Crème brûlée naar recept van Danny Jansen

Crème brûlée

Momenteel ben ik een beetje aan de kook. Dat is wezenlijk anders dan “van de kook”. Het heeft natuurlijk een tikkie te maken met de naderende feestdagen, hoewel het ook gewoon bij me hoort, met potjes, pannetjes en recepten in de weer zijn. Bewust noem ik het ook geen proefkoken. Proefkoken levert stress op, een beetje rommelen in je keuken zorgt voor gezelligheid en pret. En dat is mijn bedoeling.

In huize Eetplezier heerst er al een groot aantal jaren een min of meer verknipte angst voor rauw ei (in verband met salmonella), dus ook eierdooiers. Als ik ijs, bavarois of tiramisu wil maken, koop ik bij de Sligro een literpak gepasteuriseerd ei. Deze is te verkrijgen als heel ei, eiwit of eierdooier. In deze crème brûlée had ik natuurlijk gewone, rauwe eierdooiers kunnen verwerken, omdat alles toch meer dan voldoende verhit wordt. Maar omdat ik ook ijs aan het maken was en het pak gepasteuriseerd ei een beperkte houdbaarheid heeft, heb ik het ook hierin gebruikt. Hoeft dus absoluut niet, óók niet wanneer je zwanger, ziek, zwak of misselijk bent. 

“Crème brûlée naar recept van Danny Jansen” verder lezen

Flammkuchen met paddenstoelen

Flammkuchen met paddenstoelen

Ken jij ze ook? Van die heerlijk relaxte zaterdagnamiddagen, waarop de regen tegen het raam aam klettert, al het werk voor die week is gedaan en je jezelf met een geurig potje thee voor de tv nestelt? Niet omdat er nu van die vreselijk interessante programma’s op de treurbuis te zien zijn, maar gelukkig is er 24Kitchen, waar je met een beetje geluk een chef aan het werk ziet die weet waar hij/zij mee bezig is. James Martin bijvoorbeeld. Of Mary Berry, Donna Hay en niet te vergeten good old Jamie Oliver.

Bij hen draait het nog écht om de bereiding van eten. We zien beelden van sissende pannen, hakketakkende messen en knuisten die stevig aan het kneden zijn. I’m lovin’ it! Voor mij geen poespas met lieftallige snuitjes, populaire  praatjes of hectische drukdoenerij. Koken is aandacht voor de producten hebben en de bereidingswijze ervan. Zo simpel is het. Daarvoor hoef je niet in je bijna-blote-lijf op social media of erger nog: als twee Rotterdamse pubers jonglerend door de keuken te springen. 

“Flammkuchen met paddenstoelen” verder lezen

Wilde zalm op bloemkoolrijst

Wilde zalm op bloemkoolrijst

Het was lang geleden dat er een stukje zalm op de bordjes in huize Eetplezier had gelegen. Het overgrote deel van de zalm die aangeboden wordt, is gekweekt. Ja, óók bij de vishandel, helaas. Deze vissen krijgen een beperkte variëteit aan voedsel waardoor een blekere huid ontstaat, wat vervolgens weer wordt gecompenseerd door de vissen kleurstoffen te geven. Tevens wordt er aan kweekvijvers vaak antibiotica en groeihormonen toegevoegd, te vergelijken met de situatie zoals bij plofkippen. Immers: bij niet-natuurlijke leefomstandigheden ontstaan razendsnel infecties en ander ongerief, wat ten koste gaat van de populatie. Preventie is voor de commerciële handelaar dan ook het toverwoord.

“Wilde zalm op bloemkoolrijst” verder lezen

Hete Bliksem op de wijze van Felix Wilbrink

Hete Bliksem

Mensen die zichzelf durven zijn, zonder pretenties of dikdoenerij, vind ik bijzonder aangenaam gezelschap. Als diezelfde mensen dan ook nog op een innemende wijze babbelen of schrijven over alles wat met eten te maken heeft, dan kan er wat mij betreft, niets meer stuk. Felix Wilbrink is zo’n persoon. Hij straalt, zoals Jeroen Meus dat ook op onnavolgbare wijze kan, iets van huiselijke gezelligheid uit. Alsof het leven elke dag een grandioos feestje is. En zo is het ook natuurlijk. Goed, dat je op sommige dagen zelf de slingers op moet hangen voor de broodnodige leut, dat laat ik gemakshalve even buiten beschouwing. 

Huiselijke knusheid dus. Daar hoort vanzelfsprekend altijd een tafel bij. Met goed gevulde borden en veel onderling gekeuvel en gelach. In mijn hoofd bevindt zich een stevig verankerd arsenaal aan geuren, geluiden en smaken. Dat gaat daar nooit meer weg. Als ik gebakken knoflook en uien ruik, denk ik aan de overvloedige rijsttafel van pap, die daarmee twee dagen in de weer kon zijn. Het typische “plopje” van een beugelflesje brengt me terug naar het jaar 1961, toen mijn neefje en ik met onze glaasjes gifkleurige roze of gele priklimonade verschansing zochten in de muffige bedstee van onze grootouders. 

Lees verder

Cranberrycookies met chocolade

Cranberrycookies met chocolade
Cookies Time! Opnieuw een perfecte dag voor het bakken van een nieuwe lading koekjes. Buiten is het grijs, winderig en nat. Binnen is het behaaglijk warm met een overvloed aan lichtjes. Terwijl de goede Sint met veel bombarie afgereisd is naar zijn thuisland, zie ik Santa Claus al voorzichtig om het hoekje staan gluren. 

Lieve hemel, nog even niet, mompel ik binnensmonds. Lekker eten? Volgaarne! Bijeen zijn met familie? Met alle soorten van genoegen!  Extra aandacht voor harmonie en vrede op aard’? Vanzelfsprekend, ik hoef daar niet eens zo heel veel moeite voor te doen. Maar mag die poppenkast eromheen dit jaar wegblijven, alsjeblieft? Echt, ik zit er niet op te wachten. Nooit gedaan ook. 
“Cranberrycookies met chocolade” verder lezen

When life gives you lemons

If life gives you lemons

In mijn leven bestaan er twee spelbrekers. Twee. Niet veel, hoor ik jullie denken. Dat is ook zo. Van nature zie ik de glazen altijd halfvol, dus is mijn stellige overtuiging dat het aantal indringers die het spel weten te bederven, nog reuze meevalt.

Mijn vijandelijk gezinde medespelers in het leven van alledag bestaan uit twee componenten, te weten het Hollandse weer (hoe banaal het ook mag klinken) én mijn eigen lijf (ook dat is voor veel mensen een dusdanig vertrouwd mechanisme dat het niet snel als storend wordt ervaren). Als één van hen komt opdagen, is er nog weinig aan de hand. Een stralende zon aan een hemelsblauw firmament met aangename temperaturen, kan de strijd met een lichaam vol ongerief en  pijn wel aan. Andersom ook: opgewekt trotseer ik met een weldadig en soepel aanvoelend bewegingsapparaat, venijnige oostenwinden of miezerige regengordijnen. 

“When life gives you lemons” verder lezen