechten past. Een veelzijdig zaadje dus! Het gebruik ervan vergt wel enige voorzichtigheid, omdat de smaak ervan snel kan overheersen. Maar met de juiste dosering is het genieten geblazen.
“Kardemomkoekjes met sinaasappelglazuur” verder lezen

Appel-kaneelkoekjes uit de Koekjesbijbel

Appel-kaneelkoekjes
Om eerlijk te zijn heb ik me nog geen moment verveeld tijdens onze sociale onthoudingsperiode. Er dient zich elke dag wel iets aan wat de moeite waard is. Natuurlijk is een kletspraatje met vrienden heel gezellig en is een etentje buiten de deur ook nooit te versmaden, maar zolang het Monster der Monsters rondwaart in den lande, om je vervolgens pardoes te kunnen bespringen, ben ik best bereid om dit nog een tijdje vol te houden.

Toegegeven, het is voor mij misschien gemakkelijker te praten dan voor een actief en jong gezin met kinderen die alle kanten op willen, behalve de goede. Ik begrijp dat volkomen. Maar goed, laten we gewoon proberen met z’n allen niet teveel te morren, maar simpelweg de regels te respecteren. Zo moeilijk is dat allemaal niet; anderhalve meter afstand betekent ook echt niet meteen het einde van de wereld. Er blijft nog meer dan genoeg over om van te genieten. Deze appel-kaneelkoekjes uit de Koekjesbijbel smaken overheerlijk bij een geurig kopje Ceylon thee. Appel versus kaneel is als vanouds een match made in heaven en in deze koekjes gaat er dan ook nog een ferme slok Amaretto bij. Yammie, yummie. 
 
“Appel-kaneelkoekjes uit de Koekjesbijbel” verder lezen