Crème brûlée naar recept van Danny Jansen

Crème brûlée

Momenteel ben ik een beetje aan de kook. Dat is wezenlijk anders dan “van de kook”. Het heeft natuurlijk een tikkie te maken met de naderende feestdagen, hoewel het ook gewoon bij me hoort, met potjes, pannetjes en recepten in de weer zijn. Bewust noem ik het ook geen proefkoken. Proefkoken levert stress op, een beetje rommelen in je keuken zorgt voor gezelligheid en pret. En dat is mijn bedoeling.

In huize Eetplezier heerst er al een groot aantal jaren een min of meer verknipte angst voor rauw ei (in verband met salmonella), dus ook eierdooiers. Als ik ijs, bavarois of tiramisu wil maken, koop ik bij de Sligro een literpak gepasteuriseerd ei. Deze is te verkrijgen als heel ei, eiwit of eierdooier. In deze crème brûlée had ik natuurlijk gewone, rauwe eierdooiers kunnen verwerken, omdat alles toch meer dan voldoende verhit wordt. Maar omdat ik ook ijs aan het maken was en het pak gepasteuriseerd ei een beperkte houdbaarheid heeft, heb ik het ook hierin gebruikt. Hoeft dus absoluut niet, óók niet wanneer je zwanger, ziek, zwak of misselijk bent. 

“Crème brûlée naar recept van Danny Jansen” verder lezen

Blauwe bessen met mascarpone uit de oven

Blauwe bessen met een topping van mascarpone

Het was de dag van het kapotte schakelmateriaal. Wat houdt dat precies in, vrouwtje Eetplezier? Ik leg het uit. Verlichting, beeld en audio is in dit huis  aan of uit te schakelen middels een afstandsbediening. Lekker makkelijk op al die momenten dat je geen zin hebt om een vin te verroeren. Om maar eens een voorbeeld te noemen: je zit in de slotfase van een spannend boek en de schemering valt in, dan moet er dringend een lichtje aan. Of het eindeloze gekwaak op Ned 1 breekt je na twee uurtjes luisteren op en je zoekt snel naar de rustgevende tonen van de Canon in D van Pachelbel.  

In de praktijk houdt het wel in dat ik vaak omringd ben door een heel circus aan parafernalia. U ziet het voor u. Een soort Prinses op de Erwt-verhaal. Maar als er dan plotseling een kink in de draadloze kabel komt, kan die gelukzalige Prinsessenmond van me opeens hele lelijke woorden zeggen. U hoort het nu ook direct, vermoed ik zo.

“Blauwe bessen met mascarpone uit de oven” verder lezen

Mango sorbetijs een prima dorstlesser

Was dat even een fijn zomerweertje afgelopen week! Oké, misschien net iets te heet voor velen van jullie, maar ho: niet klagen alsjeblieft. Voor je het weet, zitten we weer met z’n allen in de herfststormen en kille nevelochtenden.

Drinken, veel drinken, was het gouden motto. Ik ben er niet zo goed in, dat achteloos achterover klokken van een halve liter water. Al na drie bescheiden slokjes begint mijn maag zich te gedragen als een klotsende oceaan. Het voelt niet prettig.

“Mango sorbetijs een prima dorstlesser” verder lezen

Hazelnootijs naar recept van Kees Raat

Hazelnootijs

Heerlijk weertje! Ik geniet met volle teugen van deze ons toebedeelde overvloed aan zonnestralen. Jullie ook? Het enige wat de pret dan nog kan verhogen, is een verkoelend ijsje. En ijs is toch echt het lekkerste als je het zelf maakt. Onderstaand recept voor hazelnootijs is van ijsmeester Kees Raat en is meer dan verrukkelijk. Vooral als je het maakt met de beste hazelnoten ter wereld: die uit Piëmonte. Je kunt deze online bestellen bij o.a. Italiaanse Delicatessen. “Hazelnootijs naar recept van Kees Raat” verder lezen

Icecream time!

Twee bolletjes yoghurt-amarenenijs met amarenekersen

Het lekkere zomerweertje houdt nog even aan. Mijn flaconnetje factor 30 verdwijnt, voor het eerst in jaren, als sneeuw voor die spreekwoordelijke zon. De maaltijden blijven licht en luchtig en  de ijsmachine draait overuren. Want: zomertijd is Icecream Time! Temeer omdat ik enkele maanden geleden enkele potten met echte Italiaanse amarenekersen zag staan bij de Lidl. Persoonlijk vind ik deze vele malen lekkerder van smaak dan de versie die ik altijd kocht bij de Sligro. Deze zijn sappiger en vleziger, die van de Sligro meer gekonfijt, dus steviger.

Als niet-Italiaan kan ik niet beoordelen hoe ze precies horen te zijn. Maar gelukkig leef ik in een vrij land, waarbinnen ik mijn eigen mening vrijelijk kan uiten. Laat me gerust weten hoe jullie over deze Italiaanse delicitasse denken.

Ingrediënten:
50 gr slagroom
550 gr Griekse of volle yoghurt
60 gr suiker
30 gr druivensuiker
half potje amarenakersen op siroop

Bereidingswijze:
Blender de amarenen tot een structuur waarin nog kleine stukjes te zien zijn.
Zet in de koelkast.
Verwarm de slagroom met een kwart van de yoghurt in een pan.
Voeg daar de suiker en druivensuiker bij.
Roer goed door elkaar tot alle suiker is opgelost.
Giet dit mengsel in een kom en doe daar de rest van de yoghurt bij.
Roer het met een garde goed door en laat het goed koud worden in de koelkast, alvorens je het in je ijsmachine laat draaien.
Voeg 5 minuten voor het ijs klaar is de amarenen toe.
Serveer met nog een aantal hele kersen over het ijs gelepeld.

Bron: IJstijd – Kees Raats (een bewerking van het yoghurtijs op blz 112)