Kwarkbroodjes à la Rutger van den Broek

Kwarkbroodjes à la Rutger van den Broek

Aan brood geen gebrek in huize Eetplezier. Traditiegetrouw bakt mijn eigen thuisbakker elke week een paar broden voor dagelijks gebruik. Wat we niet direct consumeren, gaat de vriezer in, ongesneden en in tweeën. Hoewel versgebakken brood natuurlijk het allerlekkerst is, gaat de smaak beslist niet achteruit van een paar weekjes diepvries. Het enige waar het wel eens aan schort, is dat we vergeten het ‘s avonds eruit te halen voor de volgende dag. Zo’n keiharde dubbelgevroren boterham valt niet alleen slecht op je maag, ook gevoelige tanden protesteren dat het een aard heeft.

Memootjes plakken dus! Zodat er ‘s morgens aan het ontbijt alvast niets te mopperen valt over het brood. Al het overige mag wat mij betreft vrijuit gespuid worden. Zelf doe ik daar met veel genoegen aan mee: van slecht geslapen, akelig gedroomd, zere knie en rotweer tot aan de fris gewassen sokken die nét niet droog genoeg aanvoelen of de thermostaatkraan die weer eens haperde. Noem het allemaal gerust, dan ben je er maar vanaf. Je hart luchten heet dat. Er schijnen echter op aarde ook matineuze lieden rond te hobbelen en die kwalificeren dit verschijnsel liever als “ochtendhumeur”. Ze doen maar, ik ga er rustig mee door.

“Kwarkbroodjes à la Rutger van den Broek” verder lezen

Kersttulband met amandelspijs

Kersttulband met amandelspijs

Ja, ja, ik ben rijkelijk laat met dit recept, ik weet het. Maar laat je niet tegenhouden door het woord Kerst in dit recept, want deze rijk gevulde tulband smaakt op Nieuwjaarsdag, met Pasen of elke andere feestelijke dag, ook geweldig lekker! Wat ik er zo bijzonder aan vond is het feit dat in dit recept de amandelspijs door het deeg verwerkt zit, in plaats van een aparte brok. Persoonlijk vind ik dit een heel wat aangenamer mondgevoel geven. 

Vruchtjes in cognac geweekt zijn natuurlijk het summum van snoeperij en tezamen met het rijke, volle deeg maakt het deze tulband tot een ware traktatie. En ach, als je je qua overvloedig eten niet al teveel hebt laten gaan in de afgelopen dagen, staat niets in je weg om alsnog deze Kersttulband met amandelspijs te bakken. 

“Kersttulband met amandelspijs” verder lezen

Warme appeltjes uit de oven

Warme appeltjes uit de oven

Nu de dagen weer een gevoelig stukje kouder worden, is het heerlijk om de knisperende buitenlucht op te snuiven met daarin een scala aan verwaaide geurtjes zoals de typische schimmelgeur van paddenstoelen,  maar ook de kruidigheid van naaldhout en het rokerige  aroma van een open haard. En als na verloop van tijd het puntje van je neus gelijkenis begint te vertonen met de ijzige top van de Mont Blanc, dan weet weet je dat het tijd is om naar huis terug te keren. Hoe prettig is dan het thuiskomen! Want daar, binnen de behaaglijke warmte van je eigen huis, is het gelukzalig wegdromen met een dampende kop thee of chocolademelk. Speculaasbrok ernaast en (na)genieten maar van alles wat je onderweg tegenkwam.

Op dit soort dagen kan ik intens gelukkig worden van eten dat mij voedt en ergens diep van binnen een warme, troostende hand om mijn hart legt. Noem het kinderlijk, naïef  of misschien zelfs apart, voor mij betekent voedsel altijd, hoe woelig de baren ook bij tijd en wijle kunnen zijn, een geruststellend baken om op te navigeren. In dit jaargetijde zijn er heel veel gerechten die dat opbeurende en troostende in zich hebben. Allereerst de befaamde stoofpeertjes, maar ook gerechten als erwtensoep, rodekool met hachee en zelfgemaakte ragout, doen mij wegzwijmelen in een genotzuchtige roes.

“Warme appeltjes uit de oven” verder lezen

Boerenjongens zelf maken

Boerenjongens zelf maken

Er bestaan woorden waarvan de oorspronkelijke betekenis bijna in zijn geheel verdwenen is. Als ik zeg “boerenjongens” zal niemand zich hierbij een kluitje jonge mannen voor de geest halen, gekleed  in boerenkiel en met een hooivork over de schouder. Nee, in gedachten zien wij onmiddellijk een pot of fles sappige, met alcohol doordrenkte rozijnen, bekend als oud-Hollandse lekkernij. Vergelijkbaar met advocaat, het spul dat onze oma’s geanimeerd naar binnen lepelden. 

Is het daarom ouderwets te noemen? Naar mijn overtuiging zeker niet. Ik zal er niet snel zomaar een glaasje van nuttigen, maar verwerkt in een zelf gedraaid ijsje of in een zalige cake komen deze jongens met een slokje alcohol op, heel goed van pas. Ik maakte ze zelf, met rum. Persoonlijk vind ik brandewijn – wat normaliter gebruikt wordt voor inmaken –  een goedje dat veel te scherp is en naar mijn overtuiging alleen bedoeld kan zijn om mee te desinfecteren . 

“Boerenjongens zelf maken” verder lezen

Rozijnen-krentenbrood van Levine

Rozijnen-krentenbrood

“En toch moet u het zelf regelen”, snibt de haaibaai aan de andere kant van de telefoon. Meer dan tien minuten zijn we inmiddels in een moedeloos makend gevecht verwikkeld geraakt. Ik probeer met al mijn psychologie van de kouwe grond, de bureaumevrouw met de kudde paarse krokodillen om haar heen, zover te krijgen dat zij een deel van mijn belangen glad wil strijken. Dat weigert ze. Halsstarrig en kortaf. Met steeds dezelfde zinnen.

“Rozijnen-krentenbrood van Levine” verder lezen

Tea Loaf naar recept van Regula Ysewijn

Tea Loaf

Kijk, dit vind ik nou echt leuk aan fröbelen in de keuken: terwijl je bezig bent dénk je wat kan dit in hemelsnaam worden, maar als dan na krap 90 minuten je stoutste verwachtingen worden overtroffen is het uiteraard dubbel pret. 

Enkele weken geleden kocht ik het “Brits Bakboek” samengesteld door Regula Ysewijn. Authentieke Britse bakrecepten, daar doe je vrouwtje Eetplezier een groot plezier mee. Niet eens vanwege het vakkundig assembleren van bloem, suiker, boter en eieren, dat is nu eenmaal niet zo heel erg aan mij besteed, maar dat recepten voorzien zijn van een tekst omtrent de oorsprong en tradities die ermee samenhangen, dan ben ik toch echt verkocht. Brits gebak: dat is warmte en gezelligheid. En jawel, ook daarvoor sta ik vooraan in de rij! Bovendien – laat ik het nog maar eens herhalen – we kopen nooit “zomaar” een product, in diezelfde koop ligt altijd een illusie, een droom, besloten. Onbewust hoop ik nog steeds dat mijn alter ego uitgroeit tot een kloon van Mary Berry.

“Tea Loaf naar recept van Regula Ysewijn” verder lezen