Tartelettes van knolselderij en zoete aardappel

Tartelettes van knolselderij en zoete aardappel

Op een ijskoude januarimaand In 1956 werd ik onder het tiende teken van de dierenriem geboren. De bijbehorende karaktereigenschappen werden niet direct zichtbaar, maar gaandeweg mijn kinderjaren begon men toch wel al redelijk snel in te zien dat het hier een klein Steenbokje betrof. Had ik eenmaal een plan of een doel voor ogen, dan was ik niet van plan dit zomaar op te geven.

Kleine Steenbokjes worden groot en al ben ik uitgegroeid tot een rasechte twijfelaar, een zekere eigengereidheid is mij ook niet vreemd. Er valt prima mee te leven, hoewel mensen in mijn omgeving daar soms weer heel anders over denken. Maar goed: alles heeft twee kanten in het leven, het glas is halfleeg óf halfvol. Ik kies vaak voor de laatste optie, dus  kun je onwrikbare koppigheid ook positief interpreteren, zoals: een eigen visie hebben met duidelijke doelen en zonder omwegen eropaf. Geloven in jezelf, dat vormt wel beetje de rode draad in mijn leven. Eenmaal ingenomen standpunten nemen zo snel geen andere wending. 

“Tartelettes van knolselderij en zoete aardappel” verder lezen

Minicrackers met rozemarijn en Parmezaanse kaas

Minicrackers met rozemarijn

Vanuit een onbedwingbaar verlangen naar meer, nóg meer informatie, over alles wat met eten en drinken te maakt heeft, lees ik de meeste recent verschenen kookboeken. Lezen ja, dat zei ik. Vaak gaan er van die zelfklevende memootjes tussen, maar even zo vaak blijven die voor altijd zitten waar ze zaten en zijn ze slechts bedoeld ter inspiratie. Kookboeken spel ik alsof het een spannende roman betreft: aandachtig lezend próéf ik de smaak, geur en sfeer die aan de beschreven gerechten kleeft.

Foodblogs lezen ook zo lekker weg. In de loop der jaren heb ik er al heel wat zien verschijnen. Allemaal even enthousiast, maar veel ervan zie ik na korte tijd toch ten onder gaan in een kolkende vloedgolf aan influencers die net iets meer te bieden hebben. Alleen de sterksten overleven, zo luidt een natuurwet.

Mijn grootste favoriet onder de foodbloggers blijft toch wel Hap & Tap van de Vlaamse Myriam Minne. Jemig, die laat me daar een berg aan professionele gerechten zien, zeg! En dat allemaal vastgelegd op strak gestylede, prachtige foto’s. Myriam is de status van amateurkok dan ook allang voorbij. Zij heeft bij hotelschool Spermalie haar kook- en patisserietalenten naar een professioneel niveau weten te verleggen, zodat ze als heuse chef zeker geen slecht figuur zou slaan. 

“Minicrackers met rozemarijn en Parmezaanse kaas” verder lezen

Pão de queijo of Braziliaanse kaasbolletjes

Pão de queijo is een typisch Braziliaans gerecht. Het zijn kleine gebakken deegbolletjes met een lichte kaassmaak. Het recept is al bekend sinds de 18e eeuw, maar pas vanaf de jaren 1950 is pão de queijo een populaire snack geworden.

Het hoofdbestanddeel van pão de queijo is tapioca- of cassavemeel. Je mengt dit met olie, zout, eieren, melk en kaas. Van buiten worden de bollen krokant en goudgekleurd, terwijl ze van binnen zacht en zelfs een beetje sappig zijn. Oké, er zullen ongetwijfeld mensen zijn die hier de kwalificatie “sponzig” aan geven, maar kom op zeg, jij wilt toch zeker niet te boek staan als wereldvreemde eter? Ik niet in ieder geval. Liefst wil ik alles proeven wat maar enigszins eetbaar is.

Een pão de queijo kan een doorsnede hebben tussen de 3 en de 15 centimeter, en wordt als tussendoortje genuttigd of zelfs bij het ontbijt of avondeten.

Let op: wanneer je de tapioca eenmaal bij het olie-melkmengsel voegt, lijkt het even één grote, vlokkerige kauwgombal te worden. Trek je daar niets van. Blijf kneden en op den duur komt het goed.

“Pão de queijo of Braziliaanse kaasbolletjes” verder lezen

Bonensoep met spinazie en Parmezaanse kaas

Bonensoep met spinazie

Oke, het oogt misschien niet direct als een fris zomers gerecht, maar gezond is het zeker. En och, als het kwik eenmaal onder de 20 graden is gezakt, dan is er ook niets mis met een verwarmende kom soep. Deze bonensoep met spinazie is geheel vegetarisch. Als je echt niet zonder vlees denkt te kunnen, kun je er gerust wat gebakken spekjes door doen. Nodig is het niet, aangezien het zoutige van de kaas recht doet aan een “stevige” smaak.  “Bonensoep met spinazie en Parmezaanse kaas” verder lezen

Krokante courgettes uit de oven

Krokante courgettes

Sommige groenten zijn ontzettend dankbare “fillers”. Courgette is er zo eentje. Door zijn neutrale smaak past hij vrijwel overal in. Pastasaus. Groentesoep.  Ratatouille. De courgette is met recht een allemansvriend. En toch …. soms heeft een mens behoefte aan iets anders-dan-anders. Of misschien heb je wel gewoon teveel courgettes ingekocht. Zulke dingen gebeuren mij regelmatig. Iets met grotere ogen …. “Krokante courgettes uit de oven” verder lezen

Zoete aardappelmuffins van Jamie Oliver

Zoete aardappelmuffins

Had ik jullie al verteld van mijn eigenaardige gewoonte om vlak voor het slapen gaan, nog snel een uurtje 24Kitchen te kijken? Gelegen in mijn warme bedje nog even de speekselsappen laten stromen. Geloof me maar, het staat garant voor een nachtje zoete dromen gevuld met de meest excentrieke culinaire uitspattingen.

Dat terzijde. Terug naar 24Kitchen. Jamie begint op die late avond enthousiast te vertellen over zijn visie op Superfood. En hoewel ik helemaal niets te maken willen hebben met eigentijdse voedingshypes, spreken zijn no-nonsense gerechten uit deze serie me best aan. Zaken als boerenkool, eieren, bonen, avocado, bosbessen en broccoli zijn vanuit hun oorsprong ook heul gezond om lang en gelukkig te leven. Daar kan geen gojibes of chiazaadje tegenop. Zegt Jamie. En ik geloof hem.

De zoete aardappelmuffins uit deze aflevering zijn weliswaar bedoeld als ontbijt, maar in mijn hoofd verschijnt een ander plan. In de koelkast ligt voor de volgende dag een ferme krop tri-colore kluitsla te wachten. Ik wil er een kleurrijke salade van maken, met het laatste beetje zoete tomaten, olijven en feta. In plaats van de obligate gebakken aardappeltjes, ga ik er nu deze hartige muffins bij serveren.

Het smaakte prima, hoewel ik het zoetige van de aardappelen vond overheersen. Volgende keer kies ik voor extra smaak door er meer uitjes, peper en kaas doorheen te mengen. Kwestie van persoonlijke smaak.

Zoete aardappelmuffins

Ingrediënten: (12 muffins)
600 gr zoete aardappelen
4 lente-uitjes
1 à 2 rode Spaanse peper
6 eieren
3 eetl hüttenkäse
250 gr zelfrijzend bakmeel
50 gr Parmezaanse kaas
1 eetl zonnebloempitten
1 eetl maanzaad
olijfolie
peper/zout

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 180 graden.

Bekleed een muffinvorm met 12 papieren cups of knip vierkantjes uit bakpapier van 15 bij 15 cm en “plak” deze in de vormpjes met een beetje olie.

Schil de zoete aardappel en rasp deze in een kom. 
Snijd de uitjes en pepertjes in dunne ringetjes en doe deze bij de aardappel (houd de helft van de pepertjes apart).

Breek de eieren in de kom met de aardappel, doe er de hüttenkäse en het bakmeel bij, rasp er het grootste gedeelte van de Parmezaanse kaas over en voeg peper en zout toe. 
Meng alles goed door elkaar, eventueel met je handen.

Verdeel het mengsel over de bakjes, strooi er de zonnebloempitten, maanzaadjes en ringetjes peper overheen.
Schaaf er het laatste stukje Parmezaanse kaas over.

Zet de muffins 45 – 50 minuten in de oven of totdat ze goudbruin en gaar zijn.

Let op: als de muffins net uit de oven zijn, zijn ze nog een beetje “wobbelig”. Ze zijn dan wel gaar. Hoe kouder ze worden, hoe steviger.

Bron: Jamie Oliver – Superfood

Muffins van zoete aardappel