Locus Amoenus

Wij dragen lucht, happen golven in de dag,
fluiten lichte liedjes, vlechten schaduwen
en kijken toe hoe de parels zullen rollen

naar een plek in de melkweg. We stralen
of ons leven aan klatergoud hangt, smelten
dagen van graniet om tot ongerepte lichtheid.

Daar baden we in groene koelte, vlijen
de tijd dicht tegen ons aan en wachten
tot de zon in ons zal ondergaan.

© Nell Nijssen

(1e prijs Gouden Zandkorrel 2009 Noordwijk)

Zalmkedgeree

Zalmkedgeree

Tradities zijn er om in stand te houden. Zo ook met dit recept. In de loop der jaren heb ik misschien wel tientallen recepten voor kedgeree voorbij zien komen, maar ik houd angstvallig vast aan mijn beduimelde oude schriftje, waarin ik  30 jaar lang allerlei authentieke recepten verzameld heb. De meeste zijn afkomstig van mensen om me heen, al dan niet van buitenlandse afkomst. De werkelijke oorsprong ken ik vaak niet meer; wel dat deze gerechten veelvuldig gemaakt zijn en altijd meer dan goed bevonden werden. Deze zalmkedgeree heeft een onvervalst Indiaas tintje door alle specerijen. Kedgeree is van oorsprong Brits recept van rijst, vis en rozijnen.

Wel moet ik erbij opmerken dat dit een vrij droge variant van kedgeree is. Wanneer je  de rijst bij de zalm gedaan hebt, zul je zien dat er weinig vocht meer over is. Zelf doe ik er dan, telkens wanneer het nodig is, een klein scheutje water is. Pas op, want het is ook weer niet de bedoeling dat dit een soort van waterzooi wordt!

Zalmkedgeree (2 personen)

Ingrediënten:
350 gr. zalmfilet
2 kruidnagels
½ kaneelstokje
2 gekneusde kardemompeulen
½ theel. chilivlokken
½ theel. garam masala
stukje verse gember geraspt
125 gr. rijst
½ ui
1 teen knoflook
10 gr. fijngehakte amandelen
sap ½ citroen
12 gr. rozijnen (of zoveel je lekker vindt)
peterselie
zout

Bereidingswijze:
Snijd de zalm in blokjes.
Roerbak kruidnagels, kaneel en kardemom.
Voeg de rijst toe en blijf 1 minuut roeren.
Voeg water toe en laat de rijst op de laagste stand gaarkoken.

Fruit in een andere pan de ui, knoflook en gember.
Voeg de garam masala, chilipeper en amandelen toe en smoor nog 1 minuut.
Doe de zalm erbij. Voeg zout toe en het citroensap.
Stoof dit 5 minuten.

Haal daarna de kruiden uit de rijst en meng het door de zalm met de rozijnen.

Stoof dit in zijn geheel tot de zalm gaar is (circa 10 -15 minuutjes op laag vuur).
Garneren met (optioneel) hardgekookt geprakt ei en peterselie.

Mosselen als troostvoer

Mosselen

Het zijn barre tijden. Ik placht het te zeggen als er afspraken nagekomen dienen te worden, die niet voldoen aan het predikaat op eigener verzoek ofwel gezellig en leuk.

Eénmaal per jaar wil de optometrist de oogboldruk van mam controleren. Mam háát de witheid van ziekenhuizen en de dito personen die erin rondrennen.
Zelf kan ik er ook weinig vrolijke elementen in ontdekken, dus zitten wij lijdzaam onze tijd uit te zitten, af en toe onderbroken door wat luchtig gekeuvel. Wachten in een ziekenhuis lijkt  vele malen langer te duren dan wachten op je beurt bij de bakker. Waar het tenminste nog heerlijk ruikt en je jezelf kunt verlustigen aan de uitgestalde pepernoten en banketstaven.
Hoe dan ook: op barre-tijden-dagen verwennen we onszelf aan het eind van zo’n dag met een grote pan Troostvoedsel. Vanzelfsprekend staat een kind haar moeder in nood bij. Barre tijden zijn barre tijden en die deel je, evenals de gelukkige momenten.

Op het onmogelijke tijdstip van 09.30 dienden wij gisteren aan te treden bij de Mama inclusief de nodige mondvoorraad waar zij met haar 81 jaar liever niet meer zelf mee sjouwt (aardappelen, kool, appels) én het ultieme Troostvoedel voor die dag.
Daarvoor moesten we onze heenreis plannen via Yerseke. Het is slechts een kleine onderbreking en verser als hier kun je ze nergensnie vinden. Vier kilo mosselen reizen mee naar Brabant.

Als we na twee uur wachten, kamertje in, kamertje uit, met wazig zicht en prikogen de barre tijden uiteindelijk achter ons kunnen laten, is het inmiddels middag. Waarna we direct overgaan tot de leukere dingen des levens. Vooral niet meer denken nu aan de voorgestelde operatie. Het is nog niet zover.

Mosselen als troostvoer

Aan het eind van de middag zijn we eindelijk thuis en worden de mosselen, na de nodige hartversterkertjes, door de Man professioneel gekookt. Naturel, met slechts wat ui, wortel en selderij. Geen sausjes, geen frieten. Alleen stokbrood met zelfgemaakte kruidenroomboter.

Wij zetten ons aan tafel, waar de grote pan mosselen als troostvoer al staat te dampen. We slurpen en smakken en kijken elkaar genietend aan. Wat zijn ze groot en lekker dit jaar! Mossel na mossel verdwijnt in onze hongerige magen. Tot we na een klein uur moeten vaststellen dat er geen mossel meer bij kan. Er is nog net plaats voor een dikke plak bosbessenijs, maar daarna is het dan toch echt uitbuiken geblazen.

Mam zit in haar roomwitte fauteuiltje louter tevredenheid uit te stralen. De koffie pruttelt, de televisie tovert haar favoriete programma op het scherm, haar buikje voelt heerlijk rond. De eerstkomende weken geen vervelende afspraken. Kind en schoonzoon in de nabijheid. Hoezo, barre tijden?

Wortelsoep met kokos en curry

Wortelsoep met kokos en curry

Ik ben een heus soepmens. Zeg het woord soep en ik word wakker. Het smaakt me altijd, bloedheet of stervenskoud, dikke maaltijdversies of waterige consommés, met ballen of compleet vegetarisch, gemaakt van tomaten, broccoli, waterkers of erwten, het maakt me allemaal niet uit. Zolang er maar geen Honig, Maggi of Knorr aan te pas is gekomen, want goeie soep maak je zelf. Punt. Dus ook deze wortelsoep met kokos en curry.

Een paar maanden geleden zag ik Jeroen Meus in zijn tv-programma Dagelijkse kost deze wortelsoep maken. Het recept heb ik direct van de website afgehaald en in mijn virtueel kookarchief opgeborgen. Gisteren (want ja, zondag is dé perfecte soepdag) eindelijk gemaakt. En lekker dat het was, deze voor mij tot nog toe onbekende soep!

Wortelsoep met kokos en curry

Ingrediënten:
2 l kippenbouillon (minstens)
10 dikke wortels
1⁄2 bleke selder
2 uien
1 teentje look
2 dl kokosmelk
1 eetlepel (verse) gele currypasta
2 takjes tijm
2 blaadjes laurier
verse koriander
1 klontje boter
peper
zout
150 g stukjes kip uit de kippenbouillon of gerookte kip (optie)

Bereidingswijze:
Pel de uien en snij ze grof.
Zet een ruime stoofpot op een matig vuur. Smelt er een klontje boter in en stoof er de stukjes ui in aan. Let erop dat de uien niet al te zeer bakken en daardoor gaan kleuren.

Pel en kneus de look, en laat het hele teentje ook meestoven met de uien.
Was de selderstengels grondig en snij ze in grove stukken.
Schil de wortels en snij er het ‘kontje’ en de tip af. Snij de groente vervolgens in schijfjes.

Doe de stukjes selder en wortel ook in de pot en laat de groenten enkele minuten meestoven. Roer alles regelmatig even om.

Maak of verwarm de kippenbouillon. Zeef de bouillon, alvorens je deze gebruikt in de wortelsoep.

Tip: Als je verse kippenbouillon gebruikt, dan kan je het vlees van de kip gebruiken als extra garnituur voor de soep. Snij of scheur hiervoor het kippenvlees in fijne stukjes. Je kan ook stukjes gerookte kip gebruiken als garnituur.

Schep de (gezeefde) kippenbouillon bij de gestoofde groenten.
Bind de tijm en de laurier samen tot een bouquet garni en leg het in de soep.
Zet het deksel op de pot en laat de soep minstens 30 minuten sudderen op een zacht vuur.

Verwijder het bouquet garni en mix de soep zeer fijn. (Voeg indien nodig wat extra (gezeefde) kippenbouillon toe, tot de soep de gewenste dikte heeft.)
Schep wat van de currypasta in de soep, en voeg ook de kokosmelk toe. Dat geeft de soep een exotisch tintje. Roer alles om of zet de mixer nog even in de soep.
Kruid de soep naar smaak met peper van de molen en wat zout en strooi er fijngehakte koriander over.

Mas des bressades

Mas des Bressades

In het verleden stond deze Mas des bressades op de kaart bij De Librije, het sterrenrestaurant van Jonnie en Thérèse Boer. Thérèse is vinoloog en tevens sommelier in haar eigen restaurant. Zij heeft verstand van wijn, zal ik maar zeggen. Dus áls deze Leading Lady haar gasten een bepaalde fles  aanbiedt, zou ik haar blindelings durven volgen.

Helaas verkeer ik niet in de riante positie dat Thérèse mij regelmatig mag adviseren. Dus is de verrassing extra groot als ik op een mooie dag, snuffelend tussen flesjes van allerhande soort, op het bijbehorende krijtbord bij deze costiéres de Nimes de aanlokkelijke tekst lees: wordt geschonken bij De Librije!

Kijk, dan gaat elk mens met maar een beetje aangeboren nieuwsgierigheid, voor de befaamde bijl. Kopen dus. Nee, niet meteen een heel dozijn, gewoon één flesje. Om te proberen. Want naast een nieuwsgierige blijf ik ook liefst een heel kritische koper. Geen (grote) impulsaankopen, veel wikken en wegen, onderwijl almaar vragen stellend aan mezelf. Wil ik dit? Kan ik dit? Word ik er gelukkiger van? Geeft het gemak of juist ongemak?

Enfin, da’s een fundamenteel andere discussie. Ik had het over deze Mas des bressades 2010. Costières de Nîmes is één van de warmste plaatsen van Frankrijk. De mistral heeft er vrij spel en droogte kan een probleem zijn voor de rijping van de druiven. De bodem verschilt van zanderig tot rode klei en dichte kalk en is bedekt met kiezelstenen. Wijnmaker Henri Marès maakt deze rode wijn van 55% grenache en45% syrah druiven. In zijn wijnen is de koele frisheid bewaard gebleven terwijl het fruit prachtig rijp is. Dit komt doordat diep in de grond voldoende vocht zit, zodat de wijnstok ondanks langdurige hitte zijn rijpingsproces niet blokkeert

Mas des Bressades

Gisteren heb ik deze Mas des Bressades geopend en geproefd. Een wijn met een donkerrode kleur. Smaken van donkere chocolade en geconcentreerd bessensap. Omdat De Man en ik de laatste tijd overwegend Nieuwe Wereld dronken, moesten we misschien weer even wennen aan het duidelijk Franse karakter. Complex met duidelijke tannines, hoewel niet erg overheersend.  Nog een jaartje of twee laten liggen, had geen kwaad gekund. Maar het was die beroemde nieuwsgierigheid die kwam, zag en overwon. Naarmate de bodem van onze glaasjes in zicht kwam, kregen we meer en meer waardering voor dit kostelijke vocht. Hapsap op zijn best!

Pure Taste – Zutphen

Soms wil een mens er plotseling een paar dagen tussenuit. Dan boek je een leuk hotel, laat de keuken de keuken en vertrekt op één van de allerfraaiste oktoberdagen van de afgelopen eeuwen. Je ontbijt als een vorst, luncht als een bedelaar en dineert met teveel overgave en teveel wijn. Waarna je het  moede lijf te rusten mag leggen tussen de koele, satijnen lakens  van een kingsize bed.

Je kijkt eens hier, je loert eens daar en dan opeens ben je midden in het centrum van Zutphen aangeland. Daar zie ik het schattige winkeltje van Anne Boerkoel en Eric Willemsen: Pure Taste. Aan de rechterkant wijn. Héél véél lekkere en bijzondere wijn.
In de koelvitrine achterin een groot assortiment buitenlandse kazen, patés, huisgemaakte desserts en maaltijden. Alles ziet er even smakelijk uit. Helaas kan ik niets van al dit lekkers meenemen, met nog een paar dagen hotelverblijf in het verschiet.

Verder in de winkel kookgerei van Creuset, Demeyere en Staub. Messen van Wusthof. Glaswerk van Zwiesel. Of je nu hobbykok bent of slechts een verzamelaar van mooie keukenspullen, bij Pure Taste is er voor elck wat wils.

Jammer genoeg bedraagt de afstand van mijn woonplaats tot Zutphen 220 km. Het is dus niet erg waarschijnlijk dat ik er nog vaak zal komen. Maar voor al diegenen die dichterbij wonen, loop er eens binnen, neem een overdaad aan lekkere dingen mee en denk dan aan mij. Dank je wel.