Taralli een Italiaans zoutje met venkelzaad

Taralli een Italiaans zoutje met venkelzaad
In Italië is de kookstijl cucina povera nooit volledig verdwenen, maar heeft in de laatste jaren juist weer aan populariteit gewonnen. Dit is waarschijnlijk ingegeven door de tijdgeest: duurzaamheid, no waste en optimale benutting van lokale producten zijn anno 2021 vaste waarden geworden in elke Westerse samenleving. Ik kan me hier helemaal in vinden. Goed eten hoeft niet per se duur te zijn en door producten van lokale bedrijven te betrekken, steunen we niet alleen de ondernemer, maar zorgen we tevens voor een minimale footprint. Waarom zouden we boontjes uit Kenia op ons bordje willen als we hier de prachtigste kolen verbouwen? 

Gezien de geringe hoeveelheid ingrediënten mag je deze hartige taralli gerust een onderdeel van de cucina povera noemen. Knapperig brood op smaak gebracht met olijfolie, venkelzaad en zout. Meer is het niet en toch is het een razend populair zoutje in de hak van Italië. Simpel dus, maar heerlijk om weg te knabbelen bij een aperetivo.
“Taralli een Italiaans zoutje met venkelzaad” verder lezen

Risi e bisi uit de Bijbel van de Italiaanse keuken

Risi e bisi uit de Bijbel van de Italiaanse keuken
In huize Eetplezier zijn we dol op de Italiaanse keuken, omdat er zoveel bestanddelen in gebruikt worden die zo lekker weghappen. Tomaten, olijven, courgettes, kappertjes, kaasjes, noem maar op. Het mag dan cucina povera heten, voor mij is een bordje pasta altijd een feest van gulle overvloed. Rijke, volle sauzen, vergezeld van een fonkelende robijnrode sangiovese. Of juist heerlijk lichte gerechten met een speelse vermentino ernaast. 

Risotto behoort ook toe aan de traditionele Italiaanse keuken. Moeilijk te bereiden is dit gerecht zeker niet, maar je gaat het pas leren als je het doorhebt, om het maar eens op z’n Cruijffiaans te zeggen. Risotto flans je niet even snel na je werk in elkaar. Neem de tijd ervoor, zet een rustig muziekje op en geef de rijst alle tijd om de bouillon rustig op te slurpen.
“Risi e bisi uit de Bijbel van de Italiaanse keuken” verder lezen

Pasta all’amatriciana Norma

Het was afgelopen vrijdag heerlijk afgekoeld en G. en ik besluiten om ons drie dagen te verschansen in de Zeeuwse duinen. Dicht aan de kust biedt ons houten huisje, zoals altijd, rust, ruimte en frisse lucht. Als we arriveren voelen we direct een verfrissend windje waar we de afgelopen dagen zo naar snakten. Zeelucht. Zuurstof. Groen. Alles is hier voorhanden om de benauwenis van de stad in no-time te vergeten. Weinig mensen, geen drukte, een lege agenda. Ontsnapt uit de bubbel van alledag, geven we ons met genoegen over aan de  lafenis van een weliswaar droge, maar altijd heilzame natuur.  “Pasta all’amatriciana Norma” verder lezen