Parelcouscous met doperwtjes, lamsoren en munt

Parelcouscous met doperwtjes, lamsoren en munt

Op sommige dagen vind je de diamantjes in je achtertuin. Of, om het minder abstract te omschrijven: vandaag verse doperwtjes op de weekmarkt weten te bemachtigen. Zo lang naar uitgekeken en nu waren ze er eindelijk, deze zoete, gifgroene bolletjes. Ik eet ze zo graag. Vers, nooit uit blik of pot. Dan nog liever de diepvriesvariant. En vorige week de parelcouscous van AlFez ontdekt. Deze wordt, net als de reguliere couscous, gemaakt van 100% durum tarwe. Hiervan een soort van gerecht gemaakt: parelcouscous met doperwtjes, lamsoren en munt. Tezamen een lichte, zomerse maaltijd. Wat homemade tzatziki erbij en smullen maar.

De normale couscous vind ik qua structuur geen fijn mondgevoel, maar deze parelcouscous is met recht een pareltje onder de bijgerechten. Nooit geweten dat het bestond. En wat fijn dat er mensen zijn die het culinaire pad voor je weten te effenen. Life is simple !!!

Bron: geïnspireerd door Gijs, kok bij brasserie de Drvkkery en tegenwoordig ook de Kloveniersdoelen in Middelburg. Als altijd weet hij de meest creatieve, vegetarische gerechten te verzinnen. Nu ik mij ook steeds meer aangetrokken ga voelen tot vleesloze maaltijden, aanvaard ik de fantasierijke suggesties van een ander met genoegen. Vleesloos wil absoluut niet zeggen dat het smaakloos wordt. Integendeel, in een combi van de juiste groenten zit enorm veel smaak. Dus thnx Gijs!

Gemarineerde tijgergarnalen met lamsoren

Gemarineerde tijgergarnalen met lamsoren

Het heeft niet zo veel nadere uitleg nodig, toch? Deze gemarineerde tijgergarnalen met lamsoren is bijna geen recept te noemen. Pasta koken. Lamsoren wokken. Garnalen marineren en bakken of grillen. Oké, de marinade dan: gehakt pepertje en twee fijngewreven knofjes, zout, olie, beetje limoen. Eventueel afblussen met een scheutje ouzo. Yammie!

Veel mensen van “boven de grote rivieren” kijken een beetje vreemd op bij het horen van deze naam. Krijgen associaties met levende wezens en suggereren dat mijn carnivorische trekjes wel heel bijzondere vormen gaan aannemen. Voor zeekraal geldt hetzelfde verhaal.

Zowel lamsoren als zeekraal behoren tot de zgn. zeegroenten. Dat betekent dat het zout water nodig heeft om in leven te blijven. Het groeit daarom op zilte bodem bijvoorbeeld in kuststreken. In Nederland komen lamsoren uit Zeeland. Daar werd deze verfijnde groente lange tijd alleen in het wild geplukt. Tegenwoordig wordt het ook geteeld. Lamsoren zijn lange groene bladeren – soms een beetje grijzig- die de vorm hebben van een lamsoor. Ze smaken ziltig en passen daarom heel goed bij visgerechten. Lamsoor wordt ook wel zeeaster of zulte genoemd.

Voor mij zijn beide groenten net zo normaal als voor elk ander het groene gras in zijn voortuintje. Ik weet niet beter of pap startte met enige regelmaat ons Dafje, bracht mam en mij naar een plaats waar de schorren op dat moment droog lagen, alwaar hij zijn broekspijpen oprolde en gewapend met een afwasteiltje en aardappelschilmesje een avondmaaltje van de zilte groente voor zijn gezin bijeen sprokkelde. Het waren mooie tijden ….