Hazelnootpasta naar recept van Cees Holtkamp

Hazelnootpasta naar recept van Cees Holtkamp

Zal ik wel of zal ik niet? Ik twijfel tijdens het bestellen van mijn on-line boodschappen. Soms kan ik naast mijn gebruikelijke broodbeleg van kaas, komkommer, avocado, tomaat en tonijn on-ge-loof-lijk-e trek krijgen in een boterham met chocolade- of hazelnotenpasta. Gewoon, even het kind in mij zoet zien te houden, hoewel de alter-ego van datzelfde kind weet dat in al die potjes smeersel  veel te veel suiker zit, veel te weinig chocolade of hazelnoten en – zoals gebruikelijk tegenwoordig – de gebruikelijke palmolie. Gelukkig trekt het verstandige kind in mij snel de vinger weg van de toets met het +teken. Net op tijd!

Want ja, wat meneer Ferrero kan, kan ik ook. Zo ongeveer alles wat de voedingsmiddelenindustrie in een potje, blikje, pakje of zakje steekt, valt altijd – ik herhaal: altijd – zelf te maken. Met vaak ongeëvenaarde smaakexplosies als resultaat, dat heb ik intussen al vaak genoeg ondervonden. Neem als voorbeeld een simpele eisalade. Of een gezonde sandwichspread. Alles puur natuur, zonder te veel of te weinig van alles en vooral zonder die belachelijke overvloed aan kunst- en hulpmiddelen. En dat proef je. Zo ook in dit recept. Nooit at ik een fijnere hazelnootpasta dan deze naar recept van Cees Holtkamp. Wat was ik dan ook blij dat ik op het laatste moment tot de juiste beslissing ben gekomen, namelijk niet kopen, maar simpelweg zelf maken!

“Hazelnootpasta naar recept van Cees Holtkamp” verder lezen

Knapperige speculaasbrokken de perfecte traktatie

Knapperige speculaasbrokken met zelfgemaakte speculaaskruiden
Jullie hadden het al eerder van me gelezen: de meeste feestelijkheden mogen aan mij voorbij gaan, evenals de overdaad aan zoetigheid die er onlosmakelijk aan verbonden is. Ik kan het missen. Chocoladeletters, amandelstaven, kerststollen, tulbanden, het mag me allemaal gestolen worden. Er zijn twee uitzonderingen: de ouderwetse, taaie pepernoten en de centimeterdikke, knapperige speculaasbrokken. Niet die schrale, dunne speculaasmannetjes, maar robuuste, ferme schotsen koek. Dat dan naast een beker warme chocolademelk met slagroom, daar kan geen Sinterklaasje tegenop! Nou ja, tenzij hij zijn Piet opdracht heeft gegeven een kook- en boekwinkel leeg te kopen om daarna alle spulletjes te lossen op mijn adres. Helaas heb ik geen schoorsteen en tevens een moeilijk vindbaar adres, dus zal dit wel een utopie blijven. 
“Knapperige speculaasbrokken de perfecte traktatie” verder lezen

Zeeuwse bolus zelf bakken

Zeeuwse bolus zelf bakken
Kiek, kiek, een kacheltje op d’n diek. Het waren zo’n beetje de eerste woorden die ik van mijn nieuwe buurman moest vertalen, toen ik eenmaal voet op Zeeuwse grond zette. Natuurlijk verstond ik alleen het woord “diek”. Zover was ik intussen wel gekomen in mijn snelcursus Brabants-Zeeuws. Alle woorden met een lange ij werden in Zeeland uitgesproken als ie. Dijk werd diek. Konijn werd kenien. Vele jaren later kwam ik er pas achter dat een kacheltje een veulentje betekende.

Zeeland dus. De provincie waar ik inmiddels 44 jaar mijn verblijf heb en me uitstekend thuis voel. Niet dat ik me ooit Zeeuw onder de Zeeuwen zal gaan voelen, daarvoor zijn mijn Brabantse roots te krachtig, maar het is hier prima toeven. Veel zonuren, altijd een verfrissend briesje en al het lekkers uit de zee binnen handbereik. Ik heb geen klagen dus. Zeeland is mijn tweede hometown geworden. 

“Zeeuwse bolus zelf bakken” verder lezen

Brownies met pecannoten

Brownies met pecannoten

In tegenstelling tot veel van mijn soortgenoten ben ik eigenlijk helemaal geen chocolat-addict. Sterker nog: ik zou mijn verdere leven zonder dat zacht-smeltende snoepgoed kunnen doorbrengen, als ze – in ruil daarvoor – van de voor mij begeerlijke hartige hapjes afblijven.

Maar net als een echt mens, heb ik zo ook mijn zwakke dagen. Dan komt er out of the blue een onweerstaanbaar verlangen opzetten naar die donkerbruine, kleverige zoetigheid. Dan zijn er twee mogelijkheden: ofwel ik bedwing mijn trek en pak een stuk fruit ofwel ik bak deze simpel te bereiden overheerlijke chocoladecake, de brownie. Dit van oorsprong uit Amerika overgewaaide nagerecht heeft alles in zich om ook de ware chocolat-lover tevreden te laten wegdromen. Een fijne bijkomstigheid is ook dat je er absoluut geen onvervalste bakster voor hoeft te zijn. Als de eieren zijn losgeklopt, hoef je alleen nog maar de overige ingrediënten erdoor te spatelen. Geen kneedwerk, geen intensief gefröbel. Als ik het kan, kan jij het zeker!

“Brownies met pecannoten” verder lezen

Fudge maken en het geheim van het blind roeren

Fudge maken

Daar zit je dan, bladerend in je nieuwste aanwinst in de eindeloze rij aan kookboeken: De banketbakker van Cees Holtkamp. Ademloos bestudeer ik de overvloed aan heerlijkheden! Wat een gelukzaligheid, al die vorstelijke ingrediënten als banketbakkersroom, vruchtencoulis en amandelspijs.

Met enige schroom moet ik bekennen dat het merendeel van de recepten waarschijnlijk niet aan mij besteed zal zijn. Likkebaardend lekker, maar het vergt echt wel enige vaardigheid om een fraai resultaat te bereiken. Ik ben ooit uitgeroepen tot Bakkluns van het Jaar, dus besluit ik om te beginnen met iets heel eenvoudigs: fudge. Met slechts drie ingrediënten zou elk mens van die kostelijke, zacht-smeltende brokjes kunnen maken.

“Fudge maken en het geheim van het blind roeren” verder lezen

Limoncello mascarponetaart

Limoncello mascarponetaart

Het is een grauwe, gure zaterdag in januari. Grey Saturday, beslis ik, terwijl ik de gordijnen opentrek en een diepe geeuw wegmoffel achter mijn zojuist gepoetste kiezen. Vandaag wil ik me niet laten inpakken door mijn jaarlijkse winterblues. Tijd om de lichtheid van het winterse bestaan op te gaan zoeken. Sommige mensen boeken daarvoor een vakantie naar warmer oorden, ik zoek liever de intimiteit van mijn keukentje op. 

En hoewel ik van nature totaal geen zoetekauw ben, lees ik regelmatig recepten (deze komt uit de digitale versie van het Delicious magazine)  die ik gewoonweg moet maken, om de smaak te ervaren die als het ware van de woorden afdruipt. Ja, ik kan tamelijk goed fantaseren, in mijn hoofd is het een circus aan smaken en geuren. Is deze limoncello mascarponetaart inderdaad zo lekker als hij doet vermoeden? Ik heb de gebruikte limoncello met 25 ml vermeerderd en had het idee dat het nog iets citroeniger mocht smaken, maar voor het overige was hij fantastisch gelukt. Oké, voor een onhandig uilskuiken als ik is het aanbrengen van de koekrand een ware ramp, maar dat minutenlange geklungel proef je gelukkig niet terug. 

“Limoncello mascarponetaart” verder lezen