Hartige koekjes met manchego en tijm

Hartige koekjes met manchego en tijm

Wat vooraf ging. Na drie probeernachten op drie verschillende matrassen, twijfelen we nog steeds. Veel dieper kan een mens niet zinken. De beddenmeneer echter sjouwt met een diepgeworteld optimisme de vierde matras naar binnen en wenst ons opnieuw succes toe. Alleen al van dit zichtbaar empathische gebaar, knappen we zienderogen op. Nog één nachtje slapen maar, sussen we elkaar geruststellend toe. Toch passeren er weer heel wat schapen de revue, alvorens we in een onrustige droom belanden.

Naarmate de leeftijd vordert, zouden we ons zelfverzekerder moeten voelen. Older and wiser. Niets is minder waar, helaas. Vooral niet wanneer het om aankopen gaat waar wij aan den lijve veranderingen van gaan merken. Ik noem: schoenen, brillen en stoelen. En dan nu een nieuw bed. Maar vandaag rechten we onze rug en hakken we de knoop door, vertellen we elkaar monter, terwijl we gewassen en gestreken het huis verlaten.

“Hartige koekjes met manchego en tijm” verder lezen

Pão de queijo of Braziliaanse kaasbolletjes

Pão de queijo is een typisch Braziliaans gerecht. Het zijn kleine gebakken deegbolletjes met een lichte kaassmaak. Het recept is al bekend sinds de 18e eeuw, maar pas vanaf de jaren 1950 is pão de queijo een populaire snack geworden.

Het hoofdbestanddeel van pão de queijo is tapioca- of cassavemeel. Je mengt dit met olie, zout, eieren, melk en kaas. Van buiten worden de bollen krokant en goudgekleurd, terwijl ze van binnen zacht en zelfs een beetje sappig zijn. Oké, er zullen ongetwijfeld mensen zijn die hier de kwalificatie “sponzig” aan geven, maar kom op zeg, jij wilt toch zeker niet te boek staan als wereldvreemde eter? Ik niet in ieder geval. Liefst wil ik alles proeven wat maar enigszins eetbaar is.

Een pão de queijo kan een doorsnede hebben tussen de 3 en de 15 centimeter, en wordt als tussendoortje genuttigd of zelfs bij het ontbijt of avondeten.

Let op: wanneer je de tapioca eenmaal bij het olie-melkmengsel voegt, lijkt het even één grote, vlokkerige kauwgombal te worden. Trek je daar niets van. Blijf kneden en op den duur komt het goed.

“Pão de queijo of Braziliaanse kaasbolletjes” verder lezen

Franse gougères ofwel kaassoesjes

Franse gougères

Een druilerige zaterdagmiddag in Zeeland. Hoe verloopt die?

13.20 Administratie + bankzaken bijwerken. Ook voor mam nog een aantal dingen digitaal te regelen. Makkelijk al die diverse toegangscodes, digid’s en inlogcodes in combinatie met de daarbij behorende scanners en readers. Intussen heb ik een waslijst aan wachtwoorden weten te verzamelen.

13.30 Even opkijken van het gluren naar cijfers en letters: heee, de regen lijkt opeens wel natte sneeuw! Spreek ik het woord sneeuw uit, dan vlieg ik in gedachten altijd terug naar mijn eerste lessen in de Duitse taal: Drei Männer im Schee. Heer Schrijver, immer getooid in een lichtgrijze broek met een zolder van hier tot aan de Himalaya, keek mij licht verbolgen aan als ik de naamvallen weer eens verkeerd had.

Toen het examen naderde, begon ik in te zien dat hij misschien wel eens gelijk kon hebben. Feestjes en uitgaan vond ik aantrekkelijker dan die stomme Duitse naamvallen. Dus ging ik als een idioot stampen, stampen, stampen. Gevolg: nog altijd kan ik de naamvallen opdreunen … mit, nach, bei, seit, von ……Heee, nu wordt het opeens wel er-rug donker buiten.

“Franse gougères ofwel kaassoesjes” verder lezen

Geroosterde kikkererwten als verantwoord tussendoortje

Geroosterde kikkererwten

Vandaag opnieuw een recept in de categorie “hopeloos achter de feiten aanlopen”. Geroosterde kikkererwten. Echt, als je zover kunt komen als ik, – dat er pas na het passeren van vier seizoenen, iets dusdanig tot je doordringt dat je er ook daadwerkelijk mee aan de slag gaat -, dan mag je wel spreken van een gave. Enfin, ik lijd er niet onder, voel me redelijk gelukkig en achter zaken aanhobbelen heeft zo ook zijn voordelen. Je kunt de kunst een beetje afkijken, als ik het zo mag zeggen.
“Geroosterde kikkererwten als verantwoord tussendoortje” verder lezen

Zeeuwse kroepoek de nieuwe snack

Zeeuwse kroepoek

Met excuses voor mijn lange afwezigheid alhier. Ik had een geldige reden, maar wil jullie niet vermoeien met de details.  Wat ik wél wil doen is iedereen nogmaals bedanken voor de getoonde belangstelling. Samen met jullie blijf ik proberen de slingers op te hangen!

Waar ging dit blog eigenlijk ook weer over? O ja, het plezier van eten en drinken. Laat mij nu afgelopen week een leuk verrassingspakketje krijgen thuisbezorgd, met daarin een origineel nieuw product: Zeeuwse kroepoek. “Zeeuwse kroepoek de nieuwe snack” verder lezen

Hartige scones met cheddar à la Mary Berry

Hartige scones met cheddar

Zondagmorgen. Eindelijk! De bereiding kan beginnen. Van de soep. Al vanaf de eerste aanblik van de romige prei-mosterdsoep  op het blog I am cooking with love van Tessa Zijlstra, had ik er zo’n geweldige trek in gekregen. Ik kon niet wachten om deze soep te gaan maken. En nu is het eindelijk zover. Soep maken, in welke versie dan ook, is altijd leuk. Ik neurie er een Sinterklaasliedje bij.

Nadat de klus geklaard is, banjer ik wat heen en weer door het huis. Pers een verfrommeld wollen truitje weer netjes glad en draagbaar, lees vijf bladzijden in Judas (jawel, het boek van zussie Holleeder), red een plantje van de dorstdood en pieker ondertussen wat ik eens bij de soep van die avond wil eten.

Good old Mary Berry tovert de oplossing tevoorschijn in haar Bakbijbel: hartige scones! Ik zei het al vaker, bakken is voor mij een soort van hogere wiskunde waarvan het gegoochel bij mij vaak een slechte afloop kent. Gelukkig gaat het bij scones meestal niet om het uiterlijk, als de binnenkant maar lekker luchtig is. Ik had de zoete variant al eerder gemaakt en die waren prima te hachelen. Heel veel kon er dus niet aan mislukken. Dacht ik. 

Dat het een tikje kleverige substantie werd, wist ik me nog te herinneren. Dat het dusdanig ernstig plakkerig zou worden, dat ik én mijn handen én het aanrecht én alles wat zich in de directe omgeving bevond, zou gaan ondersmeren wist ik toen nog niet. “Niet te moeilijk over doen en zeker niet te lang kneden”. Ik hoor het alle bakkunstenaars in mijn oren fluisteren, terwijl ik me probeer te concentreren om een enigszins werkbaar deegje te krijgen. Het lukt me niet. Alles plakt en kleeft aan elkaar. Nog maar wat bloem erbij. En nog wat. Opnieuw het recept nalezen.

Nee hoor, geen fout gemaakt. Met het speciale geribbelde scones-uitstekertje probeer ik alsnog een fatsoenlijk rondje uit te steken, iets wat uiteraard niet lukt. Met veel acrobatiek lukt het me nog net om een tiental flodderige rondjes op het bakblik over te brengen. Hup, vlug de oven in met die slappe hap. En jawel hoor, ze rijzen en rijzen. Weliswaar zal ik met het eindresultaat nooit de eretitel Meesterbakker behalen, maar lékker waren ze verdorie wel! Ik zeg met volle overtuiging: proberen maar. Het is met scones zoals met alles in het echte leven: uiterlijk is van ondergeschikt belang, als de binnenkant maar in orde is. 

Hartige scones met cheddar

Ingredienten:
225 gr zelfrijzend bakmeel
½ afgestreken theel zout
½ afgestreken theel mosterdpoeder
½ afgestreken theel cayennepeper
1 afgestreken theel bakpoeder
25 gr boter
150 gr geraspte cheddar
1 groot ei
beetje melk, om te bestrijken

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor op 220˚. Vet een bakplaat licht in. Doe het bakmeel, zout, mosterdpoeder, cayennepeper en bakpoeder in een grote kom.

Wrijf met je vingers de boter door het mengsel tot het kruimelig is. Roer er 100 gr van de geraspte kaas door. Klop het ei in ene maatbeker en voeg melk toe tot je 150 ml mengsel hebt.

Roer het eimengsel door de droge ingrediënten tot je een zacht, maar niet kleverig deeg hebt. Leg het deeg op een met bloem bestoven werkvlak en kneed het licht. Rol het uit tot het een dikte heeft van 1-2 cm dik.

Druk een sconesvorm recht in het deeg (zonder te draaien) en til hem er recht weer uit. (Zo rijzen de scones gelijkmatig in hun vorm).

Druk het resterende deeg tegen elkaar, kneed het licht, rol het uit en steek er nog meer scones uit. Leg de scones op de bakplaat en bestrijk de bovenkant met wat melk en strooi er de resterende kaas over.

Bak de scones in 10-15 minuten tot ze goed gerezen en goudbruin zijn. Eet de scones zo vers mogelijk, dan zijn ze op z’n lekkerst.