Salsa romesco met geroosterde aubergine

Romesco saus met geroosterde aubergine

Hemelvaartsdag 2020. Onder normale omstandigheden betekent deze dag de opmaat naar een lang, lui en (hopelijk) hemelsblauw weekend. Lange files ingeblikte zonzoekers op weg naar de dan nog ongerepte stranden of naar het allereerste terrasje van dat jaar. 

Dit keer is alles volledig anders. Een onbeduidend klein doch venijnig organisme heeft ons leven van alledag grotendeels tot stilstand gebracht. Al meer dan 60 dagen verkeert ons land in een “intelligente lock-down”. En hoewel er enkele versoepelingen zijn doorgevoerd en 30% van de vakantieaccommodaties weer mag worden verhuurd, roept de Veiligheidsregio Zeeland op om toch vooral niet massaal mijn provincie te komen bezetten. Het duurt nog meer dan 10 dagen alvorens de horeca open mag en dan nog zal het beperkt blijven tot 30 personen per locatie. Dus: blijf in je achtertuin mensen. Geniet daar van de zon, van een koel glas rosé of bier en van je gezin.

Echt, er komen betere tijden aan, maar het is beter om nu nog even vol te houden. Voor vanavond heb ik een aangenaam zomers gerecht, namelijk salsa romesco. Dit is van oorsprong een Catalaanse saus die zowel koud of warm gegeten kan worden. Deze versie is van de Vlaamse chef Jeroen Meus, die koken tot een weldadige bezigheid heeft weten te transformeren. 

“Salsa romesco met geroosterde aubergine” verder lezen

Griekse briam met burrata

Griekse briam met burrata

Iedereen kent wel de Franse ratatouille, het stoofpotje van diverse mediterrane groenten, welke je formeel gezien allemaal apart dient te bakken. Dat doet natuurlijk niemand, want Noorderlingen zijn meer van het vlug-vlugwerk, dus gaat alles in één keer de pan in. Gemakshalve noemen wij het dan ook ratjetoe. Waarom moeilijk doen als het gemakkelijk kan?

Persoonlijk vind het dan wel een echt soepzooitje worden, zonder afzonderlijke smaken. Een betere methode is dan de groenten in de oven te bakken, op die manier blijven de smaken beter behouden. Het grote voordeel is dat het geen natte bedoening wordt, wat bij ratatouille nogal eens wil gebeuren, althans bij mij.

“Griekse briam met burrata” verder lezen

Venkelsoep met coulis van geroosterde paprika

Venkelsoep

Als ik een blèh-dag heb, wil ik soep. Veel soep. In dampend hete kommen. Troost en warmte is wat ik op zulke momenten naar verlang. Vaak ga ik dan zoeken naar een recept wat ik nog niet eerder gemaakt heb. Dit keer kwam ik weer eens uit bij Dagelijkse kost van de Vlaamse tv-kok Jeroen Meus. Deze venkelsoep was een succes. De coulis van paprika haalt de smaak enorm op. Optioneel kun je chorizoplakjes in deze soep serveren, maar omdat ik op dit moment geen echt authentieke worst in huis had, heb ik dat niet gedaan. Beter geen chorizo, dan een bedenkelijke soort.  “Venkelsoep met coulis van geroosterde paprika” verder lezen

Gevulde paprika met auberginecrème, rijst en feta

Gevulde paprika met auberginecrème

In het boek Simple Food van Sergio Herman staat dit recept voor gevulde paprika. Het idee ervoor komt van zijn voormalige souschef Filip Claeys, die deze gevulde paprika met auberginecrème maakte als hij aan de beurt was om de personeelsmaaltijd te verzorgen. Sergio gaf er zijn eigen draai aan en gebruikte er puntpaprika’s voor. Vrouwtje Eetplezier zag, na enige bestudering van het recept, dat de hoeveelheid vulling veel te veel zou worden voor 2 platte puntpaprika’s. Bovendien waren er supergrote, mooie “gewone” paprika’s in de aanbieding. Ideaal om te vullen en dus voor dit recept!

Gevulde paprika met auberginecrème, rijst en feta

Ingrediënten: (voor 4 personen)
2 grote rode paprika’s
olijfolie
zwarte peper van de molen
zeezout
1 gesnipperde ui
mespunt geperste knoflook
500 gr gehakt half om half
1 fijngesneden verse chilipeper
2 theelepels kardemompoeder
2 theelepels kaneelpoeder
3 theelepels gemalen korianderzaad
300 gr oesterzwammen
300 gr auberginecrème (zie hieronder)
250 gr gekookte basmatirijst
4 gepelde tomaten, brunoise gesneden
halve bos peterselie, gehakt
halve bos koriander, gehakt
100 gr feta

Voor de auberginecrème:
3 aubergines
2 theelepels ras el hanout
peper van de molen
zeezout
mespunt geperste knoflook
2 dl olijfolie
4 eetlepels Griekse yoghurt

Bereidingswijze:
Begin met het maken van de auberginecrème.
Verwarm de oven voor op 180˚.
Was de aubergines en snijd ze doormidden.
Kruid met ras el hanout, zwarte peper, zeezout, knoflook en olijfolie.
Rooster in de oven tot het mooi korstje ontstaat, wikkel in aluminiumfolie en pof verder.
Haal het vruchtvlees uit de schil en mix de massa glad met de yoghurt en olijfolie.
Breng op smaak met peper en zeezout. Zet apart.

Snij de paprika’s doormidden, verwijder de zaadlijsten en leg ze in een ovenschaal.
Besprenkel de paprika’s met olijfolie en kruid met zwarte peper en zeezout.
Zet de ovenschaal in een voorverwarmde oven van 180˚ en laat circa 10 minuten voorgaren.

Zet ondertussen een pan op met wat olijfolie.
Bak de ui en knoflook kort aan en voeg het gehakt en de fijngesneden chilipeper toe.
Kruid af met zwarte peper van de molen, zeezout, kardemom, kaneel en koriander.
Voeg de oesterzwammen toe en bak ze mee.
Meng nu de auberginecrème onder het gehakt (op zacht vuur) en voeg tenslotte de rijst toe.
Meng alles grondig door elkaar.
Proef en kruid indien nodig bij.
Werk het gehakt af met de tomatenblokjes, peterselie en koriander.

Vul de paprika’s rijkelijk met het gehaktmengsel en strooi er blokjes fetakaas over.
Schuif in de oven en laat dit 20-25 minuten bakken.
Het vel van de paprika’s mag best een beetje geblakerd zijn hier en daar. Ze zijn dan lekker zacht.

Serveer dit met een frisse salade erbij!
Gevulde paprika met auberginecrème

Chili con carne met black-eyed bonen en mais

Bowl met chili con carne

Warm eten biedt troost. Ik geloof er heilig in. Vooral in tijden van dichtgevroren sloten, druipneuzen en meer van dat soort ongein. Jullie wisten het al langer: it’s not my cup of tea. Kortom: een bordje troosteten kan een mens in deze tijd van het jaar goed gebruiken. Zeker als het prettig pittig is. Deze chili con carne is daar een goed voorbeeld van. Je maakt ‘m zo heet als je zelf wilt natuurlijk. Mijn G. kiepert er rustig nog drie grote stralen sriracha overheen. Dat gaat mij dan weer net te ver.

In dit recept voor chili con carne wordt een kruidenmelange van Jonnie Boer gebruikt. Je-weet-wel: die veel te dure blikjes, weliswaar bijzonder smakelijk, maar wat Jonnie kan, kan ik ook. Kwestie van het etiket bestuderen, je eigenste kruidenverzameling en een beetje gezond verstand erbij pakken en mengen maar. Appeltje-eitje! Al-Andalus bestaat uit komijnzaad, koriander, gerookte paprika, venkel, oregano, anijs, laurier en zwarte peper. Behalve de laurier doe ik van alles 1 theelepel in mijn vijzel en stamp het fijn. Laurier gaat later gewoon in de pan. In plaats van de zwarte peperbollen gebruik ik cayennepeper-peper. Voor de broodnodige pit.

Chili con carne met mais

Ingrediënten: (4 personen)
4 rode uien
3 paprika’s: rood, groen, geel
500 gr rundergehakt
2 eetl Al-Andalus specerijenmelange (of je maakt het zelf, zoals ik)
1 blikje maïskorrels (150 gr)
2 pakjes tomato frito
1 blik kidneybonen (400 gr)
1 blik black eyed bonen (400 gr)
2 eetl zonnebloemolie

Bereidingswijze:
Snipper de uien.
Verwijder de steelaanzetten en zaadlijsten van de paprika’s en snijd het vruchtvlees in kleine blokjes.
(Als je, zoals ik, de velletjes niet goed kunt verdragen én ook meteen een extra smaakje aan het gerecht wilt geven, rooster je eerst de paprika’s ca 30 minuten in een voorverwarmde oven van 200˚. Stop ze daarna in een luchtdichte zak en verwijder de velletjes als ze afgekoeld zijn).

Verhit de olie in een grote braadpan en bak het gehakt met de kruiden, peper en zout in 10 minuten rul en bruin.
Voeg de ui en paprika toe en bak nog 5 minuten mee op middelhoog vuur.

Spoel ondertussen de bonen en mais af in een vergiet en laat uitlekken.

Voeg de mais, bonen en tomato frito toe aan het gehaktmengsel. Breng zachtjes aan de kook en laat het zo een tijdje pruttelen. Persoonlijk vind ik het lekker als alle smaken goed doortrekken, dus bij mij staat dit wel circa 30 minuten op het vuur.

Breng op smaak met peper en zout. Houd je van heel pittig? Voeg dan tabasco chipotle naar smaak toe.

Serveer er een ferme dot crème fraïche bij en wat zelfgemaakte guacamole. Eet er rijst bij of doe het mengsel in een vooraf gebakken tortilla.

Bron: ik vermoed een oude Allerhande

Spread van avocado met feta en geroosterde paprika

Spread van avocado met feta en geroosterde paprika

Laat ik om te beginnen voorop stellen dat ik bepaald niet onder de indruk ben van superfoods. Eerlijk gezegd geloof ik er niet in. Ik houd mij meer vast aan termen zoals “alles met mate” en bovenal “eet gevarieerd”. Elke week komen er andere zaken ter tafel in huize Eetplezier.

Vleesloze maaltijden worden afgewisseld met AVG’tjes. Voedzame pastaschotels met vlinderlichte salades. Pittige, Oosterse gerechten met oer-Hollandse boerenkool. En ondertussen knopen we de diverse eetmomenten aan elkaar met diverse stukken fruit. Op een stoute dag wordt er heus ook wel eens iets weg geknabbeld, iets wat zo fijn kraakt in je mond en waarin de producent dermate veel kunstmatige smaakstoffen heeft verstopt dat je jezelf geweld moet aandoen om er vanaf te blijven. Ik heb het natuurlijk over zoutjes. Pops. Bites. Wokkels. Pretzels. Allemaal even lekker. Geef het maar toe: zelfs als je een fanatieke consument bent van Superfoods, liggen de verleidingen overal op de loer.

Naast ons dagelijkse glaasje geestrijk vocht is het altijd fijn om iets te kunnen knabbelen. Liefst iets met geen overvloed aan calorieën. Meestal genieten noten mijn voorkeur, maar soms heeft een mens behoefte aan iets anders. Naast de telefoon lag al enkele weken het boek Superfood van Linda Shearer naar me te lonken. Ik had er al eerder in gebladerd en vrijwel meteen viel mijn oog toen op dit recept. In het boek wordt het een dip genoemd; zelf geef ik de voorkeur aan het woord spread. Het is een puur en eerlijk smeerseltje, zonder kunstmatige toevoegingen. Superfood in zijn meest ultieme vorm.

Spread van avocado met feta en geroosterde paprika

Ingrediënten:
2 avocado’s
240 gr gekookte witte bonen
200 gr feta, verkruimeld
2 geroosterde paprika’s, in stukjes
1-2 teentjes knoflook, fijngewreven
1 tl zout
1 limoen, uitgeperst

Bereidingswijze:
Doe mij een lol en gebruik in vredesnaam geen geroosterde paprika’s uit een pot. Het zijn vieze, zure krengen, die niets te maken hebben met hun eigenhandig geroosterde broertjes en zusjes. Bovendien is het bijna geen werk.

Verwarm de oven voor op 200°.
Leg de paprika’s op een bakplaat, eventueel bekleed met bakpapier.
Laat ze circa 30 minuten roosteren, tot het vel zwart geblakerde plekken vertoont.
Draai ze na 15 minuten even om.

Stop ze daarna 20 minuten in een gesloten plastic zak.
Hierna kun je heel gemakkelijk het velletje verwijderen.

Doe alle ingrediënten in een foodprocessor of blender.
Pureer tot een glad en romig geheel.
Voeg voor een fluwelig resultaat eventueel een scheutje water toe.

Deze spread smaakt heerlijk op een toastje, maar doet het op een snee zuurdesembrood ook erg goed. In de koelkast blijft het ongeveer een week goed.

Noot: Dit boek werd mij ter beschikking gesteld door uitgeverij Van Duuren media. Dit feit is niet van invloed geweest op mijn oordeel. Ik schrijf slechts over zaken die mij persoonlijk in beroering brengen. Schaaltje met spread van avocado,  feta en geroosterde paprika