Korenbloemenblauw met uitjes

Korenbloemenblauw

Het belooft een prachtige dag te worden. Veel zon met een verkoelend briesje. Dergelijke dagen moet je niet alleen inlijsten, maar ook vooral iets mee doen. Ik besluit me vandaag weer eens onder te dompelen in de mij omringende Zeeuwse vergezichten. Hop, even het loeihete gemotoriseerde blik in en dan snel eruit.

Het startpunt is Yerseke. Stiekem ben ik best wel een beetje verliefd op dit heerlijke dorp, waar alles draait om de beroemde zilte zaligheden. Oesters, mosselen, kreeft, het spartelt er allemaal vrolijk rond in de aangrenzende Oosterschelde, welke ooit tot Nationaal Park is gebombardeerd. En terecht, dit water is bijna altijd staalblauw van kleur, lekker zout en helder tot op de bodem.

Eerste haring

Nu ik hier toch ben, ga ik eerst maar eens een harinkje eten. Bij mijn vaste vishandel Van As natuurlijk. Daar worden de visjes nog à la minute schoongemaakt – zo vanzelfsprekend, zou je zeggen – maar waar veel haringverkopers steken laten vallen. Nee, geen uitjes. De jongedame verstaat me niet, zodat ze alsnog op mijn bordje zitten. Geen nood, ze zijn snel opzij geschoven. Die eerste nieuwe haring geeft toch altijd een speciaal gevoel van bevrediging. Alsof hierna de zondvloed mag los barsten. Of zoiets. 

Korenbloemenblauw

Met bolle buikjes zoeven G. en ik na deze culinaire start fluitend door het Zeeuwse landschap. We passeren loom ogende koeien en dik ingepakte schapen achter prikkeldraad. Verbaasd staan we stil bij kleurrijke velden vol kamille, klaprozen en korenbloemen. Mooier blauw dan korenbloemenblauw bestaat er niet. Hoewel … dat van borage (komkommerkruid) is misschien nog wel dieperblauw.

Enthousiast wijs ik G. op de gestreepte, zachtroze haagwinde. Piespotjes zou mam zeggen. Het lijkt alsof de natuur vandaag haar mooiste kleedje heeft aangetrokken. Sereen en stil showt ze haar bevalligheden.

Net op dat moment bereikt een luid en hinderlijk aantal decibels mijn gehoorgang. Hoe is het mogelijk? Een motorcrossspektakel. (Drie maal sss, zagen jullie dat?). Rust en ruimte maken plaats voor een hels kabaal. Vrrrrroem, brrrroem. Natuurlijk gun ik motorsportliefhebbers om af en toe te kunnen racen, maar is dat alsjeblieft ook mogelijk met hybride motoren? En dan niet per definitie naast rustige natuurgebieden?

We peddelen verder, het geluid neemt af. Oef, de zonkracht is hoog vandaag. Mijn rechterbovenarm begint te prikken. Niet ingesmeerd natuurlijk? Nee. De tube zonnebrand ligt ergens, alleen weet ik nooit waar. Gelukkig maken we een draai en teistert de genadeloze zon daarna mijn nek. Voor een perfect resultaat hoort roosteren om en om te gebeuren 😃

Weer thuis

Na drie uurtjes buitenlucht is het goed toeven in ons koele huisje. En ondanks de overvloed aan licht, lucht, kleuren en warmte, hebben we opnieuw trek. In een triest krantenartikel las ik dat er kennelijk mensen zijn die van de gedachte uitgaan dat men zich kan voeden met bovenstaande elementen. Mooie, spirituele argumenten misschien, maar ik houd me vooralsnog liever vast aan de realiteit. Als de maag rammelt, is het voedsel nabij. Er staat nog een restje vlees in de koelkast. G. snijd dikke plakken zuurdesembrood. Ik bak aubergineblokjes, bestrooi ze met zoete, gehalveerde cherrytomaatjes en gescheurde basilicumblaadjes. Citroenige olijfolie en versgemalen peper erover. Aardbeitjes marineren in Dolfi aardbeienlikeur. Restje zelfgemaakt ijs als dessert erbij. Een flesje sauvignon blanc erbij om het vochtpeil te stabiliseren en kijk aan: mijn prins en ik hebben het wederom goed. Hemelsblauwer als deze dag wordt het niet in dit ondermaanse leven!

Zeekraal (salicornia europaea)

Zeekraal

Wilde zeekraal (salicornia europaea) is een zoutminnend gewas dat groeit op schorren, een buitendijks stuk land dat tijdens vloed onder water komt te staan. Bij eb kun je het schor betreden en de heerlijke zeekraal snijden. In Zeeland eten ze deze zilte groente dan ook al generaties lang. Tezamen met vis vormt zeekraal een voortreffelijke maaltijd.

Hoewel ik zelf uit West-Brabant kom, denk ik nog vaak met weemoed terug aan de dagen dat papa ons Dafje startte, laarzen, emmers en een scherp mes in de kofferbak gooide en wij richting de schorren achter Rilland-Bath vertrokken. Begin jaren ’80 kon dat nog. Het stond iedereen vrij te snijden zoveel hij wilde. ’s Avonds werd dat smullen!

Zeekraal (salicornia europaea)

Momenteel staat er nog maar heel weinig zeekraal op de schorren in Zeeland. Toen de Oosterschelde-werken kwamen, werd het getij anders. Er kwam minder eb en vloed, dus er komt nog nauwelijks water op de schorren. Om de natuur te beschermen, mag er slechts mondjesmaat voor commerciële doeleinden worden gesneden. De provincie Zeeland geeft 285 ontheffingen uit in het kader van de Natuurbeschermingswet. Daarmee mag de vergunninghouder 1 kilo zeegroente per dag snijden voor eigen gebruik op aangewezen plaatsen rond de Oosterschelde Met dergelijke hoeveelheden kun je nooit in de vraag ernaar voorzien.

Het is dus zeer waarschijnlijk dat de zeekraal die je koopt op/bij de (super)markt uit Frankrijk komt. In de zomer mag daar onder strikte richtlijnen nog worden gesneden. Wat ook steeds meer in de handel komt is de gekweekte versie. Deze zeekraal komt van binnendijkse percelen. In de winter wordt zeekraal zelfs ingevlogen, vanuit Israël – waar de groente op land wordt gekweekt in kassen met aangezout woestijnwater – of in Mexico, waar water van de Pacific wordt gebruikt. Gekweekte zeekraal is een stuk minder zout dan de wilde. De echte Zeeuw proeft dat meteen.

Zeekraal is, naast asperges, voor mij het toppunt van lekker eten. Ik eet het zo vaak ik kan en probeer altijd de wilde versie te kopen. Op dit moment is er nog maar één adres waar ik erop kan vertrouwen dat “wild”’ echt “wild” is. Als je me mailt, wil ik het adres wel verklappen. Gewoontegetrouw eet ik er vis bij, omdat die twee producten bijna een symbiose zijn. Voor een zoutbekje als ik eet ik dan altijd teveel. Dat is niet erg, want zowel zeekraal als vis zijn arm aan calorieën, dus who cares??