Kruidige pitabroodjes zelf maken

Kruidige pitabroodjes zelf maken

En toen was daar opeens de dag dat je wist dat hij zou komen *wink*. In huize Eetplezier kent de week ten minste één dag dat er niet traditioneel gekookt wordt, maar dat er uitgeweken wordt naar iets wat weinig moeite kost en toch smakelijk is. Soep. Tosti. Gebakken eitje. Broodje gezond. Jullie kennen het vast. Nee, de frituur hoort niet in dit rijtje thuis. Iets met een verhoogd cholesterol. Dan kun je van gefrituurde zaken beter afstand nemen.

Gevulde pitabroodjes daarentegen passen weer wel in bovenstaand rijtje van simpel mondvermaak. Telkens als ik de verpakkingen openknipte, stond de lucht die eruit opsteeg me niet aan. Checkte meermaals de ingrediënten omdat ik het idee had dat er een conserveermiddel in gebruikt werd. Toch blijken de meeste voorverpakte pitabroodjes slechts te bestaan uit bloem, water, gist, zout en dextrose. Niks kwalijks aan zou je denken. En toch proefde ik er telkens iets aan, wat dat iets dan ook geweest mag zijn. Misschien was het wel de geur van plastic waarin ze lange tijd verpakt zaten. Geen idee. In ieder geval was de tijd rijp om deze grappige broodjes eens zelf proberen te bakken. Dat ging wonderbaarlijk goed.
Hoewel er de eerste twee minuten niets leek te gebeuren, gingen ze daarna helemaal vanzelf opbollen. Fascinerend om te zien hoe deze broodjes zichzelf helemaal opbliezen, om te eindigen als strakgespannen Michelinmannetjes.

“Kruidige pitabroodjes zelf maken” verder lezen

Kwarkbroodjes à la Rutger van den Broek

Kwarkbroodjes à la Rutger van den Broek

Aan brood geen gebrek in huize Eetplezier. Traditiegetrouw bakt mijn eigen thuisbakker elke week een paar broden voor dagelijks gebruik. Wat we niet direct consumeren, gaat de vriezer in, ongesneden en in tweeën. Hoewel versgebakken brood natuurlijk het allerlekkerst is, gaat de smaak beslist niet achteruit van een paar weekjes diepvries. Het enige waar het wel eens aan schort, is dat we vergeten het ‘s avonds eruit te halen voor de volgende dag. Zo’n keiharde dubbelgevroren boterham valt niet alleen slecht op je maag, ook gevoelige tanden protesteren dat het een aard heeft.

Memootjes plakken dus! Zodat er ‘s morgens aan het ontbijt alvast niets te mopperen valt over het brood. Al het overige mag wat mij betreft vrijuit gespuid worden. Zelf doe ik daar met veel genoegen aan mee: van slecht geslapen, akelig gedroomd, zere knie en rotweer tot aan de fris gewassen sokken die nét niet droog genoeg aanvoelen of de thermostaatkraan die weer eens haperde. Noem het allemaal gerust, dan ben je er maar vanaf. Je hart luchten heet dat. Er schijnen echter op aarde ook matineuze lieden rond te hobbelen en die kwalificeren dit verschijnsel liever als “ochtendhumeur”. Ze doen maar, ik ga er rustig mee door.

“Kwarkbroodjes à la Rutger van den Broek” verder lezen

Zoute pretzels ofwel de Amerikaanse broodjes

Zoute pretzels ofwel de Amerikaanse broodjes
Voorheen associeerde ik pretzels altijd met de smaakloze zoutjes in de rode doosjes uit mijn kinderjaren. Het suggereerde een soort van feestelijkheid die nooit werd waargemaakt, ondanks de grove zoutkorreltjes op de bovenkant van de mini-krakelingetjes, die grotendeels voor de smaak zorgden. Later werd deze associatie vervangen door beelden van knapperig-warme broodjes met een enigszins chewy binnenkant, inclusief de allesbepalende zoutkorrels op de bovenkant.

De oorsprong hiervan is gelegen in het snoepreisje dat mijn eigen G ooit maakte naar New York. Wekenlang heeft hij me na deze enerverende trip de ogen uitgestoken met de meest bizarre ervaringen uit de stad die nooit slaapt. Als thuisblijver mocht ik genoegen nemen met zijn enthousiaste verhalen over de reusachtige afmetingen van zijn kamer-voor-één in het luxueuze Hilton, de imposante wolkenkrabbers die overal om hem heen opdoemden, het hoge bling-bling-gehalte van winkels op 5th Avenue, het panoramische uitzicht over NY vanaf het Empire State Building en het plezier met zijn vakbroeders op de bescheiden, maar o zo gezellige ijsbaan nabij Rockefeller Centre. Hier stonden dan tevens de kraampjes met versgebakken zoute pretzels ofwel de Amerikaanse broodjes welteverstaan. 

De gehele Amerikaanse culinaire poppenkast heeft G. aldaar naar binnen mogen werken. Sticky donuts en pancakes tijdens het ontbijt. Pizza’s van het formaat karrenwiel. Driedubbel dik gestapelde hamburgers, gepropt tussen een halve groentelade. Megabekers salted-caramel ijs. Key Lime pie in punten waar we hier een half weeshuis mee voeden. BLT-sandwiches als flatgebouwen. En hoewel ik absoluut geen voorstander ben van druipend junkfood, lieten mijn speekselklieren zich bepaald niet onbetuigd tijdens zijn levendige verhalen. 
“Zoute pretzels ofwel de Amerikaanse broodjes” verder lezen

Speltbroodjes met sesamzaad en maanzaad

Speltbroodjes met sesamzaad en maanzaad

Op de meeste maandagen is het broodbakdag in huize Eetplezier. Op den duur wordt zelfs je eigen broodjes bakken een way of life. Lees: routine. Maar vandaag is het zaterdag en heeft iedereen (nou ja, iedereen, in feite zijn het alleen G en ik) trek in een versgebakken zacht bolletje.  Bolletjes zijn vaak luxer dan gewoon brood, omdat er meer vetstof in zit en er vaak melk in wordt gebruikt in plaats van water. Dat alles geeft een broodje nét dat beetje extra. Met het vetgehalte valt het reuze mee in deze speltbroodjes, maar de volle melk compenseert dat volledig. 

Voor mij voelt zaterdag altijd als een dag van “buiten de lijntjes kleuren”. Alles mag, niets moet. Je kunt urenlang aan de ontbijttafel blijven hangen in gesprek met een vriendin of je kunt de achtertuin compleet in een zandbak veranderen. Op zaterdag mag het – wat mij betreft – net allemaal iets losser, precies zoals jij het wilt. Bij zaterdag hoort tevens een weelderige lunch. Zo’n versgebakken broodje met iets lekkers ertussen, zoals deze avocado met escalivada is dan niet te versmaden. Vooral niet op een prachtige Indian summerdag als vandaag! En wil je het écht helemaal in free-style vieren, neem je er een heerlijk glaasje witte wijn bij. Proost op het goede leven!

“Speltbroodjes met sesamzaad en maanzaad” verder lezen

Sodabread van spelt een gemakkelijk no-knead-bread

Sodabread van spelt

Als amateur-broodbakker kun je heel gemakkelijk verdwalen in het Grote Broodbakbos. Allereerst zijn daar de bazen boven bakkersbazen: Robert van Beckhoven, Paul Hollywood, Rudolph van Veen. Dat soort mannen. Mijn thuisbakker wil zich daar niet aan meten. Hij is van het eenvoudigste soort. Meer amateur dan bakker, zoals hijzelf altoos placht te zeggen. Ofwel een simpele kruidenier die zijn waar aan de man probeert te brengen. Nou, dat lukt hem aardig, kan ik u zeggen. Elke hap die ik neem van zijn in elkaar geknutselde brooddeegjes, kan ik ten zeerste waarderen.

Het was tijd om af te wijken van de gebaande weg, oordeelde hij zelf afgelopen week. De boeken werden erop nageslagen, maar vrouwtje Eetplezier keurde veel dingen af. Zij is van het kritische soort, voorzover u die heuglijke boodschap nog niet had bereikt. Uiteindelijk komen zowel de thuisbakker als ik terecht bij dit sodabread van Xandra bakt brood. Simpel, authentiek, robuust brood. I’m lovin’ it! Voor de goede orde: Xandra gebruikt hiervoor emmer – ofwel oerspelt -, zowel bloem als meel. Dat gegeven bezorgde de thuisbakker gekrulde oren, dus nam hij genoegen met speltbloem en -meel. Dat ligt  immers in ruime hoeveelheden binnen handbereik in huize Eetplezier.

“Sodabread van spelt een gemakkelijk no-knead-bread” verder lezen

Matses zelf bakken

Matses zelf bakken
Bij het ontbijt eet ik, naast een tweetal zelfgebakken speltboterhammetjes met kaas, nog altijd graag een crackertje. Voor de fun, zal ik maar zeggen. En het fijne krakje tussen de tanden. Inmiddels heb ik een groot aantal merken geëlimineerd van het boodschappenlijstje. Reden? Mijn aversie tegen de overload aan kunstmatige hulpstoffen zoals meelverbeteraar, ijzerpyrofosfaat, gerstemoutextract (want ja, dat kleurt zo fijn “gezond bruin”) en wat me misschien nog wel meer tegenstaat is de ronduit smerige smaak van inferieure vetten zoals palm- of raapzaadolie. In zoiets simpels als een cracker, zoveel troep weten te stoppen? Ik wil er niet te lang over nadenken. In een incidenteel geval kwam ik zelfs oplosbare vezels in het ingrediëntenlijstje tegen. Allemachtig, wat moet een mens zich in vredesnaam daar bij voorstellen? Uitgekauwde en voorgeweekte katoenbollen? 

Wat overblijft na het skippen van al deze volgestopte knutselwaar zijn rijstwafels en matses. Rijstwafels doen hun naam eer aan, ze bevatten namelijk niet meer dan rijst, met soms een heel klein snufje zout. En ook de fabrikant van matses (Hollandia B.V. in Enschede) blijft trouw aan de oorspronkelijke receptuur, namelijk water en bloem. Meer is het niet. Je kent ze vast wel, de zeskantige, feloranje doosjes met daarin de ronde watercrackers.
“Matses zelf bakken” verder lezen