Pannekoekenmolen De Graanhalm te Burgh-Haamstede

Pannekoekenmolen De Graanhalm

Er zijn van die wetmatigheden in het leven die staan als een huis. Waar niemand ooit aan twijfelt ofwel enige aarzeling aan de dag legt als ze de vraag voorgelegd krijgen of ze dit wel lusten. Ik heb het over pannenkoeken, die overheerlijke goudgeel gebakken deeglapjes.

Er bestaan weinig producten die zowel bij jong alsook bij de ietwat rijpere mens, zo enorm geliefd zijn. Als voedzame versnapering ter onderbreking van een lange wandel- of fietstocht, als flinterdun dessert overgoten met een flinke scheut Grand Marnier of doodgewoon als alternatief voor een gemakkelijke maagvulling. Heel  traditioneel eten we ze met stroop, suiker of jam, maar ook de hartige varianten met spek, kaas of champignons/paprika gaan er bij velen in als koek. Jazeker, als pannenkoek!

“Pannekoekenmolen De Graanhalm te Burgh-Haamstede” verder lezen

Restaurant Rascasse Kapellen (B)

Restaurant Rascasse vegetarisch

Het was al weer lang geleden dat ik bij mijn zuiderburen op bezoek was. Te lang, om eerlijk te zijn. Om de zoveel maanden laat ik me met enige gretigheid onderdompelen in hun bourgondische, relaxte levensstijl. Altijd als ik er ben, zie ik hen volkomen ontspannen aan de lunch zitten, uiteraard mét het onafscheidelijke glaasje witte wijn.

Jaloers zou je er van worden! Want wat is dat toch met ons, idiote, nuchtere Nederlanders? Waarom hebben wij altijd zo enorm veel haast, waar komt toch die immer aanwezige stress vandaan en vooral: hoe komt het dat wij onszelf geen tijd gunnen om fatsoenlijk te lunchen? Niemand kan toch beweren dat er aan het naar binnen werken van een klef broodje kaas enig plezier valt te beleven?

“Restaurant Rascasse Kapellen (B)” verder lezen

Bistro Het Lelijke Eendje Etten-Leur

Het Lelijke Eendje gebakken skrei

Na een dagje genoegzaam hoppen door het Brabantse land, waarin ik onder meer museum De Pont in Tilburg bezocht en voor de derde keer – want o, wat is het er aangenaam vertoeven – de winkel annex restaurant van meesterbakker Robèrt van Beckhoven, hebben G. en ik een ernstige behoefte aan een fijn maaltje in een rustige omgeving. De zoetgevooisde navigatiedame loodst ons probleemloos naar Etten-Leur. Eerder waren we daar bij restaurant De Zwaan en ik wist me te herinneren dat er naast dit sterrenrestaurant ook een aangrenzende bistro was, met de grappige naam Het Lelijke Eendje. Zelfde pand, zelfde keuken, dat kan nooit uitmonden in een culinair fiasco, denk ik dan altijd maar.

“Bistro Het Lelijke Eendje Etten-Leur” verder lezen

Winebar Gris Sec Zierikzee

Winebar gris sec

Op een enigszins verdwaalde zaterdagnamiddag bezoeken we de onlangs geopende winebar Gris Sec, gelegen aan de haven in Zierikzee. Gevestigd in een geheel verbouwd pand, waar eerder een Chinees restaurant zat. Er heerst volop bedrijvigheid, bootjes meren aan en af, dus dat gaat helemaal goed komen met de toekomstige klandizie, denk ik stiekem.

Het eerste dat opvalt als we binnenkomen is de betoverende, koningsblauwe wand achterin de ruimte, royaal gedecoreerd met Zeeuwse knop-achtige ornamenten, waarvan sommige dienst doen als lamp. “Zelf bedacht en aangelegd”, zegt eigenaar Steven van Roemburg even later met gepaste trots. Verder veel tafeltjes met uitzicht op de pittoreske haven.

“Winebar Gris Sec Zierikzee” verder lezen

La Cucina Hoogerheide

La Cucina

Na een ietwat teleurstellend bezoek aan glasmuseum het GlazenHuis in Lommel (B), laat de kerkklok van het uitgestorven dorpje drie zware slagen horen. Rond die tijd krijg ik altijd enorme trek in thee. Veel thee. De plaatselijke kroeg, waar iedereen op het terras zit te roken, nodigt hiertoe niet bepaald uit.

En route dan maar. In mijn geheugen staat een fijne locatie in Kasterlee gegrift. Iets met een water en een molen. Vraag me niet hoe we er uiteindelijk geraken, maar we komen ter plekke. Het ziet er nog precies zo uit als in mijn herinnering: warm ingericht, gastvrij en vol met gezellig keuvelende gasten. Espresso en jasmijnthee worden geserveerd op het bekende Vlaamse plateautje met kanten kleedje en voor ieder twee versnaperingen. Na zoveel jaar vind ik dit nog steeds leuk om te zien. Tevreden kijk ik om me heen. Ik zit hier voor de rest van de dag gebakken! “La Cucina Hoogerheide” verder lezen

Blueness Bar inspired bij Sergio Herman

Blueness Bar gefrituurde wontons

Naar “de overkant” gaan is voor mij bijna te vergelijken met een short break, een kleine vakantie. Alles is er anders dan thuis. Oké, het landschap is er net zo vlak en ook de zilte zeewind is hier permanent aanwezig, maar de mensen lijken er onbezorgder dan in mijn omgeving en er heerst naar mijn gevoel continu een feestelijke, Bourgondische stemming. Nog net geen Ibiza, hoewel een stadje als Cadzand-Bad gevaarlijk dicht in de buurt begint te komen.

Je snapt niets van die overkant? Laat het me je uitleggen. Ik woon op Zuid-Beveland, een eiland dat behoort tot de provincie Zeeland. Zeeuwser kan niet. Alle stereotypen die Zeeland kenmerken zijn hier een vast onderdeel van het dagelijks leven. Vette klei, duizend dijken en kerktorens, een immer aanwezige ferme westenwind die dag in, dag uit je tere gezichtshuidje martelt, oesters als equivalent voor worstenbrood, maar ook een zekere spaarzaamheid (jawel, daar is-ie), komt mij niet geheel onbekend voor. Zowel in het onbegrensd consumeren als in het starten van een oeverloze, onbeduidende babbel, het is voor mijn autochtone buurvrouw/man vooralsnog geen gesneden koek. Verder zijn mijn buurtjes schattig hoor, niks te klagen. “Blueness Bar inspired bij Sergio Herman” verder lezen