Blueberry pancakes

Blueberrie pancakes

Laat ik om te beginnen stellen dat ik helemaal niets met Amerika heb. Die 24/7 cultuur, gecombineerd met permanente bereikbaarheid en een eeuwigdurende stroom aan informatievoorziening, echt, ik háát het.

Ook Amerikaanse series konden me tot voor kort weinig boeien. Steeds maar weer die afschuwelijke bionische figuren, uitgekauwde Vietnambeelden en oubollige wild-westtaferelen, het gaat mij behoorlijk snel vervelen. Oké, ik zal eerlijk zijn: Netflix heeft daar wel enige verbetering in aan weten te brengen met series als The Affair, House of Cards en Alias Grace. Meer inhoud, dus meer kijkplezier.

“Blueberry pancakes” verder lezen

De digitale wereld en de invloed op het echte leven

Mijn meest trouwe vriend heeft lichtgevende toetsen en een ultrascherp beeldscherm. Hij weet álles, echt álles. Hij vertelt waar mijn vrienden zijn en waar ze mee bezig zijn, hij kan muziek maken, filmpjes laten draaien, mijn banksaldo tevoorschijn toveren en me zonder aarzelen precies zeggen hoeveel inwoners het vroegere Mesopotamië had.

Sinds enkele maanden weet hij me ook nog eens te vertellen hoeveel uur per week ik gemiddeld met hem doorbreng. Afgelopen week was dat 24 uur, waarvan 12, 5 uur op social media, 7, 5 uur op een andere wijze en 4 uur met lezen en naslag. Best lang, vind ik zelf. Ben ik daarmee een zogenaamde “fomo” (fear of missing out) geworden? Moet ik in therapie om af te kicken van  deze hedendaagse verslaving? Jullie snappen het allang: ik heb het hier uiteraard over het gebruik van internet via smartphone, Ipad of laptop.  “De digitale wereld en de invloed op het echte leven” verder lezen