Bierbrouwerij Emelisse

Bierbrouwerij Emelisse

Pfffff……  warm, nou ja, zeg maar gewoon heet. Hitte is een fenomeen waar wij Nederlanders niet zo goed mee om weten te gaan. Want wij werken gewoon door, wij sluiten geen ramen en deuren tussen 12 en 4. Wij zijn daar gek; er moet brood op de plank komen en onze reputatie van nijver volkje mag zeker geen schade lijden door een paar zonnestralen.

Om klokslag 6 zitten we gewoon aan de warme hap. Bevangen door de hitte of niet. Oke, er zit wat vaker een saladedag tussen, maar over het algemeen weten wij onze tradities aardig in stand te houden. Dat we intussen strontchagrijnig worden van het naar binnen werken van voedsel, terwijl onze enige wens is met de beentjes omhoog te zitten om te wachten op de enige Echte Grote Trek, goh, daar denken we niet over na.

Want het is warm. En vochtig. Heel anders warm dan in de tropische landen. Wij zijn het niet gewend. Wij raken ontregeld. Zweten veel te veel en drinken veel te weinig. Daar komt het allemaal door. Er moest maar eens een flinke onweersbui komen. Daar knapt alles zo lekker van op. We hebben het nu weer wel even gehad met die zon. Poeh hé!

En zo neuzelen wij verder tot de volgende storing over ons land trekt. Die dan meteen drie maanden duurt, zodat we ook direct weer stof genoeg voorhanden hebben om een tijdje door te zeuren. Fatsoenlijk nadenken wordt op die manier een behoorlijk ingewikkeld proces.

Bierbrouwerij Emelisse

Zo, dat is eruit. Dan is het nu tijd voor een fijn, koel witbiertje. Ik heb er nog enkele in de koeling liggen. Van de enige brouwerij die Zeeland rijk is: Emelisse. Dit bier bevat slechts 5% alcohol en dat maakt het goed doordrinkbaar. Nee hoor, geen enkele commerciële binding met dit bedrijf.
In de voorraad kast ligt er nog veel meer lekkers van deze brouwerij. Dat moet wachten op de druilerige, kille dagen die wij zo goed gewend zijn in Nederland. Waardoor tijdens het drinken onze harten verwarmd worden en wij, geheel vanzelf, met weemoed terugdenken aan die mooie, zonnige dagen.

Emelisse D.I.P.A.
I.P.A. staat voor Indian Pale  Ale. Bier dat door zijn bitterheid bewaarbaar werd. Met extra hop dus. 7,5% alcohol.

Emelisse T.I.P.A.
De Amerikaanse versie van de I.P.A. wordt nog een tikje bitterder. Toch blijft dit bier mooi in balans door een karamellige afdronk. 7,9% alcohol.

Emelisse Imperial Russian stout
Een volmoutige donkere stout met tonen van pure chocolade. Een zwaar bier dat al mening maal prijswinnend bleek te zijn. 11% alcohol.

Emelisse Espresso stout
Door toevoeging van espressobonen krijgt dit bier een lichte espressosmaak. Het volmoutige chocolade-achtige karakter combineert uitermate goed met deze espresso toevoeging. 9,5% alcohol.

Bierbrouwerij Emelisse – Kamperland

Bierbrouwerij Emelisse

Bierbrouwerij Grand Café Emelisse te Kamperland is landelijk gelegen. Ingeklemd tussen het Veerse Meer, welke op deze zonnige dag bezaaid lijkt met zeilbootjes, en de stormvloedkering op het Zeeuwse Noord-Beveland. Tussen fietsknooppunt 19 en 18 om precies te zijn.

In het fraaie, monumentaal uitziende nieuwbouwpand, is een ambachtelijke bierbrouwerij gehuisvest. Onder leiding van de brouwmeester worden er in Emelisse wekelijks speciaalbieren gebrouwen. Uiteraard worden al deze bieren in het grand cafe geschonken, zowel van de tap als op fles. Tijdens ons bezoek zie ik diverse dienbladen voorbijkomen, volgeladen met grote flutes schuimend gerstenat.

Man en ik nemen plaats aan het laatste lege tafeltje op het grote terras. Comfortabele nep-rieten stoeltjes. Jammer genoeg ogen de plastic tafeltjes alsof ze enkele jaren teveel regen te verwerken hadden gekregen. Aansluitend aan het terras bevindt zich een uitgestrekt grasveld, met her en der een aantal kindvriendelijke speeltoestellen.

Verderop zie ik bij vier heren kleine, bolle glaasjes geserveerd worden. Lichtgeel met een witte bovenlaag. Het moet bier geweest zijn. Ik bedwing mijn nieuwsgierigheid, maar liefst was ik direct op ze afgegaan om te vragen wat zij in hun glaasjes hebben.

Een vlotte, jongedame komt onze bestelling opnemen. We besluiten manhaftig geen bier te nemen, gezien de afstand die nog voor ons lag. De thee is hier van Harvey & Sons. Ik heb er nog nooit van gehoord. Ik kies voor de Dragon Pearl Jasmin en zet de bijgeleverde zandloper ondersteboven. De groen-witte pareltje openen zich langzaam tijden het trekken van de thee, zodat het lijkt of er zich bloemetjes ontvouwden. Leuk! De espresso is van Roode Pelikaan, niet het meest geliefde merk van De Man. Maar het weer is top, wij zitten heerlijk, dus geen enkele reden om te zeuren.

De menukaart laat aardige gerechten zien. Hier kun je zelf kijken. Het lekkers is even niet aan ons besteed, wij hebben ons op deze zonnige dag ten doel gesteld knooppunt 10 te bereiken, dus vervolgen wij onze tocht door het Zeeuwse landschap. Waarbij ik, al mijjmerend, tot de volgende poëtische slotsom kom.

Ode aan Zeeland

ik ben van Brabant
van achter de Mariabeeldjes

en alles wat iets verder lag
het was mij nauwelijks bekend

tot ik in ‘t zonnelicht van vorig jaar
jouw fraaie rondingen begluurde

wolkenwit kuste het zoute blauw
van kreken rond de Oosterschelde

ik zag voor ’t eerst de smient
de tureluur op weelderige schorren

mosselvocht kwam aangespoeld
ja, zelfs oesterschelpen braken

heilige Maria, wat was je mooi
te mooi om ooit nog te verlaten