Salade van bloedsinaasappel met burrata en venkel

Salade van bloedsinaasappel met burrata en venkel

Nu we in huize Eetplezier het vlees voor altijd (nou ja, uitzonderingen daargelaten) achter ons hebben gelaten, worden de warme maaltijden veelal aangevuld met zelfgemaakte burgers, paddenstoelen en kaas. Veel kaas. In alle vormen en smaken. Oude kaas vooral, vers geraspt, nooit zomaar uit een plastic zakje gestrooid. Heerlijk door een bloemkool, prei- of witlofschotel. Of feta in een stevige Griekse maaltijdsalade en als topping op gevulde paprika. Halloumi ben ik inmiddels ook aan het ontdekken. Ja, ik weet het: als vooroploper sta ik niet te boek. 

Buffelmozzarella, nog zo’n kaasje dat al vele jaren met veel genoegen wordt gegeten hier. Natuurlijk bijzonder smakelijk over de pizza, maar nog vele malen fijner en delicater is het zachtere zusje ervan: de burrata. Inmiddels is ook dit product behoorlijk ingeburgerd in Nederland en gewoon te koop bij de Appie of een collega grootgrutter. Burrata is simpelweg mozzarella gevuld met extra room. Het is afkomstig uit Puglia (Italië) en is een ware delicatesse uit de Italiaanse keuken.

“Salade van bloedsinaasappel met burrata en venkel” verder lezen

Aardappelsalade met boontjes en feta

Aardappelsalade met boontjes

En de zomer, hij dendert voort! Er lijkt maar geen eind te komen aan de stralend-blauwe lucht, terwijl het gewoonlijk zo spaarzaam voorkomt in Nederland. Hoewel we nu allemaal lijken te verlangen naar een verfrissend buitje, durf ik toch te wedden dat we dagenlang plenzende regen vele malen eerder beu zijn dan deze tropische temperaturen. Dus laten we er met z’n allen nog maar even flink van genieten!

Dat neemt niet weg dat op deze dag de behoefte aan fris, fruitig en licht-verteerbaar voedsel groot is. Heel begrijpelijk. Omdat hier – met een overvloed aan koel blauw water om me heen – de hitte nog draaglijk is, draag ik deze salade dan ook op aan alle Zuid- Limburgers,  Achterhoekers en Tukkers. Ik verzeker u: de eerste wolkjes zijn in aantocht. “Aardappelsalade met boontjes en feta” verder lezen

Couscoussalade van geglaceerde wortel met komkommer en noten

Couscoussalade

Bij warm weer zijn we snel geneigd minder te eten. Meestal is dat niet omdat we geen trek hebben, maar doodsimpel omdat we het boven de potten en pannen, nóg heter krijgen. Ideaal is dan de barbecue. Dat wil zeggen: voor de echt carnivoren onder ons.

Iedereen die zich daar liever niet aan waagt, kan zich helemaal uitleven op salades. Lauw, steenkoud, als maaltijd of gewoon als licht en luchtig hapje. Denk je aan salade, dan denk je aan komkommer, tomaat en nog wat frivoliteiten als olijfjes en pitjes. “Couscoussalade van geglaceerde wortel met komkommer en noten” verder lezen

Panzanella puttanesca

Panzanella puttanesca

Nog meer zomer ….. and I’m lovin’ it! Wat krijgen we een verwennerij toebedeeld van ergens daarboven. We hebben het vast en zeker met z’n allen verdiend, dat kan niet anders. Over zomerse verwennerij gesproken: deze panzanella puttanesca is er zo één. Vol met heerlijke, zondoorstoofde producten.

Ik zag wonderschone coeur de boeuf tomaten liggen bij mijn plaatselijke groenteboertje en wist vrijwel direct dat ik er dit gerecht mee wilde maken. Eerst even een paar dagen lekker laten doorrijpen, dan is deze bijzondere, Franse tomaat op zijn best. In tegenstelling tot de traditionele panzanella, waarin het brood vaak ofwel wordt geweekt of de salade in zijn geheel enkele uren koel wordt weggezet, vind ik het zelf lekkerder om nog wat knapperige korst te proeven.

Dus meng ik alles tien minuten voor het aan tafel gaan door elkaar. Door de dressing en het vocht van de tomaten, wordt het brood zachter, maar nog niet zompig. Bovendien zet ik niets meer in de koelkast. (Te) koude salades missen te veel smaak.

Panzanella puttanesca

Ingrediënten: (4 personen)
1 focacciabrood (of ciabatta)
1 rode ui
10 tasty Tom tomaatjes of 2 coeur du boeuf tomaten
1 eetl rodewijnazijn
6 eetl extra vierge olijfolie
4 gepofte puntpaprika’s (of 1 potje gegrilde)
2 eetl kappertjes
1 blikje ansjovisfilets
1 bakje basilicum
handvol Taggiasche olijven

Bereidingswijze:
Begin met het poffen van de paprika’s.
Verwarm de oven voor op 200˚. Leg de paprika’s erin en pof deze 30 minuten, tot ze zwartgeblakerd zijn. Haal ze uit de oven, stop ze direct in een goed afsluitbare plastic zak en laat ze afkoelen. 

Schakel de oven terug naar 180˚. Snijd het brood in vrij grote blokken, verdeel over een met bakpapier beklede bakplaat en bak circa 10 minuten in het midden van de oven. Neem uit de oven.

Halveer de ui en snijd deze in flinterdunne plakjes. Doe in een kommetje, giet er kokend water over en laat uitlekken in een vergiet.
Halveer de tomaten en verwijder met een theelepel de zaadlijsten. Vang het sap op in een kom. 
Klop het sap met de azijn en olie tot een dressing en breng op smaak met peper en eventueel zout.

Verwijder nu het vel van de paprika’s en de zaadlijsten en pitjes. Snijd de tomaten in partjes en de paprika’s in reepjes.
Meng de ui, tomaten, paprika’s, kappertjes en brood door elkaar en schenk de dressing erover. Schep de panzanella voorzichtig om en laat minstens 15 minuten staan, zodat de smaken goed kunnen intrekken.

Snijd ondertussen de ansjovisfilets grof. Meng de basilicum door de panzanella puttanesca en garneer met de ansjovis en olijven.

Panzanella puttanesca

Salade van vijgen, geitenkaas en Parmaham

Salade van vijgen, geitenkaas en Parmaham

Néé, niet klagen dat het te warm was, hoor! Ook al tikte de thermometer afgelopen week vaak de 30 graden aan, van mij mag het. Hopelijk voor jullie ook een beetje. Over enkele weken begint de metereologische herfst al, dus laten we nog even flink profiteren van die overdaad aan zonnestralen. Een voorraadje vitamine D opbouwen, om uit te kunnen putten als half november de dagen kort, somber en grijs zijn geworden.  

Of ik dan wel zin heb om ingewikkelde maaltijden te maken? Nee, natuurlijk niet. Soms moet je jezelf behoeden voor oververhitting. Dan pas je niet alleen de etenstijden aan, maar ook zeker het menu. Rond een uur of half acht smaakt een lichte salade echter altijd, zelfs na een dagje zonnebaden. 

Nu er weer verse vijgen te koop zijn, hoefde ik niet lang te bedenken wat de ingrediënten zouden worden voor mijn salade van vijgen, geitenkaas en Parmaham. Omdat vijgen bijna niet narijpen worden ze vrijwel rijp geplukt. Een rijpe vijg heeft een leerachtige schil en voelt zacht en elastisch aan. Afhankelijk van de soort kan de schil verschillend van kleur zijn. Een vijg mag in ieder geval niet hard zijn, ze moeten een beetje meegeven. Vijgen met bruine vlekjes op de schil zijn al bedorven of zullen het binnen enkele uren zijn. 

Salade van vijgen, geitenkaas en Parmaham

Omdat ze vaak met een waslaagje behandeld worden om de houdbaarheid te verlengen, was en droog ik ze zorgvuldig. Daarna kun je ze, op het steeltje en het kroontje na, met schil in z’n geheel opeten. Het zoete van deze vruchten, gecombineerd met het zoutige accent van de kaas en de ham, maakt deze lichte salade goddelijk. Ik heb de plakjes geitenkaas vooraf licht gegrild met de crème brûlée brander. Hierdoor komt het specifieke aroma van geitenkaas op voorhand al naar boven. Voor de finishing touch strooi je er nog wat geroosterde pijnboompitten over. Een uitvoerige bereidingswijze lijkt me overbodig, toch? Ga ik nu weer snel naar buiten …. vitamientjes verzamelen.

Salade van vijgen, geitenkaas en Parmaham

Salade niçoise met avocado

Sommige lieden beginnen, zodra er iets op hun pad komt wat niet binnen hun comfort-zone past, te mekkeren. Zij zijn gewend geraakt aan het idee om elke lichtvoetige mug te transformeren naar een zwaarlijvige, moeilijk te verplaatsen olifant. Het zijn die lui die jou eindeloos kunnen vertellen dat het weer de afgelopen dagen veel te warm was. Jawel, het mocht best eens zomer worden, maar liever niet op deze manier, snap je? Die extreme temperaturen, die hoge luchtvochtigheid, wij Nederlands zouden daar niet op ingericht zijn. Je gaat er ook zo van zweten en je komt tot niets. Bah, bah en nog eens bah.

Nou, ik kan jullie het heuglijke nieuws brengen dat ik over warmte niet snel zal klagen. Tuurlijk spat er ook bij mij wel eens een zweetdruppeltje van het voorhoofd, maar daar heb ik als pre-menstrueel vrouwmens intussen behoorlijk ervaring mee. Alle overige lichaamsfuncties blijven bij hoge temperaturen op ordentelijke wijze doordraaien. Slaap vormt geen probleem. Eten eigenlijk ook nooit. Ik stap moeiteloos over op lichtere gerechten met een minimum aan bereidingshandelingen. Salades zijn dan ideaal. De Caesar salad is populair hier in huis. Knisperende Romeinse sla met croutons, een eitje, parmezaanse kaas en ansjovis. Wasteilen kan ik er van naar binnen werken.

De salade niçoise is nog zo’n klassieker. In de loop der tijd zijn er al heel wat ingrediënten aan toegevoegd, dat doe ik vandaag ook. Omdat ik vandaag graag wat koolhydraten toevoeg aan het menu, kies ik ervoor om een kopje orzo (of riso) te koken en deze in de salade te verwerken. En nee, geen haricot verts, al horen die er natuurlijk traditioneel gezien wel in. Daar voor in de ik plaats gebruikte ik avocado. Ook lekker. Maar maak deze salade zoals jij wilt. Ik deed het zo.

Salade niçoise met avocado

Ingrediënten:
150 gr orzo
Romeinse-, bind,- of eikenbladsla
blikje tonijn op olijfolie
3 bosuitjes, in dunne ringetjes gesneden
trostomaatjes van goede kwaliteit, in vieren
handvol Taggiasche olijfjes
2 gekookte eieren, in vieren
1/2 komkommer, in stukjes
1 avocado, in plakken

Voor de dressing:
olijfolie
sap halve citroen
mosterd
peper/zout

Bereidingswijze:
Kook de orzo gaar. Doe deze in een vergiet en laat er koud water over lopen, zodat hij niet verder doorgaart.
Meng de riso in een schaal met de tonijn, de bosuitjes en de dressing.

Spreid de sla uit op een mooie, glazen serveerschaal.
Leg het riso-tonijnmengsel in het midden erop.

Garneer met de tomaatjes, olijven, komkommer, avocado en het ei.

Sprenkel er nog wat goede olijfolie overheen.

Salade nicoise met avocado
Salade nicoise met avocado