Pot-au-feu een traditionele Franse stoofpot

Pot-au-feu een traditionele Franse stoofpot

Het Franse gerecht pot-au-feu mag dan wel deftig klinken, het is in beginsel niet veel meer dan vlees, groenten en kruiden in één pan. Door dit zacht te laten trekken (beter gezegd: pocheren) vermengen alle smaken zich tot een smakelijke stoofpot. Meerdere soorten vlees, waaronder de bekende ossenstaart, geven het meest krachtige resultaat. Want dat is wat je wilt: een heerlijke maaltijd van gekookt vlees en groenten.

Nu zijn er voor dit van oorsprong boerengerecht net zoveel recepten als voor “onze” erwtensoep. Veel dus. Elke streek in Frankrijk geeft er zijn eigen draai aan. Dus ging ik maar eens te raden bij mijn culinaire sidekick Elizabeth David. Zij weet ongelooflijk veel, zo niet alles, te vertellen over culinaire tradities en traditionele gerechten. In haar boek “De keuken van de Franse provincies” valt het volgende te lezen:

“Pot-au-feu een traditionele Franse stoofpot” verder lezen

Selleriesalade zonder kunstmatige toevoegingen

Selleriesalade zonder kunstmatige toevoegingen

Cha, cha, cha, wat zullen we eten? Cha, cha, cha, wie kan het weten? Wie is de man die mij dat zeggen kan? De groenteman …. cha, cha, cha. In mijn jeugd heb ik dit deuntje heel wat keer uit de Philips buizenradio horen schallen. Wie kent deze radio’s nog? Met zo’n flakkerend groen lichtje rechtsboven, bedoeld als leidraad voor de fijnafstemming. Nostalgie van de bovenste plank. Samen met herinneringen aan twee mud aardappels in de speciaal daarvoor getimmerde kist in de schuur, ijsbloemen op steenkoude slaapkamerramen, een snorrende roodgloeiende kolenkachel, het vlooienspel op het dubbeldik pluchen tafelkleed en mam die, geruit schort om het middel geknoopt, in dampende pannen staat te roeren. 

Genoeg gezwijmeld. De feiten: bovenstaand cha-cha-cha-melodietje ging vooraf aan een gesproken radiosketch tussen de groenteboer en zijn vrouwelijke klant. We spreken begin jaren zeventig. De groenteman bespreekt met “de huisvrouw” de juiste bereidingswijze van een recept. Ook staat hij stil bij seizoensgroenten en welk fruit er op dat moment het best genuttigd kan worden. Het geheel is van een vrouwonvriendelijkheid die anno 2020 echt niet meer zou kunnen. Een man dicteert een vrouw wat ze als maaltijd die dag zou kunnen voorschotelen. Veel gekker moet het toch niet worden. Gelukkig hebben we nu Angélique Schmeinck, Estée Strooker, Nigella Lawson, Donna Hay en de onvolprezen Mary Berry, allemaal vrouwelijke chefs die de mannen van toen nog een heel leerzaam culinair en lesje kunnen leren.

“Selleriesalade zonder kunstmatige toevoegingen” verder lezen

Tartelettes van knolselderij en zoete aardappel

Tartelettes van knolselderij en zoete aardappel

Op een ijskoude januarimaand In 1956 werd ik onder het tiende teken van de dierenriem geboren. De bijbehorende karaktereigenschappen werden niet direct zichtbaar, maar gaandeweg mijn kinderjaren begon men toch wel al redelijk snel in te zien dat het hier een klein Steenbokje betrof. Had ik eenmaal een plan of een doel voor ogen, dan was ik niet van plan dit zomaar op te geven.

Kleine Steenbokjes worden groot en al ben ik uitgegroeid tot een rasechte twijfelaar, een zekere eigengereidheid is mij ook niet vreemd. Er valt prima mee te leven, hoewel mensen in mijn omgeving daar soms weer heel anders over denken. Maar goed: alles heeft twee kanten in het leven, het glas is halfleeg óf halfvol. Ik kies vaak voor de laatste optie, dus  kun je onwrikbare koppigheid ook positief interpreteren, zoals: een eigen visie hebben met duidelijke doelen en zonder omwegen eropaf. Geloven in jezelf, dat vormt wel beetje de rode draad in mijn leven. Eenmaal ingenomen standpunten nemen zo snel geen andere wending. 

“Tartelettes van knolselderij en zoete aardappel” verder lezen

Knolselderijsoep met kerrie en gebakken appel

Zo’n winterse dag zonder een sprankje zon. Waarop de grijsheid van het bestaan zich in haar hevigste vorm doet gelden. Met de snelheid van een overjarige reuzenschildpad klim ik mijn behaaglijke bedje uit. Futloos hang ik boven mijn Villeroy & Boch Pure Stone wastafel. Is dat kalk daar? Alweer? Briefje….antikal. Dadelijk even het boekje met Onderhoudsadvies voor uw sanitair erbij zoeken.  “Knolselderijsoep met kerrie en gebakken appel” verder lezen

Flan van wintergroenten

Ovenschaal met flan van wintergroenten

Het was gisteren opnieuw zo’n dag van “wat-zullen-we-eten”. Elkaar met opgetrokken wenkbrauwen aankijken en iets onduidelijks murmelen. Weet jij het? Uh, uh, gugleminehutsehach? Of sovliamutamonde? Robenifitali misschien? Boterhammen dan? Néééé, als dat woord uitgesproken wordt, ontstaat er opeens een driftige dynamiek in de tent.

Kookboeken worden open geslagen. Er wordt gebladerd. Van bladzijde naar bladzijde. Dit viel tegen, weet je nog? Hè bah, dat is me nu te vet. Nee hoor, zeker geen vlees vandaag. Hebben we deze week al een keer gegeten. Ook geen vis trouwens. Ondertussen draaien de raderen …. krrrr, krrrr, krrrrr.

En dan komt er dit uit de bus. Een flan. Het is geen pizza. En geen quiche. Het is een soort van frittata. Maar dan anders. In ieder geval was deze bijzonder smakelijk en omdat hij boordevol groenten zit, ook nog eens heel gezond.

Flan van wintergroenten

Ingrediënten:
25 gr boter
2 preien
300 gr knolselderij
250 gr winterwortel, in plakjes
2 rode uien, in ringen
1 el verse tijmblaadjes
6 eieren
100 ml melk
200 gr brie of geitenkaas
50 gr walnoten, grof gehakt

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 200°.
Snijd de prei in stukken van 1 cm dik.
Was ze goed en laat ze in een vergiet uitlekken.
Snijd de knolselderij in plakken van 1 cm dik, schil de plakken en snijd ze in stukken van 2½ cm.
Smelt de boter in een hapjespan en schep alle groenten erdoor.
Strooi de tijm met zout en versgemalen peper erover en smoor de groente afgedekt in 10 minuten zachtjes beetgaar.
Verdeel de groenten over de bodem van een ovenschaal.

Klop in een kom de eieren los met de melk en het evt. achtergebleven vocht van de groenten.
Voeg naar smaak zout en peper toe en schenk het eimengsel over de groenten.

Verdeel de brie (ik gebruikte geitenkaas) en de walnoten over de groenten.
Zet de schaal in het midden van de oven en laat de flan in 30 minuten gaar en goudbruin worden.

Ovenschaal met flan van wintergroenten

Lauwwarme salade van spelt, geroosterde knolselderij, avocado en rucola

Lauwwarme Salade van geroosterde knolselderij, avocado en rucola

Iedereen kent dit: je koopt één of andere groente, laten we zeggen kolen of knollen. Meestal zijn die veel te groot wanneer je huishouden slechts twee personen huisvest. Vervolgens ligt zo’n halve kool of knol nog minstens twee weken in je koelkast weg te kwijnen tot een fris-bruin opgekruld weggooi exemplaar.

Knolselderij bijvoorbeeld. Het is reeds jaren hetzelfde liedje in huize Eetplezier met dit oerlelijke mormel. Opeens krijg ik een onbedwingbare trek in deze groente. Om er een gezond broodbelegje van te maken, voor in de soep of in de stoofpot en voor ik het weet zit ik wederom opgescheept met zo’n onooglijk uitziend restant.

Vandaag niet. Vandaag was ik slim. Ik checkte éérst mijn koelkast alvorens ik een avondmaaltijd bedacht. Dat is een behoorlijk innovatieve gedachte. Dank u. Ik probeer ‘m erin te houden.

Ik pakte mijn laatst gekochte boek erbij: I ♥ groente van Janneke Vreugdenhil.
Ah, een herfstige salade van spelt, geroosterde knolselderij, tijm en rucola, dat kon wel eens wat zijn.

De waarheid gebiedt me te zeggen dat ik aan het onderstaande recept wel wat geknutseld heb. Om diverse redenen.  A) omdat ik koude salades in de winter nog erger vind dan een bontjas hartje zomer, b) ik uiteraard geen hazelnoten in huis had en c) omdat het begrip spelt mij bepaald niet in hogere, culinaire sferen brengt.

Echt, ik probeer van alles te doen om met de tijd mee te gaan. Diervriendelijke, gezonde, verse maaltijden. Geen pakjes, geen zakjes en alles zoveel mogelijk in zijn oorspronkelijke (eetbare) vorm gebruikt, maar spelt in zijn gekookte vorm eten …… Er zijn zaken in het leven die een mens beter niet kan proberen. Al was het maar om in jezelf te blijven geloven.

Dus heb ik quinoa gebruikt, bijna net zo erg, maar net iets beter te behappen. Voor mij. De warme quinoa heb ik ook niet door de salade geschept. Dat zou ten koste gegaan zijn van de knapperige rucola. Ik had een alternatief bedacht: quinoa (parelcouscous kan trouwens ook) op je bord scheppen en deze salade er rijkelijk overheen draperen. Dat is lekker. Ook als je geen vegetariër bent.

Lauwwarme salade van spelt met geroosterde knolselderij

Ingrediënten (voor 2 personen)
75 g spelt (hele korrels) of quinoa
400 gr knolselderij, in kleine dobbelsteentjes
4 à 5 eetl olijfolie
1 eetl honing
sap en rasp van ½ biologische citroen
3 takjes verse tijm, blaadjes eraf geritst
1 avocado, in blokjes
hand hazelnoten (of zoals in mijn geval pijnboompitten, geroosterd)
rucola (zoveel je wilt)

Bereidingswijze
Week de spelt minstens drie uur (langer mag ook) in royaal koud water.
Zet de speltkorrels op met ruim vers water en kook ze in ongeveer een uur gaar.
Laat uitlekken en afkoelen.

Verwarm de oven op 200°.
Doe de knolselderij, 2 eetlepels olijfolie, honing, citroensap en – rasp en tijm in een kom en schep om.
Voeg naar smaak zout en versgemalen peper toe.
Bekleed een bakplaat met bakpapier en spreid de groente hierover uit.
Schuif in het midden van de oven en laat de blokjes knolselderij 30 – 40 minuten roosteren tot ze karamelkleurig zijn.
Schep tussendoor een aantal keren om.

Hussel een salade van de spelt, geroosterde knolselderij, avocado, noten en rucola. Maak op smaak met citroensap, de rest van de olijfolie, zout en versgemalen peper.

Of doe zoals ik: maak een spiegeltje van de quinoa en drapeer de salade er rijkelijk overheen.

Bron: I ♥ groente – Janneke Vreugdenhil