Spicy nootjes uit Ruige Kost

Spicy nootjes uit Ruige Kost

Twee stoere mannen, beiden opgetrokken uit de Zeeuwse klei, kunnen inmiddels terugkijken op een glansrijke carrière. Edwin Vinke en Paskal Jakobsen. Wie kent ze niet? Edwin runt al meer dan vijfentwintig jaar zijn tweesterrenrestaurant De Kromme Watergang in Hoofdplaat en Paskal maakte als leadzanger van de succesvolle formatie Bløf furore. Geen van beide heren geeft te kennen het rustiger aan te gaan doen, nu ze langzaamaan opstomen naar middelbare leeftijd. Echte Zeeuwen zeuren niet, die zijn sterk en strijdvaardig. Hun eeuwenlange strijd tegen het weerbarstige water heeft hen gevormd. Heweun deugáen, zoals ze hier zeggen.

Op een goede dag komen beide heren elkaar toevalligerwijs tegen.  Er ontstaat een klik. Paskal wist weinig van goed eten. Hij was een eter van alledaagse kost en zegt dankbaar te zijn dat hij, ingegeven door zijn gepassioneerde vriend Edwin, heeft leren proeven en genieten van allerlei producten en gerechten die hij (nog) niet kende. Zo worden ze keukenvrienden. 

Edwin repliceert: smaak blijft altijd erg persoonlijk, maar als je ervoor openstaat kun je soms aangenaam verrast worden. Geen kortzichtigheid, niet bij voorbaat gaan denken dat je iets niets lust, dat is echt dodelijk. Zoals bij alles in het leven draait het ook bij eten om het totaalplaatje: mooie zuivere gerechten op kraakheldere borden, gebracht door vriendelijke mensen in een gezellige entourage aan een mooi gedekte tafel, zo spreekt een maaltijd iedereen aan. Zelfs een eenvoudige. En wanneer je zo’n maaltijd samen met dierbare familie of vrienden mag beleven, wordt het helemaal een feestje! 

“Spicy nootjes uit Ruige Kost” verder lezen

Hartige muffin met feta en paprika voor warme dagen

Hartige muffin met feta en paprika
Al eerder had ik de hartige variant van de muffin geprobeerd. Het is waarschijnlijk even wennen voor de diehard zoetekauw, maar persoonlijk vind ik ze beter smaken dan het standaard cakeje met een berg suiker. Enfin, doe vooral waar u zelf trek in hebt. 

Op warme dagen, zoals nu, is zo’n hartige muffin ideale kost. Geen ingewikkelde handelingen en wat nog veel belangrijker is: je hoeft niet met een oververhit hoofd boven kokende pannen door te brengen. Bak de muffins als het nog koel is (‘s morgens vroeg), maak er tegen etenstijd een frisse salade bij en voila, je kunt koel en relaxt aan tafel. 

Tip: gebruik geroosterde paprika. Die maak je heel eenvoudig door deze door te snijden, de zaadlijsten eruit te halen en met de velkant naar boven in een voorverwarmde oven (180-200˚) te leggen. Reken circa 25 minuten om ze te roosteren. Stop ze in een afsluitbare plastic zak of pak ze in in alufolie. Als de paprika’s zijn afgekoeld, kun je het velletje er heel gemakkelijk afhalen. Door het roosteren verandert de smaak niet alleen (ze worden nóg zoeter), maar worden ze ook beter verteerbaar.
“Hartige muffin met feta en paprika voor warme dagen” verder lezen

Kaasvlinders DIY versie

Kaasvlinders DIY versie
Als anti-fröbelaar ben ik allergisch voor tal van huishoudelijke zaken. Inmiddels beschik ik over een lange lijst met onwilligheden. Bloemen schikken bijvoorbeeld. Ze vallen bij mij altijd een kant op, maar nooit de goede, waardoor het geheel er reeds zieltogend uit ziet lang voordat er sprake is van daadwerkelijke bloei. Knopen aanzetten, nog zoiets. Hoewel iemand diep van binnen keihard “weggooien” begint te roepen bij het zien van een ontbrekende knoop aan ‘s mans overhemd, zegeviert toch altijd weer de nijvere, deugdelijke huisvrouw in mij.  Met veel gevoel voor theater en een oneindig aantal verzuchtingen ga ik op zoek naar een passende knoop in de verstofte naaidoos, ben vervolgens 15 minuten kwijt met het vinden van een passende naald, om daarna tot de ontdekking te komen dat het met mijn ogen ook niet meer zo best is gesteld. 

Vanaf vandaag voeg ik nog zo’n weerbarstig item toe aan bovenstaande lijst: ontdooid bladerdeeg. Echt hoor, bij kamertemperatuur wordt dit goedje volstrekt onhandelbaar. Mijn onbedwingbare trek in deze zelfgebakken snack maakte dat ik van start ging met het recept, maar reeds in de tweede minuut bid ik tijdens het gerommel om hulp van bovenaf. Waar ben ik in vredesnaam aan begonnen? Het is niet dat ik niet wil, anders zou ik nooit begonnen zijn. Zou het dan toch iets te maken hebben met mijn gebrek aan “creatief met kurk”-instelling? Ergens rijst er een vermoeden dat deze imperfectie zich opnieuw aan mij openbaart.
“Kaasvlinders DIY versie” verder lezen

Hartige koekjes met manchego en tijm

Hartige koekjes met manchego en tijm

Wat vooraf ging. Na drie probeernachten op drie verschillende matrassen, twijfelen we nog steeds. Veel dieper kan een mens niet zinken. De beddenmeneer echter sjouwt met een diepgeworteld optimisme de vierde matras naar binnen en wenst ons opnieuw succes toe. Alleen al van dit zichtbaar empathische gebaar, knappen we zienderogen op. Nog één nachtje slapen maar, sussen we elkaar geruststellend toe. Toch passeren er weer heel wat schapen de revue, alvorens we in een onrustige droom belanden.

Naarmate de leeftijd vordert, zouden we ons zelfverzekerder moeten voelen. Older and wiser. Niets is minder waar, helaas. Vooral niet wanneer het om aankopen gaat waar wij aan den lijve veranderingen van gaan merken. Ik noem: schoenen, brillen en stoelen. En dan nu een nieuw bed. Maar vandaag rechten we onze rug en hakken we de knoop door, vertellen we elkaar monter, terwijl we gewassen en gestreken het huis verlaten.

“Hartige koekjes met manchego en tijm” verder lezen

Pão de queijo of Braziliaanse kaasbolletjes

Pão de queijo is een typisch Braziliaans gerecht. Het zijn kleine gebakken deegbolletjes met een lichte kaassmaak. Het recept is al bekend sinds de 18e eeuw, maar pas vanaf de jaren 1950 is pão de queijo een populaire snack geworden.

Het hoofdbestanddeel van pão de queijo is tapioca- of cassavemeel. Je mengt dit met olie, zout, eieren, melk en kaas. Van buiten worden de bollen krokant en goudgekleurd, terwijl ze van binnen zacht en zelfs een beetje sappig zijn. Oké, er zullen ongetwijfeld mensen zijn die hier de kwalificatie “sponzig” aan geven, maar kom op zeg, jij wilt toch zeker niet te boek staan als wereldvreemde eter? Ik niet in ieder geval. Liefst wil ik alles proeven wat maar enigszins eetbaar is.

Een pão de queijo kan een doorsnede hebben tussen de 3 en de 15 centimeter, en wordt als tussendoortje genuttigd of zelfs bij het ontbijt of avondeten.

Let op: wanneer je de tapioca eenmaal bij het olie-melkmengsel voegt, lijkt het even één grote, vlokkerige kauwgombal te worden. Trek je daar niets van. Blijf kneden en op den duur komt het goed.

“Pão de queijo of Braziliaanse kaasbolletjes” verder lezen

Franse gougères ofwel kaassoesjes

Franse gougères

Een druilerige zaterdagmiddag in Zeeland. Hoe verloopt die?

13.20 Administratie + bankzaken bijwerken. Ook voor mam nog een aantal dingen digitaal te regelen. Makkelijk al die diverse toegangscodes, digid’s en inlogcodes in combinatie met de daarbij behorende scanners en readers. Intussen heb ik een waslijst aan wachtwoorden weten te verzamelen.

13.30 Even opkijken van het gluren naar cijfers en letters: heee, de regen lijkt opeens wel natte sneeuw! Spreek ik het woord sneeuw uit, dan vlieg ik in gedachten altijd terug naar mijn eerste lessen in de Duitse taal: Drei Männer im Schee. Heer Schrijver, immer getooid in een lichtgrijze broek met een zolder van hier tot aan de Himalaya, keek mij licht verbolgen aan als ik de naamvallen weer eens verkeerd had.

Toen het examen naderde, begon ik in te zien dat hij misschien wel eens gelijk kon hebben. Feestjes en uitgaan vond ik aantrekkelijker dan die stomme Duitse naamvallen. Dus ging ik als een idioot stampen, stampen, stampen. Gevolg: nog altijd kan ik de naamvallen opdreunen … mit, nach, bei, seit, von ……Heee, nu wordt het opeens wel er-rug donker buiten.

“Franse gougères ofwel kaassoesjes” verder lezen