Knapperige speculaasbrokken de perfecte traktatie

Knapperige speculaasbrokken met zelfgemaakte speculaaskruiden
Jullie hadden het al eerder van me gelezen: de meeste feestelijkheden mogen aan mij voorbij gaan, evenals de overdaad aan zoetigheid die er onlosmakelijk aan verbonden is. Ik kan het missen. Chocoladeletters, amandelstaven, kerststollen, tulbanden, het mag me allemaal gestolen worden. Er zijn twee uitzonderingen: de ouderwetse, taaie pepernoten en de centimeterdikke, knapperige speculaasbrokken. Niet die schrale, dunne speculaasmannetjes, maar robuuste, ferme schotsen koek. Dat dan naast een beker warme chocolademelk met slagroom, daar kan geen Sinterklaasje tegenop! Nou ja, tenzij hij zijn Piet opdracht heeft gegeven een kook- en boekwinkel leeg te kopen om daarna alle spulletjes te lossen op mijn adres. Helaas heb ik geen schoorsteen en tevens een moeilijk vindbaar adres, dus zal dit wel een utopie blijven. 
“Knapperige speculaasbrokken de perfecte traktatie” verder lezen

Pain d’amande flinterdunne Vlaamse koekjes

Pain d’amande flinterdunne Vlaamse koekjes
Nooit had ik kunnen bedenken dat ik nog zoveel lol zou gaan beleven aan het bakken van koekjes. Het heeft iets kneuterigs, iets oer-burgerlijks, een bezigheid waar ik me in vroeger tijden nooit in had zien verdwijnen, maar nu de dagen niet meer royaal gevuld zijn met allerhande sociale activiteiten en ook de hitte voorlopig niet terug lijkt te keren, is er tijd in overvloed om de uren te vullen met het uitdiepen van mijn bakkunsten. Geloof me, daar valt nog een mensenleven lang aan te sleutelen, omdat ik er veel te laat mee begonnen ben. 

Het belangrijkste is dat ik er nu pas echt de lol van in ga zien. Het maken en vormen van zelfgebakken koekjes is bijna als het leven zelf: soms zit het mee en soms zit het tegen. Als vrouwtje Ongeduld wil ik niet teveel tijd spenderen aan het eindeloos herhalen van slechts één recept. Liefst zou ik alle koekjes die er bestaan ten minste een keer willen bakken. En omdat er in de Koekjesbijbel een enorm assortiment staat, houd ik me daar voor nu even aan vast. Temeer omdat de meeste recepten aardig lijken te kloppen.

“Pain d’amande flinterdunne Vlaamse koekjes” verder lezen

Limoncello mascarponetaart

Limoncello mascarponetaart

Het is een grauwe, gure zaterdag in januari. Grey Saturday, beslis ik, terwijl ik de gordijnen opentrek en een diepe geeuw wegmoffel achter mijn zojuist gepoetste kiezen. Vandaag wil ik me niet laten inpakken door mijn jaarlijkse winterblues. Tijd om de lichtheid van het winterse bestaan op te gaan zoeken. Sommige mensen boeken daarvoor een vakantie naar warmer oorden, ik zoek liever de intimiteit van mijn keukentje op. 

En hoewel ik van nature totaal geen zoetekauw ben, lees ik regelmatig recepten (deze komt uit de digitale versie van het Delicious magazine)  die ik gewoonweg moet maken, om de smaak te ervaren die als het ware van de woorden afdruipt. Ja, ik kan tamelijk goed fantaseren, in mijn hoofd is het een circus aan smaken en geuren. Is deze limoncello mascarponetaart inderdaad zo lekker als hij doet vermoeden? Ik heb de gebruikte limoncello met 25 ml vermeerderd en had het idee dat het nog iets citroeniger mocht smaken, maar voor het overige was hij fantastisch gelukt. Oké, voor een onhandig uilskuiken als ik is het aanbrengen van de koekrand een ware ramp, maar dat minutenlange geklungel proef je gelukkig niet terug. 

“Limoncello mascarponetaart” verder lezen

Kletskoppen een knapperig koekje dat niet zoet is

Kletskoppen

En dan word je opeens terug op je nederige plaats geworpen. Waar ik overigens helemaal terecht thuishoor, laat dat duidelijk zijn. Ik schik me dan ook – zij het met enige weerstand – in mijn lot en schuif opnieuw achteraan in de rij van bakklunzen. Niet dat ik me de laatste tijd meteen een prominente status toe-eigende als Meesterbakker, maar toch: gaandeweg begon zich een klein beetje hoop te ontwikkelen dat zelfs ik onhandelbare deegjes tot makke schapen wist te kneden.

“Kletskoppen een knapperig koekje dat niet zoet is” verder lezen

Bloemkooltaart met pesto en Parmezaanse kaas

Bloemkooltaart met pesto

Pfieuwww, en toen werd de gewone Hollandse zomer opeens een tropische zomer zonder eind. Niet dat ik er bedroefd om ben, begrijp me goed, het is alleen het dagelijkse uurtje koken dat even wat aanpassingen vereist. Niet teveel pannen tegelijk op het fornuis, niet teveel vochtige dampen die het huis bezwangeren met nóg meer klammigheid.

Salades dus. Volop te variëren ermee. No problem. Korte roerbakgerechten. Ook goed te doen. En dan is er natuurlijk nog onze trouwe vriend, de oven, die het werk uit handen kan nemen. Ik had plotseling zin in iets vegetarisch met bloemkool. Gek mens ben ik. Het werd deze bloemkooltaart met pesto en Parmezaanse kaas. “Bloemkooltaart met pesto en Parmezaanse kaas” verder lezen

Florentines op een supersimpele wijze

Florentines koekjes

Jullie kennen ze vast wel, de florentines. Het is niet veel meer dan suiker met gekonfijt fruit en noten erdoor. Ze zien er dan ook uit als een soort van gesmolten juwelenkistjes. Om deze koekjes naar het originele concept te evenaren, vergt dat een behoorlijke dosis geduld en vaardige handjes. Niet helemaal des Nell’s, dus is hier de supersimpele wijze. En wees slim: ga niet proberen er nette rondjes van te maken, want qua smaak maakt dat echt allemaal niets uit. Noem de vorm “robuust” en geef jezelf een schouderklopje. Eigentijdser kan bijna niet *grijns*

In plaats van fruit heb ik voor deze florentines gember gebruikt. De combinatie met de amandelen is ook erg lekker. In de oven lopen de koekjes best wat uit, dus houd minstens 2 cm afstand op de bakplaat!

Florentines op een supersimpele wijze

Ingrediënten:
15 gr ongezouten boter
40 gr fijne kristalsuiker
2 theel bloem
2 eetl slagroom
50 gr gekonfijte gember (fijngehakt)
50 gr geschaafde amandelen

Bereidingswijze
Verwarm de oven voor op 190˚.

Smelt de boter in een pan op laag vuur.
Voeg de suiker, de bloem en de slagroom toe.
Breng alles langzaam een de kook en laat het 1 minuut pruttelen.

Roer er de gember en amandelen door.
Haal nu de pan van het vuur en het laat het iets afkoelen.

Schep met een theelepel hoopjes op een met bakpapier beklede bakplaat.
Druk deze aan en probeer er met een tweede theelepel een beetje ronde en platte vormen van te maken.

Bak de florentines circa 12-15 minuten. Dit is erg afhankelijk van je oven. Houd ze goed in de gaten, want te bruin zijn ze absoluut niet lekker.

Laat ze op het bakblik een vijftal minuten afharden en leg ze daarna op een rooster om af te koelen.

Wil je deze koekjes nog lekkerder te maken? Smelt dan 75 gr pure chocolade en bestrijk daarmee de gladde kant. Laat goed uitharden.

Florentines koekjes