Warme appeltjes uit de oven

Warme appeltjes uit de oven

Nu de dagen weer een gevoelig stukje kouder worden, is het heerlijk om de knisperende buitenlucht op te snuiven met daarin een scala aan verwaaide geurtjes zoals de typische schimmelgeur van paddenstoelen,  maar ook de kruidigheid van naaldhout en het rokerige  aroma van een open haard. En als na verloop van tijd het puntje van je neus gelijkenis begint te vertonen met de ijzige top van de Mont Blanc, dan weet weet je dat het tijd is om naar huis terug te keren. Hoe prettig is dan het thuiskomen! Want daar, binnen de behaaglijke warmte van je eigen huis, is het gelukzalig wegdromen met een dampende kop thee of chocolademelk. Speculaasbrok ernaast en (na)genieten maar van alles wat je onderweg tegenkwam.

Op dit soort dagen kan ik intens gelukkig worden van eten dat mij voedt en ergens diep van binnen een warme, troostende hand om mijn hart legt. Noem het kinderlijk, naïef  of misschien zelfs apart, voor mij betekent voedsel altijd, hoe woelig de baren ook bij tijd en wijle kunnen zijn, een geruststellend baken om op te navigeren. In dit jaargetijde zijn er heel veel gerechten die dat opbeurende en troostende in zich hebben. Allereerst de befaamde stoofpeertjes, maar ook gerechten als erwtensoep, rodekool met hachee en zelfgemaakte ragout, doen mij wegzwijmelen in een genotzuchtige roes.

“Warme appeltjes uit de oven” verder lezen

Boerenjongens zelf maken

Boerenjongens zelf maken

Er bestaan woorden waarvan de oorspronkelijke betekenis bijna in zijn geheel verdwenen is. Als ik zeg “boerenjongens” zal niemand zich hierbij een kluitje jonge mannen voor de geest halen, gekleed  in boerenkiel en met een hooivork over de schouder. Nee, in gedachten zien wij onmiddellijk een pot of fles sappige, met alcohol doordrenkte rozijnen, bekend als oud-Hollandse lekkernij. Vergelijkbaar met advocaat, het spul dat onze oma’s geanimeerd naar binnen lepelden. 

Is het daarom ouderwets te noemen? Naar mijn overtuiging zeker niet. Ik zal er niet snel zomaar een glaasje van nuttigen, maar verwerkt in een zelf gedraaid ijsje of in een zalige cake komen deze jongens met een slokje alcohol op, heel goed van pas. Ik maakte ze zelf, met rum. Persoonlijk vind ik brandewijn – wat normaliter gebruikt wordt voor inmaken –  een goedje dat veel te scherp is en naar mijn overtuiging alleen bedoeld kan zijn om mee te desinfecteren . 

“Boerenjongens zelf maken” verder lezen

Rozijnen-krentenbrood van Levine

Rozijnen-krentenbrood

“En toch moet u het zelf regelen”, snibt de haaibaai aan de andere kant van de telefoon. Meer dan tien minuten zijn we inmiddels in een moedeloos makend gevecht verwikkeld geraakt. Ik probeer met al mijn psychologie van de kouwe grond, de bureaumevrouw met de kudde paarse krokodillen om haar heen, zover te krijgen dat zij een deel van mijn belangen glad wil strijken. Dat weigert ze. Halsstarrig en kortaf. Met steeds dezelfde zinnen.

“Rozijnen-krentenbrood van Levine” verder lezen

Tea Loaf naar recept van Regula Ysewijn

Tea Loaf

Kijk, dit vind ik nou echt leuk aan fröbelen in de keuken: terwijl je bezig bent dénk je wat kan dit in hemelsnaam worden, maar als dan na krap 90 minuten je stoutste verwachtingen worden overtroffen is het uiteraard dubbel pret. 

Enkele weken geleden kocht ik het “Brits Bakboek” samengesteld door Regula Ysewijn. Authentieke Britse bakrecepten, daar doe je vrouwtje Eetplezier een groot plezier mee. Niet eens vanwege het vakkundig assembleren van bloem, suiker, boter en eieren, dat is nu eenmaal niet zo heel erg aan mij besteed, maar dat recepten voorzien zijn van een tekst omtrent de oorsprong en tradities die ermee samenhangen, dan ben ik toch echt verkocht. Brits gebak: dat is warmte en gezelligheid. En jawel, ook daarvoor sta ik vooraan in de rij! Bovendien – laat ik het nog maar eens herhalen – we kopen nooit “zomaar” een product, in diezelfde koop ligt altijd een illusie, een droom, besloten. Onbewust hoop ik nog steeds dat mijn alter ego uitgroeit tot een kloon van Mary Berry.

“Tea Loaf naar recept van Regula Ysewijn” verder lezen

Haverkoekjes met honing en kokos

Haverkoekjes met honing en kokos

Suiker is vergif. Daar zijn we het over eens, toch? Of wacht ….. vergif is een woord dat niet echt past in de wereld van culinaire geneugten. Laten we het er op houden dat suiker gewoon minder gezond is dan bijvoorbeeld een stronk boerenkool. Maar wees eerlijk: wie heeft er nu zin om boerenkool weg te knagen bij je geurige kopje thee? Dan smaakt zo’n knapperig koekje toch vele malen beter, nietwaar?

Nu vind ik verpakte koekjes al enkele jaren een grote ergernis. Ofwel er zit een overload aan kunst-en vliegmiddelen in, dat veelvuldig gecombineerd wordt met palm- of raapzaadolie (goedkope vetstoffen), ofwel ze zijn veeeeeel te zoet, ofwel ze smaken nergens naar. In ieder geval is de afbeelding altijd vele malen smakelijker dan de inhoud. Enfin, zelf koekjes bakken dan maar.

Gezondheidsfreaks zullen vast beweren dat onderstaande lekkernij alsnog een ruime hoeveelheid suiker bevat, maar kom op zeg, we hebben het nog steeds over koekjes, niet over droge beschuiten. Bovendien kun je de hoeveelheid zoetstof geheel naar eigen smaak verminderen.

En o, het recept is van Ottolenghi, misschien geeft dat wat meer vertrouwen dan mijn zelfverzonnen baksels.

“Haverkoekjes met honing en kokos” verder lezen

Irish whiskey cake

Irish whiskey cake

Er blijken mensen te bestaan die weinig tot geen honger hebben als de temperatuur boven de 25 graden komt. Voor mij geldt bijna het tegenovergestelde. Vooral zoute hapjes gaan bij zweterige omstandigheden goed naar binnen. Te goed. Het merkwaardige is dat zelfs zoetigheid mij dan kan bekoren. En dan graag zoetigheid met een “bite”. Geen slappe, vette bokkenpootjes of mergpijpjes, meer iets met een ferme splash alcohol erin verwerkt. Snappu wat ik bedoel?

Na wat gesnuffel in mijn schier oneindige reeks kookboeken, kom ik al snel bij de letter W terecht terecht. De W van whiskey. Aan de e in het woord kun je zien dat het van Ierse makelij is. In veel andere landen wordt het als whisky geschreven, tsja, dat is voor de echte Ier natuurlijk nooit the real stuff. Een gevoelig puntje. “Irish whiskey cake” verder lezen