Pannekoekenmolen De Graanhalm te Burgh-Haamstede

Pannekoekenmolen De Graanhalm

Er zijn van die wetmatigheden in het leven die staan als een huis. Waar niemand ooit aan twijfelt ofwel enige aarzeling aan de dag legt als ze de vraag voorgelegd krijgen of ze dit wel lusten. Ik heb het over pannenkoeken, die overheerlijke goudgeel gebakken deeglapjes.

Er bestaan weinig producten die zowel bij jong alsook bij de ietwat rijpere mens, zo enorm geliefd zijn. Als voedzame versnapering ter onderbreking van een lange wandel- of fietstocht, als flinterdun dessert overgoten met een flinke scheut Grand Marnier of doodgewoon als alternatief voor een gemakkelijke maagvulling. Heel  traditioneel eten we ze met stroop, suiker of jam, maar ook de hartige varianten met spek, kaas of champignons/paprika gaan er bij velen in als koek. Jazeker, als pannenkoek!

“Pannekoekenmolen De Graanhalm te Burgh-Haamstede” verder lezen

Winebar Gris Sec Zierikzee

Winebar gris sec

Op een enigszins verdwaalde zaterdagnamiddag bezoeken we de onlangs geopende winebar Gris Sec, gelegen aan de haven in Zierikzee. Gevestigd in een geheel verbouwd pand, waar eerder een Chinees restaurant zat. Er heerst volop bedrijvigheid, bootjes meren aan en af, dus dat gaat helemaal goed komen met de toekomstige klandizie, denk ik stiekem.

Het eerste dat opvalt als we binnenkomen is de betoverende, koningsblauwe wand achterin de ruimte, royaal gedecoreerd met Zeeuwse knop-achtige ornamenten, waarvan sommige dienst doen als lamp. “Zelf bedacht en aangelegd”, zegt eigenaar Steven van Roemburg even later met gepaste trots. Verder veel tafeltjes met uitzicht op de pittoreske haven.

“Winebar Gris Sec Zierikzee” verder lezen

La Baguette – Burgh-Haamstede

Bij lunchroom La Baguette in Burgh-Haamstede voel je je onmiddellijk thuis. Als G. en ik er op die winderige woensdagmiddag binnenstappen, komt de huiselijke geur van versgebakken appeltaart ons tegemoet. Met zo’n dertig zitplaatsen ziet het er binnen knus en snoezig uit. Een mix van retro-kleuren – oranje, paars en donkerbruin – domineert het interieur. Aan de muren grappige zwart-wit posters van krantenkoppen en de Eiffeltoren. Alles oogt in deze lunchroom keurig aan kant en superschoon; duidelijk het werk van vlijtige vrouwenhanden! Nog te vaak kom ik bij dit soort gelegenheden smoezelige tafeltjes tegen, liggen er broodkruimels op de grond, is het bestek vlekkerig en ontwaar ik onafgesloten afvalbakken. Daar is bij La Baguette absoluut geen sprake van. Wat mij persoonlijk betreft is dit een absoluut plusplunt! La Baguette

La Baguette in Burgh-Haamstede

Maar die overheerlijke geur van vers gebak, daar wil ik natuurlijk meer van weten en ik informeer bij de alleraardigste eigenaresse Diana of haar gebak inderdaad allemaal home made is. Ze knikt bevestigend en voegt eraan toe dat dat ook geldt voor de koekjes en cakes. Met een vader als banketbakker moet dat lukken toch, zegt ze guitig.

Niet veel later smikkelt G. van zijn royale appelpunt en ik van mijn ferme plak frisse citroencake. Ze zijn bepaald niet “zuunig” hier, ook al zijn we in Zeeland. En natúúrlijk proeven we de liefde voor het vak die hierin meegebakken is, zonder de industriële ongein die vaak verstopt zit in het banket van vandaag. La Baguette

Intussen zie ik ook bijzonder smakelijk belegde broodjes voorbij trekken. Baguettes om precies te zijn, hoe kan het ook anders. Op de kaart staat o.a. huisgemaakte tonijnsalade met rode ui, Diana’s befaamde gehaktbal maar ook mozzarella met tomaat. Vrijwel direct neem ik me voor terug te keren voor een aangename lunch.

Leuk detail is dat het terras voor het pand is opgesteld rondom een zgn travalje (hoefslag). Dit is een stellage die gebruikt werd voor het beslaan van ezels en paarden. Deze travalje is lang geleden in onbruik geraakt en wordt nu opgesierd door een groot aantal fleurige zomerbloeiers. Een ideale pleisterplaats, met name omdat het dak van de travalje koelte biedt wanneer de zon zich laat zien. En geloof me maar: met het aantal zonuren zit het hier in de westhoek van Schouwen-Duiveland meer dan goed! La Baguette

Diana runt haar lunchroom samen met dochter Louise, die aanwezig is in de weekenden en de vakanties en een vaste kracht voor de drukke dagen zorgt voor ondersteuning. La Baguette is 7 dagen per week geopend, vanaf 08.30 uur. Op dat tijdstip kan men er al terecht voor een heerlijk uitgebreid ontbijtje, inclusief warme croissants, vers geperste jus d’orange en een warm eitje. Al dit lekkers is te vinden aan de Ring 23 in Burgh-Haamstede.

Zomerkostelijkheid

Grevelingen

In vakantietijd hoef ik niets ingewikkelds. Geen recept om uit te proberen. Geen pruttelende pannen op het vuur. Al mijn kookboeken staan bedremmeld naar me te loeren. Zijn ze afgedankt? Niet meer in tel? Ik aai ze eens liefdevol over hun ruggetjes en spreek ze geruststellend toe. Over een tijdje, jongens, dan zijn jullie weer aan de beurt. Nu even niet. Ik noem het zomerkostelijkheid. ♪♪It’s summertime, summertime, sum-sum summertime♪♪

In vakantietijd voed ik me met uitbundige zonnestralen en laaf ik me aan kabbelend zeewater. Veel meer heb ik dan niet nodig. Oké, het is slechts symbolisch bedoeld, want natuurlijk kan geen mens leven van lucht alleen, maar er valt zoveel moois te ontdekken als de zon schijnt en de dag zich ’s morgens voor je voeten geheel en al blanco uitrolt, dat alle keukenperikelen toch vanzelf naar de achtergrond verschuiven.

Vakantie houden gaat toch ook vooral over lui durven zijn. Over doen waar je zin in hebt. Over zijwegen inslaan die je normaliter onopgemerkt laat. Alleen op die wijze kom je werkelijk tot rust. En op onverwacht leuke adresjes. Soms waan je je daarbij aan het eind van de wereld en vaak moet je twee keer met je ogen knipperen, maar geloof me, deze schilderachtige plekjes bestaan nog écht. De pluk- en theetuin in Looperskapelle is er zo een. Ze schenken er heerlijke thee met huisgemaakt gebak en voor een luttel bedrag mag je er een boeket bloemen plukken. In de weelderige tuin is het goed verpozen onder de schaduwrijke bomen.

Bij thuiskomst ploffen we neer voor ons dagelijkse glaasje geestrijk vocht, om daarna rozig te bekijken wat de koelkast te bieden heeft. Onze magen dienen gevuld te worden, zoveel is duidelijk, maar dat kan in vakantietijd op zoveel manieren. Een restje gekookte aardappelen, wat smeekt om rauwe venkel en fijngesneden ham. Een handvol cherrytomaatjes met basilicum, grof zeezout en maagdelijke olijfolie op getoast brood. Een blauwschimmelkaasje in blokjes door een snelle pastasalade. Een rijkelijk gevulde omelet met grof boerenbrood. Of, als de ledigheid in zijn volle omvang heeft toegeslagen, vinden we het ook prima genoegen te nemen met een schaaltje olijfjes, een hand zoute amandelen en wat flinters parmaham. Wilde perzik, mineola, mango en dauwverse frambozen als toetje. Dat soort dingen. Het leven (lees: Eetplezier) wordt er niet anders door. Wel gemakkelijker.

 

Bierbrouwerij Emelisse – Kamperland

Bierbrouwerij Emelisse

Bierbrouwerij Grand Café Emelisse te Kamperland is landelijk gelegen. Ingeklemd tussen het Veerse Meer, welke op deze zonnige dag bezaaid lijkt met zeilbootjes, en de stormvloedkering op het Zeeuwse Noord-Beveland. Tussen fietsknooppunt 19 en 18 om precies te zijn.

In het fraaie, monumentaal uitziende nieuwbouwpand, is een ambachtelijke bierbrouwerij gehuisvest. Onder leiding van de brouwmeester worden er in Emelisse wekelijks speciaalbieren gebrouwen. Uiteraard worden al deze bieren in het grand cafe geschonken, zowel van de tap als op fles. Tijdens ons bezoek zie ik diverse dienbladen voorbijkomen, volgeladen met grote flutes schuimend gerstenat.

Man en ik nemen plaats aan het laatste lege tafeltje op het grote terras. Comfortabele nep-rieten stoeltjes. Jammer genoeg ogen de plastic tafeltjes alsof ze enkele jaren teveel regen te verwerken hadden gekregen. Aansluitend aan het terras bevindt zich een uitgestrekt grasveld, met her en der een aantal kindvriendelijke speeltoestellen.

Verderop zie ik bij vier heren kleine, bolle glaasjes geserveerd worden. Lichtgeel met een witte bovenlaag. Het moet bier geweest zijn. Ik bedwing mijn nieuwsgierigheid, maar liefst was ik direct op ze afgegaan om te vragen wat zij in hun glaasjes hebben.

Een vlotte, jongedame komt onze bestelling opnemen. We besluiten manhaftig geen bier te nemen, gezien de afstand die nog voor ons lag. De thee is hier van Harvey & Sons. Ik heb er nog nooit van gehoord. Ik kies voor de Dragon Pearl Jasmin en zet de bijgeleverde zandloper ondersteboven. De groen-witte pareltje openen zich langzaam tijden het trekken van de thee, zodat het lijkt of er zich bloemetjes ontvouwden. Leuk! De espresso is van Roode Pelikaan, niet het meest geliefde merk van De Man. Maar het weer is top, wij zitten heerlijk, dus geen enkele reden om te zeuren.

De menukaart laat aardige gerechten zien. Hier kun je zelf kijken. Het lekkers is even niet aan ons besteed, wij hebben ons op deze zonnige dag ten doel gesteld knooppunt 10 te bereiken, dus vervolgen wij onze tocht door het Zeeuwse landschap. Waarbij ik, al mijjmerend, tot de volgende poëtische slotsom kom.

Ode aan Zeeland

ik ben van Brabant
van achter de Mariabeeldjes

en alles wat iets verder lag
het was mij nauwelijks bekend

tot ik in ‘t zonnelicht van vorig jaar
jouw fraaie rondingen begluurde

wolkenwit kuste het zoute blauw
van kreken rond de Oosterschelde

ik zag voor ’t eerst de smient
de tureluur op weelderige schorren

mosselvocht kwam aangespoeld
ja, zelfs oesterschelpen braken

heilige Maria, wat was je mooi
te mooi om ooit nog te verlaten