Zhug het Jemenitische zusje van pesto

Zhug het Jemenitische zusje van pesto
Smeerseltjes zijn helemaal hip. Want ja, ze zijn er in zoveel soorten en ze happen zo heerlijk weg op een stukje brood tijdens de vrijdagmiddag- of weekendborrel. In den beginne, toen Nederland nog bezig was zich te ontdoen van de doorgekookte spruitjeslucht en eindelijk de landen om haar heen begint te ontdekken, was er de Italiaanse pesto. Wat een sensatie, zo’n aromatisch smaakbommetje bij de vaak saaie Hollandse spaghetti. Met alleen tomaat en gehakt is er weinig lol te beleven aan gedroogde pasta, maar met een handvol fijngewreven basilicumblaadjes wordt het zaakje ogenblikkelijk naar een hoger culinair plan getild.

Ook de tapenade werd een regelrechte hit in de jaren ‘90. Zoutig, smaakvol en van goede olijven gemaakt was deze dipper niet meer weg te denken van het borrelplateau. Variaties met paddenstoelen en zongedroogde tomaten zien het daglicht, ook heel lekker allemaal. Nog wat later gaan we en masse aan de hummus: het fijngemalen kikkererwten-prutje met sesampasta. En all the way from Mexico komt daar plots de guacamole aangevlogen. Zak tortilla’s ernaast en smullen maar! 
 
“Zhug het Jemenitische zusje van pesto” verder lezen

Fryske dúmkes uit de Koekjesbijbel

Fryske dumpkes
Toen ik nog in Brabant woonde, vond ik minstens één keer per week het befaamde worstenbroodje op mijn bord. Dat was altijd smullen, want ons mam wist precies bij welke bakker ze het lekkerst waren. Van begin mei tot half juni aten we ten minste ieder een pond van het witte goud. Twee scharreleitjes erbij, rijke botersaus en een nieuw aardappeltje uit de moestuin van pap. Bolle buiken kreeg je ervan, maar wat was het altijd heerlijk! En dan zwijg ik nog maar even over de Bossche bollen en de eierkoeken die soms doodgewoon een boterham vervingen.

Ja, het leven was goed in het Brabantse land. Maar eenmaal de overstap genomen naar Zeeland, kon ik ook daar niet om het gejubel van mijn nieuwe buurtjes heen: in deze provincie eet je veelvuldig een met dik roomboter besmeerde bolus. Bij voorkeur bie de koffie. Vanzelfsprekend heb ik deze gewoonte overgenomen. Een andere Zeeuwse specialiteit is het palingbroodje. Precies: een broodje met een ferm stuk paling erin. Probeer er niet van te happen, want dan blijft de graat in je keel steken! Palingbroodjes eet je alsof je een mondharmonica bespeelt. Overdwars dus.
“Fryske dúmkes uit de Koekjesbijbel” verder lezen

Opstaan in het Lloyd hotel – Lodewijk Asscher

Opstaan in het Lloyd Hotel

1978. Ik volg een avondopleiding en samen met mijn mede-studenten zit ik vol idealen. Onderlinge debatten leggen we onze “kleur” bloot en overduidelijk ben ik een rooie rakker. Het is in die tijd ook wel een beetje hip om voor links te kiezen en bij de meeste van ons blijft het bij een beetje opportunistisch roeptoeteren vanuit onze veilige hoge toren. Klasgenoot A. is óók een fanatieke aanhanger van de PvdA, maar handelt ook ëcht naar de grondbeginselen van deze partij. Als postbezorger heeft  hij een klein maandloontje, leeft in een bescheiden flatwoning en stelt er genoegen in alles met iedereen te delen. Zijn toekomstbeeld is erop gericht om meer inkomen te genereren, niet om zichzelf te verrijken, maar om mensen die leven onder de armoedegrens, te kunnen bijstaan. Om op die manier zijn financiële steentje bij te dragen aan een egalitaire samenleving. 

Helaas ben ik A.  volledig uit het oog verloren, dus ik heb geen idee wat er van zijn idealistische denkbeelden terecht is gekomen. Mijn persoonlijke visie omtrent een leefbare samenleving is me in de loop der jaren echter altijd bijgebleven. Nog steeds geloof ik rotsvast in een maatschappij vrij van rangen en standen, in eerlijk alles delen, in gelijke ontwikkelingskansen voor iedereen en een bestaanszekerheid die voor een ieder van ons gewaarborgd is.

“Opstaan in het Lloyd hotel – Lodewijk Asscher” verder lezen

Kardemomkoekjes met sinaasappelglazuur

Kardemomkoekjes met sinaasappelglazuur
Inmiddels kennen jullie mijn liefde voor zelfgebakken koekjes. Ik houd van simpele koekjes met aparte smaakjes. Niet teveel suiker, geen ingewikkelde technieken, maar wel een klein stukje zoetigheid om naar te verlangen bij je kopje thee of koffie. 

Kardemom is met voorsprong de koningin onder de specerijen. Persoonlijk ben ik er dol op en verwerk ik het graag door droog gestoomde rijst of in een aromatische curry. Mooi is ook dat de smaak ervan zowel in zoete als in hartige gerechten past. Een veelzijdig zaadje dus! Het gebruik ervan vergt wel enige voorzichtigheid, omdat de smaak ervan snel kan overheersen. Maar met de juiste dosering is het genieten geblazen.
“Kardemomkoekjes met sinaasappelglazuur” verder lezen

Brownies met pecannoten

Brownies met pecannoten

In tegenstelling tot veel van mijn soortgenoten ben ik eigenlijk helemaal geen chocolat-addict. Sterker nog: ik zou mijn verdere leven zonder dat zacht-smeltende snoepgoed kunnen doorbrengen, als ze – in ruil daarvoor – van de voor mij begeerlijke hartige hapjes afblijven.

Maar net als een echt mens, heb ik zo ook mijn zwakke dagen. Dan komt er out of the blue een onweerstaanbaar verlangen opzetten naar die donkerbruine, kleverige zoetigheid. Dan zijn er twee mogelijkheden: ofwel ik bedwing mijn trek en pak een stuk fruit ofwel ik bak deze simpel te bereiden overheerlijke chocoladecake, de brownie. Dit van oorsprong uit Amerika overgewaaide nagerecht heeft alles in zich om ook de ware chocolat-lover tevreden te laten wegdromen. Een fijne bijkomstigheid is ook dat je er absoluut geen onvervalste bakster voor hoeft te zijn. Als de eieren zijn losgeklopt, hoef je alleen nog maar de overige ingrediënten erdoor te spatelen. Geen kneedwerk, geen intensief gefröbel. Als ik het kan, kan jij het zeker!

“Brownies met pecannoten” verder lezen

Mosterdsoep naar recept van Julius Jaspers

Mosterdsoep naar recept van Julius Jaspers

Niet schrikken, mensen! Het zoveelste soeprecept op dit blog verschijnt vandaag. Uitgerekend op een dag dat half Nederland na een aantal klamme, doorweekte nachten opgelucht ademhaalt omdat er iets van verkoeling binnen lijkt te drijven. Op zo’n moment denkt er natuurlijk niemand direct aan soep. Nou ja, niemand …..

Natuurlijk bent u vrij om direct rechtsomkeert te maken, maar iedereen voor wie soep een soort van basisvoedsel betekent: lees toch maar even door. Want ik ben echt lyrisch over dit kostelijk smakende vloeibare mosterdhapje. Had het al talloze keren eerder gemaakt, maar de smaak ervan bleef altijd een beetje “in de lucht hangen”. Net niet vol en romig genoeg. Nou, ik kan jullie verzekeren: deze mosterdsoep naar recept van Julius Jaspers explodeert in je mond alle kanten op! Smaak in het kwadraat. 

“Mosterdsoep naar recept van Julius Jaspers” verder lezen