Grand Marnier de zelf-maken versie

Grand Marnier

Soms, als de melancholie me in haar greep houdt, willen mijn gedachten nogal eens terugvliegen naar zo’n dertig jaar geleden. Dan zie ik G. en mezelf weer met verhitte hoofden bezig in ons veel te krappe keukentje.  Vol overgave werd er geweckt, gebotteld, vruchten op sap gezet (wie herinnert zich niet de bekende Rumtopf), vruchten tot sap gecentrifugeerd of ingekookt, wijn laten pruttelen en likeurtjes gemaakt. Oldskool bezigheden. Weinig mensen vinden het nog leuk. Veel te ingewikkeld allemaal, als je toch alles kant-en-klaar in de winkel kunt kopen.   “Grand Marnier de zelf-maken versie” verder lezen

Paddenstoelenragout met gewokte broccoli

Paddenstoelenragout

Soms heb ik het gevoel dat ik in een ander universum leef. Of dat ik misschien al te lang onder die ene knusse steen ben blijven hangen. Ik voel me er uitstekend bij, daar gaat het niet om. Het is alleen dat ik me bij tijden zo uitermate kan verbazen over bepaalde zaken die om mij heen plaatsvinden. Floep, alsof er een lampje aanschiet en ouderwetse gebruiken of opvattingen opeens in een helder (nieuw) licht komen te staan.

Ik maak graag een grapje over de Zeeuwse klei waarop ik mijn huis en haard, inmiddels circa veertig jaar geleden, heb neergeplant. Dat het zo aan je voetzolen blijft pakken, waardoor je er voor eeuwig in vastgezogen lijkt te zijn. Maar heus hoor mensen, ook in Zeeland loopt de tijd gewoon door. Wij hebben hier gewoon wifi. En Uggs en zo.

Daar ligt het dus allemaal niet aan. Het ligt aan mij. Ik heb een hekel aan veranderingen. Kennelijk bestaat er, diep in mij, een diepgewortelde angst voor allerhande ongemakken, veroorzaakt door hypermoderne, doch haperende producten of gebruiken. Zo wereldvreemd is die vrees niet, aangezien Antoinette Hertsenberg de handen vol heeft aan de gevolgen van ons technocratische tijdperk.

Digitaal tijdperk

Vorige week was ik bij mam. Zij is óók bang voor nieuwigheden, maar heeft desondanks wél een nieuwe televisie, inclusief smartcard gekocht en meteen ook maar een nieuw wasmasjien. Met voorprogrammeerinstellingen, watersensor en ecofeedback.

Mam gaat dus volledig digitaal met haar 85 jaar. En dochterlief heeft weliswaar ook wat stukken witgoed in huis, maar kijkt nog steeds braafjes analoog. Al sinds 1976. Alsof de tijd heeft stil gestaan. Enfin, bij mam kan ik nu dus eindelijk naar Rudolph van Veen en zijn kornuiten kijken op 24Kitchen.

Best leuk, oordeelt mam. Als er niets op rtl is, kijk ik daar naar. Ik kijk met haar mee. Eerst verschijnt er een onbeduidend vrouwmens zonder enige kennis van koken. Dat zie ik aan haar rechte vingers als ze een komkommer in plakjes snijdt met een joekel van een koksmes. Bij elke snede die ze maakt, krimp ik ineen.

Dan komt er een mollige Italiaan, die ik meen te herkennen als muzikale begeleider van Marco Borsato. Zijn gerecht ziet er best lekker uit, maar vóór dat op tafel staat, heb ik heel wat gestuntel mogen aanschouwen. Als het kookplezier zich op deze wijze gaat voortzetten, zou het digitale kijken in huize Eetplezier & Meer best nog even op zich kunnen laten wachten.

Maar uiteindelijk komt er dan toch een frisse jongedame die me wel kan bekoren. Zij maakt iets vegetarisch met paddenstoelenragout en broccoli. Ik beloof mezelf het meteen de volgende dag na te gaan maken. Eerst mag ik mam nog even vergezellen tijdens haar zoektocht naar nieuwe kamerplanten. Intratuin.

Griezeltuin

Voor wie er zich geen griezelbeelden bij kan voorstellen: men verkoopt hier naast planten en bloemen ook een groot scala aan totaal overbodige materie. Vuurkorven en terrasverwarming. Legplannen voor kunstgras. Afzichtelijke waterornamenten. Bewegende tuinkabouters. En alsof deze poel van ellende niet genoeg is, gaat het complete outdoorgebeuren naadloos over in een overdekt binnenpretpark, volgestouwd met zogenaamd onmisbare accessoires. Miljoenen uren aan kinderarbeid trekken aan mijn geestesoog voorbij.

Het wordt gelukkig vanzelf weer morgen. Vastbesloten om de vegetarische ragout te maken, vertrek ik al vroeg naar mijn groentejuwelier. Het recept heb ik integraal overgenomen van 24Kitchen. Eerlijk is eerlijk: het geheel smaakte verrukkelijk. Wel heb ik de madeira vervangen door cognac. De combi paddenstoelen met dragon is een bejubelde match made in heaven. Dit soort zekerheden bestaan nog. Echt waar. Bangelijk als ik ben, houd ik me voorlopig hier maar aan vast.

Paddenstoelenragout met gewokte broccoli

Ingrediënten:
400 gr gemengde paddenstoelen, waaronder shii-takes
1 ui, gesnipperd
1 teen knoflook, fijngehakt
1 citroen
2 eetl cognac
25 gr boter
1 eetl bloem
100 ml water
3 eetl crème fraïche
dragon

Bereidingswijze:
Scheur de paddenstoelen in grove stukken.
Pel en snipper de ui.
Pel en plet de knoflook en hak de knoflook grof.
Smelt de boter in een hapjespan. Fruit de ui circa een minuut. Voeg de knoflook toe, fruit circa een minuut mee en voeg daarna de paddenstoelen toe.
Bak het geheel circa een minuut.
Voeg de bloem toe en bak kort mee.
Halveer de citroen.
Blus de paddenstoelen af met een scheutje cognac en sap van een halve citroen.
Laat dit mengsel inkoken tot bijna al het vocht verdampt is.
Schenk het water erbij en laat circa 3 minuten doorkoken.
Voeg de crème fraîche toe en breng op smaak met een beetje zout en versgemalen peper.
Pluk en hak de dragon fijn en roer door de ragout.

Lekker met deze geroerbakte broccoli. Blancheer de broccoliroosjes wel even tevoren, dat scheelt een hoop wokwerk.

Snijd de broccoli in kleine roosjes.
Verhit een scheutje olie in een wok. Voeg de cashewnoten toe en rooster ze circa 2 minuten in de olie.
Pel en plet de knoflook en hak de knoflook fijn.
Snijd de rode peper in ringen.
Voeg de broccoli toe aan de wok en bak circa 2 minuten mee. Voeg de knoflook en rode peper toe en bak circa 1 minuut mee. Blus af met het sap van de overgehouden halve citroen.

Bospaddenstoelensoep met cognac en room

Bospaddenstoelensoep

Bospaddenstoelen. Ik zal ze nooit zelf durven plukken. Omdat ik een enorme kakkebroek ben voor alle zaken die maar de schijn van giftigheid met zich meedragen. Ik maak dan ook een diepe buiging voor alle diehards, de enige, echte wildplukkers. Edwin Florés bijvoorbeeld is zo’n paddenstoelenhunter. Neem gerust eens een kijkje op Casa Foresta en ontdek de wereld van het Wilde Plukken. Dankzij ambitieuze mensen als hij kan ik met een gerust hart genieten van die verrukkelijke kabouterhuisjes. Natuurlijk wel nadat je eerst even de tijd hebt genomen om ze goed schoon te borstelen. Een secuur werkje. Met name de cantharellen kunnen vol zitten met naaldjes en stukjes grond. En dat wil je toch echt niet in je bospaddenstoelensoep met cognac en room?

Goed, bij mijn groentejuwelier zag ik ze weer liggen: de shii-takes, oesterzwammen, cantharellen, pied de moutons en nog meer soorten. Ik kocht een aardig assortimentje van circa 350 gr en vulde het aan met 250 gr kastanjechampignons. Met name de pied de moutons en shii-takes geven veel smaak.
En dan kun je er veel kanten mee op. Maar ik kom toch altijd weer uit bij de overheerlijke lichtgebonden bospaddenstoelensoep. Kleine moeite, groot genot. Met cognac. Met room. Alsof lekker al niet lekker genoeg is …..

Bospaddenstoelensoep met cognac en room

Ingrediënten
350 gr variatie eetbare paddenstoelen
250 gr kastanjechampignons
2 sjalotjes, ragfijn gesnipperd
1 teen knoflook, geplet en gesnipperd
scheut cognac
30 gr bloem
30 gr boter
250 ml koude volle melk
1 liter bouillon (ik gebruik liefst groentebouillon)
40 ml room
zout/peper

Bereidingswijze
Begin met het maken van de roux.
Smelt de boter. Voeg, voordat deze verkleurt, de bloem er in één keer bij. Roer met een houten spatel tot je een soort van bal krijgt. Houd het vuur laag. Blijf roeren en laat de bloem enkele minuten garen. Goede stelregel is vanaf nu: warme bloem/boter, koude vloeistof erbij gieten. Begin met een klein beetje. Ik doe dat eerst met de koude melk. Blijven roeren nu! Je kunt ook een garde gebruiken nu, om zeker geen klontjes te vormen.

Als de vloeistof helemaal is opgenomen, giet je weer een kleine hoeveelheid vloeistof erbij, en weer roeren tot een glad papje. Naarmate er meer vloeistof is toegevoegd, kan er een grotere plens bij. Wacht echter iedere keer tot de vloeistof helemaal is opgenomen en heeft geprutteld. Als je alle melk en bouillon hebt toegevoegd, heb je nu een licht gebonden emulsie. Persoonlijk houd ik niet van zwaar gebonden soepen, maar mocht je dit te licht vinden, dan gebruik je meer bloem/boter. Wel altijd gelijke hoeveelheden aanhouden. Dus 40 gr bloem, 40 gr boter.

De paddenstoelen

Borstel  de paddenstoelen en champignons zorgvuldig schoon. Verwijder de harde stelen. Snijd ze in stukjes.
Bak de sjalotjes zacht aan in een eetlepel neutrale olijfolie. Laat ze niet verkleuren.

Voeg nu de paddenstoelen toe. Bestrooi met zout en peper.
Bak alles op middelmatig vuur tot ze hun vocht hebben vrijgelaten. Voeg nu de knoflook toe en laat nog even meebakken.
Blus af met een flinke scheut cognac. Wacht tot de meeste alcohol is verdampt.

Voeg de gebakken paddenstoelen toe aan de lichtgebonden bouillon, tezamen met de room.
Laat dit nog circa 10 minuten zachtjes doorkoken.

En dan maar smikkelen!

Bospaddenstoelen

Walnotentaart met cognac – Claudia Roden

Walnotentaart met cognac

Als je eenmaal het boek “De smaken van Spanje” van Claudia Roden in huis hebt, dan wil je er natuurlijk ook het liefst meteen iets uit maken. Mijn eerste voorkeur ging uit naar de zeebaars uit de oven. Jammer genoeg was die juist mijn huisje voorbij gezwommen. Eens even kijken: wat had ik allemaal in huis? Juist, nog een mandje verse walnoten, die nodig verwerkt moesten worden. Dan is de walnotentaart met cognac uit het boek een effectieve oplossing. Let’s start ….

Walnotentaart met cognac

Ingrediënten:
500 gr. walnoten
4 grote eieren
200 gr. fijne kristalsuiker
75 gr. boter, gesmolten
3 eetlepel cognac
boter en bloem voor de vorm

voor de suikerstroop:
100 gr. suiker
1 ½ dl water
1 eetl cognac

Bereidingswijze:
Maal de noten grof in een keukenmachine.
Klop van de eieren en de suiker met een elektrische garde een dikke, bleke massa.
Roer er grondig de iets afgekoelde boter en cognac door. Spatel de walnoten erdoor en giet het beslag in een springvorm van 28 cm.

Zet de koek 45 min in de oven op 180 graden. Het moet stevig aanvoelen.

Verhit de suiker en het water voor de stroop in en pan en lost de suiker op.
Laat alles 5 min pruttelen en doe dan de cognac erbij.
Giet de hete stroop over het gebak in de vorm zodra het uit de oven komt.
Laat de taart voor het opdienen minstens 1 uur staan zodat de suikerstroop in het gebak kan doordringen.

Bron: De smaken van Spanje – Claudia Roden

En toen? Was de taart – ik noem het liever koek – goed gelukt voor een bakkluns als ik? Euh, tja, kweenie. Op de foto ziet hij er bijzonder smakelijk uit. En dat was hij ook wel. Het leek me alleen dat de eieren weinig gesouffleerd waren. Nu moet ik er wel bij vertellen dat ik de helft van het recept gemaakt heb. Zo hoog als het plaatje in het boek had ik de taart/koek dus nooit verwacht. Het leek erop alsof de massa niet echt homogeen geworden was. En tja, wat kun je nu eigenlijk verwachten van een taart/koek zonder bloem? Laat ik het er vooralsnog maarop houden dat ik een authentieke Spaanse taart/koek heb mogen proeven.