Witte bolletjes met olijven en oregano

Witte bolletjes met olijven en oregano

Ondanks de aanhoudende hitte overheerst de broodbakeuforie in huize Eetplezier. Dat komt enerzijds omdat de lokale, ambachtelijke bakkerij heeft aangekondigd er mee te gaan stoppen – de enige plek waar brood nog naar gebakken granen smaakt en niet naar gestoomd karton -en anderzijds omdat zo’n zelfgebakken broodje toch nog nét iets meer voldoening geeft als je er dikke sneden van snijdt. 

Op de dag van deze witte bolletjes met olijven en oregano staat er een geurige bouillonnetje te  trekken op het fornuis. Kort voor etenstijd ga ik deze vullen met allerhande vers gesneden groenten en kruiden. Precies zoals vroeger thuis de zondagse soep werd opgediend. En soep hoort eigenlijk standaard voorzien te zijn van een knapperig broodje. Lekker dik met roomboter besmeerd. Jammer dat dat soort gedachten altijd bij me opkomen als de tijd gaat dringen. Jawel, ze waren net op tijd klaar om genuttigd te worden naast de soep, maar qua planning had het allemaal iets bedroevends.

“Witte bolletjes met olijven en oregano” verder lezen

Pissaladière van bladerdeeg

Pissaladière

Zondag deed zijn naam eer aan. Een dag met zon, heel veel zon. Vanachter onze blinkend gepoetste ruitjes lijkt het voorjaar wel naar binnen te willen springen. Ontluikende fris-groene bomen, kwetterende vogels en een diepblauwe lucht. Dus vertrekken G. en ik welgemoed van huis voor een tochtje door het Zeeuwse landschap. Wèg met die wintermuizenissen, alle wollen truien en sjaals de kast in, want hup, het voorjaar wenkt.

Helaas lijkt Zeeland altijd buiten de reguliere weerberichten te vallen. Als half Nederland in korte broek en voorzien van zonneklep de terrassen bezet houdt, trotseren de Zeeuwen nog steeds klappertandend de immer venijnig snijdende westenwind. Zo ook op deze schitterende zondag.

“Pissaladière van bladerdeeg” verder lezen

Salade niçoise met avocado

Sommige lieden beginnen, zodra er iets op hun pad komt wat niet binnen hun comfort-zone past, te mekkeren. Zij zijn gewend geraakt aan het idee om elke lichtvoetige mug te transformeren naar een zwaarlijvige, moeilijk te verplaatsen olifant. Het zijn die lui die jou eindeloos kunnen vertellen dat het weer de afgelopen dagen veel te warm was. Jawel, het mocht best eens zomer worden, maar liever niet op deze manier, snap je? Die extreme temperaturen, die hoge luchtvochtigheid, wij Nederlands zouden daar niet op ingericht zijn. Je gaat er ook zo van zweten en je komt tot niets. Bah, bah en nog eens bah.

Nou, ik kan jullie het heuglijke nieuws brengen dat ik over warmte niet snel zal klagen. Tuurlijk spat er ook bij mij wel eens een zweetdruppeltje van het voorhoofd, maar daar heb ik als pre-menstrueel vrouwmens intussen behoorlijk ervaring mee. Alle overige lichaamsfuncties blijven bij hoge temperaturen op ordentelijke wijze doordraaien. Slaap vormt geen probleem. Eten eigenlijk ook nooit. Ik stap moeiteloos over op lichtere gerechten met een minimum aan bereidingshandelingen. Salades zijn dan ideaal. De Caesar salad is populair hier in huis. Knisperende Romeinse sla met croutons, een eitje, parmezaanse kaas en ansjovis. Wasteilen kan ik er van naar binnen werken.

De salade niçoise is nog zo’n klassieker. In de loop der tijd zijn er al heel wat ingrediënten aan toegevoegd, dat doe ik vandaag ook. Omdat ik vandaag graag wat koolhydraten toevoeg aan het menu, kies ik ervoor om een kopje orzo (of riso) te koken en deze in de salade te verwerken. En nee, geen haricot verts, al horen die er natuurlijk traditioneel gezien wel in. Daar voor in de ik plaats gebruikte ik avocado. Ook lekker. Maar maak deze salade zoals jij wilt. Ik deed het zo.

Salade niçoise met avocado

Ingrediënten:
150 gr orzo
Romeinse-, bind,- of eikenbladsla
blikje tonijn op olijfolie
3 bosuitjes, in dunne ringetjes gesneden
trostomaatjes van goede kwaliteit, in vieren
handvol Taggiasche olijfjes
2 gekookte eieren, in vieren
1/2 komkommer, in stukjes
1 avocado, in plakken

Voor de dressing:
olijfolie
sap halve citroen
mosterd
peper/zout

Bereidingswijze:
Kook de orzo gaar. Doe deze in een vergiet en laat er koud water over lopen, zodat hij niet verder doorgaart.
Meng de riso in een schaal met de tonijn, de bosuitjes en de dressing.

Spreid de sla uit op een mooie, glazen serveerschaal.
Leg het riso-tonijnmengsel in het midden erop.

Garneer met de tomaatjes, olijven, komkommer, avocado en het ei.

Sprenkel er nog wat goede olijfolie overheen.

Salade nicoise met avocado
Salade nicoise met avocado

Caponata à la Locatelli

Kom met caponata a la Locatelli

Made in Sicily van Giorgio Locatelli. Een fijn boek. Vooral wanneer je, zoals ik, op van die mistige, grijze dagen (zoals afgelopen week) hevig verlangt naar de zon. Op Sicilië schijnt de koperen ploert altijd. Denk ik. Alle gerechten in dit boek bevatten zon doorstoofde ingrediënten. Tomaten. Olijven. Citroenen. Kruiden. Dat maakt koken tot een waar feest. Omdat alles zovéél smaak heeft. Jammer genoeg moest ik het doen met de Hollandse broertjes en zusjes. Niettemin smaakte het eindresultaat prima. Dit recept is een mix van de zomerse caponata waarin de groenten worden gefrituurd en de winterse versie waarin alles in de olijfolie wordt gebakken.

Ik koos de groenten uit de zomerse versie en bakte deze met de toebehoren uit de winterse versie. Hier en daar paste ik het één en ander aan. Precies naar eigen voorkeur. Zodoende werd ik de bedenker van een nieuw recept voor caponata. Ofwel: een beetje van mezelf en een beetje van Locatelli. Nou ja, laat ik mezelf niet teveel eer toe-eigenen: alle credits gaan naar deze knappe Italiaan met die eeuwig schijnende zon in zijn fluwelen ogen.

Caponata à la Locatelli

Ingrediënten: (4 personen)
1 aubergine
1 ui, in stukjes
2 stengels bleekselderij, in stukjes
1 courgette, in blokjes
3 roma-tomaatjes, ontveld in blokjes
100 gr groene olijven, gehalveerd
50 gr sultana’s
50 gr pijnboompitten
60 ml tomatenpuree
3 eetlepels basterdsuiker
30 ml witte wijnazijn
3 eetlepels olijfolie
zout/peper

Bereidingswijze:
Schil de aubergine en snijd deze in blokjes.
Strooi er zout overheen en laat deze minstens 2 uur uitlekken in een zeef.

Giet de olijven af.
Rooster de pijnboompitten.

Bak in een pan met zware bodem alle groenten afzonderlijk.
Begin met de aubergineblokjes. Leg deze opzij als ze zacht zijn.
Bak nu de bleekselderij. En daarna de courgette.
Als laatste bak je de ui. Als deze glazig is, voeg je de tomaten en de tomatenpuree toe.
Bak alles enkele minuten goed door om te ontzuren.

Roer de suiker en de azijn in een kommetje door elkaar en giet het mengsel in de pan.
Roer even goed door en voeg dan alle gebakken groenten toe, samen met de olijven en de sultana’s.
Voeg naar smaak peper en zout toe.
Leg een deksel op de pan en laat het geheel op zacht vuur 10-15 minuten sudderen.

Bestrooi voor het serveren met de geroosterde pijnboompitten.

Lekker met pasta of witte, gestoomde rijst.

Kom met caponata

Aubergines met een kruidig korstje

Aubergines met een kruidig korstje

Aubergine. Het is het soort groente waar je van houdt, of niet. Veel mensen kennen het alleen van de beetje vettige moussaka bij de Griek. Ook lekker, maar persoonlijk eet ik deze glanzend-paarse rakker het liefst in combinatie met droge, witte rijst. De neutrale, licht-bittere smaak van de aubergine vergt wel krachtige tegenhangers om er een smakelijk hapje van te maken. Tomaat. Knoflook. Olijven. Kruiden. Onderstaand recept van aubergines met een kruidig korstje heeft het allemaal in zich. Plus tegengestelde texturen: het zachte vruchtvlees wordt afgedekt met een knapperige, uiterst hartige topping. *slik*

Aubergines met een kruidig korstje

Ingrediënten:
2 aubergines
2 teentjes knoflook
enkele takjes verse rozemarijn
grof zout
grof gemalen peper
een scheutje fijne olijfolie

Voor de panade (kruidig korstje):
120 g Parmezaanse kaas
3 sneetjes (oud) wit brood
enkele takjes verse marjolein
enkele takjes verse oregano
1 takje verse rozemarijn
32 (ontpitte) gemengde groene en zwarte olijven
50 g steelkappertjes

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 180°C. Hierin krijgen de aubergines een eerste garing.

Spoel de aubergines en snij het topje en het steelstuk eraf. Snij de groente vervolgens in de lengte middendoor.
Maak met een scherp mesje kruisgewijs insnijdingen in het sponzige vruchtvlees van de aubergines. Leg ze in een (diepe) ovenschaal.

Pel de knoflook en druk een half teentje in het midden van elke halve aubergine. Doe hetzelfde met takjes verse rozemarijn.
Strooi er grof zout (bv. fleur de sel) en wat peper van de molen over.
Druppel tenslotte een scheutje fijne olijfolie over elke halve aubergine.

Zet de ovenschotel in de oven van 180°C gedurende 15 à 20 minuten.

Bereidingswijze panade:
Verbrokkel de Parmezaanse kaas in de beker van de blender en mix de kaas fijn. Giet de gemalen Parmezaanse kaas in een mengschaal.

Snij de korst van een zeer dikke snee (of meerdere gewone sneetjes) wit brood. Gebruik gerust oud brood.
Scheur het brood in stukken en doe het in de blender. Maal het brood fijn en meng de kruimels onder de gemalen kaas.
Spoel de kruiden en rits de blaadjes van wat verse marjolein, rozemarijn en oregano. Hak de kruiden zeer fijn en meng de snippers onder de gemalen kaas met broodkruimels.

Verzamel de (ontpitte) olijven en de kappertjes (zonder steel) op je snijplank. Zet er het mes in tot alles in fijne stukjes gehakt is.
Schenk wat olijfolie in de panade, totdat het mengsel licht kleverig wordt. Overdrijf niet.

Kruid het mengsel met wat peper van de molen. Zout hoeft niet.
Neem de schaal met aubergines uit de oven en verwijder de stukjes knoflook en de takjes rozemarijn uit de groente. Die hebben intussen hun werk gedaan. Hou de oven warm.
Was je handen en gebruik ze om op elke halve aubergine een royale en dikke laag van de panade aan te drukken.
Bak de aubergines opnieuw 15 minuten in de oven van 180°C.
Zet nadien de ovengrill op. Laat de panade bakken tot ze goudbruin en krokant is.

Lekker met een salade van rucola, buffelmozzarella en pruimtomaatjes.

Bron: Dagelijkse Kost – Jeroen Meus

Aubergines met een kruidig korstje

Spaghetti à la puttanesca

Spaghetti à la puttanesca

Uit je comfort zone stappen, is zoiets als links gaan schrijven, terwijl je rechtshandig bent. Moeilijk, ingewikkeld en je gevoel zegt je dat je onnodig veel tijd aan het verspillen bent. En toch, ondanks dat je comfort zone zo heerlijk veilig en vertrouwd voelt, is het goed om er je zo af en toe eens aan te (willen) onttrekken. Dat geldt voor een heleboel gebieden, maar zeker ook voor je culinaire uitspattingen.

In de toekomst (o, lieve God, laat het nog even duren) wil ik echt nog wel proberen de pen in de linkerhand te nemen. A man has to do what a man has to do. Of zoiets. Zo heb ik bijv. nog nooit kreeft gekookt. Nog nimmernie een runder- of varkenstong in de pan gehad. Laat staan orgaanvlees. Maar ook minder weirde zaken als tofu of tahoe, heb ik tot nu toe rustig op hun plekje laten liggen in de winkel.

Niet dat ik een watje ben of zo. Gefrituurde sprinkhanen, gebakken hersenen, dikke pensworst, het is allemaal al een keer de revue gepasseerd. Het ontbreekt me alleen aan lef om enge zaken zelf ter hand te nemen. Sorry, wat zeg je? Oké, dan ben ik wél een watje. Ook goed.

Op een mooie dag sal alles reg kom. Heus. Hoop ik in elk geval. Maar vandaag nog even niet. Vandaag blijf ik heerlijk comfortabel rond dobberen in mijn vertrouwde eetvijvertje. Pasta. O, zo vaak op het menu in huize Eetplezier. Maar dan wel met een “hoerige” twist. Het verhaal gaat dat deze eenvoudige “rotzooipasta” door de hardwerkende dames in de bordelen van Napels, veelvuldig werd verorberd. Het is goedkoop, snel te bereiden en goed vullend om het zware werk aan te kunnen. Klinkt ook best als een spannend gerecht, toch?

Spaghetti à la Puttanesca

Ingrediënten:(4 personen)
olijfolie
1 grote ui, gesnipperd
25 gr ansjovisfilets (liefst die mooie roze, in glazen potjes)
3 tenen knoflook, geplet
125 ml rode wijn
400 gr gepelde tomaten uit blik (nog liever verse), in stukken gesneden
150 gr zwarte olijven (ik gebruikte Taggiasche)
60 gr kappertjes, gewassen en uitgelekt
handvol platte peterselie, fijngehakt
sap ½ citroen
zout
suiker naar wens
2 rode chilipepers, zonder zaad en heel fijn gesneden
400 gr spaghetti

Bereidingswijze
Verhit wat olijfolie in een anti-aanbakpan en fruit de uit in 6-8 minuten glazig.
Voeg de ansjovis toe en prak de filets licht met een vork.
Voeg de geplette tenen knoflook toe en fruit ze 3-4 minuten mee.

Schenk de wijn erbij en laat hem inkoken terwijl je de aanbaksels los schraapt.
Voeg de tomaten, olijven en circa 35 gram kappertjes toe.
Roer alles door elkaar en stoof het geheel in 5 minuten op laag vuur.

Voeg de helft van de peterselie en een kneepje citroensap toe.

Breng de saus in balans met een beetje zout en suiker (maar alleen indien nodig, want de kappertjes en de olijven zijn al behoorlijk zout).
Roer de helft van de fijngesneden chilipepers erdoor.
Laat de saus nog een vijftal minuten pruttelen, tot alle smaken goed vermengd zijn.

Kook ondertussen de pasta in flink gezouten kokend  water al dente.
Giet hem af en roer door de saus.
Nu kun je de rest van de kappertjes droogdeppen met een theedoek en krokant bakken. Heb ik niet gedaan.

Garneer alles met de krokante kappertjes, citroenrasp en de rest van de fijngesneden peterselie en chilipeper.

Bron: 100 beste recepten – Matt Preston