Hazelnootrozetten uit de Koekjesbijbel

Hazelnootrozetten uit de Koekjesbijbel
Soms zit het mee. En soms zit het tegen. Dat geldt voor zo’n beetje alles in het leven en dit keer helaas ook voor koekjes bakken. Meestal maak ik me niet druk om de juiste vorm of een fotogeniek aanzicht, maar het uiterlijk van deze hazelnootrozetten stelde me toch echt behoorlijk teleur.

Wat er aan vooraf ging. Aan mijn gedane voorwerk heeft het alvast niet gelegen, stel ik tevreden vast als ik de hazelnootjes in de hakmolen stop. Wat ik heb dan vandaag zo anders-dan-anders gedaan? Ik leg het jullie uit. Normaliter doe ik maar wat, want als de geest eenmaal in de fles zit, ben ik vaak niet meer te stoppen. Juiste ingrediënten of niet.  Maar let op: er zijn hazelnoten en hazelnoten! Gewone hazelnoten koop je bij Appie of Jumbo. Voor kwalitatief de allerbeste hazelnoten, die uit Piëmonte, moet je echter even moeite doen. Dat deed ik met liefde. Want zoals ik al zo vaak oreerde: zonder liefde en aandacht is elk gerecht gedoemd te mislukken. 
“Hazelnootrozetten uit de Koekjesbijbel” verder lezen

Doperwtensoep met munt à la Mary Berry

Doperwtensoep met munt

Zo’n dag met van die venijnig aanvoelende rafeltjes. Opstaan met hoofdpijn. En een knie die tegensputtert. Een voordeur die klemt alsof er honderd paardenkrachten tegenaan staan te duwen. Broodkruimels die over de vloer vliegen als ik de ontbijttafel te bruusk afruim. De trieste aanblik van twee fris-bruin opgekrulde kamerplanten in mijn vensterbank. Niemand die – aan de andere kant van de telefoonlijn – mijn dringende vraag lijkt te begrijpen, laat staan enige welwillendheid toont om in actie te komen. De plug-in Recipe Maker die ik – als als nieuw snufje voor dit blog – wil gaan gebruiken, laat zich voor geen meter voegen tot iets wat er fatsoenlijk uit komt te zien. En last but not least: mijn veel te weelderige coupe corona lacht me vilein toe als ik terloops een blik in de spiegel werp.

Het volledige coronacircus plus bijbehorende zelfisolatie begint me momenteel behoorlijk op te breken. Ik mis de gezelligheid van mensen aan onze tafel, het keuvelen, de slappe lach als we iets teveel alcoholica genuttigd hebben. Nog steeds niet onbezorgd uit eten kunnen, geen feestjes in het vooruitzicht, geen fatsoenlijk geknipte haardos.  

“Doperwtensoep met munt à la Mary Berry” verder lezen

Speltbroodjes met sesamzaad en maanzaad

Speltbroodjes met sesamzaad en maanzaad

Op de meeste maandagen is het broodbakdag in huize Eetplezier. Op den duur wordt zelfs je eigen broodjes bakken een way of life. Lees: routine. Maar vandaag is het zaterdag en heeft iedereen (nou ja, iedereen, in feite zijn het alleen G en ik) trek in een versgebakken zacht bolletje.  Bolletjes zijn vaak luxer dan gewoon brood, omdat er meer vetstof in zit en er vaak melk in wordt gebruikt in plaats van water. Dat alles geeft een broodje nét dat beetje extra. Met het vetgehalte valt het reuze mee in deze speltbroodjes, maar de volle melk compenseert dat volledig. 

Voor mij voelt zaterdag altijd als een dag van “buiten de lijntjes kleuren”. Alles mag, niets moet. Je kunt urenlang aan de ontbijttafel blijven hangen in gesprek met een vriendin of je kunt de achtertuin compleet in een zandbak veranderen. Op zaterdag mag het – wat mij betreft – net allemaal iets losser, precies zoals jij het wilt. Bij zaterdag hoort tevens een weelderige lunch. Zo’n versgebakken broodje met iets lekkers ertussen, zoals deze avocado met escalivada is dan niet te versmaden. Vooral niet op een prachtige Indian summerdag als vandaag! En wil je het écht helemaal in free-style vieren, neem je er een heerlijk glaasje witte wijn bij. Proost op het goede leven!

“Speltbroodjes met sesamzaad en maanzaad” verder lezen

Avocado met escalivada lekker op een broodje

Avocado met escalivada
Maar liefst 33 graden vandaag op de themometer in Zeeland. Voor iedereen die moest werken onder deze verzengende omstandigheden is dat beslist geen pretje. Meestal vliegen de eerste kille herfstwinden ons nu om de oren. Wij zijn dit ook niet gewend, want laten we eerlijk zijn: stilletjes aan waren onze gedachten al aan het afdwalen richting gepofte kastanjes en stoofpeertjes. Paddenstoelen en stoofschotels Of misschien was jij je smaakpapillen zelfs al aan het voorbereiden op gluhwein en pepernoten. Hoe dan ook:  nooit eerder in de geschiedenis was het op 15 september zo heet als in dit jaar.

Persoonlijk heb ik er weinig moeite mee. Ik houd wel van een beetje pittige zonneschijn, temeer omdat daardoor het herfst- en winterseizoen weer ietsjes korter lijkt te worden. Binnen blijft het met die ene dag tropische warmte, nog steeds aangenaam koel. G. bakt overheerlijke speltbroodjes (recept volgt nog) en ik verzin een lekker smeerseltje van avocado met escalivada. Voor een perfecte Indian summerlunch! Gezond ende smakelijck. 
“Avocado met escalivada lekker op een broodje” verder lezen

Zeeuwse bolus zelf bakken

Zeeuwse bolus zelf bakken
Kiek, kiek, een kacheltje op d’n diek. Het waren zo’n beetje de eerste woorden die ik van mijn nieuwe buurman moest vertalen, toen ik eenmaal voet op Zeeuwse grond zette. Natuurlijk verstond ik alleen het woord “diek”. Zover was ik intussen wel gekomen in mijn snelcursus Brabants-Zeeuws. Alle woorden met een lange ij werden in Zeeland uitgesproken als ie. Dijk werd diek. Konijn werd kenien. Vele jaren later kwam ik er pas achter dat een kacheltje een veulentje betekende.

Zeeland dus. De provincie waar ik inmiddels 44 jaar mijn verblijf heb en me uitstekend thuis voel. Niet dat ik me ooit Zeeuw onder de Zeeuwen zal gaan voelen, daarvoor zijn mijn Brabantse roots te krachtig, maar het is hier prima toeven. Veel zonuren, altijd een verfrissend briesje en al het lekkers uit de zee binnen handbereik. Ik heb geen klagen dus. Zeeland is mijn tweede hometown geworden. 

“Zeeuwse bolus zelf bakken” verder lezen

Tirokafteri pittige Griekse dip

Tirokafteri pittige Griekse dip
Als het van bloedhete dagen waarop je letterlijk en figuurlijk je longen uit je lijf puft, naar een onaangenaam kil gevoel op je schouders gaat. Als de eerste voorzichtige herfstwind een rondje om je huis wervelt. Als de avond opeens al om 20.15 uur begint, terwijl je nog helemaal in de stemming bent van “lekker lang licht” en nog langenie naar bed. Als Gerard Cox plotseling begint te zingen in je hoofd, over die allang voorbije zomer.

Dan verlang je als vanzelf toch weer naar die zwoele avonden met koele wijntjes en fijne gesprekken in goed gezelschap – alhoewel die dit jaar op gepaste afstand moesten blijven -. Dan wil je je, ik in ieder geval wel, toch nog even laten meedeinen op de Mediterrane golven van zonnige klanken en heerlijke hapjes? Je onderdompelen in tijdloosheid en een geruststellende overvloed aan gezouten amandelen. Dolmades. Tzatziki. Paella. Gevulde olijven. Hummus. Dat soort dingen. 

Tirokafteri is een pittige Griekse dip. Om nog even mee in zomerse sferen te blijven. Het is een makkelijk recept dat in een handomdraai klaar is. Eet het met stukjes geroosterd pitabrood of zoals ik met zelfgebakken soepstengels. Met nacho’s is het trouwens ook heel smakelijk. Wel smaakje naturel nemen dan.
“Tirokafteri pittige Griekse dip” verder lezen