Salsa romesco met geroosterde aubergine

Romesco saus met geroosterde aubergine

Hemelvaartsdag 2020. Onder normale omstandigheden betekent deze dag de opmaat naar een lang, lui en (hopelijk) hemelsblauw weekend. Lange files ingeblikte zonzoekers op weg naar de dan nog ongerepte stranden of naar het allereerste terrasje van dat jaar. 

Dit keer is alles volledig anders. Een onbeduidend klein doch venijnig organisme heeft ons leven van alledag grotendeels tot stilstand gebracht. Al meer dan 60 dagen verkeert ons land in een “intelligente lock-down”. En hoewel er enkele versoepelingen zijn doorgevoerd en 30% van de vakantieaccommodaties weer mag worden verhuurd, roept de Veiligheidsregio Zeeland op om toch vooral niet massaal mijn provincie te komen bezetten. Het duurt nog meer dan 10 dagen alvorens de horeca open mag en dan nog zal het beperkt blijven tot 30 personen per locatie. Dus: blijf in je achtertuin mensen. Geniet daar van de zon, van een koel glas rosé of bier en van je gezin.

Echt, er komen betere tijden aan, maar het is beter om nu nog even vol te houden. Voor vanavond heb ik een aangenaam zomers gerecht, namelijk salsa romesco. Dit is van oorsprong een Catalaanse saus die zowel koud of warm gegeten kan worden. Deze versie is van de Vlaamse chef Jeroen Meus, die koken tot een weldadige bezigheid heeft weten te transformeren. 

“Salsa romesco met geroosterde aubergine” verder lezen

Geroosterde regenboogwortelen met yoghurtdressing

Geroosterde regenboogwortelen

Vier februari 2020. Zo’n dag waarop een mens denkt: laat ik eens regenboogwortelen proberen. Want ja, je loopt in de supermarkt en je kunt nergens die normale oranje-gekleurde staken vinden die men wortelen noemt. Ervoor in de plaats liggen er wel de hippe regenboogwortelen. Oranje, paars, geel. Heel mooi om naar te kijken, maar wat moet een mens ermee?

Op weg naar huis bedenk ik om ze te gaan roosteren. Vermoedelijk zullen ze daardoor hun kleur behouden, fantaseer ik erop los. Ik sta bekend om mijn fantasieën en ik moet eerlijk bekennen dat ik ze koester. Zonder fantasie een inhoudsloos bestaan. 

“Geroosterde regenboogwortelen met yoghurtdressing” verder lezen

Tartelettes van knolselderij en zoete aardappel

Tartelettes van knolselderij en zoete aardappel

Op een ijskoude januarimaand In 1956 werd ik onder het tiende teken van de dierenriem geboren. De bijbehorende karaktereigenschappen werden niet direct zichtbaar, maar gaandeweg mijn kinderjaren begon men toch wel al redelijk snel in te zien dat het hier een klein Steenbokje betrof. Had ik eenmaal een plan of een doel voor ogen, dan was ik niet van plan dit zomaar op te geven.

Kleine Steenbokjes worden groot en al ben ik uitgegroeid tot een rasechte twijfelaar, een zekere eigengereidheid is mij ook niet vreemd. Er valt prima mee te leven, hoewel mensen in mijn omgeving daar soms weer heel anders over denken. Maar goed: alles heeft twee kanten in het leven, het glas is halfleeg óf halfvol. Ik kies vaak voor de laatste optie, dus  kun je onwrikbare koppigheid ook positief interpreteren, zoals: een eigen visie hebben met duidelijke doelen en zonder omwegen eropaf. Geloven in jezelf, dat vormt wel beetje de rode draad in mijn leven. Eenmaal ingenomen standpunten nemen zo snel geen andere wending. 

“Tartelettes van knolselderij en zoete aardappel” verder lezen

Pommes Duchesse de zelfgemaakte versie

Pommes duchesse

Zonder friteuse kan het leven soms heel erg onaangenaam zijn. Wanneer je bijvoorbeeld op een luie zondag, na een wel erg povere avondmaaltijd, rond een uur of negen je maag hoort knorren. Visioenen van puntzakken goudgele frietjes, voorzien van een dikke klodder mayo, trekken op zulke momenten aan mijn geestesoog voorbij. Maar goed, ik ben nu eenmaal niet in het bezit van zo’n elektrisch frituurgeval, dus blijft er weinig anders over dan een bezoek aan de plaatselijke snackbar. En of dat nu altijd zo’n doorslaand succes is? Het antwoord is simpel: nee.

Diep in mijn hart wil ik ook helemaal niet aan gefrituurde etenswaren denken. Waarom niet? Omdat het niet gezond is en ook omdat ik weet van mezelf dat ik de verleidingen slecht kan weerstaan als er zich eenmaal kroketjes of aardappelstaafjes in de vriezer zouden bevinden. Zonder friteuse is het heerlijk rustig in huize Eetplezier. Nooit twijfelen, nooit dubben tussen “zal ik wel” of “zal ik niet”.

“Pommes Duchesse de zelfgemaakte versie” verder lezen

Kweepeergelei

Kweepeergelei

Kweepeergelei. Al jaren schoof ik het voor me uit. Maar zoals met zoveel zaken in het leven waaraan twijfel, onzekerheid of angst kleeft, dien je er eigenlijk recht op af te stevenen. De confrontatie aan durven gaan. Er dwars doorheen. In de meeste gevallen zal daarna het overgrote deel van je negatieve gevoelens als sneeuw voor de zon verdwenen zijn.

Persoonlijk was ik er al geruime tijd nooit aan toe gekomen om kennis te maken met het meest afzichtelijke stuk fruit op aarde: de kweepeer. Wat een lelijkerd en wat een gedoe om er van te kunnen genieten! Rauw zijn ze absoluut niet te hachelen, dus je moet ze altijd koken. Niet dat dit veel tijd of energie kost, maar dan volgt nog het uithangen, afwegen, suiker toevoegen etc. etc. “Kweepeergelei” verder lezen

Rode uienrelish met port en pruimen

Herfst! Leisteengrijze luchten, kille avonden. Het is weer tijd voor warme, wollen sjaals, dekentjes op de bank en ook de kaarsjes mogen weer aan. Voor veel mensen de fijnste tijd van het jaar. Persoonlijk heb ik er wat meer moeite mee, maar de overdaad aan najaars-lekkernijen maakt veel goed. Bedauwde druiven, aards smakende paddenstoelen, sappige peren en appels.

Voor de liefhebber is er tevens de jaarlijkse pop-up van de pompoen. Helaas heb ik met deze geel-oranje ferme knapen de relatie voorgoed verbroken, lees hier de details . “Rode uienrelish met port en pruimen” verder lezen