Speltbroodjes met sesamzaad en maanzaad

Speltbroodjes met sesamzaad en maanzaad

Op de meeste maandagen is het broodbakdag in huize Eetplezier. Op den duur wordt zelfs je eigen broodjes bakken een way of life. Lees: routine. Maar vandaag is het zaterdag en heeft iedereen (nou ja, iedereen, in feite zijn het alleen G en ik) trek in een versgebakken zacht bolletje.  Bolletjes zijn vaak luxer dan gewoon brood, omdat er meer vetstof in zit en er vaak melk in wordt gebruikt in plaats van water. Dat alles geeft een broodje nét dat beetje extra. Met het vetgehalte valt het reuze mee in deze speltbroodjes, maar de volle melk compenseert dat volledig. 

Voor mij voelt zaterdag altijd als een dag van “buiten de lijntjes kleuren”. Alles mag, niets moet. Je kunt urenlang aan de ontbijttafel blijven hangen in gesprek met een vriendin of je kunt de achtertuin compleet in een zandbak veranderen. Op zaterdag mag het – wat mij betreft – net allemaal iets losser, precies zoals jij het wilt. Bij zaterdag hoort tevens een weelderige lunch. Zo’n versgebakken broodje met iets lekkers ertussen, zoals deze avocado met escalivada is dan niet te versmaden. Vooral niet op een prachtige Indian summerdag als vandaag! En wil je het écht helemaal in free-style vieren, neem je er een heerlijk glaasje witte wijn bij. Proost op het goede leven!

“Speltbroodjes met sesamzaad en maanzaad” verder lezen

Speltbrood met lijnzaad

Speltbrood met lijnzaad

Dan komt daar plotseling “de dag die je wist dat zou komen”. Wat ging er aan vooraf, hoor ik jullie denken. Na veel omzwervingen kwam ik op een heel gewone dag terecht bij een diëtiste. Wie lacht daar zo hard?? En wie hoor ik daar gniffelen “eigen schuld, dikke bult met al dat eetplezier”? Nou, ik kan jullie helemaal geruststellen wat dat betreft. Vrouwtje Eetplezier bevindt zich nog steeds ruimschoots onder de marges van de voor haar geldende BMI.

Laat ik beginnen met het goede nieuws: er hoeft geen grammetje af. Wat er wel dient te gebeuren is, ten behoeve van een ongehinderd en welwillend intern gangenstelsel, een aantal voedingsmiddelen te schrappen. FODMAP wordt het credo de eerstkomende zes weken. Voor uitleg en instructies verwijs ik gemakshalve naar deze pagina van het Martiniziekenhuis in Groningen. Door fodmaps uit je dagelijkse voedingspatroon te halen, zouden hypersensitieve darmen wederom hun dagelijkse sluimerslaapjes gaan hervatten. Daar ga ik voor!

“Speltbrood met lijnzaad” verder lezen

Rozijnen-krentenbrood van Levine

Rozijnen-krentenbrood

“En toch moet u het zelf regelen”, snibt de haaibaai aan de andere kant van de telefoon. Meer dan tien minuten zijn we inmiddels in een moedeloos makend gevecht verwikkeld geraakt. Ik probeer met al mijn psychologie van de kouwe grond, de bureaumevrouw met de kudde paarse krokodillen om haar heen, zover te krijgen dat zij een deel van mijn belangen glad wil strijken. Dat weigert ze. Halsstarrig en kortaf. Met steeds dezelfde zinnen.

“Rozijnen-krentenbrood van Levine” verder lezen

Witte bolletjes met olijven en oregano

Witte bolletjes met olijven en oregano

Ondanks de aanhoudende hitte overheerst de broodbakeuforie in huize Eetplezier. Dat komt enerzijds omdat de lokale, ambachtelijke bakkerij heeft aangekondigd er mee te gaan stoppen – de enige plek waar brood nog naar gebakken granen smaakt en niet naar gestoomd karton -en anderzijds omdat zo’n zelfgebakken broodje toch nog nét iets meer voldoening geeft als je er dikke sneden van snijdt. 

Op de dag van deze witte bolletjes met olijven en oregano staat er een geurige bouillonnetje te  trekken op het fornuis. Kort voor etenstijd ga ik deze vullen met allerhande vers gesneden groenten en kruiden. Precies zoals vroeger thuis de zondagse soep werd opgediend. En soep hoort eigenlijk standaard voorzien te zijn van een knapperig broodje. Lekker dik met roomboter besmeerd. Jammer dat dat soort gedachten altijd bij me opkomen als de tijd gaat dringen. Jawel, ze waren net op tijd klaar om genuttigd te worden naast de soep, maar qua planning had het allemaal iets bedroevends.

“Witte bolletjes met olijven en oregano” verder lezen

Semolinabrood op de wijze van Levine

Semolinabrood

Sinds mijn interne gangenstelsel met enige regelmaat laat weten dat zij niet gediend is van een overvloed aan vezelige bestanddelen, zoek ik mijn toevlucht nogal eens tot wat minder zware broodsoorten. Gezond volkorenbrood, liefst zelfgebakken, was tot nu toe altijd favoriet in huize Eetplezier. Het vult heerlijk en ik kan er met smaak enkele sneden van wegwerken, maar mijn buik denkt daar tegenwoordig anders over.

Ik hoor steeds vaker stemmen uit mijn diepste krochten opduiken: “het mag allemaal best een beetje minder gezond, hoor” en “wij zijn hier ook niet meer zo piep om alles te kunnen verteren“. Tsja, daarmee hebben ze een punt, daar binnen. Vroeger knorde ik de nacht vrolijk door na een (te) overvloedige maaltijd, besprenkeld met de nodige glazen alcoholica, tegenwoordig dien ik erop te letten na acht uur niet te veel meer te nuttigen.

“Semolinabrood op de wijze van Levine” verder lezen