Kokostulband met steranijs en limoenglazuur

Kokostulband met steranijs en limoenglazuur

Potjandorie, het kan niet op tegenwoordig. Bestempelde ik mij vroeger nog als onvervalste bak-kluns, zoveel pogingen later, moet ik eerlijk zeggen dat het kneden, rollen, vormen en bakken me steeds beter af gaat. Jie-haaaa, applaus voor mezelf. Bovendien is het goed nieuws, want omdat ik nog steeds geen bakkers bezoek, dien ik voor een dosis zoet mondvermaak nog altijd zelf aan de slag te gaan. 

Kokos doet me altijd denken aan vroeger. Toen geluk nog heel gewoon was, moeders een schort om hadden, de allereerste flesjes priklimonade bestonden uit gifroze Exota en een Bountyreep werd aangeprezen met de slogan “een tropische verrassing in Hollandse melkchocolade”. En met recht, want deze reep met zijn sappige hart van kokos, was een welkome afwisseling op de saaie Koetjesrepen van  weleer. Destijds waren het nog grote, volwassen repen waarmee mijn kinderhand en -maag meer dan voldoende gevuld werden. Ik smikkelde hem vol verrukking langzaam op.

Deze kokostulband met steranijs en limoenglazuur is vrij eenvoudig, maar geeft mij dezelfde associaties als de Bounty van vroeger. De kokosmelk zorgt namelijk voor een volle en romige smaak. Als niet-zoetekauw gebruikte ik 50 gr minder suiker en dat beviel me meer dan prima. Zoet zat zo. Voor iedereen die wel aan suiker verslingerd is, gebruik gerust de aangegeven hoeveelheid. Maar daarna nooit meer mopperen als de tandarts plotseling meer werkzaamheden heeft te verrichten *gniffel*.

“Kokostulband met steranijs en limoenglazuur” verder lezen

Kokosgalettes uit de Koekjesbijbel

Kokosgalettes uit de Koekjesbijbel

Het is eenvoudigweg niet leuk meer. Voor de honderd en twintigste  dag op een rij regent het deze winter. Een dag vol mistige druil en grijze mot. Al sinds mensenheugenis ben ik behept met een winterblues, die zijn hoogtepunt bereikt in de maand februari. Vaak zien we daarna al iets vaker de zon, worden de dagen merkbaar langer en verdwijnt dat knagende monster in me langzaam naar de achtergrond. In 2020 echter heeft de chef Weersomstandigheden – waar die zich ook moge bevinden – het anders geregeld: ze plakken er gewoon nog een muiskleurig dagje aan vast. De zoveelste intussen.

Ik ben er helemaal klaar mee, echt waar. Ik ben te fatsoenlijk opgevoed om hier te gaan vloeken, maar mijn gevoel zegt iets anders. Gelukkig ben ik een blogger en geen vlogger, dus hoef ik ook geen moeite te doen mijn droefgeestige snuitje in een olijke plooi te leggen. Hoe ik me door dit soort dagen worstel? Nou, dat zal ik je verklappen. Vanmorgen heb ik me, met datzelfde treurige hoofd, opnieuw in de zelfgebakken koekjes gestort. Inmiddels weet ik dat een beetje bakafleiding me goed doet. En bovendien: de bodem van de koekjesdoos was al weer in zicht en omdat ik me nog steeds in de Fodmap eliminatiefase bevind, dienden het opnieuw koekjes op basis van speltbloem te worden. Dat hoeft geen enkel probleem te betekenen, weet ik ondertussen. Tarwebloem valt altijd te vervangen door speltbloem, zo ook bij deze kokosgalettes uit de Koekjesbijbel.

 
“Kokosgalettes uit de Koekjesbijbel” verder lezen