Varkensschouder met honing en abrikozen

Varkensschouder met honing en abrikozen

Het is – gelukkig – helemaal niet zo dat ik vaak zit te smachten naar een stukje vlees, maar soms is de verleiding toch echt moeilijk te weerstaan. Met name wanneer ik in mijn Engelse kookboeken zit te bladeren; voor mijn geestesoog doemen dan lange tafels op waaraan de Britse burger zich te goed doet aan een overvloedige zondagse lunch. Knapperig varkensgebraad, roasted potatoes, Yorkshirepudding, dat soort dingen. Voedzaam, vullend eten om de eeuwige kilte die tussen de heuvels hangt te verdrijven. 

Mary Berry is voor mij niet alleen de Queen of Cake, maar tevens het toonbeeld van Engelse authenticiteit. Met haar onberispelijke kapsel, pastelkleurige kleding en onafscheidelijke parelkettinkjes heeft ze de allure van een echte Royal.  Tel daarbij op haar jarenlange ervaring op het culinaire vlak, zowel qua uitvoering als literair, en je hebt een heuse Pro te pakken. Ik zou álle recepten van haar wel willen maken en proeven. Graag deel ik vandaag dit recept voor zacht gegaarde varkensschouder met honing en abrikozen. Natuurlijk gebeurt dit in Engeland op een robuuste Aga, maar op mijn keramische kookplaat lukt het ook altijd prima! Het resultaat is heerlijk mals vlees met een zoet-kruidige smaak. 

“Varkensschouder met honing en abrikozen” verder lezen

Milde viscurry met schelvis

Milde viscurry met schelvis

Soms kan een mens plotseling enorme trek krijgen in spicy, kruidig voedsel. De term “curry” popt dan vrijwel direct op. Het meest voor de hand liggend voor een goede curry is kip of lam, maar omdat de vleesinname de laatste jaren tot een minimum beperkt is in huize Eetplezier, viel mijn keuze op vis. In de diepvries lag nog een portie schelvis. Schelvis is een straalvinnige zoutwatervis uit de familie van kabeljauwen. Evenals wijting een zeer ondergewaardeerd visje, hoewel de smaak ervan fantastisch is. Een prima visje ook voor deze curry, omdat schelvis nét een iets steviger structuur heeft dan kabeljauw. Wel héél zacht pocheren is het adagium! Curry is troosteten pur sang, iets wat we in deze tijd van onzekerheid en langdurige sociale onthouding goed kunnen gebruiken. Weldadig voor lichaam en geest, om het eens plastisch uit te drukken.

“Milde viscurry met schelvis” verder lezen

Geroosterde regenboogwortelen met yoghurtdressing

Geroosterde regenboogwortelen

Vier februari 2020. Zo’n dag waarop een mens denkt: laat ik eens regenboogwortelen proberen. Want ja, je loopt in de supermarkt en je kunt nergens die normale oranje-gekleurde staken vinden die men wortelen noemt. Ervoor in de plaats liggen er wel de hippe regenboogwortelen. Oranje, paars, geel. Heel mooi om naar te kijken, maar wat moet een mens ermee?

Op weg naar huis bedenk ik om ze te gaan roosteren. Vermoedelijk zullen ze daardoor hun kleur behouden, fantaseer ik erop los. Ik sta bekend om mijn fantasieën en ik moet eerlijk bekennen dat ik ze koester. Zonder fantasie een inhoudsloos bestaan. 

“Geroosterde regenboogwortelen met yoghurtdressing” verder lezen

Falafel de van oorsprong vegetarische balletjes

Falafel de van oorsprong vegetarische balletjes

Het moest allemaal vlug-vlug op die vroege vrijdagmorgen. Nee, niet het eten bereiden, daar houd ik niet van, maar het inpakken-en-wegwezen-ritueel op die bewuste dag. De zon liet zich van haar allerbeste kant zijn en ons houten hutje achter de duinen lokte. Nu ben ik normaliter een persoon die van strakke agenda’s houd, liefst plan ik accuraat tot 4 cijfers achter de komma, alleen gooit het sterk wisselende Nederlandse klimaat soms handenvol roet in het eten. Zo is het ijsbeertjesfris, om een paar dagen later plotseling om te slaan naar eierkooltjeshitte. Dan dient de agenda aangepast te worden, dat begrijpt u.

Enfin, het inpakritueel kennen manlief en ik na twintig jaar heen-en-weer reizen van Zuid-Beveland naar Schouwen-Duiveland inmiddels op ons duimpje. Luchtig plunjegoed in de koffer gooien, telefoons/IPads (+ opladers), zonnebrillen, medicijnen, planten water, vuilnis wegbrengen en als laatste: inspectie van de koelkast. Wat moet er mee en wat kan blijven staan? Oeps, wat stond er ook weer in die schaal? Als ik het aluminiumfolie verwijder, komt alles me weer loepzuiver voor de geest: ik wilde falafel maken, from scratch zoals men dat tegenwoordig in goed Nederlands noemt. In het schaaltje bevinden zich twee dagen geweekte kikkererwten.

“Falafel de van oorsprong vegetarische balletjes” verder lezen