Limoncello mascarponetaart

Limoncello mascarponetaart

Het is een grauwe, gure zaterdag in januari. Grey Saturday, beslis ik, terwijl ik de gordijnen opentrek en een diepe geeuw wegmoffel achter mijn zojuist gepoetste kiezen. Vandaag wil ik me niet laten inpakken door mijn jaarlijkse winterblues. Tijd om de lichtheid van het winterse bestaan op te gaan zoeken. Sommige mensen boeken daarvoor een vakantie naar warmer oorden, ik zoek liever de intimiteit van mijn keukentje op. 

En hoewel ik van nature totaal geen zoetekauw ben, lees ik regelmatig recepten (deze komt uit de digitale versie van het Delicious magazine)  die ik gewoonweg moet maken, om de smaak te ervaren die als het ware van de woorden afdruipt. Ja, ik kan tamelijk goed fantaseren, in mijn hoofd is het een circus aan smaken en geuren. Is deze limoncello mascarponetaart inderdaad zo lekker als hij doet vermoeden? Ik heb de gebruikte limoncello met 25 ml vermeerderd en had het idee dat het nog iets citroeniger mocht smaken, maar voor het overige was hij fantastisch gelukt. Oké, voor een onhandig uilskuiken als ik is het aanbrengen van de koekrand een ware ramp, maar dat minutenlange geklungel proef je gelukkig niet terug. 

“Limoncello mascarponetaart” verder lezen

Twijfelgevalletje

Twijfelgevalletje

Geef verstokte espresso-drinkers van die lauw-bittere automatenkoffie of schotel fanatieke losse theedrinkers zielige Pickwick hengelzakjes vol gruis voor en ze worden krijsend wakker bij de eerste slok. Zowel G. als ik ondergaan deze nachtmerrie tegelijkertijd op die bewuste zaterdagmiddag. Geschonken in kartonnen bekertjes, ook nog ‘ns. Grotere armoede bestaat niet. Oke, het is bijzaak op deze dag, want het gaat op dat moment om heel andere zaken die informatief en boeiend zijn, maar toch moeten we erg ons best doen om er vrolijk bij te blijven kijken. 

Na afloop van al dat interessants, hebben we niet veel nodig om elkaar te begrijpen. Op naar de eerste de beste gelegenheid waar men iets fatsoenlijks weet te serveren tegen droge kelen. Een hapje erbij zou ook niet slecht zijn, aangezien de bammetjes al ruim 5 uur geleden genuttigd zijn. Vanuit de automobiel keuren we een aantal locaties. En ja, dan heeft vrouwtje Eetplezier altijd wel iets te mekkeren. Te duister, geen mensen te zien, te café-achtig, oh neee, dit ook niet, slechte recensies over gelezen etc. etc. “Twijfelgevalletje” verder lezen

Italiaanse crostata van ricotta en marsala

Crostata van ricotta en marsala

Eenmaal wakker op zaterdag, hoorde ik de regen al vroeg tegen mijn slaapkamerramen kletteren. Koud zou het ook worden, voorspelde het weervrouwtje de avond ervoor. Winterjas kon uit de kast en de paraplu erbij!

En zo geschiedde. Ook na het ontbijt bleef het somber en druilerig weer. Geen dag om erop uit te trekken. Gelukkig had ik de alternatieven al op een rijtje staan: het werd mijn halfjaarlijkse fröbel- en bakdag. In mijn geval moet ik dit zeker niet te vaak willen doen, aangezien het veelvuldig zorgt voor hoge doses frustratie. En dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn van “lekker bezig zijn in de keuken”.  “Italiaanse crostata van ricotta en marsala” verder lezen

Hartig taartje met ricotta en paddenstoelen

Toen ik deze morgen duf en slaperig mijn ogen opensloeg, had ik nog geen benul in welke dag ik leefde. Wat ik wél meteen wist, was wat ik die avond zou gaan eten. Een hartige taart met ricotta en paddenstoelen. Da’s toch knap bijzonder, zeg nou zelf?

Enfin, hiermee is mijn persoonlijkheid ook meteen weer aan het volk getoond. Ik kan niet ontkennen dat dergelijke gedachten niet meteen een hoog gehalte aan intellectuele vermogens doet vermoeden, maar zoals een stemmetje vanuit de diepste krochten van mijn half-vergane Rooms Katholieke bewustzijn prevelt: gelukkig zijn de onnozelen van geest. En zo is het maar net. “Hartig taartje met ricotta en paddenstoelen” verder lezen

Moussaka met ricotta à la Delia Smith

Schaal met moussaka met ricotta

Er zijn van die dagen dat je je oude kookboeken nog eens tevoorschijn haalt. Omdat je zin hebt in een ouderwets lekkere moussaka. Dat ik daarmee zou eindigen bij deze moussaka met ricotta, wist ik toen nog niet. Vooral als het gaat om échte recepten, kom je toch telkens weer uit bij de klassiekers. Escoffier. Larousse. Bocuse. En Delia Smith natuurlijk.

Deze grande dame van de Britse keuken is niet alleen verantwoordelijk voor tientallen kookboeken, maar was tevens de presentatrice van het legendarische, Britse kookprogramma Delia’s How to Cook. Met haar no-nonsens gerechten wist zij het alledaagse sleurkoken een iets verhevener tintje te geven, waardoor het dichter bij de “gewone mens” kwam te staan. Delia mag gezien worden als één van de eerste grondleggers van de voortdurende stroom aan hedendaagse kookprogramma’s.

Het boek wat ik ooit op een rommelmarkt op de kop tikte, heeft als titel Keukengeheimen. Hoewel het vertaald is, kloppen de recepten als een bus. Delia Smith dus. Met een min of meer moderne moussaka, die door de ricotta minder machtig is dan de traditionele versie. Ook de aubergines in de oven bakken is een absolute aanrader!

Moussaka met ricotta

Ingrediënten: (voor 6 personen)
2 middelgrote aubergines
2 eetl olijfolie
2 middelgrote uien, gepeld en fijngehakt
2 tenen knoflook, gepeld en fijngehakt
1 eetl verse peterselie, fijngehakt
1 eetl verse munt, fijngehakt
500 gr lamsgehakt
1 theel kaneel
2 volle eetl tomatenpuree
3/4 dl rode wijn
zout en versgemalen peper

Voor de saus:
2 3/4 dl melk
25 gr bloem
25 gr boter
1/4 nootmuskaat, geraspt
1 laurierblad
250 gr ricotta
1 ei
1 eetl Parmezaanse kaas, geraspt

Bereidingswijze:
Bereid eerst de aubergines voor om hun teveel aan vocht kwijt te raken en hun smaak te concentreren.
Snijd de stelen weg, maar schil ze niet.
Snijd ze in blokjes van circa 4 cm, leg die in een vergiet en bestrooi ze met circa 1 dessertlepel zout.
Leg er een bord bovenop met iets zwaars erop en zet er een ander bord onder om het vocht op te vangen.
Laat alles 1 uur zo staan.

Verhit kort voor het einde van dat uur de oven op zijn allerhoogste stand.
Knijp met je handen het laatste vocht uit de aubergines en droog ze zo grondig mogelijk met een schone doek.
Verdeel ze over de bakplaat, bedruppel met 1 eetl olijfolie en schuif ze heen en weer zodat ze goed bedekt worden.
Zet de bakplaat in de oven en bak de aubergines 30 minuten of tot ze aan de randen bruin zijn.

Verhit intussen de rest van de olie in een koekenpan en fruit de uien en knoflook circa 5 minuten.
Zet het vuur hoog, voeg het gehakt toe en laat het in een paar minuten al omscheppend bruin en rul worden.
Bak alles al roerend nog 2-3 minuten en zet daarna het vuur laag.

Roer peterselie, munt, kaneel, tomatenpuree en wijn grondig in een kommetje door elkaar, giet het mengsel bij het vlees, voeg zout en peper toe en laat het geheel 20 minuten zachtjes pruttelen. Roer af en toe, zodat het niet aanbakt.

Haal de aubergines uit de oven en verlaag de temperatuur tot 180˚.

Maak nu de saus. (Delia Smith heeft hier een vrij onconventionele methode voor, welke ik niet geheel deel. Ik houd me liever aan de methode boter smelten, bloem erdoor, garen en daarna de melk toevoegen).
Doe de melk, bloem, boter, nootmuskaat en laurier in een pan op middelhoog vuur.
Klop met een ballongarde tot alles tegen de kook aan is en de saus glad en glanzend wordt.
Zet het vuur zo laag mogelijk en laat de saus 5 minuten pruttelen.
Proef nu, voeg zout en peper toe en haal het laurierblaadje eruit.
Haal de pan van het vuur, laat de saus een beetje afkoelen en voeg de ricotta en losgeklopt ei toe. Roer alles goed door elkaar.

Meng de aubergines met het gehaktmengsel en doe alles in een ovenvaste schaal.
Giet er de saus overheen, bestrooi die met Parmezaanse kaas en zet de schaal 50 minuten in het midden van de oven tot de bovenkant goudbruin is.

Dien op met rijst en een Griekse salade met tomaten, olijven en verkruimelde feta.

Schaal met moussaka

Lasagne met aubergine en ricotta

Lasagne met aubergine en ricotta

Machtig hapje om te zien, hè, deze overheerlijke lasagne met aubergine en ricotta? Nou, ik kan jullie gerust stellen: dat is het ook. Al die kaas, de boter en de pasta maken er beslist geen calorie-arm gerecht van. Je merkt dat je wat eet, zeg maar. Toch vind ik dat het best moet kunnen, zo’n guilty pleasure. Niet iedere dag natuurlijk.

Het is een soort van samenstelling uit verschillende lasagne- en cannellonigerechten die ik in de loop der jaren gemaakt heb. Deze blijft wat mij betreft de lekkerste, hoewel die met spinazie en citroenricotta ook zeer de moeite waard is!

Lasagne met aubergine en ricotta

Ingrediënten: (Voor 4 personen)
ovenschaal van 20 x 30 cm
3 eetl olijfolie
1 ui, fijngesneden
1 teentje knoflook, fijngesneden
2 aubergines (eerst in zout gezet, daarna in  blokjes gesneden)
2 blikken tomatenblokjes (400 gr)
1 bakje ricotta (250 gr)
1 pak lasagnebladen  (250 gr) of nog lekkerder: vers gemaakte
70 gr boter
70 gr bloem
1 liter volle melk
nootmuskaat/zout/peper
150 gr Old Amsterdam, geraspt

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 200°.
Verhit de olie in een zware, ondiepe plan.
Fruit de ui en knoflook tot alles glazig is.
Voeg de aubergineblokjes toe en bak deze tot ze zacht en gaar zijn.
Voeg nu de tomaten en de ricotta toe.
Meng alles goed door elkaar en breng op smaak met peper en zout.

Leg nu een laag van het mengsel in de ovenschaal.
Schik er de lasagnebladen bovenop. Probeer ze elkaar zo weinig mogelijk te laten overlappen.
Maak op deze manier vijf laagjes, afwisselend met het tomaten-auberginemengsel en de lasagnebladen.

Maak een roux door de boter in een pan te laten smelten.
Voeg de bloem toe en roer met een houten lepel tot de roux lichtbruin begint te kleuren en de typische “biscuitgeur” ontstaat.
Schenk de melk erbij en breng al roerend aan de kook.
Laat dit zo’n 10 minuten op laag vuur zachtjes garen. Roer regelmatig!
Breng de roux op smaak met nootmuskaat, peper en zout.

Schenk de saus over de lasagne.
Bestrooi als laatste met de geraspte kaas en zet de schaal in het midden van de oven.
Bak de lasagne in circa 30 minuten gaar en goudbruin.

Lekker met een frisse salade van veldsla, radijs en cherrytomaatjes.