Koffiecake met walnoten uit Brits Bakboek

Koffiecake met walnoten

Goed, het was het weekend waarop ik het aandurfde om mam een paar dagen bij ons in huis te laten verblijven. Zo zonder essentiële sociale contacten en gezien haar leeftijd (90) ook weinig ander vertier, wordt het leven er bepaald niet leuker op.  Gelukkig blijft ze opgewekt en optimistisch over de toekomst. “Volgend jaar kunnen we misschien weer uit eten” en “zolang ik nu nog maar mijn potje kan blijven koken”. Wat is ze blij met de bezorgservice van meneer Appie! Zo hoeft ze niet naar die enge supermarkt. Oké, dat ze haar favoriete brood alleen ongesneden kan bestellen is wel even een nadeel, maar voor het overige vindt ze het een prima oplossing.

Zelfs als de koekjes in honderdduizend kruimels in hun verpakking zitten, dan nog vertelt ze me ‘s avonds tijdens ons dagelijkse telefoongesprek over de vriendelijke jongeman die alles bracht. “Het zijn altijd keurige, beleefde jongens”, oordeelt ze toegeeflijk. (Noot: Ik ben iets minder mild daarin, zeg mar gerust op het randje van kwaadaardig, vooral na de grootschalige storing van de bestelapp gisteren, waardoor mijn vaste  bezorgmoment bijna kwam te vervallen). Terug naar mam. Zeven maanden vrijwel volstrekte isolatie doen iets met een mens. De hoogste tijd voor wat afleiding in het Zeeuwse. Redenen genoeg voor extra verwennerij en iets lekkers bij haar vertrouwde kopje groene thee.

“Koffiecake met walnoten uit Brits Bakboek” verder lezen

La Cucina Hoogerheide

La Cucina

Na een ietwat teleurstellend bezoek aan glasmuseum het GlazenHuis in Lommel (B), laat de kerkklok van het uitgestorven dorpje drie zware slagen horen. Rond die tijd krijg ik altijd enorme trek in thee. Veel thee. De plaatselijke kroeg, waar iedereen op het terras zit te roken, nodigt hiertoe niet bepaald uit.

En route dan maar. In mijn geheugen staat een fijne locatie in Kasterlee gegrift. Iets met een water en een molen. Vraag me niet hoe we er uiteindelijk geraken, maar we komen ter plekke. Het ziet er nog precies zo uit als in mijn herinnering: warm ingericht, gastvrij en vol met gezellig keuvelende gasten. Espresso en jasmijnthee worden geserveerd op het bekende Vlaamse plateautje met kanten kleedje en voor ieder twee versnaperingen. Na zoveel jaar vind ik dit nog steeds leuk om te zien. Tevreden kijk ik om me heen. Ik zit hier voor de rest van de dag gebakken! “La Cucina Hoogerheide” verder lezen

Twijfelgevalletje

Twijfelgevalletje

Geef verstokte espresso-drinkers van die lauw-bittere automatenkoffie of schotel fanatieke losse theedrinkers zielige Pickwick hengelzakjes vol gruis voor en ze worden krijsend wakker bij de eerste slok. Zowel G. als ik ondergaan deze nachtmerrie tegelijkertijd op die bewuste zaterdagmiddag. Geschonken in kartonnen bekertjes, ook nog ‘ns. Grotere armoede bestaat niet. Oke, het is bijzaak op deze dag, want het gaat op dat moment om heel andere zaken die informatief en boeiend zijn, maar toch moeten we erg ons best doen om er vrolijk bij te blijven kijken. 

Na afloop van al dat interessants, hebben we niet veel nodig om elkaar te begrijpen. Op naar de eerste de beste gelegenheid waar men iets fatsoenlijks weet te serveren tegen droge kelen. Een hapje erbij zou ook niet slecht zijn, aangezien de bammetjes al ruim 5 uur geleden genuttigd zijn. Vanuit de automobiel keuren we een aantal locaties. En ja, dan heeft vrouwtje Eetplezier altijd wel iets te mekkeren. Te duister, geen mensen te zien, te café-achtig, oh neee, dit ook niet, slechte recensies over gelezen etc. etc. “Twijfelgevalletje” verder lezen

Espresso sorbetijs

Espresso sorbetijs

En daar was-ie dan: de ZON. Ook zo genoten van een dag als vandaag? Mooi. Morgen nog zo één, dus genieten maar zolang het duurt. Wat is er op aan het eind van zo’n zomerse dag lekkerder dan een verkoelend ijsje? Of toch dat geurige kopje espresso misschien? Of allebei tegelijk? Ik koos voor het laatste. Een espresso sorbetijs. Heerlijk met een spiegeltje van advocaat en wat slagroom.

Jammer alleen dat de consistentie te wensen over liet. Al mijn andere ijsjes zijn altijd prachtig homogeen, maar omdat ik het eiwit eruit gelaten heb (ik ben bang rauw ei te gebruiken) werd het heel fluffy en dus moeilijk schepbaar. Doet niets af aan de smaak overigens. Volgende keer wil ik het proberen met een scheut Tia Maria erin. Minder water dan erbij natuurlijk. En dan ook nog advocaat erbij? Jawel hoor, ik ben een ruige meid, een heuse durfal.

Espresso sorbetijs

Ingrediënten: (circa 8 bolletjes)
105 gr suiker
17 gr dextrose
220 gr espressokoffie
220 gr water
12 gr eiwit

Bereidingswijze:
Weeg de ingrediënten nauwkeurig af en zet ze klaar.
Doe de suiker en de dextrose samen in een kom.
Schenk de vers gezette espresso op de suiker en de dextrose.
Roer goed door tot alle suikers zijn opgelost.
Schenk het water erbij.
Klop het eiwit los met een vork.
Schenk een klein beetje koffiemengsel bij het eiwit en meng het goed.
Schenk dit nu bij de rest van de koffie terwijl je goed met de garde roert.
Schep het mengsel in de ijsmachine en draai tot het goed is. Circa 20 minuten.

Bron: IJs – Carlina de Lorenzo

Espresso sorbetijs