Zomerse doperwtensoep met dragon

Zomerse doperwtensoep met dragon

Mijn lieftallige huisgenoot roept het soms meermalen per week: je bent een merkwaardig schepsel. Nou, zolang hij me liefheeft, kan ik daar best mee leven. Er zal ook vast een kern van waarheid in zitten. Want als – om maar eens een voorbeeld te noemen – iedereen om me heen wanhopige pogingen doet om verkoeling te zoeken in steenkoude drankjes en gigantisch opgestapelde ijsbolletjes, begin ik te verlangen naar een heerlijk bordje soep. Ja, ik zie jullie denken: ráár! 

Of het echt raar te noemen is, blijft even de vraag. Naar mijn vaste overtuiging bestaan er verschillende typen mensen, die elk hun individuele voedsel behoeven. En hoewel ik me verder helemaal niet verbonden voel met de ayurvedische geneeskunst, maakt het wel melding van een aantal interessante zaken. De Ayurveda vertrouwt op het eigen herstellend vermogen van de mens.

“Zomerse doperwtensoep met dragon” verder lezen

Pastasalade met broccoli, tomaat en blauwe kaas

Pastasalade met broccoli, tomaat en blauwe kaas

Weleens van Ayurveda gehoord? Niet? In dat geval ga ik het je ook niet uitleggen. Veel te ingewikkeld allemaal. Het komt er op neer dat er drie types mens te onderscheiden zijn. Vata, Kapha en Pitta. Zogenaamde dosha’s dienen ervoor een mens in balans te houden. Eenmaal in disbalans is het de zaak de zwakke dosha’s te versterken door middel van een op jou type toegepaste leefstijl en voedingswijze.

Ik ben een zgn. Vata-type. Een mager scharminkel met zichtbare gewrichten, die het vaak koud heeft, met een voorkeur voor zoetzure en zoute smaken. En hete dranken. Ook nog. Valt soep onder drank? Ik zeg ja!

Het accent op mijn voedingspatroon dient gelijk te zijn aan die van een tandeloos, oud omaatje: zacht, goed gaar gekookt voedsel dat gemakkelijk verteert. Verder heeft een Vata type een voorkeur voor verwarmende kruiden en specerijen, zoals venkel, gember, kaneel en kardemom.
Gleuft ’t of niet: in de praktijk van alledag klopt het allemaal als een bus.

Deze wetenschap stamt uit een post-puberaal tijdperk, waarin ik nog op zoek was naar mijn eigenste identiteit. Inmiddels weet ik dat ik behept ben met een groot aantal eigenaardigheden die nooitniemeer over zullen gaan. En dat ik het sterrenbeeld waaronder ik geboren ben, de Steenbok, alle eer aandoe. Koppig en onverzettelijk. Met – paradoxaal genoeg – alle kenmerken van een angsthaas en een stresskip in mij. Ik doe het er maar mee.

Afijn. Genoeg geleuterd hoor ik jullie denken Waar blijft het eten?. Maar let op: alles in het leven heeft een functie. Als het goed is hebben jullie nu begrepen dat ik een afkeer heb van koud, kouder, koudst. Hoe warm het ook buiten is, je doet mij geen plezier met koude salades. Alsof er drie kilo stenen op mijn arme, tere maagje vallen. Daarom heb ik ooit besloten mijn zomerse no-cook maaltijden altijd lauwwarm te eten.

Moeilijk is het niet. Je zorgt dat het overgrote deel van de ingrediënten klaar staan in een schaal en voegt daar op het laatste ogenblik de warme rijst, aardappelen of pasta aan toe. Door het te mengen met de overige bestanddelen wordt alles lauwwarm. Een appel of een bosuitje dragen zorg voor de frisse toets en geroosterde pijnboompitten voor een extra crunch. Op deze manier verveelt een maaltijdsalade nooit. Niet bij mij althans.

Pastasalade met broccoli, tomaat en blauwe kaas

Ingrediënten:
grote stronk broccoli
200 gr koude blauwschimmelkaas, ik gebruik het liefst Cambozola
3 bosuitjes
4 trostomaatjes, tasty Tom of Romaatjes
tagliatelle voor 2 personen
pijnboompitten

Bereidingswijze:
Snijd de broccoli in kleine roosjes en blancheer ze circa 5 minuten.
Giet ze af en laat ze goed uitlekken en afkoelen in een vergiet.
Snijd de bosuitjes in fijne ringetjes.
Leg de trostomaatjes in kokend water en ontdoe van hun velletjes.
Snijd ze doormidden, haal het zaad eruit en snijd in kleine stukjes.
Snijd de korst van de kaas en snijd er daarna kleine blokjes van.
Meng alle ingrediënten in een schaal door elkaar. Voeg olijfolie en flink peper toe.
In dit stadium nog geen zout toevoegen! Proef of dit nodig is, nadat je de pasta hebt toegevoegd.
Dit alles afgedekt wegzetten.

Op het moment dat je aan tafel wilt gaan, kook je de pasta al dente.
Even afgieten en snel door de ingrediënten in de schaal husselen.
Pijnboompitten roosteren. Deze over de salade strooien.
Evt. afwerken met een scheut maagdelijke olijfolie.

Noot: op de foto is de pasta er nog niet doorheen gemengd. Uit ervaring weet ik dat dat geen smakelijke foto oplevert.

Pastasalade met broccoli, tomaat en blauwe kaas

Zondagse soep in veel versies

Zondagse soep in veel versies

Volgens de ayur-vedische denkbeelden ben ik een Vata-type. Nu ben ik nogal pragmatisch ingesteld en als zodanig het ik het niet zo begrepen op zweverige aannames, maar in dit geval klopt het als de beroemde bus. Vata-types zijn lang of klein met zichtbare gewrichten. Ze hebben een zwakke spierontwikkeling en zijn vaak kouwelijk. Bovendien hebben ze behoefte aan warme, versterkende voeding. En zo is het. Ik kan weinig plezier beleven aan koude happen. Geef mij een loeihete ovenschotel of een kop dampende soep en je hebt geen kind aan mij. Als ik even niet weet wat we moeten eten, maak ik soep. Op zondag heet zo’n soepje dan zondagse soep.

Die soep is uiteraard altijd huisgemaakt. Niks pakjes of blikjes, die zijn in huize Eetplezier helegaar uit den boze. Het fabricaat dat hieruit voortkomt is altijd onvoorstelbaar zout en bevat veel te weinig vulling. Wat er wel in zit smaakt bovendien meer naar een uitgefilterd droogbloemenbestand dan naar bouillon met verse kruiden en/of groenten.

Zondagse soep

Van huis uit is de Zondagse Soep mij het meest bekend. Hiervoor stond op zaterdag de bouillon te trekken van schenkel, mergpijpen en/of poulet. Op een laag vuur werd hiervoor zo’n 5 à 6 uur uitgetrokken. De dag erna wordt het vlees van bot ontdaan en wordt de bouillon aan de kook gebracht met versgesneden groenten, aangevuld met kruiden als selderij en peterselie. Bij ons thuis zette De Mama de grote dampende pan midden op tafel en werd er gegeten uit diepe soepborden. Glanzende vetoogjes lachten ons toe en hoewel altijd hetzelfde van smaak, werd er op zondagmiddag gesmuld van deze traditionele soep.

Hoewel ik deze versie nog vaak maak, heeft de Moderne Tijd zo zijn invloed gehad op mijn soepmakerij. De blender bijv. bewijst in hedendaagse soepjes goede diensten. Er wordt vaker gewerkt met ingrediënten als room of crème fraiche. Bovendien maak ik – als halfwas vleesverlater – met enige regelmaat een vegetarisch soepje. In mijn vriezer bewaar ik halve litertjes groentebouillon. De versie van Jeroen Meus bevalt mij het best. Zie hiervoor het volledige recept op http://www.een.be/programmas/dagelijkse-kost/recepten/groente-en-kippenbouillon.

Vandaag had ik in mijn koelkast nog een restje champignons, worteltjes, een halve courgette en wat verse kruiden liggen. Deze heb ik samen met een gesnipperd sjalotje gebakken. Bouillon erbij en aangevuld met een halve liter tomatensap. Fijngehakte peterselie  erover strooien. Daarna lekker slurpen. Hoe zelfs een Vata-type vanzelf warm wordt.