Semolinabrood op de wijze van Levine

Semolinabrood

Sinds mijn interne gangenstelsel met enige regelmaat laat weten dat zij niet gediend is van een overvloed aan vezelige bestanddelen, zoek ik mijn toevlucht nogal eens tot wat minder zware broodsoorten. Gezond volkorenbrood, liefst zelfgebakken, was tot nu toe altijd favoriet in huize Eetplezier. Het vult heerlijk en ik kan er met smaak enkele sneden van wegwerken, maar mijn buik denkt daar tegenwoordig anders over.

Ik hoor steeds vaker stemmen uit mijn diepste krochten opduiken: “het mag allemaal best een beetje minder gezond, hoor” en “wij zijn hier ook niet meer zo piep om alles te kunnen verteren“. Tsja, daarmee hebben ze een punt, daar binnen. Vroeger knorde ik de nacht vrolijk door na een (te) overvloedige maaltijd, besprenkeld met de nodige glazen alcoholica, tegenwoordig dien ik erop te letten na acht uur niet te veel meer te nuttigen.

“Semolinabrood op de wijze van Levine” verder lezen

Croque Monsieur de heerlijke Vlaamse tosti

Croque Monsieur

Nergens eet ik lekkerder tosti’s dan in Vlaanderen. Dit is natuurlijk vloeken in de kerk, want de benaming tosti is puur Nederlands. Onze zuiderburen hanteren het parmantige  croque-monsieur, wat misschien wel duizend maal  prettiger klinkt. Iets als: lekker knapperig en van binnen heerlijk zacht.

Het is een doodsimpel gerecht, in te zetten als niemand zin heeft om te koken óf als simpelweg de tijd ontbreekt voor het bereiden van een warme maaltijd ofwel omdat je zo’n gebakken sandwich met loeihete gesmolten kaas gewoon er-rug lekker vindt.

“Croque Monsieur de heerlijke Vlaamse tosti” verder lezen

Brabantse worstenbroodjes à la Robèrt van Beckhoven

Brabants worstenbroodje

Al minstens een half jaar zat het in de pijplijn: een DIY-versie maken van de èchte onvervalste Brabantse worstenbroodjes. Natuurlijk naar recept van meesterbakker Robèrt van Beckhoven, de goedlachse Brabander. Ken jij iemand die je meer zou vertrouwen als het om broodrecepten gaat? Ik niet.

De pijplijn zat echter steeds verstopt. Met prioriteiten van allerhande aard, behalve broodjes met bijbehorende worstjes. Enfin, op deze koude februaridag kwam het er dan toch eindelijk van. En het wachten werd rijkelijk beloond. Zo’n zelfgebakken broodje smaakt uiteraard meer dan voortreffelijk. Misschien kan ik bij een volgende gelegenheid nog wat sleutelen aan het vormen en rollen, maar voor een eerste batch ben ik dik tevreden. “Brabantse worstenbroodjes à la Robèrt van Beckhoven” verder lezen

Marokkaans ovenbrood à la Mounir Toub

Marokkaans ovenbrood

Van sommige kookboeken weet je direct dat je ze wil hebben. Gewoon, omdat dit soort boeken een onuitputtelijke bron van inspiratie zijn. Honderdvierentwintig heb ik er inmiddels. Ik lees ze als een roman. Van de eerste tot de laatste letter. En tijdens het aandachtig lezen van recepten, probeer ik me een voorstelling te maken van de smaak van diverse ingrediënten, die in een gerecht gecombineerd worden.

Bij het boek van Mounir Toub, Mijn Arabische keuken, lukt dat vrijwel meteen. Ik heb een zwak voor producten als tomaat, aubergine, knoflook, citroen, maar tevens voor aromatische kruiden als venkelzaad, komijn, munt en koriander. Met dit soort smaakmakers wordt een maaltijd zoveel plezieriger dan het traditionele AVG’tje.

Het boek Mijn Arabische keuken is geboren uit liefde. Dat zie je in één oogopslag en dat valt ongetwijfeld te proeven in alle gerechten. Daar houd ik van: mensen die hun liefde proberen uit te dragen. Liefde wil zich in deze moderne tijd nogal eens vermommen in het woord passie, maar het veelvuldig gebruiken maakt dit woord sleets en op den duur zelfs lachwekkend.

Terug naar de Arabische keuken. Bastilla’s, traditionele couscous met zeven groenten, kruidenmengsels en -oliën zelf maken, ingelegde citroenen en natuurlijk de – inmiddels ook in Nederland beroemde – falafel, het staat allemaal in dit boek. Stuk voor stuk smakelijk ogende gerechten, die ik beslist wil gaan maken in de toekomst. Ik trap af met een brood, de Marokkaanse versie. Althans, dat zegt het boek. Voor mijn geestesoog verscheen een plat, wit, fluffy brood. Dat klopte niet helemaal. Het smaakte prima, daar niet van, maar wat er nu precies Marokkaans aan was? Wel gemakkelijk dat het maar 1 x hoeft te rijzen. Even een broodje bakken is dan appeltje-eitje.

Marokkaans ovenbrood

Ingrediënten:
1 zakje gedroogde gist (7 gr)
60 ml lauwwarme melk
200 gr bloem
200 gr volkorenbloem
10 gr zout
1 tl suiker
375 gr lauwwarm water

Bereidingswijze:
Verwarm de oven voor tot 200-220 graden.

Roer de gist door de melk.
Meng de bloem met de volkorenbloem, het zout en de suiker
Meng het bloemmengsel met de lauwwarme melk.
Voeg beetje bij beetje het water toe en kneed tot een mooi deeg.
Kneed het deeg minimaal 10 minuten goed door.

Bol het deeg op en leg op een met bakpapier beklede bakplaat.
Druk met je vinger in het midden van de deegrol een of meerdere kuiltjes en laat de deegrol circa 45 minuten rijzen op een warme plek met een doek eroverheen.
Het deeg is goed zodra je er met je vinger in kunt drukken en het kuiltje blijft zitten.

Bak het brood in circa 10-15 minuten goudbruin en gaar.

Bron: Mijn Arabische keuken – Mounir Toub

N.B. Ik word niet gesponsord om dit artikel te publiceren. Bovendien heb ik geen enkele commerciële connectie met de uitgever, noch de auteur van dit boek. Ik schrijf slechts over zaken die mij persoonlijk in beroering brengen.

Marokkaans ovenbrood

Kaas-uienbroodjes

Kaas-uienbroodjes op rooster

Ken jij ze ook? Van die heerlijk relaxte zaterdagnamiddagen, waarop al het werk voor die week is gedaan en je jezelf met een fijn glaasje voor de tv genesteld hebt? Niet omdat er nu van die vreselijk interessante programma’s op de treurbuis te zien zijn, maar meer ter verpozing van een aantal lege momenten. Tot een jaar geleden keek ik op dergelijke uurtjes met genoegen naar AVRO’s kunstuur. De mediabollebozen schuiven echter graag met hun programma’s, zodat ik nu plotsklaps in Binnenstebuiten terecht kwam.

Binnenstebuiten is een lifestyle programma met een aardige mix van onderwerpen: huizen gemaakt van boomstammen, bijenkassen op het dak, oesterzwammen kweken op koffiedik, whisky uit Twente en schapen in een duingebied. Items, die raken aan duurzaamheid en het leven van alledag, zonder te veel franje. In elke aflevering wordt ook aandacht besteed aan eten en drinken. Er wordt een gerecht bereid en gepresenteerd, dit alles vergezeld van een voor verbeteringen vatbare uitleg. Op deze bewuste zaterdag zie ik een bijzondere zuurkoolsoep voorbij komen (yuck), maar tevens bijbehorende hartige broodrolletjes. En daar krijg ik me toch opeens zin in …..

Nee, op die zaterdag kwam het er niet meer van. Een paar dagen later werd het een desolate, grijze druildag. Een tip-top soepdag (zonder zuurkool) van de bovenste plank! Dampende, hete soep, met deze overheerlijke kaas-uienbroodjes ernaast. Smullen!

Kaas-uienbroodjes

Ingrediënten: (Voor 20-24 broodjes)
500g bloem
10g gedroogde gist
1 el suiker
1 el zout
4 uien
2 teentjes knoflook
1 losgeklopte eidooier
300g geraspte kaas

Bereidingswijze
Doe de bloem, 310 ml lauwwarm water, suiker, zout en de gist in de keukenmachine. Kneed dit in 7 à 9 minuten tot een soepel deegje.

Snijd de uien in halve ringen en de knoflook fijn. Bak dit aan in een koekenpan.

Kneed het deeg nog even door en maak er een bol van.
Laat dit met wat vershoudfolie er over een kwartiertje rijzen.

Verwarm de oven voor op 200°C.

Rol het deeg op een met bloem bestoven werkblad uit tot een rechthoek en verdeel de aangebakken uien er overheen.
Laat één rand (als je vanaf jezelf werkt: de achterste) van 5 cm onbedekt.
Strooi de geraspte kaas over het uimengsel en rol het deeg op.
Strijk over het lege stuk deeg een beetje water, zodat de rol goed vast plakt.

Snijd nu de rol in plakjes van een paar cm breed.
Leg ze op hun kant op een met bakpapier beklede bakplaat en hou er genoeg ruimte tussen.

Bestrijk de rolletjes met de eidooier en laat weer 10 min rijzen.

Zet de broodrolletjes in de oven voor 15-20 min en bak ze goudbruin af.

Broodnodig

Broodmand zachte witte broodjes van Levine

Laten we het nog eens over brood hebben. Het is een soort van hocus pocus. Tovenarij in zijn puurste vorm. Een handje bloem, een kopje water, een beetje gist en een snuf zout. Dan even flink kneden, rollen, rijzen, platslaan, opbollen en bakken. Brood, dat door zoveel mensen heden ten dage wordt verguisd. We zouden er een broodbuik van krijgen. En allerhande zeldzame allergieën. Zonder iemand tegen me in het harnas te willen jagen: wat een modern geneuzel is dit toch! Persoonlijk vind ik brood broodnodig.

Broodnodig

Tenzij je echt niet tegen gluten kan, is tarwe gewoon een prima voedingsmiddel. Miljoenen mensen eten het en lijden er geen schade van. Het is een basisproduct waar veel voedingswaarde uit wordt gehaald.

Ik vind brood heerlijk! In al zijn hoedanigheden. Volkoren. Bruin. Robuust zuurdesem. Met gist. Of bestrooid met zaadjes. Gemengd met pompoenpitten. Of zoet met rozijntjes. Kaneel. Sinaasappel.

Wat de hedendaagse bakkers er echter van bakken, bevalt me stukken minder. Het brood is vaak te klef, vanwege te kort aangehouden rijstijden en gebrand moutmeel suggereert dat wij “gezond” volkorenbrood nuttigen, terwijl er witte bloem wordt gebruikt. Lekker voordelig voor de bakker en de klant is toch niet kritisch genoeg om te vragen waar die donkerbruine kleur precies vandaan komt. Mijn eigen Thuisbakkerij draait om deze redenen al vele jaren continudienst. ’s Avonds wordt een poolish klaargezet, zodat de volgende morgen meteen met het betere kneedwerk kan worden begonnen. Dat gedeelte wordt door mijn amandelkleurige Kaatje steevast ter hand genomen en dat doet ze altijd met verve. Vrolijk danst ze vijftien minuten lang haar rondjes. Zolang ik haar maar niet belast met meer dan 1000 gram aan ingrediënten, vindt ze het allemaal prima.

Over het algemeen zorgt zij voor deegjes die resulteren in fijn volkorenbrood. Naar een recept van Levine, want dat blijkt in de praktijk toch nog steeds het allerlekkerste brood. Geen toeters of bellen, maar gewoon heerlijk zelf gebakken brood voor alledag. Voor in de broodtrommel. Of de thuislunch in het zonnetje.

Volkorenbrood van Levine

En soms zijn er de felbegeerde uitstapjes. Heerlijk zachte, witte bolletjes voor bij het zondagse ontbijt, dik besmeerd met roomboter en marmelade. Of een stoer zuurdesembrood, voorzien van uiterst knapperige korst. En had ik het Irish whiskey soda bread al genoemd? Of de kaneelbroodjes?

Hoe dan ook: brood is broodnodig. Voor mij althans. Wie er anders over denkt, kan het in een reactie hieronder kwijt.

???????????????????????????????