Falafel de van oorsprong vegetarische balletjes

Falafel de van oorsprong vegetarische balletjes

Het moest allemaal vlug-vlug op die vroege vrijdagmorgen. Nee, niet het eten bereiden, daar houd ik niet van, maar het inpakken-en-wegwezen-ritueel op die bewuste dag. De zon liet zich van haar allerbeste kant zijn en ons houten hutje achter de duinen lokte. Nu ben ik normaliter een persoon die van strakke agenda’s houd, liefst plan ik accuraat tot 4 cijfers achter de komma, alleen gooit het sterk wisselende Nederlandse klimaat soms handenvol roet in het eten. Zo is het ijsbeertjesfris, om een paar dagen later plotseling om te slaan naar eierkooltjeshitte. Dan dient de agenda aangepast te worden, dat begrijpt u.

Enfin, het inpakritueel kennen manlief en ik na twintig jaar heen-en-weer reizen van Zuid-Beveland naar Schouwen-Duiveland inmiddels op ons duimpje. Luchtig plunjegoed in de koffer gooien, telefoons/IPads (+ opladers), zonnebrillen, medicijnen, planten water, vuilnis wegbrengen en als laatste: inspectie van de koelkast. Wat moet er mee en wat kan blijven staan? Oeps, wat stond er ook weer in die schaal? Als ik het aluminiumfolie verwijder, komt alles me weer loepzuiver voor de geest: ik wilde falafel maken, from scratch zoals men dat tegenwoordig in goed Nederlands noemt. In het schaaltje bevinden zich twee dagen geweekte kikkererwten.

“Falafel de van oorsprong vegetarische balletjes” verder lezen

Geroosterde kikkererwten als verantwoord tussendoortje

Geroosterde kikkererwten

Vandaag opnieuw een recept in de categorie “hopeloos achter de feiten aanlopen”. Geroosterde kikkererwten. Echt, als je zover kunt komen als ik, – dat er pas na het passeren van vier seizoenen, iets dusdanig tot je doordringt dat je er ook daadwerkelijk mee aan de slag gaat -, dan mag je wel spreken van een gave. Enfin, ik lijd er niet onder, voel me redelijk gelukkig en achter zaken aanhobbelen heeft zo ook zijn voordelen. Je kunt de kunst een beetje afkijken, als ik het zo mag zeggen.
“Geroosterde kikkererwten als verantwoord tussendoortje” verder lezen

Groentecurry met cashewnoten

Groentecurry met cashewnoten van Joke Boon

Op de tweede dag van juni 2016 was het koud. Bitter koud. Amper veertien graden en een kille noordenwind. Althans, in Zeeland. In andere delen van het land was het broeierig. Zeiden mensen om me heen die nogal eens buiten de provinciegrenzen komen. Jaloers zou je ervan worden. Hoewel tegelijkertijd na de klamme hitte er kennelijk ook bakken water naar beneden kwamen. Nou, daar zit ik dan ook weer niet op te wachten. Water heb ik genoeg om me heen, hier op mijn eiland. Wat wilde ik eigenlijk zeggen? O ja, dat ik behoefte had aan warmte. Als ik dat verlangen voel, kan ik eigenlijk altijd maar één ding: curry maken. Waren jullie nog niet vergeten dat 2016 het jaar van de Bonen is? Mooi. Ik ook niet. Dus sloeg ik het boek Bonen van Joke Boon weer eens open. En jawel: een groentecurry. Precies wat ik zocht.

Omdat het zomer hoort te zijn, heb ik de spruiten en kool achterwege gelaten. Daar voor in de plaats een extra handje kikkererwten. Mooi meegenomen in dit bonenjaar. Voor de currypasta was mijn keus gevallen op de Fair Trade Groene curry kruidenpasta. Die is volledig vrij van synthetisch kunst- en vliegwerk en smaakte voortreffelijk. Als zelfgemaakt! Wat zeg ik? Lekkerder-der-der-der. In incidentele gevallen is er echt niks mis met prefab. Merk Fair Trade dus.

Groentecurry met cashewnoten

Ingrediënten: (4 personen)
plantaardige olie
1 grote ui, gesnipperd
1 stengel bleekselderij, in boogjes
100 gr winterwortel, in plakjes
1 aubergine, in blokjes gesneden
75 gr schoongemaakte spruitjes, gehalveerd
300 gr gare kikkererwten, uitgelekt
175 gr bloemkoolroosjes
1 à 2 groene koolbladeren, in dunne reepjes
3 snijbonen, in grove ruiten
1 à 1,5 eetl Thaise groene currypasta
400 ml kokosmelk
8 eieren, hardgekookt
100-150 gr gezouten cashewnoten
zout en versgemalen peper

Bereidingswijze:
Verhit de olie in een diepe koeken- of hapjespan.
Fruit de ui tot deze bruin begint te kleuren.
Voeg de aubergine toe. Bak deze al omscheppend even mee.
Voeg alle andere groente toe en roer goed door.
Voeg nu de currypasta toe en bak deze al omscheppend even mee.
Dan nu de kokosmelk toevoegen. Schep alles goed om.
Laat de curry op een laag pitje zachtjes pruttelen tot alle groenten beetgaar of gaar is, maar net wat je lekker vindt.
Breng op smaak met peper en zout.
Dien op met 2 gekookte eieren per persoon en de cashewnoten.

Geef er gekookte witte rijst bij of warm naambrood.

Bron: Bonen – Joke Boon

Groentecurry met cashewnoten

Risosalade met geroosterde paprika en kikkererwten

Risosalade met geroosterde paprika en kikkererwten

Riso (of orzo) is een gedroogde pastasoort Het is gemaakt van griesmeel van harde tarwe. De Cecco noemt het riso. Als ik het bij de Griekse winkel haal, heet het plotseling kritharaki. Ik heb werkelijk geen enkel idee of er wellicht een subtiel bestaat tussen de verschillende benamingen. Feit blijft dat ik het veelvuldig gebruik in mijn keukentje.  Als vulling in de soep. Of ter vervanging van de “gewone” pastasoorten, waar ik dan een saus bij serveer. Ook in salades doet deze vermomde rijstkorrel het uitstekend. Maar wijk voor deze risosalade met geroosterde paprika gerust af als je liever couscous, bulghur of quinoa gebruikt. De smaak wordt in grote mate toch bepaald door de ingrediënten.

Risosalade met geroosterde paprika en kikkererwten

Ingrediënten:
3 rode puntpaprika’s
150 g riso
1 l groentenbouillon
1 grote sjalot, in dunne schijfjes
rasp en sap van 1 citroen
3 tomaten, zaadlijsten verwijderd, in blokjes
200 g kikkererwten uit blik, uitgelekt
1/2 bos peterselie, fijngehakt
1/2 bos koriander, fijngehakt
blaadjes van 4 takjes munt, fijngehakt
fleur de sel en zwarte peper van de molen

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 220°.
Leg de paprika’s in een ovenschotel en schuif ze in de oven tot de buitenkant zwartgeblakerd is. Keer ze af en toe.
Neem uit de oven en stop ze in een afsluitbare plastic zak.

Kook intussen de riso gaar in de groentenbouillon volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Laat goed uitlekken.

Meng de sjalotringen met citroenrasp- en sap en laat staan tot gebruik (hierdoor zal de sjalot zijn scherpte verliezen).

Pel de paprika’s en verwijder de zaadlijsten. Snijd in blokjes.

Meng de lauwe riso met de paprika, tomaten, kikkererwten en kruiden.
Roer er ook de sjalot met citroensap en -rasp door.
Kruid royaal met fleur de sel en zwarte peper.

Ik werd voor deze salade geïnspireerd door een recept op het blog van de Vlaamse Annelies Een lepeltje lekkers. Hierop is een grote variëteit aan recepten te vinden met schitterende foto’s die me het water in de mond doen lopen.

Salade van riso met geroosterde paprika en kikkererwten

Vegaburger van kikkerwten, mais en paprika

Vegetarische burger

Als het om dromen, idealen of verlangens gaat, heb ik een rijk arsenaal aan fantasiebeelden voorhanden. Als ik een vleesloze maaltijd moet verzinnen, blijkt de fantasiebron plotsklaps te zijn opgedroogd. Mr. Ottolenghi biedt vaak uitkomst. Of Janneke Vreugdenhil. En soms schakel ik domweg over naar de blik-op-oneindig-modus. Dan scharrel ik maar wat. Gooi wat zaken bij elkaar die van oudsher al een perfecte match hebben, voeg nog iets extra’s toe en hoppa: aan táááfel!

Dat we, na dergelijke losgeslagen experimenten, elkaar om negen uur met ingevallen rammelbekjes van de honger zitten te beloeren, moge duidelijk zijn. Sjonge, wat is op dergelijke momenten al vaak de koelkast geplunderd, zoekend naar de laatste restjes kaas. Boterhammen met dik pindakaas zijn dan plotseling ook erg favoriet! Herkennen jullie het? Gelukkig …..

Gisteren was dat allemaal niet aan de orde. Gisteren maakte ik een heuse vegetarische burger. Van kikkererwten. Met mais, ui, paprika en knof. Lekker op een broodje met rucola en flink veel homemade tzatziki. Waarna onze buikjes geheel en al gevuld waren. Dat hoort zo bij een burger. Kijk maar eens naar de zelfgenoegzame smoeltjes van een willekeurige  McDonaldganger! Enfin, ik kan je dit alternatief van harte aanbevelen. Met dank aan Gijs, chef bij brasserie de Drvkkery, die dit alles weer bij elkaar wist te verzinnen.

Vegaburger van kikkererwten, mais en paprika

Ingrediënten (voor 4 burgers)
1 blik mais (310 gr)
1 blik kikkererwten (310 gr)
150 gr rode ui, fijngesneden
150 gr rode paprika, fijngesneden
2 tenen knoflook, fijngesneden en geplet
1 schep paneermeel of panko (het geheel moet niet te klef en niet te droog voelen)
1 tl zout
1 tl garam masala
½ tl gemalen komijn
½ tl chilipoeder
¼ bosje koriander, fijngehakt

Bereidingswijze:
De mais en kikkererwten in de blender malen of pureren. Maak het geheel niet al te fijn, er mogen best nog stukjes te zien zijn.
Fruit de knoflook, ui en paprika.
Meng dit, samen met de kruiden en het paneermeel of panko, door het kikkererwtenmengsel.
Vorm er vier platte burgers van. Dit gaat heel goed met behulp van een kookring, waarin je alles goed aandrukt.
Bak in olie op een zacht vuur tot beide zijden een mooi, knapperig korstje hebben.
Serveer op (al dan niet gegrild) brood met salade erbij.
Garneer met een flinke lepel tzatziki of een gebakken ei er bovenop.

Vegetarische burger

Linzensoep in een broodje

Linzensoep in een broodje

Ik zei het al eerder: het mag voor mij tot in den eeuwigheid zomer blijven. Liefst wil ik altijd zonder jas naar buiten kunnen. Nooit koude voeten hebben. Geen snotneus. Sneeuw zou alleen moeten neerdwarrelen in die goedkope, plastic dingetjes waarmee je krachtig moet schudden voor een nep wintertafereeltje.

Namaak, niks mis mee. Maar wat mij betreft liever niet in real life. Winter moet vast ontstaan zijn uit een dringende behoefte sprookjesboeken en ansichtkaarten te kunnen produceren. Betoverend witte vergezichten met glooiende hellingen, rendieren die hun belletjes laten rinkelen, fonkelende sterren, rode wangen, knappende haardvuurtjes. Schitterend allemaal, maar dan wel graag duizenden kilometers van mijn bed vandaan.

En mijn gebed wordt dit jaar bepaald verhoord. In tegenstelling tot december 2013 hoef ik mijn toevlucht niet te zoeken in dikke sokken en wollen dekentjes. De trek in warme, voedzame soepjes blijft echter gewoon bestaan. Ik kon dan ook niet nalaten er een te maken, hoge temperaturen of niet. Dit soepje is zó leuk, dat ik er spontaan een beetje blij van werd!

In Santo Stefano, een middeleeuws bergdorp in de Abruzzo, wordt deze stevige linzensoep opgediend in een uitgehold hard broodje. Doordat de soep wordt opgenomen, wordt het broodje zacht. Nadat je de vulling hebt opgesmikkeld, is het heerlijk om het zompige broodje te verorberen.

Linzensoep in een broodje

Ingrediënten (6 personen)
250 gr Le Puy linzen, afgespoeld
2 tenen knoflook, geperst
2 eetl olijfolie + extra voor het bestrijken
100 gr bacon of pancetta
1 ui, fijngehakt
2 wortels, in blokjes
2 stengels bleekselderij, in dunne plakjes
400 gr tomaatblokjes (blik)
400 gr kikkererwten (blik), uitgelekt
2 laurierblaadjes
6 harde, witte broodjes (ik gebruikte Italiaanse bollen)

Bereidingswijze
Doe de linzen, knoflook, laurier en 1 ½ liter koud water in een pan en breng aan de kook.
Zet het vuur laag en laat 30 minuten zachtjes koken of tot de linzen bijna gaar zijn.
Schep het schuim zo nu en dan eraf.

Verhit intussen de olie in een grote koekenpan op middelhoog vuur.
Voeg de bacon of pancetta toe en bak dit samen met de ui, wortel en bleekselderij al roerend zo’n 10 minuten.

Doe nu de tomaten bij de soep, samen met de gebakken groenten.
Kook 20 minuten op laag vuur.

Voeg de kikkererwten toe en peper en zout naar smaak.
Kook nog eens 10 minuten.

Snijd de bovenkanten van de broodjes, hol ze een beetje uit, bestrijk ze met wat olie en rooster ze licht onder de grill.
Leg op ieder bord een broodje, vul met de soep en strooi er peterselie over.

Bron: Delicious, jaargang onbekend

Linzensoep in een broodje