Mazet de Sallèles Sauvignon Blanc Viognier

Mazet de salleles

Elke dag een kelkje, plachtte mijn vader te zeggen, als hij voor zichzelf en mam een borreltje inschonk. Zijn ogen twinkelden erbij. Het glaasje was een welkome afwisseling op het gezapige leven (lees: sleur) van alledag.

Was ik in een vroeger leven niet zo’n drinker, sinds een jaar of vijftien heb ik daar fiks verandering in aangebracht. Toen ik niet meer dagelijks binnen het Betonnen Blok werkzaamheden moest verrichten, kwam er tijd vrij. Véél tijd om rustig een glaasje te kunnen nuttigen. Nee, natuurlijk heb ik het niet over water of anderszins vloeibaars, maar over de dagelijkse alcoholische versnapering. En heus, wees niet bezorgd, ik ken de gevaren, ik weet waar de grens ligt, mijn glaasje mag pas ingeschonken worden vanaf half 5. In de middag welteverstaan. Om het, volgens strak regime, te laten bij één. Nou ja, misschien anderhalf. Kwaliteit, dat is waar het om gaat. Kwantiteit zorgt voor vervelende nasmaken en mannen met hamers en zo.

“Mazet de Sallèles Sauvignon Blanc Viognier” verder lezen

Speltbrood met lijnzaad

Speltbrood met lijnzaad

Dan komt daar plotseling “de dag die je wist dat zou komen”. Wat ging er aan vooraf, hoor ik jullie denken. Na veel omzwervingen kwam ik op een heel gewone dag terecht bij een diëtiste. Wie lacht daar zo hard?? En wie hoor ik daar gniffelen “eigen schuld, dikke bult met al dat eetplezier”? Nou, ik kan jullie helemaal geruststellen wat dat betreft. Vrouwtje Eetplezier bevindt zich nog steeds ruimschoots onder de marges van de voor haar geldende BMI.

Laat ik beginnen met het goede nieuws: er hoeft geen grammetje af. Wat er wel dient te gebeuren is, ten behoeve van een ongehinderd en welwillend intern gangenstelsel, een aantal voedingsmiddelen te schrappen. FODMAP wordt het credo de eerstkomende zes weken. Voor uitleg en instructies verwijs ik gemakshalve naar deze pagina van het Martiniziekenhuis in Groningen. Door fodmaps uit je dagelijkse voedingspatroon te halen, zouden hypersensitieve darmen wederom hun dagelijkse sluimerslaapjes gaan hervatten. Daar ga ik voor!

“Speltbrood met lijnzaad” verder lezen

Boerenjongens zelf maken

Boerenjongens zelf maken

Er bestaan woorden waarvan de oorspronkelijke betekenis bijna in zijn geheel verdwenen is. Als ik zeg “boerenjongens” zal niemand zich hierbij een kluitje jonge mannen voor de geest halen, gekleed  in boerenkiel en met een hooivork over de schouder. Nee, in gedachten zien wij onmiddellijk een pot of fles sappige, met alcohol doordrenkte rozijnen, bekend als oud-Hollandse lekkernij. Vergelijkbaar met advocaat, het spul dat onze oma’s geanimeerd naar binnen lepelden. 

Is het daarom ouderwets te noemen? Naar mijn overtuiging zeker niet. Ik zal er niet snel zomaar een glaasje van nuttigen, maar verwerkt in een zelf gedraaid ijsje of in een zalige cake komen deze jongens met een slokje alcohol op, heel goed van pas. Ik maakte ze zelf, met rum. Persoonlijk vind ik brandewijn – wat normaliter gebruikt wordt voor inmaken –  een goedje dat veel te scherp is en naar mijn overtuiging alleen bedoeld kan zijn om mee te desinfecteren . 

“Boerenjongens zelf maken” verder lezen

Focaccia met Zeeuwsche Zoute en rozemarijn

Focaccia met Zeeuwsche Zoute

Zout is, samen met vet, een van de belangrijkste smaakmakers in onze voeding. Ook in spreekwoordelijk opzicht wordt er veelvuldig met zout gestrooid. Kijk maar: het zout in de pap niet waard zijn. Of het zout in de pap verdienen. De ongezouten waarheid. Iets met een korreltje zout nemen. Op alle slakken zout leggen. En heb je het ooit zo zout gegeten?

Zout dus. Een essentieel onderdeel van ons dagelijks leven. Tegenwoordig te koop in allerlei varianten. Persoonlijk ben ik meer een zoute- dan zoetekauw, dus heb ik naast het gewone tafel- en zeezout, ook een potje fleur de sel uit de Camargue en Maldon flakes in mijn keukenkastje staan. Allemaal gewonnen ergens ver weg. Sinds kort wordt er echter ook zout gewonnen in mijn eigen Zeeland, Zeeuwsche Zoute genaamd. 

“Focaccia met Zeeuwsche Zoute en rozemarijn” verder lezen

Fudge maken en het geheim van het blind roeren

Fudge zelf maken

Daar zit je dan, bladerend in je nieuwste aanwinst in de eindeloze rij aan kookboeken: De banketbakker van Cees Holtkamp. Ademloos bestudeer ik de overvloed aan heerlijkheden! Wat een gelukzaligheid, al die vorstelijke ingrediënten als banketbakkersroom, vruchtencoulis en amandelspijs.

Met enige schroom moet ik bekennen dat het merendeel van de recepten waarschijnlijk niet aan mij besteed zal zijn. Likkebaardend lekker, maar het vergt echt wel enige vaardigheid om een fraai resultaat te bereiken. Ik ben ooit uitgeroepen tot Bakkluns van het Jaar, dus besluit ik om te beginnen met iets heel eenvoudigs: fudge. Met slechts drie ingrediënten zou elk mens van die kostelijke, zacht-smeltende brokjes kunnen maken.

“Fudge maken en het geheim van het blind roeren” verder lezen

Geroosterde regenboogwortelen met yoghurtdressing

Geroosterde regenboogwortelen

Vier februari 2020. Zo’n dag waarop een mens denkt: laat ik eens regenboogwortelen proberen. Want ja, je loopt in de supermarkt en je kunt nergens die normale oranje-gekleurde staken vinden die men wortelen noemt. Ervoor in de plaats liggen er wel de hippe regenboogwortelen. Oranje, paars, geel. Heel mooi om naar te kijken, maar wat moet een mens ermee?

Op weg naar huis bedenk ik om ze te gaan roosteren. Vermoedelijk zullen ze daardoor hun kleur behouden, fantaseer ik erop los. Ik sta bekend om mijn fantasieën en ik moet eerlijk bekennen dat ik ze koester. Zonder fantasie een inhoudsloos bestaan. 

“Geroosterde regenboogwortelen met yoghurtdressing” verder lezen