Geroosterde aubergines à la Ottolenghi

Geroosterde aubergines

Vandaag was de dag dat ik een nieuwe manier vond om aubergines te bakken. Of nee, correctie, de uitvinding is niet geheel van mezelf, nog beter gezegd: helemaal niet, maar is te danken aan meneer Ottolenghi. Hij is al langere tijd geen onbekende meer in culiland. Een ieder die van eten houdt en hem (nog) niet kent, raad ik aan om daar heel snel verandering in te brengen. Deze man is een genie. De Willie Wortel onder de chefs. Hij wist de vegetarische (sub)cultuur nieuw leven in te blazen. Weinig of geen vlees eten heeft niet langer een stoffig, wereldvreemd imago, maar is zelfs hot en trendy geworden. Bovengenoemde chef speelt daar zeer zeker een belangrijke rol in met zijn geroosterde aubergines.

Yotam Ottolenghi (1968) is een in Israël geboren filosoof van Duits-Joods-Italiaanse afkomst die in Londen een nieuw leven begon als pâtissier. Hij kookt en publiceert liefst vegetarische gerechten, maar vindt het tegelijkertijd geen probleem zijn tanden in een verse moot vis of stevig stuk vlees te zetten. Inmiddels heeft hij een aantal boeken op zijn naam staan, zoals Plenty en Het Kookboek, die met recht bestsellers genoemd kunnen worden.

Tot zover de bewieroking. Terug naar de aubergines. Na vandaag is me één ding duidelijk geworden: ik heb gedurende een groot aantal jaren mijn kostbare tijd verspeeld met het (verkeerd) bereiden van aubergines. Deze groente staat regelmatig op tafel in huize Eetplezier en hoewel ik intussen vele manieren gevonden had om variatie aan te brengen, is dit recept van Ottolenghi toch wel de meeste smakelijke én simpele manier. Let op: dit is een afgeleide van zijn recept Aubergine met karnemelksaus en granaatappel. Die combi kan me op geen enkele wijze bekoren, blijft over de wijze waarop hij de aubergines roostert. Een geweldige methode om deze groente zacht, geurig en gaar te krijgen. Zie foto.

Ik heb er zelfgemaakte tomatensaus over gelepeld en afgewerkt met een restant feta en peterselie. Zo kan ik mij een aantal sauzen voorstellen die er stuk voor stuk overheerlijk bij zullen smaken. It’s all yours ….

Geroosterde aubergines à la Ottolenghi

Ingrediënten
2 grote lange aubergines
5 el olijfolie extra vierge
1½ tl (citroen)tijmblaadjes, plus een paar takjes om te garneren
maldon zeezout en zwarte peper

Bereidingswijze
Verwarm de oven voor op 200′ C.
Snijd de aubergines overlangs doormidden, snijd ook door het groene steeltje.
Maak met een aardappelschilmesje drie of vier parallel lopende inkepingen in het vruchtvlees, laat de schil heel.
Draai de aubergines 45 graden en snijd ze weer in, zodat er een ruitpatroon ontstaat.
Leg de halve aubergines met de snijkant naar boven op een met bakpapier beklede bakplaat.
Bestrijk ze met een kwastje met de olijfolie, totdat alle olijfolie is opgenomen.
Drie of vier keer smeren moet voldoende zijn; maar schrik niet, er gaat behoorlijk wat olie in!
Bestrooi ze met de tijmblaadjes en een beetje zout en peper.
Rooster de aubergines 35-40 minuten in de oven, zodat het vlees gaar, geurig en lichtbruin wordt. Neem ze uit de oven en laat ze afkoelen.

Geef er saus bij naar eigen voorkeur.

Geroosterde aubergines

Plenty van Yotam Ottolenghi

Cover Plenty van Yotam Ottolenghi

Meteen bij de eerste blik op de goudkleurige letters van de maagdelijk witte kaft van Plenty wist ik dat ik verkocht was. Toen ik daarna ook nog eens de naam Yotam Ottolenghi zag staan, tastte ik al voorzichtig naar mijn portemonnee. Wat een magnifiek boek is dit! Een vegetarisch kookboek zonder de geur van geitenwollen sokken, zonder de afschuwelijke vleesvervangers als tahoe en tofu, maar barstensvol recepten met groenten, granen en kaas. En dat allemaal te zien op werkelijk schitterende foto’s.

In tegenstelling tot de meeste vegetarische kookboeken, die over het algemeen nogal saai zijn, heeft Ottolenghi in Plenty een sjieke twist weten te geven aan zijn recepten. Hij weet het alledaagse minder alledaags te maken, dat is bijna kunst met een grote K.

Yotam Ottolenghi zit bepaald niet stil op culinair gebied. Zo heeft hij een restaurant en een aantal eetwinkels in Londen. Zijn originele gerechten met groenten en granen bleven niet onopgemerkt, waardoor hij door Guardian gevraagd werd om vegetarische columns te schrijven voor hun weekendbijlage. Plenty is deels een verzameling van deze gepubliceerde recepten, gecombineerd met nieuwe gerechten.

Door de vele, niet al te moeilijke gerechten is dit boek zeker een aanrader. Het is fijn om een boek in handen te hebben waarbij je niet om de vlees- en visgerechten heen hoeft te lezen en wat uitdaagt om verder te denken dan een quiche of salade. Daarbij is de kans bijzonder groot dat je na het lezen direct naar de markt wil gaan om vervolgens een heel weekend in de keuken door te brengen.