Kletskoppen een knapperig koekje dat niet zoet is

Kletskoppen

En dan word je opeens terug op je nederige plaats geworpen. Waar ik overigens helemaal terecht thuishoor, laat dat duidelijk zijn. Ik schik me dan ook – zij het met enige weerstand – in mijn lot en schuif opnieuw achteraan in de rij van bakklunzen. Niet dat ik me de laatste tijd meteen een prominente status toe-eigende als Meesterbakker, maar toch: gaandeweg begon zich een klein beetje hoop te ontwikkelen dat zelfs ik onhandelbare deegjes tot makke schapen wist te kneden.

“Kletskoppen een knapperig koekje dat niet zoet is” verder lezen

Bloemkooltaart met pesto en Parmezaanse kaas

Bloemkooltaart met pesto

Pfieuwww, en toen werd de gewone Hollandse zomer opeens een tropische zomer zonder eind. Niet dat ik er bedroefd om ben, begrijp me goed, het is alleen het dagelijkse uurtje koken dat even wat aanpassingen vereist. Niet teveel pannen tegelijk op het fornuis, niet teveel vochtige dampen die het huis bezwangeren met nóg meer klammigheid.

Salades dus. Volop te variëren ermee. No problem. Korte roerbakgerechten. Ook goed te doen. En dan is er natuurlijk nog onze trouwe vriend, de oven, die het werk uit handen kan nemen. Ik had plotseling zin in iets vegetarisch met bloemkool. Gek mens ben ik. Het werd deze bloemkooltaart met pesto en Parmezaanse kaas. “Bloemkooltaart met pesto en Parmezaanse kaas” verder lezen

Florentines op een supersimpele wijze

Florentines koekjes

Jullie kennen ze vast wel, de florentines. Het is niet veel meer dan suiker met gekonfijt fruit en noten erdoor. Ze zien er dan ook uit als een soort van gesmolten juwelenkistjes. Om deze koekjes naar het originele concept te evenaren, vergt dat een behoorlijke dosis geduld en vaardige handjes. Niet helemaal des Nell’s, dus is hier de supersimpele wijze. En wees slim: ga niet proberen er nette rondjes van te maken, want qua smaak maakt dat echt allemaal niets uit. Noem de vorm “robuust” en geef jezelf een schouderklopje. Eigentijdser kan bijna niet *grijns*

In plaats van fruit heb ik voor deze florentines gember gebruikt. De combinatie met de amandelen is ook erg lekker. In de oven lopen de koekjes best wat uit, dus houd minstens 2 cm afstand op de bakplaat!

Florentines op een supersimpele wijze

Ingrediënten:
15 gr ongezouten boter
40 gr fijne kristalsuiker
2 theel bloem
2 eetl slagroom
50 gr gekonfijte gember (fijngehakt)
50 gr geschaafde amandelen

Bereidingswijze
Verwarm de oven voor op 190˚.

Smelt de boter in een pan op laag vuur.
Voeg de suiker, de bloem en de slagroom toe.
Breng alles langzaam een de kook en laat het 1 minuut pruttelen.

Roer er de gember en amandelen door.
Haal nu de pan van het vuur en het laat het iets afkoelen.

Schep met een theelepel hoopjes op een met bakpapier beklede bakplaat.
Druk deze aan en probeer er met een tweede theelepel een beetje ronde en platte vormen van te maken.

Bak de florentines circa 12-15 minuten. Dit is erg afhankelijk van je oven. Houd ze goed in de gaten, want te bruin zijn ze absoluut niet lekker.

Laat ze op het bakblik een vijftal minuten afharden en leg ze daarna op een rooster om af te koelen.

Wil je deze koekjes nog lekkerder te maken? Smelt dan 75 gr pure chocolade en bestrijk daarmee de gladde kant. Laat goed uitharden.

Florentines koekjes

Amandelkoekjes à la Mary Berry

Amandelkoekjes

Laten we op deze koude en sombere dag maar gewoon vrolijk verder gaan in de race van zelfgebakken koekjes. Het duurt immers, zoals elk jaar rond deze tijd, nog zo ontiegelijk lang alvorens de eerste tekenen van het voorjaar zichtbaar zullen zijn, dat een beetje bakafleiding ons goed zal doen. En bovendien: wat zijn ze lekker, koekjes die vers uit de oven komen! Het gevaar bestaat daardoor natuurlijk wel dat je ze achter elkaar opeet, maar gelukkig heb ik een ijzeren discipline. Ik hoop jullie ook. Want echt, het mondgevoel dat deze vlinderlichte, knapperige amandelkoekjes teweegbrengt is bijna onweerstaanbaar. Vertrouw dan ook op je gezond verstand!

Amandelkoekjes à la Mary Berry

Ingrediënten:
75 gr zachte boter
75 gr fijne tafelsuiker
50 gr tarwebloem
1 groot eiwit
75 gr fijngehakte, geblancheerde amandelen

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 200˚. Vet twee bakplaten licht in.

Klop de boter en suiker licht en romig in een kom.
Zeef de tarwebloem bij het eiwit, meng het geheel door elkaar en roer het mengsel dan met de amandelen door het botermengsel.
Schep steeds 4 theelepels van het mengsel tegelijk op de bakplaten, zodat ze flink kunnen uitlopen.

Bak de koekjes 6-8 minuten tot ze bruin zijn langs de kanten, maar niet in het midden. Haal ze uit de oven.

Als je er fraai gevormde tuiles (halfronde tubes) van wilt maken, schep je ze nu met een glaceermes van de bakplaten en laat ze uitharden over een deegrol of ander ronde cilindervorm.

Persoonlijk heb ik dat niet gedaan. Smaak zit in het koekje gebakken, niet in de vorm. Flauwekul! Voor de ware bakkunstenaars onder jullie is de vorm natuurlijk wel van belang. Eventueel kun je ze op deze manier ook vullen met slagroom.

Amandelkoekjes

Tomaten-amandelpesto

Schaaltje met groene tomaten-amandelpesto

Er is in huize Eetplezier al heel wat keren pesto gemaakt. De gewone. Met de juiste pijnboompitten, Parmezaanse kaas en natuurlijk geurige basilicum. Jamie Oliver komt in zijn boek “30 minutes meals” met een variatie erop. Zelf noemt hij het een groen prutje. Kan ook. Het is maar net waar je voorkeur naar uit gaat. Ik kies voor een ietwat deftiger benaming: tomaten-amandelpesto.

En ik dacht: tomaatjes te pakken te zien te krijgen met de smaak van tomaatjes. Honingtomaatjes. Duur, maar dan heb je wel de garantie dieprode vruchtjes barstensvol smaak te proeven. Mijn idee is dat alles wat je in de basis van een gerecht stopt, van onberispelijke kwaliteit hoort te zijn. In dit geval kwam ik echter bedrogen uit. Van de tomaatjes was na het blenderen zowel qua kleur als qua smaak niet veel meer terug te vinden. De groene kleur van de basilicum domineerde. Jammer. Toch had deze pesto een duidelijk andere smaak dan de traditionele pesto genovese of pesto rosso. Zoeter. Milder. Geschikt om met eetlepels tegelijk over je pasta te lepelen.

Tomaten-amandelpesto

Ingrediënten: (voor 4 personen)
40 gr Parmezaanse kaas
100 gr geblancheerde amandelen
2 teentjes knoflook
1 peper
2 bossen basilicum
4 ansjovisfilets
350 gr honingtomaatjes

Bereidingswijze:
Doe de kaas, amandelen, peper en knoflook in de keukenmachine of blender.
Hak alles zo fijn mogelijk.
Doe er daarna met draaiende motor de basilicum, ansjovis en de tomaatjes bij.
Blender zo fijn mogelijk en doe er nog twee gulle scheuten extra vierge olijfolie bij.
Proef en breng de pesto op smaak.

Breng pasta naar keuze aan de kook.
Laat deze na de gewenste kooktijd uitlekken en doe ze meteen terug in de pan, tezamen met de tomaten-amandelpesto.
Hussel goed door elkaar. Voeg eventueel nog wat kookvocht toe.
Voor een leuk effect voeg je er nog een handvol gehalveerde tomaatjes aan toe.
Dien meteen op en eet er een lekkere salade van bietenblad met avocado, bleekselderij én honingtomaatjes.

Schaaltje met groene tomaat-amandelpesto

Sinaasappelbroodjes en rordelgoos

Spiraalvormige sinaasappelbroodjes met amandelen

En toen kwam het vreselijke viruslegertje doodgemoedereerd binnenwandelen. Eerst zetten zij hun kampement op onder mijn koortsige oren. Aldaar wordt er een stevig afweergeschut opgezet, te oordelen aan de vorm die mijn gezicht aanneemt.
’s Nachts begint mijn eigen witte legertje zich met hand en tand te verdedigen tegen die vervelende indringers. Ik bevind mij midden tussen de vuurlinies en voel me daar bepaald niet prettig bij.

Twee dagen met strategisch geweld later wordt het voorhoofd opgesierd met een soort van brandmerk. Een scherp begrensde rode vlek.

De man met verstand van zaken en een stethoscoop om zijn nek weet het te benoemen. Rordelgoos. Soms worden zaken net een tikkie minder vervelend als je ze anders benoemt. Het rordelt en ja, dat doet pijn en het jeukt. Het goost ook en dat is meteen het leuke eraan. Ik mag dingen doen die normaal niet passen bij een fatsoenlijk vrouwmens. Zomaar met een fleecedekentje om me heen zitten niksen, terwijl het 21 graden is. Of met ongewassen piekharen een boekje lezen. Nog even twee uurtjes terug het bed induiken. Helemaal niets eten omdat je totaal geen trek hebt. Of frietjes eten omdat dát nu precies het enige is, waar je wel zin in hebt. Een beetje hangen. Een beetje zitten staren. En veel moeheid uitstralen. Het kan en mag allemaal. Want ik heb rordelgoos!

Sinaasappelbroodjes

Mijn eigen Huisman rordelt loyaal met me mee. Maar zorgt intussen ook voor een gladgestreken huishouden en ziet zelfs kans deze overheerlijke broodjes met sinaasappel en amandel van Levine te bakken. Die gaan er in als de spreekwoordelijke koek. Probeer ze gerust eens te maken. Totaal iets anders als het traditionele koffiebroodje, maar minstens zo lekker. En meen ik daar ook nog een gezond element te herkennen, in de vorm van sinaasappel? Jawel! Ideaal dus voor zieke kipjes als ik.

Spiraalvormige broodjes met sinaasappel en amandelen