Ravani Griekse amandelcake met semolina

Ravani recept voor Griekse amandelcake

Wat kan een mens toch intens naar zonnige oorden verlangen, vooral als een zure noordenwind rond je oren wappert en je de thermostaat bij thuiskomst nog maar eens een graadje hoger zet. Dan wil je je liefst toch even gelukzalig laten meedeinen op de Mediterrane golven van koesterende klanken en tongstrelende hapjes? Je onderdompelen in tijdloosheid en een geruststellende overvloed aan gouden zonnestralen. Citroenen en olijven aan de bomen, zoete tomaten binnen handbereik, aubergines  en courgettes in overvloed, evenals de meest verrukkelijkste kruiden. Niet zo gek dat je van zo’n weelderige lading aan zondoorstoofde producten zoveel smakelijke gerechten krijgt voorgeschoteld.

Tsja, het zit er helaas allemaal nog lang niet in, die ontspannende vakanties met dito etentjes naar zuidelijker landen. Ik heb bange voorgevoelens dat we het ook dit jaar zullen moeten stellen met ons eigen waterige zonnetje, waar met de regelmaat van de klok, ook nog eens dikke grijze wolken vóór hangen. Onder het motto “het is wat het is” ontvlucht ik vandaag dit deprimerende vooruitzicht door nogmaals al mijn kook- en bakboeken door te bladeren. En zie wat ik tegenkom: een Ravani Griekse cake met amandelen en een fris-zoete citroersiroop. De gedachte alleen al doet me watertanden. Aan de slag!  

“Ravani Griekse amandelcake met semolina” verder lezen

Citroenrasp maken en bewaren

Citroenrasp maken en bewaren

Simpele zaken. Ik houd ervan. Het leven is soms al ingewikkeld genoeg, waardoor de behoefte aan gemakkelijkheid toeneemt. Zo gaat dat bij mij althans. En lucky me, sommige producten zijn net zo simpel te maken dan het kopen ervan. Appelmoes is zoiets. Hummus ook. Mayonaise. Pesto. Ei- of selleriesalade. En jam.

Binnen de tijd dat je met moeite het deksel eraf hebt is je zelfgemaakte versie al klaar voor gebruik. Bovendien is het allemaal veel gezonder, zonder die overload aan synthetisch kunst- en vliegwerk om de bewaartermijn met 10 jaar te verlengen. Bij een DIY-product heb je die afschuwelijke additieven allemaal niet nodig; als het op is maak je gewoon een nieuwe batch. 

Zo heb ik jarenlang citroenen verkwist door bij elk recept, waarin een theelepeltje rasp van het schilletje vol etherische oliën was vereist, het ontmantelde vruchtje terug in de koelkast te leggen om het vervolgens pas na drie weken op diezelfde plek terug te vinden. Uitgedroogd en fris-bruin opgerimpeld. Hectares vol Mediterrane citrusboompjes heb ik er er op die manier doorgejaagd. Maar ziehier: vanaf vandaag is dat verleden tijd! Zero waste is mijn thema in 2021.

“Citroenrasp maken en bewaren” verder lezen

Geroosterde regenboogwortelen met yoghurtdressing

Geroosterde regenboogwortelen

Vier februari 2020. Zo’n dag waarop een mens denkt: laat ik eens regenboogwortelen proberen. Want ja, je loopt in de supermarkt en je kunt nergens die normale oranje-gekleurde staken vinden die men wortelen noemt. Ervoor in de plaats liggen er wel de hippe regenboogwortelen. Oranje, paars, geel. Heel mooi om naar te kijken, maar wat moet een mens ermee?

Op weg naar huis bedenk ik om ze te gaan roosteren. Vermoedelijk zullen ze daardoor hun kleur behouden, fantaseer ik erop los. Ik sta bekend om mijn fantasieën en ik moet eerlijk bekennen dat ik ze koester. Zonder fantasie een inhoudsloos bestaan. 

“Geroosterde regenboogwortelen met yoghurtdressing” verder lezen

Limoncello mascarponetaart

Limoncello mascarponetaart

Het is een grauwe, gure zaterdag in januari. Grey Saturday, beslis ik, terwijl ik de gordijnen opentrek en een diepe geeuw wegmoffel achter mijn zojuist gepoetste kiezen. Vandaag wil ik me niet laten inpakken door mijn jaarlijkse winterblues. Tijd om de lichtheid van het winterse bestaan op te gaan zoeken. Sommige mensen boeken daarvoor een vakantie naar warmer oorden, ik zoek liever de intimiteit van mijn keukentje op. 

En hoewel ik van nature totaal geen zoetekauw ben, lees ik regelmatig recepten (deze komt uit de digitale versie van het Delicious magazine)  die ik gewoonweg moet maken, om de smaak te ervaren die als het ware van de woorden afdruipt. Ja, ik kan tamelijk goed fantaseren, in mijn hoofd is het een circus aan smaken en geuren. Is deze limoncello mascarponetaart inderdaad zo lekker als hij doet vermoeden? Ik heb de gebruikte limoncello met 25 ml vermeerderd en had het idee dat het nog iets citroeniger mocht smaken, maar voor het overige was hij fantastisch gelukt. Oké, voor een onhandig uilskuiken als ik is het aanbrengen van de koekrand een ware ramp, maar dat minutenlange geklungel proef je gelukkig niet terug. 

“Limoncello mascarponetaart” verder lezen

De geur van gember in mijn ultieme keukenzeep

Geur van gember

“Stil maar, vanaf nu krijg je alleen nog maar dit heerlijke goedje met de geur van gember naar binnen gegoten”, prevel ik binnensmonds tegen de aardewerk zeepdispenser in mijn keuken. Ik praat vaak en veel tegen en in mezelf. Nooit hardop, gelukkig maar, want als je dat soort tekenen begint te vertonen, word je in no-time meewarig aangekeken. Of erger nog: afgevoerd.

In mezelf praten dus. Als onvervalste zelfanalist dienen er volop triviale zaken besproken te worden met mezelf. Dat ik soms beter een tandje bij kan zetten, dat knopen doorhakken best heel bevrijdend kan werken, dat ik echt niet altijd aardig gevonden hoef te worden en meer van dat soort diepzinnige zaken.

En alsof dat alles nog niet genoeg is, moeten de meest intrigerende items ook nog eens uitgevouwen, omgedraaid, tegen het licht gehouden en vanaf de onderkant bekeken te worden. Wat kan een mens bij tijd en wijle ont-zet-tend moe worden van zichzelf. De waarheid is dat ik mezelf nogal eens zoek raak in dit labyrint vol tegenstellingen.

De geur van gember

Terug naar het welriekende zeepje. Dat heet Ginger Morning van Treacle Moon. Het geurt naar versgeraspte gember als je je handen wast. En meteen nog maar een bekentenis: naast in mezelf praten ben ik tevens behept met een hevige afkeer voor bepaalde luchtjes. Citroen bijvoorbeeld. Dan bedoel ik niet die heerlijk frisse, gele vrucht, maar de uit het laboratorium afkomstige lucht. Op een onbewaakt ogenblik heeft men uitgevonden dat dit dé geur is om vervelende geurtjes in het toilet te verhullen.

Als je vervolgens datzelfde luchtje in afwasmiddel, schoonmaakmiddel of handzeepjes gaat gebruiken, is de associatie met het kleinste kamertje snel gelegd. Vanwege deze associatie vind ik alle middelen met citroengeur uitermate vies ruiken. Brrrr. 

Heel lang ben ik dan ook op zoek geweest naar het ultieme keukenzeepje. Anti-bacteriële zepen doen mij teveel denken aan kraakheldere, steriele verblijfplaatsen. Geuren met een overdaad aan velden vol uitbundig bloeiende bloemen, prikkelen mijn o zo gevoelige neusslijmvliezen teveel, waardoor ik, na gebruik ervan, als een dolle kat met niesziekte de dag volbreng. En iets met citroen werd het dus ook nooit, evenals alle andere geuren uit de collectie van Treacle Moon. 

Dan nu de hamvraag, wat is de reden dat ik deze persoonlijke boodschap even aan jullie kwijt wil? Hmmm, daar moet ik nog over peinzen. Vanavond misschien, in mijn bed. Kort voor het slapen gaan neem ik meestal de dag even met mezelf door. Jawel, vaak begint de mallemolen van perspectieven dan opnieuw in alle snelheid te draaien: van links, van rechts, van bovenop, etc. Vragen, vragen en nog meer vragen. Gelukkig heb ik nu ten minste één houvast: van handen wassen met gembergeur word ik blij en gelukkig.

N.B. Ik word niet gesponsord om dit artikel te publiceren. Bovendien heb ik geen enkele commerciële connectie met Treacle Moon. Ik wil het onderhavige product ook zeker niet promoten, omdat de bestanddelenlijst van de producten behoorlijk wat siliconen, parabenen en alcohol laat zien. Ik schrijf slechts over zaken die mij persoonlijk in beroering brengen en dat is slechts de geur van Ginger Morning.

Citroen of sinaasappelkoekjes

Citroen of sinaasappelkoekjes

Als ik me één ding heb voorgenomen in het voor ons liggende jaar, is het wel nooit meer koekjes te kopen in de supermarkt. Deze wanproducten van de voedingsmiddelenindustrie smaken bijna altijd naar natgemaakt en met de föhn droog geblazen karton. Of naar te grote hoeveelheden glucosestroop, waardoor ze een bijzonder nare bijsmaak krijgen en in het ergste geval lijkt het hoofdbestanddeel te bestaan uit afgewerkte castorolie. Dit laatste zijn de zogenaamde “slechte vetten”. Heeft in de verste verte niets te maken met de smaak van pure roomboter, zoals in deze citroen of sinaasappelkoekjes.

Bovendien is er totaal geen noodzaak om deze “misbaksels” te kopen, eenvoudigweg omdat er weinig zaken simpeler zijn dan koekjes bakken. Met een handje bloem, boter, suiker en af en toe een ei, ben je al een heel eind op weg. O ja, een uitsteekvormpje is handig, hoewel dat alleen cosmetische oppoetserij is, want een glas met een scherpe rand werkt net zo goed. En het vermelden waard is wel dat het zelfs mij lukt eetbare koekjes uit de oven te krijgen. En dat zegt toch aardig wat, nietwaar?

Onderstaand recept voor citroen- of sinaasappelkoekjes lijkt door zijn kruimelige textuur erg veel op het Britse shortbread. Deze textuur komt door het hoge vetgehalte die de boter in het recept met zich meebrengt. De kruimelige textuur is het resultaat van het vet dat de vorming van lange eiwitten (gluten) remt.

Citroen of sinaasappelkoekjes

Ingrediënten:
100 gr zachte boter
50 gr fijne tafelsuiker
150 gr zelfrijzend bakmeel
rasp van 1 citroen of sinaasappel

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 180˚. Vet twee bakplaten licht in.

Doe de boter in een kom en klop hem zacht.
Klop geleidelijk de suiker erdoor, gevolgd door het bakmeel met de gewenste rasp.
Vorm met je handen een samenhangend deeg van het mengsel.
Maak van het deeg 16 ballen ter grootte van een walnoot en plaats die met genoeg tussenruimte op de bakplaten.
Doop een vork in wat water en druk de balletjes ermee aan.

Bak de koekjes 15-20 minuten tot ze lichtbruin zijn.
Ze lijken licht, maar als je ze langer bakt, worden ze te droog.
Haal ze van de bakplaat en laat ze afkoelen op een rooster.

De koekjes zijn heerlijk bros, alleen mocht de specifieke smaak van citroen echt wel intenser zijn, wat mij betreft. Een volgende keer doe ik er de zest van 2 citroenen in.

Tip: je kunt er ook chocoladekoekjes van maken. Gebruik dan 120 gr zelfrijzend bakmeel en 15 gr cacao.

Bron: Bakbijbel – Mary Berry

Schaal met citroenkoekjes