Kamillethee not my cup of tea

Kamillethee

Op één van die zonovergoten namiddagen van 2019, beweeg ik mij met een gelukzalig gevoel van vrijheid door het Zeeuwse landschap. Een voor het oog verborgen weggetje met aan beide zijden windhagen, geeft niet alleen een streekeigen accent aan deze route, maar tevens een behaaglijk gevoel van beschutting. Zeeland staat immers bekend om haar altijd aanwezige wind. Die kan, net als vandaag, heerlijk zwoel zijn. Kán, zeg ik, want vaker striemt diezelfde westelijke luchtstroom venijnig en onbarmhartig langs je nek of slaat kil en geselend op je schouders neer.

“Kamillethee not my cup of tea” verder lezen

Risosalade met geroosterde paprika en kikkererwten

Risosalade met geroosterde paprika en kikkererwten

Riso (of orzo) is een gedroogde pastasoort Het is gemaakt van griesmeel van harde tarwe. De Cecco noemt het riso. Als ik het bij de Griekse winkel haal, heet het plotseling kritharaki. Ik heb werkelijk geen enkel idee of er wellicht een subtiel bestaat tussen de verschillende benamingen. Feit blijft dat ik het veelvuldig gebruik in mijn keukentje.  Als vulling in de soep. Of ter vervanging van de “gewone” pastasoorten, waar ik dan een saus bij serveer. Ook in salades doet deze vermomde rijstkorrel het uitstekend. Maar wijk voor deze risosalade met geroosterde paprika gerust af als je liever couscous, bulghur of quinoa gebruikt. De smaak wordt in grote mate toch bepaald door de ingrediënten.

Risosalade met geroosterde paprika en kikkererwten

Ingrediënten:
3 rode puntpaprika’s
150 g riso
1 l groentenbouillon
1 grote sjalot, in dunne schijfjes
rasp en sap van 1 citroen
3 tomaten, zaadlijsten verwijderd, in blokjes
200 g kikkererwten uit blik, uitgelekt
1/2 bos peterselie, fijngehakt
1/2 bos koriander, fijngehakt
blaadjes van 4 takjes munt, fijngehakt
fleur de sel en zwarte peper van de molen

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 220°.
Leg de paprika’s in een ovenschotel en schuif ze in de oven tot de buitenkant zwartgeblakerd is. Keer ze af en toe.
Neem uit de oven en stop ze in een afsluitbare plastic zak.

Kook intussen de riso gaar in de groentenbouillon volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Laat goed uitlekken.

Meng de sjalotringen met citroenrasp- en sap en laat staan tot gebruik (hierdoor zal de sjalot zijn scherpte verliezen).

Pel de paprika’s en verwijder de zaadlijsten. Snijd in blokjes.

Meng de lauwe riso met de paprika, tomaten, kikkererwten en kruiden.
Roer er ook de sjalot met citroensap en -rasp door.
Kruid royaal met fleur de sel en zwarte peper.

Ik werd voor deze salade geïnspireerd door een recept op het blog van de Vlaamse Annelies Een lepeltje lekkers. Hierop is een grote variëteit aan recepten te vinden met schitterende foto’s die me het water in de mond doen lopen.

Salade van riso met geroosterde paprika en kikkererwten

Mojito ijs

Mojito ijs

Kijk, met die zomer komt het dit jaar waarschijnlijk toch niet meer écht goed. Laten we onze hoop vestigen op een aantal van die heerlijk zachte nazomerdagen. Waarop ’s morgens de witte nevel als een geheimzinnige sluier over de velden hangt en de atmosfeer vervuld is van een knisperende kruidigheid. De afgelopen weken blééf ik maar wachten op die koperen ploert. Zodat ik alsnog aan mijn lijstje met favoriete ijsrecepten kon beginnen. Ik heb het opgegeven. Dan maar zonder zon. Zullen we afspreken dat hiermee het laatste woord is gesproken over deze uiterst vreugdeloze maand?

Cocktails. Ik ben er dol op. Decadentie in het kwadraat. Néé-héé, geloof nu niet meteen dat ik als een Gooisch dametje mijn tijd verdoe met zinloos geshop en het daarna blasé wegwerken van talloze glazen. Het gaat mij om de aantrekkingskracht. Zo’n hoog, versierd glas met kleurige laagjes. Citroenschijfje aan de rand. Als ik op een zonnige dag op een terras eens een keer zo’n glas bestel, voel ik me als Barbie. Leeghoofdig, verwend en voorzien van een hoog aaibaarheidsgehalte.

Bij nader inzien smaakt zo’n lepeltje ijskoude mojito-cocktail eigenlijk altijd. Warm of niet. Let op: met een hoge concentratie alcohol erin wordt ijs nooit echt erg stevig. Het zal jullie bekend zijn. Enne … nog een kleine waarschuwing vooraf: door gebruik van suikerwater heeft dit mojito-ijs wel een lager promillage dan het gelijknamige drankje, maar vergis je niet. Na één bolletje kan het al aardig beginnen te zoemen in je hoofd. Voor de echte die-hards dus.

Om te beginnen maak je suikerwater. Dit is het basisrecept:
600 gr water
350 gr suiker
50 gr druivensuiker (dextrose)

Breng het water aan de kook. Doe de suiker en druivensuiker erbij. Roer ongeveer een halve minuut tot alle suiker is opgelost. Laat dit afkoelen. Als het genoeg afgekoeld is, plaats je het tot gebruik in de koelkast. Hierin blijft het minstens twee weken goed.

Mojito ijs

Ingrediënten: (voor circa 4 – 5 bolletjes)
8 blaadjes verse munt (ik gebruikte de dubbele hoeveelheid)
200 gr suikerwater (zie boven)
100 gr rum
50 gr limoensap
20 gr eiwit

Bereidingswijze:
Wrijf de muntblaadjes in je hand over elkaar zodat de oliën vrijkomen en doe de blaadjes in een hoge maatbeker.
Voeg het suikerwater, rum, limoensap en eiwit toe.
Roer het geheel door met een lepel zodat de oliën uit de muntblaadjes worden opgenomen.
Laat 30 minuten staan zodat de munt zijn smaak helemaal heeft afgegeven.
Haal de muntblaadjes eruit en doe het mengsel in de ijsmachine.
Als je het ijs van tevoren klaarmaakt, bewaar het dan in de koelkast en roer het mengsel nog even door voordat het de ijsmachine in gaat.

Bron: IJstijd – Kees Raat en Barbara Buiten

Mojito ijs

Kerst lukt altijd

Frittata met prei

Zijn jullie ook bekend met die dagen dat al je kookcreativiteit lijkt te zijn opgedroogd? Mij overkomt het zo’n twee- à driemaal per jaar. Meestal in de wintermaanden. Het vooruitzicht van overdadige feestdissen en uitbundig eetgeweld is voor mij voldoende om de appetit 180° te doen draaien. Het is niet aan mij besteed, de massaliteit waarmee de mensheid  met een collectief vrede-op-aard-moraal de Boze Buitenwereld opeens mooier wil kleuren. En dat voor slechts twee dagen. Gekuntselde maakbaarheid. Fake. Alles is nep tussen 24 en 27 december, waarbij het voor velen maar om één ding draait: het individuele welbehagen. Ik houd er in toenemende mate een licht onpasselijk gevoel aan over.

Kerstmis is verworden tot een volstrekt zinloos fenomeen, voor 98% gevoed door een op drift geraakte commerciële machine die ons, liefst vanaf half september, totaal onnozele spullen door de strot probeert te duwen. Bovendien wordt er bovenmatig veel geld uitgegeven aan zgn. pseudo-voedsel. Als het maar véél is. Als het maar exquise namen draagt. En als het maar vooral gemakkelijk te bereiden is.

Het hele jaar rond houdt een deel van de mensheid zich in leven met zielloos voer. Ingeblikte, voorverpakte, vetgemeste, opgefokte, opgeklopte, diepgevroren, uitgekauwde rommel dat nauwelijks de naam voeding mag dragen. Beide Kerstdagen doet men daar nog een schepje bovenop. Tezamen met Appie, met Jamie en Herman. Volledig voorbereide kerstdiners beheersen de reclamefolders. Hup, de oven in en klaar is de Kerstman of –vrouw. Genieten maar. Dat het helemaal niets meer van doen heeft met puur, natuurlijk voedsel, wordt gemakshalve met een paar glazen (slechte) wijn weggespoeld. Een gepast stilzwijgen voldoet in dit geval.

Kerst lukt altijd. Met een lepeltje liefde

Ben ik hiermee een saaie, suffe einzelgänger geworden? Welnee. Ik houd van gezelligheid. Van mensen om me heen die me dierbaar zijn, mijn familie, mijn lieve vrienden. Om samen met hen tijdens een harmonieus samenzijn te keuvelen, te lachen en te genieten. En natuurlijk wordt er ook gegeten. Want ik ben dol op lekkere hapjes, alleen heb ik daarvoor geen Kerstdagen nodig, noch een ingehuurde, quasi-vrolijke  reclameman die mij probeert te vertellen dat Kerstmis slechts lukt met de dubieuze producten van zijn opdrachtgever. Kerst lukt altijd, als je er maar liefde in stopt.

Terug naar de werkelijkheid. Zo vlak voor de feestdagen houden we het sober. Met een opgepimpt eitje, een salade en grove sneden zelfgebakken brood.

Frittata met courgette en Parmezaanse kaas

Ingrediënten: (6-8 personen)
6 eieren
250 ml slagroom
60 ml plantaardige olie
100 gr geraspte Parmezaanse kaas
4 bosuitjes, ragfijn gesneden
handje fijngehakte munt
handje fijngehakte basilicum
de geraspte schil van 1 citroen
3 courgettes, grof geraspt
75 gr bloem
zout en versgemalen peper naar smaak

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 190 graden.

Meng in een grote kom de eieren, slagroom, olie, parmezaan, bosuitjes, munt, basilicum en de citroenrasp.
Voeg dan de geraspte courgettes toe.
Roer er geleidelijk de bloem door en breng op smaak met peper en zout.

Bekleed een ovenvaste pan of schaal met bakpapier en schenk het mengsel er voorzichtig in.

Zet de pan of schaal in de oven, tot de frittata gestold is en stevig aanvoelt.
Neem de frittata uit de oven en laat hem in de pan of schaal afkoelen.
Verwijder het bakpapier en serveer het gerecht warm.

Tip: serveer bij de frittata een speciale gremolata van een handvol fijngehakte muntblaadjes, de geraspte schil van 1 citroen en 1 fijngehakte teen knoflook. Strooi deze verse muntgremolata voor het opdienen over de warme frittata.

Bron: Matt Preston’s 100 beste recepten

Doperwtensoep met ricotta en munt – Matt Preston

Matt Preston is jurylid bij Masterchef Australia. Ondanks zijn twijfelachtige sjaaltjes, heeft hij een hoog knuffelbeergehalte. Vind ik. De begeerte straalt uit zijn ogen bij het zien van de briljante creaties die de deelnemers hem voortzetten. En in zijn masterclasses laat hij tevens zien zelf ook een begenadigd kok te zijn.
Deze doperwtensoep met ricotta en munt is één van de recepten uit zijn nieuwste boek. De combi doperwten-munt is, zoals altijd, bijzonder smakelijk en de ricotta doet daar nog een schep bovenop.

Denk bij het woord “erwt” nu niet meteen aan onze winterse erwtensoep, ofwel snert. Dit soepje is licht en luchtig van aard, zonder de pollepel die er rechtop in blijft staan. Persoonlijk vind ik dat ook helemaal niet lekker, van die stijfselachtige, melige soepen. Deze versie krijgt door de munt, ricotta en Romeinse sla een extra fris uiterlijk. Met een lekkere bite. Tip: als je dit in de juiste tijd van het jaar leest (juni-juli) probeer dan eens aan verse doperwten te komen. Echt, ze bestaan nog!

Doperwtensoep met ricotta en munt

Ingrediënten:
1 ltr kippenbouillon
4 lente-uitjes, in dunne ringetjes
1 kg doperwten uit de diepvries
handvol muntblaadjes
3 plakken ontbijtspek
4 binnenste blaadjes van Romeinse sla, in dunne reepjes
200 gr verse ricotta
versgemalen zwarte peper
50 gr. boter, gesmolten (optioneel, ik deed het niet)

Bereidingswijze:
Verwarm de kippenbouillon met de lente-uitjes tot ze zacht zijn.
Voeg de doperwten toe en laat ze warm worden.
Zodra de erwten zacht zijn, schenk je het geheel in de blender, tezamen met het merendeel van de munt (houd er een paar apart voor garnering) en pureer alles.

Bak het spek krokant en verbrokkel het of snijd in dunne reepjes.

Serveer de doperwtensoep warm en garneer hem met een bergje fijngesneden sla en het spek. Schep er wat ricotta op. Bestrooi daarna met verse muntblaadjes. Maak af met versgemalen zwarte peper.
Tot slot kun je er de gesmolten boter over schenken.

Bron: 100 Beste recepten – Matt Preston

Doperwtensoep met ricotta en munt

Parelcouscous met doperwtjes, lamsoren en munt

Parelcouscous met doperwtjes, lamsoren en munt

Op sommige dagen vind je de diamantjes in je achtertuin. Of, om het minder abstract te omschrijven: vandaag verse doperwtjes op de weekmarkt weten te bemachtigen. Zo lang naar uitgekeken en nu waren ze er eindelijk, deze zoete, gifgroene bolletjes. Ik eet ze zo graag. Vers, nooit uit blik of pot. Dan nog liever de diepvriesvariant. En vorige week de parelcouscous van AlFez ontdekt. Deze wordt, net als de reguliere couscous, gemaakt van 100% durum tarwe. Hiervan een soort van gerecht gemaakt: parelcouscous met doperwtjes, lamsoren en munt. Tezamen een lichte, zomerse maaltijd. Wat homemade tzatziki erbij en smullen maar.

De normale couscous vind ik qua structuur geen fijn mondgevoel, maar deze parelcouscous is met recht een pareltje onder de bijgerechten. Nooit geweten dat het bestond. En wat fijn dat er mensen zijn die het culinaire pad voor je weten te effenen. Life is simple !!!

Bron: geïnspireerd door Gijs, kok bij brasserie de Drvkkery en tegenwoordig ook de Kloveniersdoelen in Middelburg. Als altijd weet hij de meest creatieve, vegetarische gerechten te verzinnen. Nu ik mij ook steeds meer aangetrokken ga voelen tot vleesloze maaltijden, aanvaard ik de fantasierijke suggesties van een ander met genoegen. Vleesloos wil absoluut niet zeggen dat het smaakloos wordt. Integendeel, in een combi van de juiste groenten zit enorm veel smaak. Dus thnx Gijs!