Varkensschouder met honing en abrikozen

Varkensschouder met honing en abrikozen

Het is – gelukkig – helemaal niet zo dat ik vaak zit te smachten naar een stukje vlees, maar soms is de verleiding toch echt moeilijk te weerstaan. Met name wanneer ik in mijn Engelse kookboeken zit te bladeren; voor mijn geestesoog doemen dan lange tafels op waaraan de Britse burger zich te goed doet aan een overvloedige zondagse lunch. Knapperig varkensgebraad, roasted potatoes, Yorkshirepudding, dat soort dingen. Voedzaam, vullend eten om de eeuwige kilte die tussen de heuvels hangt te verdrijven. 

Mary Berry is voor mij niet alleen de Queen of Cake, maar tevens het toonbeeld van Engelse authenticiteit. Met haar onberispelijke kapsel, pastelkleurige kleding en onafscheidelijke parelkettinkjes heeft ze de allure van een echte Royal.  Tel daarbij op haar jarenlange ervaring op het culinaire vlak, zowel qua uitvoering als literair, en je hebt een heuse Pro te pakken. Ik zou álle recepten van haar wel willen maken en proeven. Graag deel ik vandaag dit recept voor zacht gegaarde varkensschouder met honing en abrikozen. Natuurlijk gebeurt dit in Engeland op een robuuste Aga, maar op mijn keramische kookplaat lukt het ook altijd prima! Het resultaat is heerlijk mals vlees met een zoet-kruidige smaak. 

“Varkensschouder met honing en abrikozen” verder lezen

Haverkoekjes met honing en kokos

Haverkoekjes met honing en kokos

Suiker is vergif. Daar zijn we het over eens, toch? Of wacht ….. vergif is een woord dat niet echt past in de wereld van culinaire geneugten. Laten we het er op houden dat suiker gewoon minder gezond is dan bijvoorbeeld een stronk boerenkool. Maar wees eerlijk: wie heeft er nu zin om boerenkool weg te knagen bij je geurige kopje thee? Dan smaakt zo’n knapperig koekje toch vele malen beter, nietwaar?

Nu vind ik verpakte koekjes al enkele jaren een grote ergernis. Ofwel er zit een overload aan kunst-en vliegmiddelen in, dat veelvuldig gecombineerd wordt met palm- of raapzaadolie (goedkope vetstoffen), ofwel ze zijn veeeeeel te zoet, ofwel ze smaken nergens naar. In ieder geval is de afbeelding altijd vele malen smakelijker dan de inhoud. Enfin, zelf koekjes bakken dan maar.

Gezondheidsfreaks zullen vast beweren dat onderstaande lekkernij alsnog een ruime hoeveelheid suiker bevat, maar kom op zeg, we hebben het nog steeds over koekjes, niet over droge beschuiten. Bovendien kun je de hoeveelheid zoetstof geheel naar eigen smaak verminderen.

En o, het recept is van Ottolenghi, misschien geeft dat wat meer vertrouwen dan mijn zelfverzonnen baksels.

“Haverkoekjes met honing en kokos” verder lezen

Panforte de Italiaanse kerstklassieker

Panforte de Italiaanse kerstklassieker

Hoewel ik van nature helemaal niet zo’n zoetekauw ben, kreeg ik half november al het idee om deze panforte te willen bakken. Ik heb even gewacht, zodat er nu rond Kerstmis van gesmikkeld kan worden.

Deze Italiaanse kerstklassieker is door de noten, zuidvruchten, honing en specerijen heel feestelijk en stiekem ook wel een beetje gezond. Oké, voor dit laatste dien je de suiker even te vergeten.

Dit machtige baksel eet je beslist niet in je eentje, dus geef wat je niet eet weg als eetbaar cadeautje! Panforte is erg lekker bij een kopje goede espresso of een glaasje vin santo.

Ingrediënten
350 gr gemengde ongezouten noten (amandelen, hazelnoten,
walnoten)
100 gr gekonfijte sinaasappelschilletjes
100 gr gewelde gedroogde vijgen, in kleine stukjes
50 gr gedroogde cranberry’s
100 g gewelde gedroogde abrikozen, in kleine stukjes
75 gr bloem
geraspte schil van 1 citroen
125 gr honing
125 gr suiker
50 g boter, in blokjes
poedersuiker, om te bestrooien

voor het specerijenmengsel:
2 tl gemalen kaneel
2 tl gemalen gember
1 tl gemalen kardemom
¼ tl gemalen nootmuskaat
¼ tl gemalen piment

Panforte de Italiaanse Kerstklassieker

Bereidingswijze

Meng voor het specerijenmengsel in een kommetje alle specerijen.
Verwarm de oven tot 180°C.
Leg de noten op een bakplaat en rooster ze in 8 tot 10 minuten licht goudbruin. Neem ze uit de oven.
Verlaag de oventemperatuur tot 160˚.

Bedek de bodem van een springvorm (Ø 22 cm) met bakpapier (knip een passend rondje uit).

Meng in een grote kom de noten met de zuidvruchten, de cranberry’s, de bloem, het citroenrasp, het specerijenmengsel en een snuf zout.

Verwarm in een kleine pan de honing met de suiker tot het mengsel een temperatuur van 130° heeft bereikt. Gebruik hiervoor een suikerthermometer, omdat dit proces heel snel kan gaan. Ga vanaf nu vlug te werk want de karamel wordt snel toffee-achtig en hard.

Neem de karamel van het vuur en meng er meteen de boter door. Schenk de honingkaramel op het notenmengsel en meng krachtig met een pollepel tot alles goed is gemengd.

Stort het mengsel in de springvorm en duw de bovenkant goed aan met de achterkant van een grote lepel of vochtige handen.

Bak de panforte circa 30 minuten in de oven. Neem uit de oven en laat helemaal afkoelen. Maak met een scherp mes de panforte los van de zijkant van de vorm.

Neem de panforte uit de vorm. Voor een mooi effect kun je hem nu bestrooien met poedersuiker, maar ik heb ervoor gekozen om nog wat extra sinaasappelschilletjes erin te drukken.

Bron: Elle eten

Walnoten-honingijs

Coupe met twee bolletjes walnoten-honingijs

Jullie weten allemaal hoeveel plezier ik kan beleven aan koude. Ja, vrouwtje Eetplezier is een echt wintermens. Schaatsen uit het vet. Dikke, wollen wanten aan en rollebollen maar in die sneeuw. Om vervolgens aan te schuiven in de kleumende rij voor de koek en zopietent.

Niet dus. Geef mij een behaaglijke omgeving, een boek, een pot thee. En temperaturen rond of boven 20 graden. Pas dan voel ik mij mens. Enfin, ik ga er niet langer meer over zeuren. Over een dag of twee is het leed weer geleden.

Geloof het of niet: zelfs een smakelijk ijsje voor consumptiedoeleinden is niet altijd aan mij besteed. Uitzondering is zelf gedraaid ijs en dan liefst met recepten van Kees Raat, dé ijsmeester van Nederland. Al zijn ijsrecepten zijn én bijzonder fijn van smaak én vanwege de nauwkeurige hoeveelheden altijd prima van consistentie. Dit walnoten-honingijs stond op ons Kerstmenu 2015.

Walnoten-honingijs

Ingrediënten:
40 gr walnoten
345 gr melk
25 gr melkpoeder
100 gr vloeibare honing
1 gr zout
35 gr slagroom
50 gr eidooier
10 gr druivensuiker

Bereidingswijze:
Rooster de walnoten in de oven op 150 graden.
Doe ze in een zeef en schud de losse schilletjes eraf.
Vermaal de noten direct na het roosteren tot ze helemaal gruis geworden zijn.

Je kunt de noten het beste vermalen in het bakje van de staafmixer, schud het bakje tussendoor een keer, zodat er niets aan de rand blijft plakken.
Meng het melkpoeder met het zout.
Voeg dit al roerende toe aan de melk in een pan, samen met de honing en de noten.
Verwarm het geheel tot 85 graden. Vooral niet laten koken!

Doe intussen de slagroom in een vuurvaste kom die je in een bak met ijskoud water zet.

Klop in een andere vuurvaste kom de eierdoor met de druivensuiker tot het helemaal fluffy en lichtgeel is.
Giet hier vervolgens een kwart van het mengsel van warme melk en noten bij en klop het geheel nog een keer door met de staafmixer of garde.
Giet vervolgens het mengsel met eierdoor en melk terug in de pan van de melkmix en zet het vuur hoger.
Blijf met een garde roeren en houd de temperatuur in de gaten.

Als het mengsel opnieuw de 85 graden heeft bereikt, giet je het bij de slagroom en roer je met een garde de compositie goed door.
Zorg dat het water niet bij je ijscompositie kan lopen!
Laat het zo afkoelen tot kamertemperatuur.
Dek het ijsmengsel daarna af met plasticfolie en zet het in de koelkast tot je het ijs gaat bereiden in je ijsmachine.
Vers gedraaid ijs is immers het lekkerste!

Bron: IJstijd – Kees Raat

Coupe met twee bolletjes walnoten-honingijs