Kokosbollen met rum-rozijnen of boerenjongens

Kokosbollen met rum-rozijnen
Een koektrommel zonder inhoud is als een dag zonder lach. Saai en troosteloos. Niks om vrolijk van te worden. Meestal ga ik op zo’n moment snel op zoek naar weer een nieuw en spannend koekjesrecept, maar vandaag stonden er dringender zaken op de planning. Het moest gemakkelijk en snel op deze dag. Er zijn heel wat koekjes die hiervoor in aanmerking komen gelukkig. Ik koos voor deze kokosbollen, vooral omdat ik laatst nog een halve fles rum-rozijnen tegenkwam die ik volledig vergeten was. Op zo’n moment zet ik dat beeld vast in mijn geheugen, om boven te halen wanneer dat van pas kan komen. Nou, vandaag was het dus zover!
“Kokosbollen met rum-rozijnen of boerenjongens” verder lezen

Winactie Het Kookboek van Seppe Nobels

Het Kookboek Seppe Nobels

Uit alle reacties en nieuwe volgers/abonnees heb ik een winnaar gekozen die binnenkort dit rijk geïllustreerde kookboek in huis heeft. En de geluksvogel is 🥁🥁🥁🥁 ………… Jeanine de Koning!! Zij gaf in haar reactie concrete verwijzingen naar chefs met een veggie-style en eerlijk gezegd had ik van beiden nog nooit gehoord. Dat maakt koken juist zo leuk: verruim je blik en de inspiratie vliegt je om de oren. Er valt altijd wel iets nieuws te ontdekken. Gefeliciteerd, Jeanine, met dit schitterende kookboek. Ik hoop dat je er veel plezier aan zult beleven.

Hebben jullie de afslag al genomen? Ik bedoel het pad op weg naar minder vlees? Je hoeft echt niet helemaal meteen vegan te worden, maar meer variëren met groenten en/of plantaardige producten in plaats van gewoontegetrouw die knapperige schnitzel of dat sappige biefstukje in de pan te leggen, is zeker geen slecht plan. Waarom dan, vragen veel mensen zich af.

Nou, als het aan mij ligt speelt allereerst het dierenwelzijn een grote rol hierin. Teveel dieren worden nog gefokt in een niet-natuurlijke habitat. Hun leven speelt zich af in een wereld van beton en staal met nauwelijks ruimte of daglicht. Megastallen en intensieve veeteelt lijken de commerciële toverwoorden in ons toch al zo krap bemeten landje. Als weldenkend mens wil je daar toch zo weinig mogelijk mee te maken hebben? 

Voorts is er de ecologische voetafdruk die de vleesindustrie met zich meebrengt, het is namelijk één van de grootste milieuvervuilers ter wereld. Voor ieder stukje vlees dient een gigantische hoeveelheid veevoer aangevoerd te worden. Grote stukken regenwoud worden gekapt, om dit te kunnen verbouwen. En dan heb ik het nog niet eens over de CO2-uitstoot van die ontelbare veeteeltbedrijven. 

En last but not least: nieuwe onderzoeken tonen aan dat vlees – vooral rood vlees – vol zit met stoffen die niet bijdragen aan een goede gezondheid. Ze verhogen de kans op hart- en vaatziekten en ook het gebruik van antibiotica bij dieren is voor mij reden tot grote zorg. Niet-natuurlijke stoffen horen niet in voedingsmiddelen thuis. 

“Winactie Het Kookboek van Seppe Nobels” verder lezen

Kruidige pitabroodjes zelf maken

Kruidige pitabroodjes zelf maken

En toen was daar opeens de dag dat je wist dat hij zou komen *wink*. In huize Eetplezier kent de week ten minste één dag dat er niet traditioneel gekookt wordt, maar dat er uitgeweken wordt naar iets wat weinig moeite kost en toch smakelijk is. Soep. Tosti. Gebakken eitje. Broodje gezond. Jullie kennen het vast. Nee, de frituur hoort niet in dit rijtje thuis. Iets met een verhoogd cholesterol. Dan kun je van gefrituurde zaken beter afstand nemen.

Gevulde pitabroodjes daarentegen passen weer wel in bovenstaand rijtje van simpel mondvermaak. Telkens als ik de verpakkingen openknipte, stond de lucht die eruit opsteeg me niet aan. Checkte meermaals de ingrediënten omdat ik het idee had dat er een conserveermiddel in gebruikt werd. Toch blijken de meeste voorverpakte pitabroodjes slechts te bestaan uit bloem, water, gist, zout en dextrose. Niks kwalijks aan zou je denken. En toch proefde ik er telkens iets aan, wat dat iets dan ook geweest mag zijn. Misschien was het wel de geur van plastic waarin ze lange tijd verpakt zaten. Geen idee. In ieder geval was de tijd rijp om deze grappige broodjes eens zelf proberen te bakken. Dat ging wonderbaarlijk goed.
Hoewel er de eerste twee minuten niets leek te gebeuren, gingen ze daarna helemaal vanzelf opbollen. Fascinerend om te zien hoe deze broodjes zichzelf helemaal opbliezen, om te eindigen als strakgespannen Michelinmannetjes.

“Kruidige pitabroodjes zelf maken” verder lezen

Pot-au-feu een traditionele Franse stoofpot

Pot-au-feu een traditionele Franse stoofpot

Het Franse gerecht pot-au-feu mag dan wel deftig klinken, het is in beginsel niet veel meer dan vlees, groenten en kruiden in één pan. Door dit zacht te laten trekken (beter gezegd: pocheren) vermengen alle smaken zich tot een smakelijke stoofpot. Meerdere soorten vlees, waaronder de bekende ossenstaart, geven het meest krachtige resultaat. Want dat is wat je wilt: een heerlijke maaltijd van gekookt vlees en groenten.

Nu zijn er voor dit van oorsprong boerengerecht net zoveel recepten als voor “onze” erwtensoep. Veel dus. Elke streek in Frankrijk geeft er zijn eigen draai aan. Dus ging ik maar eens te raden bij mijn culinaire sidekick Elizabeth David. Zij weet ongelooflijk veel, zo niet alles, te vertellen over culinaire tradities en traditionele gerechten. In haar boek “De keuken van de Franse provincies” valt het volgende te lezen:

“Pot-au-feu een traditionele Franse stoofpot” verder lezen

Kwarkbroodjes à la Rutger van den Broek

Kwarkbroodjes à la Rutger van den Broek

Aan brood geen gebrek in huize Eetplezier. Traditiegetrouw bakt mijn eigen thuisbakker elke week een paar broden voor dagelijks gebruik. Wat we niet direct consumeren, gaat de vriezer in, ongesneden en in tweeën. Hoewel versgebakken brood natuurlijk het allerlekkerst is, gaat de smaak beslist niet achteruit van een paar weekjes diepvries. Het enige waar het wel eens aan schort, is dat we vergeten het ‘s avonds eruit te halen voor de volgende dag. Zo’n keiharde dubbelgevroren boterham valt niet alleen slecht op je maag, ook gevoelige tanden protesteren dat het een aard heeft.

Memootjes plakken dus! Zodat er ‘s morgens aan het ontbijt alvast niets te mopperen valt over het brood. Al het overige mag wat mij betreft vrijuit gespuid worden. Zelf doe ik daar met veel genoegen aan mee: van slecht geslapen, akelig gedroomd, zere knie en rotweer tot aan de fris gewassen sokken die nét niet droog genoeg aanvoelen of de thermostaatkraan die weer eens haperde. Noem het allemaal gerust, dan ben je er maar vanaf. Je hart luchten heet dat. Er schijnen echter op aarde ook matineuze lieden rond te hobbelen en die kwalificeren dit verschijnsel liever als “ochtendhumeur”. Ze doen maar, ik ga er rustig mee door.

“Kwarkbroodjes à la Rutger van den Broek” verder lezen

Citroenrasp maken en bewaren

Citroenrasp maken en bewaren

Simpele zaken. Ik houd ervan. Het leven is soms al ingewikkeld genoeg, waardoor de behoefte aan gemakkelijkheid toeneemt. Zo gaat dat bij mij althans. En lucky me, sommige producten zijn net zo simpel te maken dan het kopen ervan. Appelmoes is zoiets. Hummus ook. Mayonaise. Pesto. Ei- of selleriesalade. En jam.

Binnen de tijd dat je met moeite het deksel eraf hebt is je zelfgemaakte versie al klaar voor gebruik. Bovendien is het allemaal veel gezonder, zonder die overload aan synthetisch kunst- en vliegwerk om de bewaartermijn met 10 jaar te verlengen. Bij een DIY-product heb je die afschuwelijke additieven allemaal niet nodig; als het op is maak je gewoon een nieuwe batch. 

Zo heb ik jarenlang citroenen verkwist door bij elk recept, waarin een theelepeltje rasp van het schilletje vol etherische oliën was vereist, het ontmantelde vruchtje terug in de koelkast te leggen om het vervolgens pas na drie weken op diezelfde plek terug te vinden. Uitgedroogd en fris-bruin opgerimpeld. Hectares vol Mediterrane citrusboompjes heb ik er er op die manier doorgejaagd. Maar ziehier: vanaf vandaag is dat verleden tijd! Zero waste is mijn thema in 2021.

“Citroenrasp maken en bewaren” verder lezen